حسن مرتضوی عرفان عملی وتصوف

مباحث ومطالب پیرامون عرفان عملی وتصوف
 
علوم غریبه
ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
پس از درود مطلق و ذات برحق صلوات زاکیات و تحیات مروّحات نثار ارواح مطهره مقدسه انبیاء و اولیاء · سیما سید المرسلین و رحمةٍ للعالمین اشرف النبیین المتمکن فی مقام اوادنی المقرب الی الله حتّی تدلّی سیدنا فی الوجود صاحب لواءِ الحمد و المقام المحمود حبیب الله محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم · و سر الاسرار و مشرق الانوار حقیقة النقطة البائیة و اصل الحیوة المائیة الاسم الاعظم و المظهر الاتم باب الله و وعاء علم الله و مجمع علوم الانبیاء و مرجع سلاسل الاولیاء مظهر العجائب و مظهر الغرائب و النجم الثاقب مولانا علی بن ابی طالب صلوات الله علیه · و الجوهرة القدسیة و الحوراء الانسیة سیدة النساء و صندوق مصاحف الاولیاء البتول العذراء فاطمة الزهراء سلام الله علیها · و النور اللامع و الحسن الجامع الجمال الابین و مجلی سرّ حضرت ذی المن و القوس الطالع من الایمن ابی محمّد الحسن علیه السّلام · و ظهور العشق الاعلی و المتوجّه بالهمة العلیا مقصد العرفاء و اب الاولیاء و خامس اصحاب الکسا و سید الشّهدا سرّ الله الاتم و ثار الله الاعظم المقدس عن الشین ابی عبدالله الحسین علیه السّلام · و سید المجددین و زین العابدین و سند الزاهدین و کاشف اسرار العرفان و انسان العین و عین الانسان مجمع البحرین المقدس عن الشین الامام علی بن الحسین علیه السّلام · و حافظ معارج الیقین و وارث علوم المرسلین و النباء العظیم و الصراط المستقیم و کاشف حقایق البواطن و الظواهر و مجمع علوم الاوائل و الاواخر الامام محمّد الباقر علیه السّلام · و البحر الموّاج و السراج الوهاج مجدد الاسلام و ناشر دین خیر الانام القرآن الناطق الامام جعفر بن محمّد الصادق علیه السّلام · و کلیم ایمن الامامة و شجرة طور الکرامة صاحب الرق المنشور و البیت المعمور و البحر المسجور بامر الدّین قائم الامام موسی بن جعفر الکاظم علیه السّلام · و ناشر السنة و الدین و مرجع اهل الیقین الانسان اللاهوتی و الروح الناسوتی کهف النفوس القدسیة غوث الاقطاب الانسیة الکنز الغیبی و القرآن اللاریبی صدر الوری بدر الدجی الامام علی بن موسی الرضا علیه السّلام · و باب الله المفتوح و کتابه المشروح ظل الله الممدود سر اسرار الوجود سید الاولیاء و سند الاصفیا غایة الظهور و الایجاد بن الامام التقی محمّد علی الجواد علیه السّلام · و مفتاح خزائن الوجوب و حافظ مکامن الغیوب النّاصح الزکی و الهادی المتقی طیار جوّ الازل و الابد الامام النقی علی بن محمّد علیه السّلام · و البحر الزاخر و النور الزاهر عنقاء قاف القدم و الصاعد مرقاة الهمم المؤتمن العسکری الامام حسن بن علی علیه السّلام · و کمال النشاة و نشاة الکمال و جمال الجمع و مجمع الجمال سرّ السرار الالوهیة و کنه حقایق الربوبیة الاسم الاعظم و ناموس الله الاقدم غواص الیم الرحمانیة مسلک الایة الرحیمیة طور تجلی الالوهیة بقیة الله فی الارض الغائب فی الاستار الظاهریة و الهادی الی الطرق الغیبیة و القائم المهدی المؤتمن حجة بن الحسن عجل الله فرجه پس   · اوّل السلسله و باب الطریقه کنز المعارف و قلیل المعارف شیخ المشایخ شیخ معروف کرخی طاب ثراه    (شرح حال دیگر) · و صاحب العلم الوفی و الزاهد الصّفی ابی الحسن شیخ سری السقطی طاب ثراه · و اول الاقطاب فی الغیبة و باب ابواب الطریقة و مظهر الحقیقة سید الطائفة و رأس عُلَماءِ الشّریعة العالم الهادی شیخ جنید البغدادی طاب ثراه · و حضرت مروّج الشّریعة و مکمل الطّریقة الواصل الی ربّه الباری احمد بن محمّد شیخ ابوعلی رودباری طاب ثراه · و جامع المراتب و مجمع المطالب و مرجع اولی المفاخر و المناقب الحسین بن محمّد شیخ ابوعلی کاتب طاب ثراه · و مشرق الانوار و مشرق الاسرار و زین الابرار و شرف الاخیار سعید بن سلام شیخ اب عمران المغربی طاب ثراه · و فخر الاعالی و الادانی و مجلی کلمة کن فکانی و مشرق النّور لامکانی شیخ ابوالقاسم گورکانی طاب ثراه · و العالم بامر الله و ناشر دین الله المتبحر الناموسی ابن عبدالله شیخ ابوبکر الطوسی طاب ثراه · و جامع العلوم و المعارف و مجمع الکرامات و المکاشف العالم العالی شیخ احمد طوسی غزالی طاب ثراه · و الفاضل الصّمدانی و العارف الفاضل الودادی و الکاشف سرّ المبادی شیخ ابوالفضل بغدادی طاب ثراه · و کاشف الایات و صاحب الکرامات و خوارق العادات شیخ ابوالبرکات طاب ثراه · و العالم الاساسی و الزاهد المواسی و المحقق الاسطقسّی شیخ ابومسعود اندلسی طاب ثراه · و باب مدائن العرفان و لبّ علوم الایقان و کاشف رموز القرآن الزّاهد المؤتمن شعیب بن حسین شیخ ابی مدین طاب ثراه · و صاحب الفتوحات القلبیه و الهادی الی الحقائق السریه ابی الفتوح شیخ سعید الصعیدی طاب ثراه · و العارف الوفی و الکامل الوافی و الزّاهد الصّوفی شیخ کمال الدّین کوفی طاب ثراه · و الصّالح البادل و المرشد الکامل و السّالک الواصل شیخ صالح بربری طاب ثراه · و جامع الطرفین و نزید الحرمین رکن الدّین و اصل المسلمین شیخ عبدالله یافعی طاب ثراه · و رئیس السّلسله و اب الطّائفة و سید الطّریقة القطب الازلی و العالم العلی ابن عبدالله شاه سید نعمة‌· الله ولی طاب ثراه · و ابن الشّاه سید نعمة‌· الله العارف بامر الله و مجلی اسرار الله میر شاه برهان‌· الدّین خلیل‌· الله طاب ثراه · و ابن برهان‌· الدّین السّالک الاکمل و العالم الاجل و عارف الاسرار الابد و الازل میر شاه حبیب‌· الدّین محب‌· الله الاول طاب ثراه · و الزّاهد الاعدل و تسبیح الجمال الاجمل السّید الابجل میر شاه کمال‌· الدّین عطیة‌· الله الاول طاب ثراه · و فخر الاعالی و الادانی و حقیقة سبع المثانی میر شاه برهان‌· الدّین خلیل‌· الله ثانی طاب ثراه · و منبع الکمالات الاول و السّید العالم المجلل میر شاه شمس‌· الدّین محمّد الاول طاب ثراه · و مشید المبانی و مظهر الرّموز و المعانی و صاحب الیقین الشّهودی و العیانی میر شاه حبیب‌· الدّین محب‌· الله ثانی طاب ثراه · و مجمع الجمع القرآنی فی مظاهر الفرق الفرقانی و عالم العلم البیانی میر شاه شمس‌· الدّین محمّد ثانی طاب ثراه · و غوّاص بحرهای نهانی مظهر الاوائل و مظهر الثّوانی العالم الربّانی میر شاه کمال‌· الدّین عطیة‌· الله ثانی طاب ثراه · و نجل الاولیاء و ظهور الاصفیا و ختم الاتقیا السّید الممجد میر شاه شمس‌· الدّین محمّد ثالث طاب ثراه · و الشّیخ الجلیل و الفاضل النّبیل و المظهر الاصیل الحمید المؤتمن شیخ محمود ساکن دکن طاب ثراه · و الصّفی الکامل و الحکیم العامل تاج العلی و الدّنی شیخ شمس‌· الدّین دکنی طاب ثراه · و مروج الشّریعة و محیی الطّریقة العارف الولی و السّلطان السّنی رضاعلیشاه دکنی طاب ثراه · و مجدد السلسلة الرضویة شیخ المشایخ الشّهید فی سبیل الله و ناشر ایات الله السید معصومعلیشاه طاب ثراه · و باب الطریقة و وجه الحقیقة سیاح مدن الابد و الازل و سبّاح بحار العلم و العمل نورعلیشاه اول طاب ثراه · و جامع علوم الاوائل و الاواخر و مجمع اصول المناقب و المفاخر قطب سلسله بعد از رضاعلیشاه  مولانا حسینعلیشاه اصفهانی طاب ثراه · و الفرید التّبیانی و الصّراط المستقیم المیزانی مولانا مجذوبعلیشاه همدانی طاب ثراه · و وجه الله و مرجع عباد الله و مسبّح بحار تنزیه الله الحاج میرزا زین العابدین شیروانی مستعلیشاه طاب ثراه · و صدر العلماء و بدر العرفاء العالم المجرد و المجلل المسدد الواصل الی الله الحاج میرزا زین العابدین شیرازی رحمتعلیشاه طاب ثراه · و نور الاولیاء و بدر الاصفیاء المقرب الی الله الحاج محمّد کاظم سعادتعلیشاه اصفهانی طاب ثراه · و سلطان العرفا و زین الحکما و رأس العلما الزهد الاتم و الخلق الاعظم و باقر علوم اولاد آدم مولانا الحاج ملا سلطانمحمّد بیدختی گنابادی سلطانعلیشاه طاب ثراه و جعل الجنة مثواه (شرح حال دیگر) · و نور الانوار و مظهر الاسرار ذی الوقار و السکینة و المتخصص بالهمة العلیة الصادق العلی و الصابر الولی مولانا الحاج ملا علی نورعلیشاه ثانی قدّس سرّه السّبحانی ابن سلطانعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و ملجإ الامجاد و ملاذ الاوتاد العلم الصمدانی و العارف السّبحانی المؤید بالتائیدات الربانیة و مبین الاسرار الالهیة قطب العارفین و صالح المؤمنین ایة الله العظمی فی الارضین المولی المؤتمن مولانا الحاج شیخ محمّد حسن صالحعلیشاه قدس الله سره العزیز سلیل جلیل حضرت آقای نورعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و قطب العارفین و ملجإ السالکین نتیجة الاولیا و زبدة الاصفیا زین العرفاء و قرة عین الفقراء مولانا المعظم و ملاذنا المحترم الحاج سلطان حسین تابنده رضاعلیشاه ثانی قدس سرّه الشریف سلیل جلیل حضرت قطب العارفین آقای صالحعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و قدوة العارفین و قبلة السالکین جامع الشریعة و الطریقة المتخلق بالاخلاق الحسنه محبوب اولیا الله مولانا و مقتدانا جناب آقای الحاج علی تابنده محبوبعلیشاه قدس سرّه العزیز سلیل جلیل حضرت آقای رضاعلیشاه طاب ثراه · و از برای قوت ظاهر و باطن جمیع راهنمایان دین سیما افاضه ظاهریه و باطنیه و ظهور کمالات صوری و معنوی حضرت الهادی الی الشریعة و الطریقة المنتهی فی الفقر و الفنا مرضی اولیاء الله مولانا المعظم آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوبعلیشاه ارواحنا فداهسلیل جلیل حضرت قطب العارفین آقای صالحعلیشاه طاب ثراه  و از برای ظهور و خروج حضرت صاحب الامر و العصر و الزمان خلیفة الرحمٰن و امام الانس و الجان عجّل الله فرجه و از جهت ذکر دوام و فکر مدام جمیع اهل سلوک  الفاتحه و از برای بقاء عزت و شوکت و ازدیاد شوق و مودت سلسله فقرا و رفعت و شوکت و نصرت علم صاحب این خانقاه و شادی فقرا و دوستان فقرا   هو توضیح معیار صحّت و بطلان امورات دینیّه الهیّه اذن و اجازه است که مایه توسّل و وجهه توجه آنست، و رسم نبود که بدون اجازه بزرگان خبری را روایت کنند چه جای آنکه دستگیری یا تلقین ذکر و فکر یا امر و نهی و فتوی نمایند، و نشستن در مناصب الهیّه بدون اجازه شقاوت و اضلال و ضلالت است، و سلسله اجازه مشایخ روایت و بیعت و هدایت معنعن و مسلسل است تا حضرت آدم (ع).   و سلسله فقری حضرت حاج دکتر نورعلی تابنده ملقّب به مجذوبعلیشاه به جناب حاج علی تابنده ملقّب به محبوبعلیشاه به جناب حاج سلطانحسین تابنده ملقّب به رضاعلیشاه ثانی به جناب حاج شیخ محمد حسن بیدختی ملقّب به صالحعلیشاه به جناب حاج ملا علی ملقّب به نورعلیشاه ثانی به جناب الشّهید حاج ملاسلطان محمّد ملقّب به سلطانعلی شاه می‌رسد و آنجناب خلیفه شیخ زین‌الدّین حاجی آقا محمّد کاظم اصفهانی ملقّب به سعادت علیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی میرزا زین‌العابدین آقا میرزا کوچک شیرازی نائب الصّدر ملقّب به رحمتعلیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی میرزا زین‌العابدین شیروانی ملقّب به مستعلیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی مّلا محمّد جعفر کبودرآهنگی همدانی ملّقب به مجذوبعلیشاه، وآنجناب خلیفه شیخ محمّدحسین اصفهانی ملّقب به حسینعلیشاه، و آنجناب خلیفه ملاّمحمّدعلی اصفهانی ملّقب به نورعلیشاه، و آنجناب خلیفه سید معصوم علیشاه، و آنجناب خلیفه رضا علیشاه دکنی، و قطبیّت پس از رضاعلیشاه به حسین علیشاه رسید، زیرا که درحیات رضاعلیشاه سید معصوم علیشاه که خلیفة الخلفاء بودند در ایران و پس از ایشان نورعلیشاه رحلت نمودند و خلیفه نورعلیشاه که حسینعلی شاه بودند خلافت بالاستقلال رضاعلیشاه یافتند، و رضاعلیشاه خلیفه شیخ شمس الدّین دکنی، و آنجناب خلیفه شیخ محمود دکنی، و آنجناب خلیفه میرشاه شمس الدّین ثالث، و آنجناب خلیفه میرشاه کمال الدّین عطیةالله ثانی، و آنجناب خلیفه میرشمس‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه حبیب‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه شمس‌الدّین اول، و آنجناب خلیفه میرشاه برهان‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه کمال الدّین عطیّة الله اول، و آنجناب خلیفه میرشاه حبیب‌الدّین اول، و آنجناب خلیفه میرشاه برهان‌الدّین، و آنجناب خلیفه والد خود شاه سیّدنعمةالله ولیّ کرمانی، و آنجناب خلیفه عفیف‌الدّین شیخ عبدالله یافعی، و آنجناب خلیفه شیخ صالح بربری، و آنجناب خلیفه شیخ کمال‌الدّین کوفی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالفتوح، و آنجناب خلیفه شیخ ابی‌مدین مغربی، و آنجناب خلیفه شیخ ابومسعود اندلسی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالبرکات، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالفضل بغدادی، و آنجناب خلیفه شیخ احمدغزالی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوبکر نسّاج، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالقاسم گورکانی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعثمان مغربی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعلی کاتب، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعلی رودباری، و آنجناب خلیفه سیّد الطّائفه و امّ السّلاسل شیخ جنید بغدادی، و آنجناب خلیفه شیخ سَریِّ سقطی، و آنجناب خلیفه شیخ معروف کرخی، و آنجناب در روایت کانَ یَأْخُذُمِنَ الصّادِقِ (ع) لکن بدعوت وطریقت منصوب و امّ السّلسله است از جانب امام ثامن ضامن علیّ بن موسی الرّضا (ع)، و دربان بودن و نوشتن او بدریا و قسم دادن وخبر اُقْلُلْ مَعارِفَکَ خطاب به ایشان معروف است، و کرامات مزار ایشان بسیاراست و اگرچه اول این سلسله حضرت معروف است لکن اول اقطاب جنید بود و اوصاف او در«روضات الجنّات» مذکور است. و جنید خلافت سَریّ داشت لکن معروف و سَریّ در حیات ائمّه (ع) و ظهور آنها بودند و جنید پس از رحلت امام حسن عسکری (ع) و غیبت حیات داشت لهذا قطب ظاهر گشت، و وکلاء اربعه خلافت نداشتند بلکه سفارت بود و دستگیری نمی‌نمودند. و خبر کافی در عدم ورود شیئی از حجّت در جنید پس ورود نفی آنست، و از احتجاج معلوم می‌شود عزل سایرین چون ممیزی و هلالی و بلالی و حلاجی بلکه لعن آنها، و بدون حیّ ظاهر یُعرف طریقت بقاء نیابد، و نصّ درباره غیرجنید و خلفاءِ او ادّعا نشده، و الآن در اصفهان هرکس خواهد بحضرت قائم (ع) عریضه نویسد و حاجتی خواهد می‌نویسد و ازعقب دیواری در آبی مخصوص اندازد که جنید برساند و حاجت او برآورده می‌شود وگویند جنید می‌رساند. و بس است در فضل او آنکه او را درکودکی نزد معلم بردند و نزد مادر آمد و گفت من بندگی دو شخص نتوانم نمایم مرا بخدا بخش، و بهر علمی که خواست بخواند گفت: هذا عِلْمُ الْکَسائی وَ هذا عِلْمُ سِیَبِوَیْهِ وَ هذا عِلْمُ ‏ُ‘فُلانٍ تا نزد سَریّ آوردند گفت: هذا فِقْهُ اللهِ و کرامات از آنجناب بسیار نقل نموده‌اند. و امام آخر حضرت حجّت (ع) خلیفه امام حسن عسکری (ع)، و آن حضرت خلیفه امام علیّ النّقی (ع)، و آن حضرت خلیفه امام محمّدتقی (ع)، و آن حضرت خلیفه امام علیّ‌بن موسی الرّضا (ع)، وآن حضرت خلیفه امام موسی کاظم (ع)، و آن حضرت خلیفه امام جعفر صادق (ع)، و آن حضرت خلیفه امام محمّد باقر (ع)، و آن حضرت خلیفه سیّد سجّاد (ع)، و آن حضرت خلیفه سیّدالشّهداء (ع)، و آن حضرت خلیفه امام حسن (ع) مجتبی، و آن حضرت خلیفه ‌شاه اولیاء علیّ بن ابیطالب (ع) بود. و اهل سنّت گویند که آن حضرت خلیفه چهارم بود و اهل تشیّع خلیفه بلافصل دانند و آیه: اِنَّما وَلِیُّکُمُ الله و یا اَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغَ وقصّه مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ و آیات و اخبار بسیار دیگر مستند نمایند که در کتب کلامیّه مسطوراست، و آنچه راقم گوید اینست که مقصود ما سلطنت ظاهریّه نیست و سلطنت معنویّه و طریقت در هیچ سلسله فقر از سنّی و شیعه نسبت بغیر آن حضرت داده نشده و تمام را مستند به آنحضرت دانند، و نقشبندیّه به صادق (ع) رسانند و اگرچه بعض آنها گمان دارندکه از ابی‌بکر به آن حضرت رسد و اهل طریق را همین کفایت است. و هکذا علماء منسوبند به آن حضرت علماء شیعه معلوم است، و علماء اهل سنّت نیز ابوحنیفه از حضرت صادق (ع) اخذ نموده و از معروف کرخی، و امام احمد حنبل از شافعی و شافعی از مالکی و او از ربیعه و او ازعکرمه و او از ابن عبّاس و ابن عبّاس از علی (ع). و معلوم شدکه خلیفه باید منصوص باشد و نصّ درباره غیرعلی (ع) ابداً ادّعا نشده، و آن حضرت خلیفه محمّد، بن عبدالله، بن عبدالمطلّب، بن هاشم، بن عبدمناف، بن قصی، بن کلاب، بن مرّة، بن لوی، بن غالب، بن فهر، بن مالک، بن النضر، بن کنانة، بن خزیمة، بن مدرکة، بن الیاس، بن نضر، بن نزار، بن معد، بن اود، بن اود، بن الیسع، بن الهمیسع، بن سلامان، بن نبت، بن حمل، بن قیدار، بن اسماعیل، بن ابراهیم، بن تارخ، بن ناحور، بن شروع، بن ارغو، بن قالج، بن عامر، بن شالح، بن ارفحشد، بن سام، بن نوح، بن لامک، بن متوشلخ، بن اخنوخ، بن بارد، بن مهلائیل، بن قینان، بن انوش، بن شیث، بن آدم (ع). و این نسب موافق مذکور در اخبار است و بعضی رشته خلافت را نیز موافق دانسته‌اند. و از بعض اخبار تواریخ چنان استفاده می‌شود که آن حضرت خلیفه ابوطالب است، و آن حضرت خلیفه، عبدالمطّلب خلیفه، هاشم خلیفه، عبدمناف خلیفه، فهر خلیفه، غالب خلیفه لوی خلیفه قصی خلیفه کنانه خلیفه، مدرک خلیفه، الیاس خلیفه، مضر خلیفه، نزار خلیفه، معد خلیفه، ‌عدنان خلیفه، اود خلیفه، نبت خلیفه، قیدار خلیفه، اسماعیل خلیفه، ابراهیم خلیفه، تارخ خلیفه، ناحور خلیفه، شارع خلیفه، ارغو خلیفه، قانع خلیفه، عامر خلیفه، ارفحشد خلیفه، سام خلیفه، لامک خلیفه، متوشلخ خلیفه، اخنوخ خلیفه، بارد خلیفه، مهلائیل خلیفه، قینان خلیفه، شیث خلیفه، آدم (ع). وَ فی مَنْ لایَحْضُرُهُ الْفَقیهُ، قالَ النَّبیُّ (ص) اَوْحَی اللهُ اِلی آدَمَ اَنَّی اَکْرَمَتُ الْاَنبیا بِالنَّبُوَةِ ثُمَّ اَخْتَرَتُ خَلْقی وَ جَعَلْتُ خِیارَهُمُ الْاَوْصیاء، یاآدمُ لابُدَّ لِکُلُّّ نَبّیٍ مِنْ وَصیٍٍّ، یاآدَمُ اَوْصِ اِلی شیثٍ وَهُوَ هِبَةُ اللهِ، وَهکَذا اَوْصی شِیْثٌ بِاَمْرٍ‌اللهِ اِلی اِبْنِهِ‌ شَبانْ،‌ وَ شَبانُ اِلی مَخَلَتْ، وَ مَخَلَتْ اِلی مَحُوقٍ، وَ مَحُوقُ اِلی غَثْمیثا، وَ غَثْمیثا اِلی اَخْنُوخ وَ هُوَ اِدْریس، وَ اِدْریسُ اِلی ناحورٍ، ‌وَ ناحُورُ اِلی نُوحٍ، وَ نُوح اِلی سامٍ، وَ سامُ‌ اِلی غَثاسٍ،‌ وَ غَثاسُ اِلی بَرْغیشاسا، وَ هُوَ ‌اِلی یافِثٍ، وَ هُوَ اِلی بره، وَ هُوَ اِلی جُفْنَه، وَ هُوَ اِلی عِمْرانٍ، وَ هُوَ ‌اِلی ابراهیمٍ وَ هُو اِلی اِسْماعیلٍ‌، وَ هُو ‌اِلی اسْحاقٍ، وَ هُو اِلی یَعْقُوبِ، وَ هُوَ اِلی یُوسُفَ، وَ هُوَ اِلی بِشْرِیا، وَ هُوَ اِلی شُعَیْبْ، وَ هُوَ اِلی مُوسی، وَ هُوَ اِلی یُوشَعْ، وَ هُوَ اِلی داوُدْ، وَ هُوَ اِلی ‌سُلَیْمانْ، وَ هُوَ اِلی آصِفْ، وَ هُوَ اِلی زَکَریّا، وَ هُوَ اِلی عیسی، وَ هُوَ اِلی شَمْعُونَ، وَ هُوَ اِلی یَحْیی، وَ هُوَ اِلی مُنْذَرَ، وَ هُوَ اِلی سَلیمَه، وَ هُوَ اِلی بَرْدَه، قالَ رَسُولُ اللهِ (ص) وَ دَفَعَها اِلَیَّ بَرده، وَ اَنَا اَدْفَعُها اِلَیْکَ یاعَلیّ. و خبر احتجاج صریح است که ودایع انبیاء (ع) نزد ابیطالب (ع) بود پس قطب او بود و تمام سلاسل منتهی بحضرت رسول شد و بعضی برده را ابوطالب دانسته‌اند و منطق و هندسه و غیره مربوط است قوانین مشخصی داشت و در کتاب‌ها نوشته و در مکاتب تدریس می‌شد، ولی علوم خفیه ـ که علوم غریبه نیز نامیده می‌شوند ـ به نیروهای مافوق طبیعت می‌پردازد و اسرار آن در نزد عالمانش پنهان می‌ماند. باور اکثریت دانشمندان امروزی بر این است که توضیحات و ادعاهای نهان‌شناسی با علم امروزین سازگاری ندارد و از راه‌های علمی بر مبنای روش‌های علوم امروزی اثبات‌پذیر نیست زیرا علوم امروزی بیشتر به نوعی ادامه دهندهٔ مسیر پوزیتیویسم (تجربه‌گرائی) صرف جهت رسیدن به حقایق هستند و با توجه به نسبی و ناقص بودن علوم امروزی نمی‌توان دلیل محکمی بر وجود یا عدم وجود چیزی که در این دایره (تجربه‌گرائی) نمی‌گنجد آورد. شاخه‌های نهان‌شناسی اینهاست: · کیمیا: کوشش در دگرش (تبدیل) کانی‌· ها و فلزات،· علم اکسیر. · لیمیا: تبدیل قوای فاعل به مفعول یا بالعکس،· علم طلسمات. · هیمیا: احوال ستارگان و حیوانات مرتبط با آنها،· علم تسخیرات. · سیمیا: راز و رمز اعداد دیدن و تصرف موجودات تخیلی،· علم خیالات. · ریمیا: تردستی یا علم شعبدات. پنج حرف اول نام این شاخه‌ها که «خمسهٔ مُحتجبه» نامیده می‌شدند، عبارت «کُلَه سِر» را می‌سازد که به معنی مجموعهٔ اسرار است.[۱] علوم و فنونی مثل طالع‌بینی، جفر (عددشناسی) و رمل در رابطه با علوم شنهان‌شناسی یا علوم خَفیّه یکی از دو شاخهٔ علوم در تقسیمات باستانی است. شاخهٔ دیگر، یعنی علوم جَلیّه، به طب و منطق و هندسه و غیره مربوط است قوانین مشخصی داشت و در کتاب‌ها نوشته و در مکاتب تدریس می‌شد، ولی علوم خفیه ـ که علوم غریبه نیز نامیده می‌شوند ـ به نیروهای مافوق طبیعت می‌پردازد و اسرار آن در نزد عالمانش پنهان می‌ماند. باور اکثریت دانشمندان امروزی بر این است که توضیحات و ادعاهای نهان‌شناسی با علم امروزین سازگاری ندارد و از راه‌های علمی بر مبنای روش‌های علوم امروزی اثبات‌پذیر نیست زیرا علوم امروزی بیشتر به نوعی ادامه دهندهٔ مسیر پوزیتیویسم (تجربه‌گرائی) صرف جهت رسیدن به حقایق هستند و با توجه به نسبی و ناقص بودن علوم امروزی نمی‌توان دلیل محکمی بر وجود یا عدم وجود چیزی که در این دایره (تجربه‌گرائی) نمی‌گنجد آورد. شاخه‌های نهان‌شناسی اینهاست: · کیمیا: کوشش در دگرش (تبدیل) کانی‌· ها و فلزات،· علم اکسیر. · لیمیا: تبدیل قوای فاعل به مفعول یا بالعکس،· علم طلسمات. · هیمیا: احوال ستارگان و حیوانات مرتبط با آنها،· علم تسخیرات. · سیمیا: راز و رمز اعداد دیدن و تصرف موجودات تخیلی،· علم خیالات. · ریمیا: تردستی یا علم شعبدات. پنج حرف اول نام این شاخه‌ها که «خمسهٔ مُحتجبه» نامیده می‌شدند، عبارت «کُلَه سِر» را می‌سازد که به معنی مجموعهٔ اسرار است.[۱] علوم و فنونی مثل طالع‌بینی، جفر (عددشناسی) و رمل در رابطه با علوم شکل گرفتند و استفاده می‌شوند. [ویرایش] دانشمندان و علوم خفیه از قدیمی‌ترین نام‌هایی که با علوم خفیه پیوند خورده، نام بلیناس حکیم است، که در منابع بسیاری از جمله کتاب الفهرست (تألیف در ۳۷۷ هجری) [۲] و تاریخ الحکماء[۳] به عنوان بنیان‌گذار علوم غریبه یاد شده است. در میان دانشمندان ایرانی نیز ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی و شیخ بهائی در مورد علوم غریبه آثاری دارند. ابن سینا رسالهٔ کنوزالمعزمین را دراین مورد نوشت و قسمت‌هایی از کشکول شیخ بهایی به علوم غریبه و خواص اسماء حسنی اختصاص دارد. [۴] یادداشت‌ها 1. ↑ تناولی،2. ص ۱۷ 3. ↑ الفهرست،4. ص. ۳۷۳،5. ۴۳۴ و ۵۰۳ 6. ↑ تاریخ الحکما،7. ص. ۶۴ و ۱۱۹ 8. ↑ تناولی،9. صص. ۱۸-۱۹ سیمیا یکی از گونه‌های نهان‌شناسی (علوم خفیه) است. از دیگر گونه‌های مرتبط با آن از کیمیا، لیمیا، ریمیا و هیمیا نام می‌برند. قدیمیان تعریفهای گوناگونی برای سیمیا آورده اند از جمله اینکه سیمیا طلسم و روش انتقال روح و تغییر اشکال موهوم است، دیدن موجودات پندارین است، روش تسخیر جن است، دانش خواص و رازهای حروف است و غیره. کسانی که به وجود راز در حروف باور دارند حروف را دارای سه سرشت آتشی، آبی و خاکی می دانند و بر این باورند که این سرشت‌ها در حروف و نامها روان هستند و با آنها می توان در جهان طبیعت تأثیر گذاشت. کیمیا به نظر باورمندان به آن عبارت است از روش تبدیل عناصر. در علم کیمیا شرایط خاص این تبدیل آمده است که سخت‌ترین از علوم غریبه می‌‌باشد اما در قدیم بخاطر ارزش بسیار طلا فقط دنبال ساخت طلا و نقره بودند اما کسی که آگاه به رموز این علم باشد می‌‌توانند مواد مختلف تولید کند. ریشه واژه کیمیا را از زبان یونانی دانسته‌اند. دانش کیمیا از ایران برآمد و از راه عربها به اروپا هم راه یافت.[نیاز به ذکر منبع] این دانش را می‌‌باید زیرساخت دانش شیمی بدانیم. خود واژه شیمی هم فرانسوی شده واژه کیمیاست. حدیثی از امام هشتم شیعیان است که معروف است به حدیث سلسله الذهب که معنی شده به حدیث سلسله طلائی که کلمه ذهب مصدر مذهب است و مذهب یعنی راه و رسم تبدیل خاک یعنی انسان به طلا یعنی انسان کامل. کیمیاگران جملات خود را رمز آلود و با استفاده از کلمات عرفانی بیان می کرده‌اند. معانی لیمیا: · فالگیری با حروف (جفر) · باور به طلسم و روشهای طلسم. ریمیا : علم شعبده و آن دانستن قوه جوهر زمینی است ومزاج آن بیکدیگر از آن قوه بوجود می آید و از آن قوت فعلی متقرن بغرابت صدور یابد واین علم را ریمیا نام نهادند. هیمیا : علم تسخیرات است وآن معرفت احوال هفت سیاره است از حیث تصرف ایشان که قوی علوی اند در قواعل سفلی ودعوات وفتحات .بخورات ایشان وتسخیر روحانی وعزایم جنیان ومعرفت قوه ومنازل مثل آن. توضیح به گونه ای دیگر :  علامه طباطبایی می فرماید: «علوم غریبه ای که  درباره کارهای خارق عادت بحث می کند، فراوان و بررسی  و تقسیم بندی آنها بسیار دشوار است، آنچه که نزد اهل  آن معروف و متداول است چند علم است : ۱) سیمیا: علمی است که از آمیختن قوایِ ارادی با  قوای مادی خاص برای دست یابی به تصرّفات خاصّی در  امور طبیعی ، مانند تصرّف و خیال که آن را جادوی چشم  می گویند، بحث می کند. این علم و فن ، از بارزترین مصداق های جادوگری است .نمونهٔ بارز سیمیاگران در  طول تاریخ جادوگران اجیر‌شده توسط فرعون بودند که در  مقابل موسی (ع) قرار گرفتند (و در نهایت به او ایمان آوردند). ۲) لیمیا: علمی است که از کیفیّت تاءثیر قدرت اراده و روح به وسیله ارتباط آن با ارواح قوی و بزرگ ، مانند ارتباط با فرشتگانی که موکِّل ستارگانند، گفتگو دارد. این علم همان فَنّ تسخیر است ؛ چون به وسیله آن ارواح قوی یا جنیان را تسخیر کرده و از آنان کمک می گیرد . ۳) هیمیا : علمی است که از ترکیب قوای عالم بالا با عناصر عالم پایین برای دست یابی به تأثیرات عجیب بحث می کند و آن را طِلِسْمات گویند که مبتنی است بر وجود ارتباط میان ستارگان و نحوه قرار گرفتن آنها در آسمان با حوادث مادی و طبیعی ، و این که اگر شکل خاصی از آن را که مناسب با حادثه ای مانند مرگ یا حیات کسی است ، با صورت مادی مناسب آن ترکیب کنند، مراد حاصل می شود . ۴) ریمیا : علمی است که از استخدام قوای مادی برای دست یابی به آثار آن سخن می گوید؛ به گونه ای که برای حس انسان این گونه جلوه کند که اثر حاصل از آن خارق العاده است ، و آن را شعبده گویند . ۵) کیمیا : علمی است که از چگونگی تبدیل صورت بعضی  از عناصر به برخی دیگر سخن می گوید .  این علوم را علوم پنج گانه سرّی نام گذاری کرده اند و شیخ بهایی (ره ) می گوید: بهترین کتابی که درباره  این علوم نوشته شده ، کتابی است که در شهر هرات آن  را مشاهده کردم به نام « کُلُّه سِرّ » که برگرفته از حروف اوّل نامهای این علوم است . » ..... دوستان و خوانندگان این وبلاگ به همگی شما سلام عرض میکنم . ممنونم که در عصر تکنولوژی دنبال چیزی اومدید که شاید واقعیت داشته باشه و شاید هم نه . چند وقتی میشه که من مطلبی ندادم . راستشو بخواین خیلی از مطالب این وبلاگ رو از این ور و اون ور تو همین اینترنت براتون میارم و حقیقتا ممنونم از نویسنده های اون سایت ها که وقتی باهاشون صحبت کردم واقعا خیلی خوب جواب دادند . ولی این مطلبم که میبینید باز از اون مطلباس . خوب چرا اینو دادم . چند وقته که به شدت گرفتارم اما از این به بعد مطلبا رو خودم مینویسم و سعی میکنم که مطالب قوی و مفیدی داشته باشیم . آموزش های عملی که براتون قدرت رو همراه داشته باشه . مطلب دیگه این که تصمیم گرفتم که نابودگران رو با کمک شما توسعه بدم . یه گروه باشیم . تا با هم کنفرانس هایی رو به صورت اینترنتی داشته باشیم و یه برنامه ریزی برای مواقع ضروری بریزیم . کسایی که دوست دارن عضو نابودگران نقره ای باشن تو همین پست بگن . کارتون دارم موفق باشید ... به زودی بازم میام ... نظرتون رو بگین............. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 15:50 | 18 مباحثه .:: انهدام آتلانتیس ::. انهدام آتلانتیس ـــــــــــــــــــــــــــــ شاید ، شدیدترین انفجار آتشفشانی در دوران باستان انفجاری باشد که در حدود سال 1645 ق.م ، در جزیره ی سانتورینی ( و یا ترا ) که در 70 مایلی (113 کیلومتری کرت قرار دارد ، اتفاق افتاد . این آتشفشان احتمالاً بزرگترین انفجار آتشفشانی شناخته شده در نزد انسان بود . در حال حاضر سانتورینی از سه جزیره تشکیل می شود . این سه جزیره ، در پیرامون پهنه ی وسیعی از آب قرار دارند که مشخص کننده مخروط و یا همان دهانه عظیم آتشفشان می باشد ؛ جایی که سانتورینی قبل از انفجار ، در آنجا قرار داشت . در حال حاضر دو جزیره ی آتشفشانی کوچک در مرکز آب قرار دارد . یکی از آنها که از دیگری کوچک تر است ، هنوز هم متناوباً به فعالیت می پردازد . ــــــــــــــ فوران آتشفشان ، با انفجاری شروع شد که ستونی از سنگ را ، 20 مایل ( 30 کیلومتر ) به هوا فرستاد و آن را در سراسر منطقه ی مدیترانه ی شرقی پخش کرد . سر انجام زمانی که آب دریا وارد دهانه آتشفشانی عظیم شد ، به سرعتبه بخار تبدیل شد و با نیروی غیر قابل تصوری خارج شد و هزاران مایل مکعب بخار و گدازه های قطعه قطه شده را به داخل هوا وارد ساخت . ــــــــــــــ ابعاد مخروط آتشفشانی ، از شمال تا جنوب حدود 7 مایل ( 11 کیلومتر ) و از شرق تا غرب نزدیک به 5 مایل ( 8 کیلومتر ) ، مساحت آن 35 مایل مربع ( 90 کیلومتر مربع ) و عمق آن تا نیم مایل می رسید . حجم سنگ جا به جا شده در حدود 16 – 14 مایل مکعب ( 65 – 60 کیلومتر مکعب ) تخمین زده می شود ، یک حجم عظیم و غیر قابل تصوری که بوسیله نیروی حاصل از انفجار آتشفشانی نرم ، ذوب و حتی بخار شده است . ــــــــــــــ ذکر شده که این انفجار تاریخی ، تمدن آتلانتیس را که در نزدیکی کرت مینوان قرار داشت از میان برد . اگر چنین مکانی در عالم واقع وجود میداشت ، در آن صورت بایستی در عرض چند ساعت از خاکستر و سنگ خارا پوشیده شده باشد . امواج جزر و مدی که بوسیله ی این انفجار عظیم ایجاد شده ، مرز ساحلی کرت را خراب کرده و حتی به تاکنوسوس رسیده و آتلانتیس را به زیر آب فرو می بردند . اگر به این صورت اتفاق افتاده باشد ، پس این انفجار باعث از میان رفتن کامل تمدنی شد که دارای پیچیدگی های قابل توجهی بود . چنین انفجاری می تواند یک تمدن مدرن را نیز به صورت کامل نابود سازد . ــــــــــــــ ( پیشگویی های آخر الزمان ) اثر : استفن اسکینر ترجمه : دکتر علی نظری نائینی انتشارات المعی + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه یکم تیر 1386 و ساعت 23:25 | 2 مباحثه .: کوروش کبیر:. کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد). در پارسی باستان Kuraush. این نام در کتیبه‌هاى عیلامی، Ku-rash و درکتیبه‌هاى بابلی، Ku-ra-ash و در یونانی، Kuros آمده. صورت لاتینی شدهٔ آن سیروس یا سایروس (Cyrus) و صورت عبری آن کورش (Koresh). شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است. کوروش نخستین شاه ایران و بنیان‌گذار دورهٔ شاهنشاهی ایرانیان می‌‌باشد. ایرانیان کوروش را پدر*[1] و یونانیان، که وی ممالک ایشان را تسخیر کرده بود، ‌او را سرور و قانونگذار می‌‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ‌ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌‌دانستند . درباره شخصیت ذوالقرنین که در کتابهای آسمانی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان از آن سخن به میان آمده، چندگانگی وجود دارد و این که به واقع ذوالقرنین چه کسی است به طور قطعی مشخص نشده است. کوروش سردودمان هخامنشی، داریوش بزرگ، خشایارشا، اسکندر مقدونی گزینه‌هایی هستند که جهت پیدا شدن ذوالقرنین واقعی درباره آنها تحقیقاتی صورت گرفته، اما با توجه به اسناد و مدارک تاریخی و تطبیق آن با آیات قرآن، تورات، و انجیل تنها کوروش بزرگ است که موجه‌ترین دلایل را برای احراز این لقب دارا می‌‌باشد.عده ای از فقهای معاصر شیعه نیز کوروش را ذوالقرنین پیغمبر الهی میدانند. ایت الله علامه طباطبایی-ایت الله مکارم شیرازی- ایت الله صانعی از معتقدان این نظر هستند.      دوره جوانی تبار کوروش از جانب پدرش به پارس‌ها می‌‌رسد که برای چند نسل بر انشان(شمال خوزستان کنونی)، در جنوب غربی ایران، حکومت کرده بودند. کوروش درباره خاندانش بر سفالینهٔ استوانه شکلی محل حکومت آن‌ها را نقش کرده است. بنیادگذار سلسلهٔ هخامنشی، شاه هخامنش انشان بوده که در حدود ۷۰۰می‌زیسته است. پس از مرگ او، چیش‌پیش انشان به حکومت رسید. چیشپیش نیز پس از مرگش توسط دو نفر از پسرانش کوروش اول انشان و آریارمنس فارس در پادشاهی دنبال شد. سپس، پسران هر کدام، به ترتیب کمبوجیه اول انشان و آرشام فارس، بعد از آن‌ها حکومت کردند. کمبوجیه یکم با شاهدخت ماندانا (دختر ایشتوویگو پادشاه قبیله ماد و شاهدخت آرینیس لیدیه) ازدواج کرد و کوروش بزرگ نتیجه این ازدواج بود. تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون، و کتزیاس درباره چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند. بنا به نوشته هرودوت، ایشتوویگو شبی خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام سرزمین آسیا را غرق کرد. ایشتوویگو تعبیر خواب خویش را از مغ‌ها پرسش کرد. آنها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که ایشتوویگو تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می‌‌ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود. بنابر این ایشتوویگو دختر خود را به کمبوجیه اول به زناشویی داد. ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد، این بار هم از مغ‌ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. ایشتوویگو (آستیاگ) بمراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت. در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون یکم کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیاد ندارد دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشنده فرزندش مدارا نخواهد کرد. پس کوروش را به یکی از چوپان‌های شاه به‌ نام میترادات (مهرداد) داد و از از خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد. چوپان کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام سپاکو از موضوع با خبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و بجای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده بدنیا آمده بود، در جنگل رها سازد. مهرداد شهامت این کار را نداشت، ولی در پایان نظر همسرش را پذیرفت. پس جسد مرده فرزندش را به ماموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت. روزی کوروش که به پسر چوپان معروف بود، با گروهی از فرزندان امیرزادگان بازی می‌‌کرد. آنها قرار گذاشتند یک نفر را از میان خود به نام شاه تعیین کنند و کوروش را برای این کار برگزیدند. کوروش همبازیهای خود را به دسته‌های مختلف بخش کرد و برای هر یک وظیفه‌ای تعیین نمود و دستور داد پسر آرتم بارس را که از شاهزادگان و سالاران درجه اول پادشاه بود و از وی فرمانبرداری نکرده بود تنبیه کنند. پس از پایان ماجرا، فرزند آرتم بارس به پدر شکایت برد که پسر یک چوپان دستور داده است وی را تنبیه کنند. پدرش او را نزد ایشتوویگو برد و دادخواهی کرد که فرزند یک چوپان پسر او را تنبیه و بدنش را مضروب کرده است. شاه چوپان و کوروش را احضار کرد و از کوروش سوال کرد: "تو چگونه جرأت کردی با فرزند کسی که بعد از من دارای بزرگ‌ترین مقام کشوری است، چنین کنی؟" کوروش پاسخ داد: "در این باره حق با من است، زیرا همه آن‌ها مرا به پادشاهی برگزیده بودند و چون او از من فرمانبرداری نکرد، من دستور تنبیه او را دادم، حال اگر شایسته مجازات می‌‌باشم، اختیار با توست." ایشتوویگو از دلاوری کوروش و شباهت وی با خودش به اندیشه افتاد. در ضمن بیاد آورد، مدت زمانی که از رویداد رها کردن طفل دخترش به کوه می‌‌گذرد با سن این کودک برابری می‌کند. بنابراین آرتم بارس را قانع کرد که در این باره دستور لازم را صادر خواهد کرد و او را مرخص کرد. سپس از چوپان درباره هویت طفل مذکور پرسشهایی به عمل آورد. چوپان پاسخ داد: "این طفل فرزند من است و مادرش نیز زنده است." اما شاه نتوانست گفته چوپان را قبول کند و دستور داد زیر شکنجه واقعیت امر را از وی جویا شوند. چوپان در زیر شکنجه وادار به اعتراف شد و حقیقت امر را برای ایشتوویگو آشکار کرد و با زاری از او بخشش خواست. سپس ایشتوویگو دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش ایشتوویگو که از او پرسید: "با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟" پاسخ داد: "پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم". کوروش در دربار کمبوجیه اول خو و اخلاق والای انسانی پارس‌ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن‌ها را آموخت و با آموزش‌های سختی که سربازان پارس فرامی‌گرفتند پرورش یافت. شایان ذکراست که می‌گویند پدر بزرگ مادری کوروش(پادشاه ماد)درخواب متزلزل شدن حکومت خود رادید به اوگفتند باید کوروش را بکشد وی به یکی از سرداران خود دستوراین کار را داد.اواین کار رااز روی مهربانی نکرد ولی اورا به یک زن و مرد چوپان داد. کوروش دوران نوجوانی خود را میان رعایا زندگی کرد و به همین دلیل نیازهای آنها راخوب می‌دانست  دوره قدرت هارپاگ بزرگان ماد را که از نخوت و شدت عمل شاهنشاه ناراضی بودند بر ضد ایشتوویگو شورانید و موفق شد، کوروش را وادار کند بر ضد پادشاه ماد لشکرکشی کند و او را شکست بدهد. با شکست کشور ماد به‌وسیله پارس که کشور دست نشانده و تابع آن بود، پادشاهی ۳۵ ساله ایشتوویگو پادشاه ماد به انتها رسید، اما به گفته هرودوت کوروش به ایشتوویگو آسیبی وارد نیاورد و او را نزد خود نگه داشت. کوروش به این شیوه در ۵۴۶ پادشاهی ماد و ایران را به دست گرفت و خود را پادشاه ایران اعلام نمود. کوروش پس از آنکه ماد و پارس را متحد کرد و خود را شاه ماد و پارس نامید، در حالیکه بابل به او خیانت کرده بود، خردمندانه از قارون، شاه لیدی خواست تا حکومت او را به رسمیت بشناسد و در عوض کوروش نیز سلطنت او را بر لیدی قبول نماید. اما قارون (کرزوس) در کمال کم خردی به جای قبول این پیشنهاد به فکر گسترش مرزهای کشور خود افتاد و به این خاطر با شتاب سپاهیانش را از رود هالسی (قزل‌ایرماق امروزی در کشور ترکیه) که مرز کشوری وی و ماد بود گذراند و کوروش هم با دیدن این حرکت خصمانه، از همدان به سوی لیدی حرکت کرد و دژ سارد که آن را تسخیر ناپذیر می‌‌پنداشتند، با صعود تعدادی از سربازان ایرانی از دیواره‌های آن سقوط کرد و قارون (کروزوس)، شاه لیدی به اسارت ایرانیان درآمد و کوروش مرز کشور خود را به دریای روم و همسایگی یونانیان رسانید. نکته قابل توجه رفتار کوروش پس از شکست قارون است. کوروش، شاه شکست خورده لیدی] را نکشت و تحقیر ننمود، بلکه تا پایان عمر تحت حمایت کوروش زندگی کرد و مردم سارد علی رغم آن که حدود سه ماه لشکریان کوروش را در شرایط جنگی و در حالت محاصره شهر خود معطل کرده بودند، مشمول عفو شدند. پس از لیدی کوروش نواحی شرقی را یکی پس از دیگری زیر فرمان خود در آورد و به ترتیب گرگان (هیرکانی)، پارت، هریو (هرات)، رخج، مرو، بلخ، زرنگیانا (سیستان) و سوگود (نواحی بین آمودریا و سیردریا) و ثتگوش (شمال غربی هند) را مطیع خود کرد. هدف اصلی کوروش از لشکرکشی به شرق، تأ مین امنیت و تحکیم موقعیت بود وگرنه در سمت شرق ایران آن روزگار، حکومتی که بتواند با کوروش به معارضه بپردازد وجود نداشت. کوروش با زیر فرمان آوردن نواحی شرق ایران، وسعت سرزمین‌های تحت تابعیت خود را دو برابر کرد. حال دیگر پادشاه بابِل از خیانت خود به کوروش و عهد شکنی در حق وی که در اوائل پیروزی او بر ماد انجام داده بود واقعاً پشیمان شده بود. البته ناگفته نماند که یکی از دلایل اصلی ترس «نبونید» پادشاه بابِل،‌ همانا شهرت کوروش به داشتن سجایای اخلاقی و محبوبیت او در نزد مردم بابِل از یک سو و نیز پیش‌بینی‌های پیامبران بنی اسرائیل درباره آزادی قوم یهود به دست کوروش از سوی دیگر بود. آزادسازی یهودیان دربند و اجازهٔ بازگشت به و بازسازی اورشلیم توسط کوروش بزرگ بابل بدون مدافعه در 22 مهرماه سال 539 ق.م سقوط کرد و فقط محله شاهی چند روز مقاومت ورزیدند، پادشاه محبوس گردید و کوروش طبق عادت، در کمال آزاد منشی با وی رفتار کرد و در سال بعد (538ق.م) هنگامی که او در گذشت عزای ملی اعلام شد و خود کوروش در آن شرکت کرد. با فتح بابل مستعمرات آن یعنی سوریه، فلسطین و فنیقیه نیز سر تسلیم پیش نهادند و به حوزه حکومتی اضافه شدند. رفتار کوروش پس از فتح بابل جایگاه خاصی بین باستان‌شناسان و حتی حقوقدانان دارد. او یهودیان را آزاد کرد و ضمن مسترد داشتن کلیه اموالی که بخت النصر (نبوکد نصر) پادشاه مقتدر بابِل در فتح اورشلیم از هیکل سلیمان به غنیمت گرفته بود، کمک‌های بسیاری از نظر مالی و امکانات به آنان نمود تا بتوانند به اورشلیم بازگردند و دستور بازسازی هیکل سلیمان را صادر کرد و به همین خاطر در بین یهودیان به عنوان منجی معروف گشت که در تاریخ یهود و در تورات ثبت است. و همچنین کوروش به گفته‌ای از قوم بختیاری است و از جایی بدنیا امد که در حال حاظر محل سکونت بختیاری‌ها است.  آخرین نبرد کوروش در آخرین نبرد خود به قصد سرکوب اقوام وحشی سکا که با حمله به نواحی مرزی ایران به قتل و غارت می‌پرداختند به سمت شمال شرقی کشور حرکت کرد. میان مرز ایران و سرزمین سکاها رودخانه‌ای بود که لشگریان کورش باید از آن عبور می‌کردند. هنگامی که کورش به این رودخانه رسید، ملکه سکاها به او پیغام داد که برای جنگ دو راه پیش رو دارد. یا از رودخانه عبور کند و در سرزمین سکاها به نبرد بپردازند و یا اجازه دهند که لشگریان سکا از رود عبور کرده و در خاک ایران به جنگ بپردازند. کورش این دو پیشنهاد را با سرداران خود در میان گذاشت. بیشتر سرداران ایرانی او، جنگ در خاک ایران را برگزیدند، اما کرزوس امپراتور سابق لیدی که تا پایان عمر به عنوان یک مشاور به کورش وفادار ماند، جنگ در سرزمین سکاها را پیشنهاد کرد. استدالال او چنین بود که در صورت نبرد در خاک ایران، اگر لشگر کورش شکست بخورد تمامی سرزمین در خطر می افتد و اگر پیروز هم شود هیچ سرزمینی را فتح نکرد. در مقابل اگر در خاک سکاها به جنگ بپردازند، پیروزی ایرانیان با فتح این سرزمین همراه خواهد بود و شکست آنان نیز تنها یک شکست نظامی به شمار رفته و به سرزمین ایران آسیبی نمی‌رسد. کورش این استدلال را پذیرفت و از رودخانه عبور کرد. پیامد این نبرد کشته شدن کورش و شکست لشگریانش بود. پس از این شکست، لشگریان ایران با رهبری کمبوجیه، پسر ارشد کورش به ایران بازگشتند. فرزندان پس از مرگ کورش، فرزند ارشد او کمبوجیه به سلطنت رسید. وی، هنگامی که قصد لشگرکشی به سوی مصر را داشت، از ترس توطئه، دستور قتل برادرش بردیا را صادر کرد. در راه بازگشت کمبوجیه از مصر، یکی از موبدان دربار به نام گئومات مغ، که شباهتی بسیار به بردیا داشت، خود را به جای بردیا قرار داده و پادشاه خواند. کمبوجیه با شنیدن این خبر در هنگام بازگشت، یک شب و به هنگام باده‌نوشی خود را با خنجر زخمی کرد که بر اثر همین زخم نیز درگذشت. کورش بجز این دو پسر، دارای دو دختر به نام های آتوسا و پارمیدا بود که آتوسا بعدها با داریوش اول ازدواج کرد و مادر خشایارشا، پادشاه قدرتمند ایرانی شد. منشور حقوق بشر کورش به هنگام کاوش‌ها در بابِل (۱۸۷۹-۱۸۸۲)، باستان‌شناس کلدانی، هرمز رسام یک استوانهٔ سفالین کوچک (۲۵ سانتیمتر)، به شکل بشکه یافت، که شامل یک نوشته از کوروش بزرگ بود. این استوانه که اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود، خبری از خط‌مشی کوروش بزرگ در بارهٔ اسرا می‌دهد: «من (کوروش) تمامی ساکنین پیشین آنها را گرد هم آورده و منزلگاه آنها را به ایشان بازگرداندم». منشور کوروش بزرگ، یک استوانهٔ سفالین پخته شده، به تاریخ ۱۸۷۸ میلادی در پی کاوش در محوطهٔ باستانی بابِل کشف شد. در آن کوروش بزرگ رفتار خود با اهالی بابِل را پس از پیروزی بر ایشان توسط ایرانیان شرح داده است. این سند به عنوان نخستین منشور حقوق بشر شناخته شده، و به سال ۱۹۷۱ میلادی، سازمان ملل آنرا به تمامی زبانهای رسمی سازمان منتشر کرد. این تأییدی است بر اینکه منشور آزادی بشریت که توسط کوروش بزرگ در روز تاجگذاری وی منتشر شده، می‌تواند از اعلامیه حقوق بشر که توسط انقلابیون فرانسوی در اولین مجمع ملی ایشان صادر شده، برتر باشد. اعلامیه حقوق بشر در نوع خود، در رابطه با بیان و ساختارش بسیار قابل توجه است، اما منشور آزادی که توسط پادشاه ایرانی (کوروش) در ۲۳ سده پیش از آن صادر شده، به نظر معنوی‌تر می‌آید. با مقایسهٔ اعلامیه حقوق بشر مجمع ملی فرانسه و منشور تأیید شده توسط سازمان ملل، با منشور آزادی کوروش، این آخری با در نظر گرفتن قدمت، صراحت، و رد موهومات دوران باستان در آن، باارزشتر نمود می‌کند. کوروش بزرگ به سال ۵۳۹ پیش از میلاد وارد شهر بابِل شد، و پس از زمستان، در اولین روز بهار رسماً تاجگذاری نمود: بی‌شمار سپاهانم به صلح در بابل گام برداشتند. روا نداشتم کسی وحشت را بر سرزمین سومر و اکد که من دوست دارم فرا آرد. نیازمندیهای بابل، تمامی پرستشگاههای آنان را پیش دیده داشتم و در بهبود زندگی همگان کوشیدم. شهروندان بابِل....... همه یوغهای ننگین بردگی را از مردمان بابل برداشتم. خانه‌های ویران شان را آباد کردم. به تیره بختیهایشان پایان دادم. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 و ساعت 11:59 | 4 مباحثه .:: ایام نحس ::.   ایام منحوس و قمر در عقرب ایامی هستند که کار و عمل شما معکوس جواب میدهد. مثلا شما میخواهید ابطال یک سحر نمایید و شروع به کار میکنید و اگر در این ایام مشغول باشید کار بلعکس جواب میدهد و یا اصلا تاثیری نداشته و یا بسیار ضعیف است. ۱- فروردین    : روز 16 تا نصف روز 18 ۲- اردیبهشت: روز 13 تا نصف روز 15 ۳- خرداد       : روز 11 تا نصف روز 13 ۴- تیر           : روز 8   تا نصف روز 10 ۵- مرداد       : روز 6   تا نصف روز 8 ۶- شهریور    : روز 3   تا نصف روز 5 ۷-مهر          : روز 1   تا نصف روز 3 ۸- آبان         : روز 28 تا نصف روز 30 ۹- آذر          : روز 26 تا نصف روز 18 ۱۰-دی        : روز 23 تا نصف روز 26 ۱۱- بهمن    : روز 21 تا نصف روز 23 ۱۲- اسفند   : روز 19 تا نصف روز 21 این ایام مربوط به ماه تولد شما میباشد و روزها به ماه قمری البته چون معمولا ماه های قمری یک روز عقب و جلو میروند احتیاط بر آن است که یک روز قبل از تاریخ و تا یک روز بعد از تاریخ جزء ایام نحس حساب شود. دوستان راستش رو بخواید ( تفر پیای دورو به ) من خودم هم خیلی از مطالبی رو که مینویسم قبول ندارم . البته نه این که بگم خرافاته ولی به نظر من به جای این که آدم (کسی که میخواد قوی شه ) بشینه یه گوشه و همش بگه امروز روز نحسه و قمر در عقرب و شایدم خر تو خره (بلا نصبت شما) به جای این کارا واقعاْ بره و مبارز رو یاد بگیره خیلی براش بهتره . اکثر  بهونه میاریم که واسه یاد گرفتن مبارزه استاد نداریم . به نظرم اینم مهم نیست شما تا وقتی استاد پیدا میکنید به بدنتون تمرین بدین تمرینای جسمی مثل دو و کوهنوردی البته مشخصه که نباید تفریحی باشه . خوب اگه دوستان نظری دارید حتماْ بگید . + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه یازدهم خرداد 1386 و ساعت 4:36 | شرکت در بحث متافیزیک متافیزیک چیست: متافیزیک به معنی لغوی به علوم ماورالطبیعه و استفاده از ابزارهای فراتراز فیزیک و منطق می باشد. متافیزیک به تعبیری مادر علوم خوانده میشود.خاستگاه این علم قبل از خلقت انسانها بوده است.مختص به نوع بشر نمی باشد . این علم ریشه در ادیان الهی دارد با ظهور هر دین گونه ایی از این علم به نوع بشر منتقل گردید تا دین اسلام که اکمل ترین متافیزیک دینی را به جهانیان معرفی نمود بدین صورت که اگر طلسمی از ادیان دیگر شناسایی شود توسط طلسمهای دین اسلام باطل میشود ولی اگر طلسم اسلامی توسط ادیان دیگر شناسایی شود نمی توانند انرا باطل نمایند . خلاصه اینکه:متافیزیک جهت اصلاح زندگی نوع بشر و شکست منطق فیزیک افریده شده است. فهرست خدماتی که میتوان جهت عموم در این علم اراعه نمود به شرح ذیل میباشد الف :طلسمات ب : طب روحانیات ج :ختومات د :احضارات ر :ریاضات طلسمات مبدا حرکت طلسم بر روی چهار عنصر اصلی آب باد خاک آتش میباشد. چون موجود زنده از این چهار عنصر اصلی هرمند میباشد چه خواسته چه ناخواسته گرفتار طلسم خواهد شد و این اجتناب نابذیر است. این طلسمات بر حسب نیاز شخصی فرد یا افراد حرکت و به هدف می رسند هر فرد میتواند بنا به خواسته اش از طلسم بهرمند گردد . ۱:طلسم کار گشایی ۲:طلسم محبت ۳:طلسم بیدا کردن دزد در شرایط خاص بیمار نمودن  دزد در شرایط خاص تر کشتن دزد ۴:باطل کردن طلسم از خانه - محل کارو از وجود فرد ۵:طلسم بخت گشایی ۶:طلسم فرزندار شدن ۷:باز گشتن گریخته ۸:طلسمات دیگری نیز وجود دارد که از آن جهت اصلاح و بهبودی زندگی فردی و اجتماعی جهت رسیدن به مدارج عالیه زندگی طب روحانیات  طب روحانی: درمان امراض بدون اکل و شرب را طب روحانی گویند۹۰٪ امراض ریشه در روح نفسانی دارند که می توان این امراض را از کالبد فرد بیرون کشید یا مرض را برای همیشه از کالبد شخص حذف نمود. فهرست خدماتی که می توان اراعه نمود به شرح ذیل می باشد. ۱:رفع چشم زخم ۲:رفع صرع به صورت تضمینی ۳:رفع زگیل ۴:رفع شاش بند ۵:رفع دل درد ۶:نترسیدن در خواب ۷:بستن تب بطوری که تا آخر عمر دچار تب نشود ۸: و امراضی که علم طب جدید از آن عاجز است + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 3:46 | 4 مباحثه زمان برج ها جدول زیر مشخص کننده زمان غالب بودن سیارات مختلف بر زمین هست . این جدول کاربردهای زیادی داره که منم زیاد ازش سر در نمیارم ولی چون یکی از دوستان خواسته بودن گذاشتم . + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 2:24 | شرکت در بحث معرفی کتاب نام کتاب : حوان فالون(چرخاندن چرخ قانون) نویسنده : لی هنگجی انتشارات : ابتکار دانش و در اینجا هم اسم چند تا کتاب فروشی در تهران و مشهد رو در اختیار شما عزیزان میذارم. در تهران : خیابان کریمخان : کتابفروشی چشمه و آبی خیابان انقلاب : کتابفروشی های : آگاه - اختران- بیدگل- عطار- حریر- روزبهان - چاپخش - دنیا خیابان ولی عصر اول یوسف آباد : کتابفروشی بهجت میدان ولی عصر : کتابفروشی هاشمی در مشهد : خیابان احمد آباد، نرسیده به سه راه راهنمایی : کتابفروشی علامه فالون دافا (یا فالون گونگ) یک روش پالایش و پرورش بدن و ذهن است که در سال 1992 توسط آقای لی هُنگجی در کشور چین به عموم معرفی شد. اساس این روش پنج سری تمرین و آموزش‌هایی بر پایه سه اصل"حقیقت- نیک‌خواهی- بردباری" است. اصول روش فالون دافا در دو کتاب " فالون گونگ وجوان فالون" توسط استاد لی‌ هنگجی به تفصیل بیان شده و به بیش از 30 زبان مختلف از جمله زبان فارسی ترجمه شده است. کتاب "فالون‌گونگ" ضمن آشنایی مقدماتی با این روش، به تشریح تمرین‌های آن می‌پردازد. کتاب "جوان فالون" (چرخاندن چرخ قانون )که کتاب اصلی این روش محسوب می‌شود به بررسی تشریح حقایق جهان، ماده، بُعدها و سرچشمه، منشأ و تکامل زندگی انسان می‌پردازد و بسیاری از اسرار و مسائل مبهم و غیرقابل درک را به شیوه‌ای قانع کننده و روشن توضیح می‌دهد. روش فالون دافا شامل پنج سری حرکات فیزیکی ساده، زیبا و آرام‌بخش می‌باشد. انجام این تمرین‌ها یک مکانیزم قدرتمند را در بدن به‌وجود می‌آورد که سیستم چرخش انرژی را در بدن تنطیم و باعث بهبود سلامت و پالایش جسم می‌شود. این تمرین‌ها در هر محیط و شرایطی قابل انجام است. آن‌ها شامل چهار سری تمرین ایستاده و یک تمرین مدیتیشن به‌صورت نشسته هستند. انجام تمرین‌ها و رعایت آموزش‌های این روش، به شخص کمک می‌کند تا در جهت رسیدن به سلامت جسم، پاکی ذهن و جذب شدن در سرشت گیتی، حقیقت- نیک‌خواهی- بردباری و درنهایت، بازگشت به فطرت پاک خود گام بردارد. www.falundafapersian.org       + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386 و ساعت 16:54 | شرکت در بحث فال جفر جَفر یا عددشناسی یعنی فال حروف و یا همان پیشگویی با شماره‌ها است، و در کلام دیگر به دست آوردن مجهولی از یک سری معلومات. فهرست مندرجات · 1 نظر ناباورمندان به جفر · 2 روش فال جفر · 3 کاربردها · 4 جفر در باور بعضی از شیعیان · 5 به باور باورمندان جفر روند رسیدن به این علوم اینست: · 6 فلسفه اعداد نسبت داده شده به حروف در جفر   نظر ناباورمندان به جفر این کار از نظر علوم تجربی مثل فیزیک شیمی جامعه شناسی مردود است و جزء خرافات شمرده می‌شود. روش فال جفر فالگیرهای شماره‌دان، پرسشی را آماده می‌کنند بعد هم برای گرفتن "پاسخ" این گامها را طی می‌کنند: · تبدیل حروف پرسش به شماره ابجد · پیدا نمودن مدخل کلان و مدخل خُرد واژه‌· ها · یافتن پایه همانندی هر حرف بر پایه جدولهای حروف ابجد · بدست آوردن زبر و بینات حروف به دست آمده · بخش کردن حروف · ویرایش · درآوردن یک جمله از 15 سطر (مستحصله) · شناخت قابلیت شماره ها · و در پایان رسیدن به آوای ناپیدا و پاسخ درونی از ظاهر پرسش توسط قرآن. نام یکی از متدهای محاسبه در جفر متد امام زمان کیست می باشد. کاربردها کسانی جفر را باور دارند کاربردهای این فال را هم در این موارد می‌دانند: - یافتن عناصر چیره بر سرشت هر فرد و میزان سازگاری افراد با یکدیگر- پیشگویی برای هر فرد- پیدا کردن زمانهای خوش شگون و بدشگون از راه اخترشماری- شرایط برآورده شدن آرزوها- بهبود بیمارها با خواندن ورد و افسون- خواص واجها- دریافت "رازهای" نامهای پیشوایان اسلام از راه آیه تطهیر - تأثیر نامهای خدایی شماره‌شناسی شماره‌های آریایی، لرزشی، مادی و شماره‌های نیرومند آنها بر این باورند که شماره‌های 3 و 7 و 40 رمز و رازی دارند. آنها میکوشند تا برپایه زمان زایش هر شخص ویژگیها و منش او را بازگو کنند. جفر در باور بعضی از شیعیان این علم را مخصوص امام علی، پیشوای اول شیعه می‌دانند. به باور ایشان علوم اولین تا آخرین در جفر است و کتابی بنام جفر جامع که مشتمل بر 28 جلد 28 صفحه‌ای که با چهار حرف الف شروع و با چهار حرف غ به پایان می‌‌رسد تمام علوم دنیا گذشته و آینده در آن به صورت ملحوظ در ملفوظ است.  به باور باورمندان جفر روند رسیدن به این علوم اینست: آشنایی اولیه با اصطلاحات->علم نقطه-> علم عدد-> علم مدد->علم حروف ->علم جفر ->علم جفر ساده-> جفر کامل->ستاره شناسی فلسفه اعداد نسبت داده شده به حروف در جفر الف ب ج د ه‍ و ز ح ط ی ک ل م ن س ع ف ص ق ر ش ت ث خ ذ ض ظ غ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 200 300 400 500 600 700 800 900 1000 + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 3:7 | شرکت در بحث گوی انرژی گوی انرژی  مطلبی که  میخواهم به شما یادبدهم کارها و مطالبی چند در حوزه انرژی انسان میباشد. حالا اگر به من بگوئید انرژی را چه تعریف میکنید؟ من جوابی ندارم که قاطعانه به شما بدهم و در مرحله حالی فقط قادرم تجربیات اندک و مشاهدات خود را برای شما بیان دارم. در مقابل در مطلب کنونی سعی میکنم شما شخصا بتوانید انرژی خود را به کار گرفته و آن را تا اندازه ای احساس کنید و هم اینکه تجربه ای گرانبها برای شما باشد که در اوقات فراغت بتوانید بر روی آن تمرین بیشتری انجام دهید. ساختن گوی انرژی کار بسیار زیبا و لذت بخشی میباشد. من ماهها پیش درباره آن مطلبی خوانده بودم تا اینکه تقریبا دو ماه پیش از زمان کنونی شروع با آزمایش و تجربه در این زمینه کردم. تجربه من در حد ساختن ساده این گوی که از انرژی انسان تشکیل میشود میباشد. کاربردهای آن بسیار وسیع میباشند. خوب شروع میکنیم. محل خلوتی را برای اینکار انتخاب کنید. نیازی نیست که تاریک باشد. به حالت نشسته یا ایستاده دستان خود را در حالی که کف دستانتان نسبت به هم رودررو هستند و دستانتان از درون مقعر هستند همچون کسی که برای مثال توپ کوچکی را با هر دو دستش نگاه داشته است.  دستانتان را به این حالت نگاه داشته ولی دستانتان با همدیگر تماس نداشته باشند. اکنون چشمانتان را ببندید و منبع انرژی را در میان قفسه سینه (درست در محل چاکرای قلب) تصور کنید. اکنون انرژی را در حالی که از این منبع فوران میکند تصور کنید. هرکس انرژی را به رنگی میبیند. بعضی ها انرژی را آبی رنگ تصور میکنند بعضی دیگر آن را به رنگ قرمز یا زرد یا رنگهای دیگر میبینند. مهم آنست که این انرژی را با تمام وجودتان تصور کنید اکنون این انرژی را به سمت بالا حرکت دهید، از کتف هایتان آن را رد کرده وارد دستانتان کنید و همینطور ادامه داده در نهایت آن را از کف دستان چپ و راستتان و همچنین از نوک انگشتانتان خارج کرده و در بین دو دستتان یک گوی انرژی تشکیل دهید. نیازی نیست که کار خاصی انجام دهید. کافی است درحالی که چشمانتان بسته است انرژی را درحال خارج شدن از نوک انگشتان و کف دستتان تجسم کنید. گوی انرژی که تشکیل میدهید میتواند به هرشکلی باشد ولی برای شروع آن را به شکل کروی بسازید. نکته مهمی که یادم رفت ذکر کنم تنفس عمیق در حین انجام این کار میباشد. سعی کنید تنفستان با این کار هماهنگ باشد. حالا اگر دقت کنید میتوانید این گوی انرژی را کاملا در میان دستانتان احساس کنید و انرژی را که حالت لزج و لاستیک مانند دارد در میان دو دستتان حس کنید. اگر دستانتان را کمی حرکت دهید حضور آن را کاملا متوجه خواهید شد. البته به جز تاثیر گوی انرژی هاله بدن شما هم احساس میشود. اکنون میتوانید اراده خود را بر روی گوی اعمال کنید برای مثال به آن دستور بدهید که برای چه مدت زمان انرژی را درون خود نگاه دارد. نکته ای که برای این مطلب میتوان ذکر کرد ساختن گوی به گونه ای است که قشر بیرونی آن انرژی را درون گوی نگاه دارد. این نکته را به کار بگیرید و مشاهده کنید گوی شما برای چه مدت زمانی پایدار خواهد ماند. با تمرین بیشتر گوی شما میتواند عمر بیشتری پیدا کند. قدرت آن و پایداری آن به فهم بیشتر شما از این کار و خواسته شما بسته است. شما برای مثال میتوانید از انرژیهای دیگر برای ساختن گوی بهره بگیرید. مثلا از انرژی گیاهان، خورشید، ماه، زمین استفاده کنید و انرژی خودتان را هدر ندهید. گوی انرژی را میتوانید در هرنقطه که خواستید تشکیل دهید. میان دو دست یکی از آن مکانها است. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 3:1 | شرکت در بحث مدیتیشن روی قلبهای همزاد چیست؟ مدیتیشن روی قلبهای همزاد چیست؟  مدیتیشن روی قلبهای همزاد1 بر پایه این اصل میباشد که بعضی از چاکراهای اصلی2 برای مراحل یا افقهای مشخصی از آگاهی، نقطه های رودی یا درگاه هستند. برای بدست آوردن اشراق یا آگاهی کیهانی3، فعالسازی چاکرای تاج4 به اندازه کافی ضروری است. ولی این وقتی قابل انجام است که چاکرای قلب5 به اندازه کافی فعال شده باشد. از این قرار روش قلبهای همزاد به چاکراهای قلب و تاج اشاره دارد.   چاکرای قلب یک مرکز انرژِی در مقابل قفسه سینه انسان میباشد. چاکرای قلب همتای قلب فیزیکی میباشد که در بعد انرژِی میباشد. چاکرای قلب مرکز شفقت، خوشی، مهربانی، توجه، بخشش، و سایر احساسات پاک میباشد.   چاکرای قلب نسخه مطابق، یا دوقلوی چاکرای تاج میباشد. وقتی شما به چاکرای قلب بنگرید، میبینید که دوازده گلبرگ، مشابه با دوازده گلبرگی که هسته داخلی چاکرای تاج را تشکیل میدهند دارد. از جهت دیگر، چاکرای تاج، مرکز اشراق، یا عشق الهی، یا وحدت با همه میباشد. این چاکرا وقع در بالای سر انسان میباشد، و انرژی مغز وغدها را از آنجهت تامین میکند. وقتی چاکرای تاج به اندازه کافی فعال شده باشد، هسته داخلی متشکل از دوازده گلبرگ آن گشوده، باز و مانند یک فنجان طلایی، تاج طلایی، نیلوفر طلایی، یا گل طلایی به سمت بالا می آید تا انرژی روحانی را دریافت کند، که به سایر قسمتهای جسم توزیع میشود.                چاکرای تاج                                   چاکرای قلب      وقتی چاکرای تاج بسیار فعال شده باشد، یک هاله دور سر تشکیل میشود. در حین مدیتیشن، چاکرای تاج به قدری سریع میچرخد که مانند یک شعله تابان نور در بالای سر شخص ظاهر میشود.   مدیتیشن قلبهای همزاد(دوقلو) برای اولین بار در کتاب استاد چوا کک سوئی به اسم دانش و هنر باستانی شفابخشی پرانائی(1987) معرفی شد.6 از آنجا که مدیتیشن یک وسیله قدرتمند در برقراری یک آرامش جهانی میباشد، استاد چوا اجازه داده تا این مدیتیشن، نسخه برداری، چاپ دوباره و دوباره تولید شود.   در حال انجام مدیتیشن روی قلبهای همزاد چه پیش می آید؟   وقتی یک شخص روی قلبهای دوقلو یا همزاد مدیتیشن کند، انرژی الهی به درون تمرین کننده جریان می یابد، و او را سرشار از نور، عشق و قدرت الهی میکند.   جستجوگران معنویت که این مدیتیشن را برای مدت نه چندان کمی تمرین کرده باشند ممکن است خود را محصور در نور خیره کننده، و بعضی وقتها کور کننده بیابند. همچنین، افراد تمرین کننده ممکن است وجد و خوشی الهی، و یک احساس وحدت با همه وجود را تجربه کنند. این یک تجربه معمول در بین یوگیهای پیشرفته و قدیسین همه ادیان بوده، و میتوان از این نظر برای اطمینان به متون مقدسشان مراجعه و أن را بررسی کرد.   این نور کور کننده، درخشان، و خیره کننده در یوگای معتقدین به تائو به عنوان "کی" بهشت، و یا در مراسم باستانی کابالای یهودی به عنوان ستون نور شناخته شده است. برای یوگی هندی و قدیسین، آنها نام آنتاخارانا یا پل روحانی نور را به آن اطلاق میکنند. مسیحیان به آن به عنوان نزول روح مقدس، که به صورت سمبل یک ستون از نور با یک قمری نزول کننده تصویر میشود. قمری سفید نشان دهنده نزول انرژی الهی میباشد. گسیل انرژی الهی باعث توسعه موقتی چاکراهای اصلی و هاله درونی رهرو میشود. ولی اگر این مدیتیشن به صورت روزانه برای مدت یک سال تمرین شود، این توسعه ممکن است دائمی شود.   فوائد این مدیتیشن   وقتی مردم این مدیتیشن را به صورت روزانه یا مرتب روی قلبهای همزاد تمرین کنند، چاکراها و هاله های اصلیشان بزرگتر شده، باعث میشود کالبدهای انرژیشان پویاتر و قویتر شوند. با داشتن چاکراها و هاله داخلی بزرگتر، آنها میتوانند شفادهندگان قدرتمندی شوند و میتوانند بیشتر ناراحتی های مزمن کوچک را به سرعت و تقریبا آنی شفا دهند. داشتن یک کالبد انرژی قدرتمند و پویا نه فقط قدرتهای شفابخشی فرد را افزایش میدهد، بلکه همچنین موثر بودن و سودمندی فرد را در کار می افزاید. مردمی که دارای شخصیتهای باجاذبه یا گیرایی روحانی هستند معمولا چاکراها و هاله های بزرگتر از مردم معمولی دارند، و آنها گرایش به داشتن تاثیر قویتری بر روی اکثر مردم دارند. از این گذشته، یک فرد که به صورت منظم مدیتیشن میکند بیشتر ازقبل دارای حس درک مستقیم است وهوشمندتر میشود. وقتی در مقابل یک مشکل قرار میگیرد، او دارای یک قدرت افزایش یافته خواهد بود تا بتواند مستقیما درون مشکل را ببیند و راه حلهای درست و مناسب را بیابد. آنهائی که قصد دارند مدیتیشن روی قلبهای همزاد را به صورت منتظم تمرین کنند، هرچند، میبایست تهذیب نفس یا ساختن شخصیت را از درون انعکاس آن به صورت روزانه تمرین کنند تا مشخصه های مثبت آنها تقویت یا فعال شود.   مدیتیشن بر روی قلبهای همزاد یک شکل از خدمت به جهان میباشد. با برکت دادن به زمین با مهربانی محبت آمیز، شما جهان را با انرژیهای مثبت معنوی پر میکنید. دعاها میتوانند به موسسات، کشورهای بخصوصی، یا گروهی از ملتها معطوف شود. توانائی دعاها وقتی توسط گروهی از افراد انجام شود چندین برابر افزایش می یابد. راه دیگری برای برکت دادن به زمین با مهربانی محبت آمیز پخش رادیوئی روزانه در یک زمان مناسب میباشد به طوری که بعضی یا اکثر شنوندگان در فرایند مدیتیشن شرکت کنند. وقتی توسط شمار بزرگی از مردم تمرین شود، این مدیتیشن به صورت معجزه آسائی زمین را شفا میدهد؛ بدانوسیله آن را هماهنگ تر و پرآرامشتر میکند. 1. Meditation On Twin Hearts 2. Major Chakras 3. Cosmic Consciousness 4. Crown Chakra 5. Heart Chakra 6. Master Choa Kok Sui - the Ancient Science and Art of Pranic Healing -1987 + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 2:56 | شرکت در بحث منشور حقوق بشر کوروش کبیر منشور حقوق بشر کوروش کبیر : اینک که به یاری مزدا ، تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای جهات اربعه را به سر گذاشته ام ، اعلام می کنم : که تا روزی که من زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد دین و آیین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیر دستان من ، دین و آئین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم یا ملتهای دیگر را مورد تحقیر قرار بدهند یا به آنها توهین نمایند . من از امروز که تاج سلطنت را به سر نهاده ام ، تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد ، هر گز سلطنت خود را بر هیچ ملت تحمیل نخواهم کرد و هر ملت آزاد است ، که مرا به سلطنت خود قبول کند یا ننماید و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند ، من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد . من تا روزی که پادشاه ایران و بابل و کشورهای جهات اربعه هستم ، نخواهم گذاشت ، کسی به دیگری ظلم کند و اگر شخصی مظلوم واقع شد ، من حق وی را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم کرد . من تا روزی که پادشاه هستم ، نخواهم گذاشت مال غیر منقول یا منقول دیگری را به زور یا به نحو دیگر بدون پرداخت بهای آن و جلب رضایت صاحب مال ، تصرف نماید من تا روزی که زنده هستم ، نخواهم گذاشت که شخصی ، دیگری را به بیگاری بگیرد و بدون پرداخت مزد ، وی را بکار وادارد . من امروز اعلام می کنم ، که هر کس آزاد است ، که هر دینی را که میل دارد ، بپرسد و در هر نقطه که میل دارد سکونت کند ، مشروط بر اینکه در آنجا حق کسی را غضب ننماید ، و هر شغلی را که میل دارد ، پیش بگیرد و مال خود را به هر نحو که مایل است ، به مصرف برساند ، مشروط به اینکه لطمه به حقوق دیگران نزند . من اعلام می کنم ، که هر کس مسئول اعمال خود می باشد و هیچ کس را نباید به مناسبت تقصیری که یکی از خویشاوندانش کرده ، مجازات کرد ، مجازات برادر گناهکار و برعکس به کلی ممنوع است و اگر یک فرد از خانواده یا طایفه ای مرتکب تقصیر میشود ، فقط مقصر باید مجازات گردد ، نه دیگران من تا روزی که به یاری مزدا ، سلطنت می کنم ، نخواهم گذاشت که مردان و زنان را بعنوان غلام و کنیز بفروشند و حکام و زیر دستان من ، مکلف هستند ، که در حوزه حکومت و ماموریت خود ، مانع از فروش و خرید مردان و زنان بعنوان غلام و کنیز بشوند و رسم بردگی باید به کلی از جهان برافتد . و از مزدا خواهانم ، که مرا در راه اجرای تعهداتی که نسبت به ملتهای ایران و بابل و ملتهای ممالک اربعه عهده گرفته ام ، موفق گرداند + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 2:31 | شرکت در بحث نبرد نیمه شب در اسناد معتبر مکتوب است که: (( سه نفر از سرزمین پرشیا (ایران) آب   آهن  آتش روزی پیش از ظهور مقدمه ی نبردی با اهریمنان را مهیا میکنند آن جنگجویان با سپاهشان دلهای شیطانی را به لرزه در میاورند.آنها نبردی را در نیمه شب شروع میکنند که غروبش خون آلود است به دلهای وحشتزده.)) قسمتی بود از کتاب پیشگوییهای یحیی تعمیید دهنده پیش از به شهادت رسیدن . تمام کسانی که در حال سکون سیر میکنند بدانند که یه زودی نبرد در پیش است و در نبرد شخص بیطرف معنایی ندارد و همه درگیر خواهند شد پس بهتر است خودتان را آماده کنید با هر متد و روشی که هست فقط مواظب باشید گیر افراد شیطانی و یا کلاهبردارنی که بدون هیچ نیرویی و علمی ادعای قدرت میکنند نیفتید.   + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه یازدهم فروردین 1386 و ساعت 16:25 | 3 مباحثه :جن زاده های دورگه   جن زاده های دورگه: . در بحث ازدواج جن با انسان، اشاره شده که فرزندان حاصل از این ازدواج موجوداتی هستند با قدرتهایی از جن و شباهتهایی به انسان. که بیان این مطلب کلی شادی و فحش و مهربونی و اینچیزها به همراه داشت!  منظور از جن زاده یا دورگه چیست؟  موجوداتی هستند حاصل از آمیزش جن و انسان.  جن زاده ها بیشتر جن هستند یا انسان؟  بستگی به این داره که نسل چندم از جن باشند. مثلا ممکنه یکی از اجداد خیلی خیلی دور شما جن بوده باشه، در اینصورت شما هم یک جن زاده اید. ولی قدرتهای شما خیلی کم تر از جنهاست. چرا که قدرتهای جنها هم از طریق سلولهای جنسی، یعنی بصورت ژنتیکی منتقل میشه و در یک نسل باقی می مونه اما تضعیف میشه.  آیا ممکنه در نهایت این نسل به جایی برسه که هیچ قدرت فراطبیعی نداشته باشه؟  خیر. این قدرتها بااینکه در طول یک نسل تضعیف میشه به صفر نمی رسه و حتی اگر شده در حد یک حس ششم قوی، نمود داره. گاهی اوقات حتی برخلاف چیزی که انتظار داریم، ممکنه این قدرتها در یک نسل بجای تضعیف شدن، شدت بگیره، به دلایلی مثل آمادگی روحی و شرایط خاص. خلاصه اینکه امکان نداره شما جن زاده باشید ولی هیچ قدرتی نداشته باشید.  خود جن زاده ها می دونند که از نسل جن هستند؟  بله. خودشون از این موضوع آگاهی دارند. مگر اینکه نسل خیلی خیلی بسمت انسانها پیش رفته باشه و قدرتها بشدت تضعیف شده باشه. جن زاده ای که فقط یک میلیونیم از قدرتهای جن والدش رو داره و قدرت ارتباطش بشدت تضعیف شده، ممکنه دچار شک بشه.  آیا جن زاده ها، خصوصیات جن مثل طول عمر، نامرئی بودن، رشد ذهنی سریع و رشد جسمی کند را دارند؟  باز هم بستگی داره نسل چندم باشند. این موضوع رو با مثال توضیح میدم  - مثال اول: آقای جن خالصی به نام x با یک خانم انسان به نام y از نسل خالص انسان ازدواج می کنند. در این حالت احتمالا هیچکس از متاهل شدن خانم y باخبر نشده! فرزند حاصل از این ازدواج، موجودی با 98 درصد قدرتها و خصوصیات جن خواهد بود. نامرئی ست و در بین جنها زندگی می کند. شاید طول عمرش کمتر از آقای x که یک جن خالص است باشد. اگر پدرش قرار است 900 سال زندگی کند، این جن زاده مثلا 850 سال عمر می کند. ممکن است رشد عقلی اش هم کمی کندتر از سایر جنهای نژاد خودش باشد و رشد جسمی اش کمی شبیه به انسان باشد. یعنی سریعتر پیر شود. -       مثال دوم: یک جن زاده از نسل چهلم، با یک انسان خالص ازدواج می کنند. فرزند حاصل از این ازدواج، جن زاده ای ست که حدود 20 درصد قدرتهای جن را دارد. دارای نیروهای فراطبیعی ست. اما مرئی ست و بین انسانها زندگی می کند. اگر هیچ حادثه و بیماری ای برایش پیش نیاید و عمر طبیعی کند، عمر طولانی ای دارد مثلا میانگین 110-120 سال. بسیار باهوش است و قدرت جسمانی خوبی دارد. سرعت رشد جسمی و فیزیکی اش خیلی شبیه انسان است اما باز هم احتمالا مایه تعجب دیگران می شود:" ماشالله فلانی سنش اصلا نشون نمیده!"   نکته : هرکسی که جوانتر از سنش نشون می داد، جن زاده نیست ها! هرکسی که خیلی باهوش و نابغه بود الزاما جن زاده نیست!   حالا من هی بگم، باز فردا ایمیل میاد که: "اینشتاین جن زاده نبود؟  توی این مطلب تعدادی از خصوصیات جن زاده هایی که با انسانها زندگی می کنند هم بیان کردم. فعلا همین مقدار بنظرم کافیه. لطفا درموردش پافشاری نکنید   . مجموعه بحث های مربوط به جن زاده ها و اختلاط نسل جن و انس مربوط به مراحل پیشرفته تر علوم خفیه ست. در شرایطی که اینجا هنوز بسیاری از سوالات در مورد شک در وجود و قدرت نفوذ جنها در دنیای مادی ست، این بحث شاید خیلی جا نداشته باشه ولی چون موضوع موردعلاقه شما بود، درموردش نوشتم     آیا ازدواج انسان و جن باعث بهم خوردن تعادل نمیشه؟ نه. به سه دلیل:  1- عدم تمایل دورگه ها به کشیدن نسلشون به سمت انسان.  اولین نسل دورگه متعلق به جامعه ی جنها خواهد بود چون 98 درصد خصوصیات جن رو دارند و در بین جنها زندگی می کنند، در واقع عضوی از جامعه جنها هستند. اما عضوی که قدرتهاش ناقص شده و کمی ناخالصی داره. اگر این نسل اولی باز هم با یک انسان ازدواج کنه، نسل دوم که جنهایی ضعیف تر هستند به دنیا خواهند اومد. اما این دورگه ها مثل تمام موجودات باشعور و هوشمند سعی در تکامل دارند. شما اگر ماده شیمیایی داشته باشید که 98 درصد مس باشه و دو درصد نیکل ، بهش میگید مسی که ناخالصی داره یا نیکل ناخالص؟ اگر بخواید اونو کامل کنید ترجیح می دید اون دو درصد نیکل رو از بین ببرید و مس خالص بدست بیارید؟ یا اینکه اون 98 درصد مس رو از بین ببرید و نیکل رو خالص کنید؟ دورگه های نسل اول بیشتر متمایلند که با ازدواج با جنها خصوصیات جنیشون رو بیشتر کنند و به 100 در100 نزدیک کنند. احتمال اینکه نسل به سمت انسانها کشیده بشه کمه.  2- کندی گسترش دورگه ها.  با توجه به کندی رشد چقدر طول میکشه یک دورگه ی نسل اولی به سن ازدواج برسه؟ حداقل 170 سال. پس حداقل 170 سال بین دو نسل دورگه ها تفاوت وجود داره و گسترش دورگه ها کندتر از گسترش انسانهاست.   3- عدم پذیرش دورگه های نسلهای قبل از سی در جامعه انسانی.  یک دورگه از چه زمانی می تونه بین انسانها زندگی کنه و عضوی از جامعه انسانی محسوب بشه؟ زمانی که حداقل 70 - 80 درصد از خصوصیات جنها رو از دست داده باشه تا مناسب برای زندگی و مراوده عادی با انسانها باشه. یعنی برای اینکه یک دورگه بتونه در بین انسانها زندگی کنه لازمه که سی نسل قبلش با انسانها ازدواج کرده باشند تا بحدی از خصوصیات جنیش کم شده باشه که بتونه به جامعه انسانها بیاد.. مثلا مرئی باشه، روند رشدش با انسان سازگار باشه. این پدیده با احتساب احتمالات خیلی بندرت اتفاق میفته که هر سی نسل پی در پی با انسان ازدواج کنند. تا دورگه هایی مناسب برای زندگی در جامعه انسانی متولد بشن. و وقتی هم که این پدیده اتفاق بیفته، این موجودی که 80 درصدش انسان باشه، همونطور که میترای عزیز اشاره کرد اونقدرا ناهنجار نیست بلکه فقط مثل انسانیه که می تونه از قدرتهایی که بالقوه در سایر انسانها هم هست، راحتتر استفاده کنه.  خلاصه این سه نکته: به خاطر کندی گسترش دورگه ها، عدم تمایلشون به تکامل بسمت انسان و عدم توانایی تمام نسلها برای زندگی در جامعه انسانی، تعادل جامعه انسان بهم نمی خوره. درسته که الان تعداد زیادی دورگه بین انسانها زندگی می کنند اما توجه داشته باشید که این دورگه ها خیلی طول کشیده که بوجود بیان و اونقدر سریع زاد و ولد نمی کنند، بعلاوه این دورگه ها بیشتر انسانند و هرچقدر هم بیشتر با انسانها آمیزش کنند، انسانی تر خواهند شد و به قول علی عزیز تعادل این موازنه خودبخود حفظ خواهد شد.  در مورد عمر جنها و اینکه آیا عقلانیه موجوداتی روی همین سیاره و با تاثیر پذیری از همین شرایط، روند رشدی متفاوتی داشته باشند؟ یکی از روشهایی که برای آموزش به نوآموزان علوم خفیه استفاده میشه اینه که پدیده های فراطبیعی رو با پدیده های طبیعی مقایسه کنند و مشابهش رو پیدا کنند. همونطور که سهراب عزیز و بهار عزیز مشابه هایی عالی در دنیای قابل لمس پیدا کرده بودند.  منم این پدیده رو با مقایسه و مثال توضیح میدم. فرض کنید یک گنجشک پیر و خسته و از نفس افتاده با پرهای داغون و جسم پیر رو در حال مرگ طبیعی ببینید.اگر بپرسید چندسال زندگی کرده، ممکنه بگن چهار ساله ست! در حالیکه یک کلاغ با جسم جوان و سرحال و در اوج شادابی رو ببینید که 50 سالش باشه!  این دو موجود رو با هم مقایسه کنیم: هر دو پرنده هستند، از نظر ماهیت و فیزیک بدنی و سیستمهای درونی خیلی شبیهند. عنصر آفرینششون یکیه. کار خاصی هم انجام نمیدن که باعث کم یا زیاد شدن عمرشون شده باشه. زیر یک آفتاب و روی یک خاک و با مواد غذایی طبیعی همین کره تغذیه شدند، اما باز هم روند رشدی شون اینقدر متفاوته. یکی در عرض چهارسال پیر شده و باید بمیره، یکی بعد از 50 سال تازه به جوونی رسیده.  ما کلاغ و گنجشک رو در دسترس داریم و با دستگاههای پیشرفته اسکن کردیم و می دونیم از چی تشکیل شدن و ماهیتشون چیه، اما اینها نتونستن راز این روند رشدی متفاوت رو نشون بدن. بنظر شما آیا کلاغ بیشتر لیاقت زندگی رو داره که عمرش بیشتره؟ به چه علت بین ایندو موجود فرق گذاشته شده؟ اینجا که دیگه صحبت از صنعت و لیاقت که امیر عزیز اشاره کرده بود هم نیست.  نمونه ای که من گفتم یکی از هزاران مورد طبیعی بود. همونطور که پارمیدای عزیز اشاره کرده بود حتی موجودات همدسته هم الزاما یکسان عمر نمی کنند. مثلا نژادهای مختلف سگ رو ببینید، بعضی ها عمرهای طولانی تر و بعضی عمرهای خیلی کم دارند. اما نه لیاقت زندگی کردنشون از هم بیشتره و نه اینکه اگاهی خاصی نسبت به راههای افزایش طول عمر خودشون که علی عزیز اشاره کرده بود دارند.  ولی این مسئله از نظر علم تجربی کاملا پذیرفته شده ست. هرچند ما علتش رو نمی دونیم اما اونقدر در طبیعت زیاده و دیده شده که بعنوان یک مسئله طبیعی می پذیریم.  بنابراین در مورد جنها هم این موضوع کاملا طبیعی و قابل پذیرشه. یعنی چیزی نیست که با عقل و طبیعت جور درنیاد.  و من فکر می کنم حتی اگر جنها خودشونو برای آزمایش بدست انسانها بسپرند، علم فعلی انسانها نمی تونه به این اسرار پی ببره. همونطور که راز عمر و روند رشد موجودات دیگه رو کشف نکرده، امیدوارم که در آینده اسرار و حکمتهای آفرینش برای ما معلوم بشه.   + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در پنجشنبه نهم فروردین 1386 و ساعت 20:1 | 3 مباحثه دیوها موجوداتی هستند بسیار قدیمی اما هنوز هم تعدادی از آنها وجود دارند این موجودات در حالت عادی جامد و دارای جسم مادی هستند اما قدرت زیادی در جسم مادی آنها نهفته است و میتوانند اعمال خارق عادتی را اعمال کنند اما در قرنهای متمادی توسط افراد قدرتمند مورد استفاده قرار گرفته اند و نابود شده اند. گروهی دیگر از این موجودات هم وجود دارند که به دلیل قدرت زیادشان هنوز باقی مانده اند. اما گروهی از آنها هم وجود دارند که بدلیل پلید بودن یا قدرت نامحدود توسط افراد قدرتمند طلسم شده و همچنان به حیات ادامه میدهند. با استفاده از قدرتهاس ماورایی میتوان این گروه از دیوها را دوباره آزاد نمود اما این کار بسیار خطرناک است و حتی میتواند موجب مرگ خود فرد شود. بعضی از این دیوهای طلسم شده عبارتند از: دیو اسمودو (دیوی در یکی از دیرهای ایتالیا) دیو میرم (دیوی در سرزمین میرم؟) دیوهای سیاه پوش (دیوهایی که بیشتر در رویا دیده میشوند) یاران باران (گروهی از دیوها به ریاست آراگورن) دیوهای کوهستان (دیوهای مغولستانی به رهبری یک یوگی تبتی) دیوهای آتشین (دیوهایی که معمور حفاظت از نیروهای ماورایی میباشند)   این محدوده بسیار بزرگ است اما ما به همین موارد اکتفا میکنیم . از کلیه کسانی که خاطره ای در این زمینه دارند دعوت میکنیم تا خاطرات و یا معلومات اضاقیشان را در اختیار ما هم بگذارند     + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه چهارم فروردین 1386 و ساعت 14:39 | یک نظر .:: مقاله ای کامل از جنیان ::. جن در قرآن و احادیث  در میان انسانها بر سر خلقت نظام عالم دو دیدگاه کلی وجود دارد، عده ای که همه چیز را ناشی از خلقت ذات الهی می دانند و گروهی دیگر که سرمنشا خلقت نظام عالم را در طبیعت جستجو می کنند. اگرچه میان آنان اختلاف نظرها بسیار عمیق و اساسی است، ولی هیچ یک از این دو گروه نتوانسته اند وجود موجودات ماوراؤالطبیعه را انکار کنند. آنهایی که خداباورند و به روح و معاد معتقدند (غیر از مسلمانان) از آنها به عنوان ارواح خبیثه و یا ارواح شریر و یا شیطان یاد می کنند، برخی هم آنها را موجودات فضایی قلمداد می کنند، مادیون هم که اعتقادی به ذات الهی و قدرت پروردگار ندارند، این موجودات را همان انسانهای اولیه ای می دانند که در سیر تکامل بین انسان و میمون حیران مانده و به شکل و شمایل غریب درآمده اند و یا حتی برخی از آنان معتقدند که اینان انسانهای وحشی و بدوی در اعماق جنگل هستند و گاهی خود را نمایان ساخته و موجب اذیت و آزار انسانهای متمدن می شوند. و اما مسلمانان : بنا به نص صریح قرآن، موجودات عالم به سه گروه تقسیم می شوند: ۱ـ جمادات ۲ـ نباتات ۳ـ حیوانات؛ که یا دارای عقلند مانند انسان، فرشتگان و جنیان و یا فاقد عقل و شعورند مانند حیوانات و باز بنا به آیات نورانی قرآن کریم، باید بدانیم که بدون هیچ شک و تردیدی موجودی با نام «جن» در جهان آفرینش وجود دارد که از نظر تکلیف و شایستگی مورد خطاب پروردگار قرارگرفته و مشابه انسان می باشد، چرا که، ۱ـ سی و چهار بار نام جن در قرآن کریم آورده شده است. ۲ـ هفتاد و دومین سوره قرآن با نام این موجود مزین گردیده است. ۳ـ احادیث و روایات فراوانی از پیامبر اکرم (ص)، حضرت علی (ع)، امامان و بزرگان علوم دینی در این خصوص، موجود بوده و در دسترس قرار دارد. ۴ـ به وسیله بسیاری از انسانها رویت شده اند. به آیاتی از قرآن کریم که وجود جن را مبرهن می داند اشاره می کنیم:  سپاهیان سلیمان از جن و آدمی و پرنده گرد آمده و به صف می رفتند. (سروه نمل، آیه ۱۷)  برای خدا شریکانی از جن قرار دادند و حال آن که جن را خدا آفریده است. (سوره انعام، آیه ۱۷)  بگو اگر جن و انس گرد آیند تا همانند این قرآن را بیاورند، نمی توانند، هر چند که یکدیگر را یاری دهند. (سوره اسرا، آیه ۸۸)  سخن پروردگارت بر تو مقرر شد که جهنم را ازجن و انس انباشته می کنیم. (سوره هود، آیه ۱۱۹)  ای گروه جنیان و آدمیان، اگر می توانید که از قطر آسمان و زمین بگذرید، بیرون روید ولی بیرون نتوانیدرفت مگر با قدرتی. (سوره الرحمن، آیه ۳۳)  مرحوم شیخ مفید در کتاب «ارشاد» آورده است: «در آثاری از ابن عباس نقل شده: زمانی که پیامبر اسلام (ص) به قصد جنگ با قبیله بنی مصطلق از مدینه خارج شد، هنگام شب به دره وحشتناک و صعب العبوری رسید. اواخر شب جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و خبر داد که طایفه ای از جن در وسط دره جمع شده و قصد مکر و شر و آزار و اذیت شما و اصحابتان را دارند». (ارشاد ص ۳۹۹)  از حضرت امام صادق (ع) روایت شده : روزی حضرت رسول (ص) نشسته بود، مردی به خدمتشان رسید که بلندی قامتش مثل درخت خرما بود. سلام کرد، حضرت جواب داد و سپس فرمود: «خودش و کلامش شبیه جن است». سپس به او فرمود: کیستی؟ عرض کرد: من هام، پسر هیم، فرزند لاتیس، پسر ابلیس هستم (بحارالانوار ص ۸۳)  بانو حکیمه دختر امام کاظم (ع) گوید: «برادرم امام رضا (ع) را دیدم که جلو در اتاقی با کسی صحبت می کرد در حالی که تنها بود، عرض کردم: با چه کسی سخن می گویید؟ فرمودند: فردی از جن آمده تا مسائلی بپرسد و از چیزهایی شکایت کند» (اصول کافی ص ۳۹۵) علامه طباطبایی (ره) می فرمودند: «روزی آقای بحرینی که یکی از افراد معروف ومشهور در احضار جن و از متبحرین در علم ابجد و حساب مربعات بود در مجلس ما حضور یافت،چادری آوردند، دو طرفش را به دست من داد و دوطرف دیگر را به دستهای خود گرفت. این چادر به فاصله دو وجب از زمین فاصله داشت. در این حال جنیان را حاضر کرد، صدای غلغله و همهمه شدیدی از زیر چادر برخاست. چادر به شدت تکان می خورد چنان که نزدیک بود از دست ما خارج شود. من محکم نگه داشته بودم، آدمکهایی به قامت دو وجب در زیرچادر بودند و بسیار ازدحام کرده و تکان می خوردند و رفت و آمد داشتند، من با کمال فراست متوجه بودم این صحنه، چشم بندی و صحنه سازی نبوده و صد درصد وقوع امر خارجی بوده است» (رجایی، تهرانی جن و شیطان ص ۴۷) اینها شمه ای بود از آیات قرآن کریم و احادیث و روایات که هر گونه شک و شبهه ای را در وجود واقعیت جن به یقین تبدیل می سازد. جن چگونه موجودی است؟ به واقع جن چگونه موجودی است و آیا می توان توسط علوم پیشرفته امروزی آن را اثبات کرد؟جن در لغت به معنای مستور و پوشیده است،همان طور که بچه در رحم و پنهان از چشم ما را «جنین» گویند و جنت اشاره به باغی است که درختان آن مانع از به چشم آمدن زمینش می گردد. و شاید علت شک و تردید در وجود جن نیز همان مستور و پنهان بودنش از انظار و حس بشری است، که علت آن در ذات خلقتش نهفته است. قرآن کریم خلقت جن را چنین بیان می دارد:  و جان (که در بعضی از متون اسلامی آمده است، جان پدر جن است همان طور که آدم، پدر انسان) را پیشتر، از آتش زهرآگین آفریدیم. (سوره حجر، آیه ۲۷)  خدا انسان را از گل خشک شده ای چون خاک سفال آفرید و جنیان را از شعله ای بی دود. (سوره الرحمان، آیه ۱۴ و ۱۵)  مرا از آتش خلق کردی و او (انسان) را از گل آفریدی. از این آیات در می یابیم که جن، آتش است و انسان از جنس خاک، و این چنین دریافت می شود که جنیان قبل از انسان خلق شده اند، و از آن جایی که هر دو از ماده آفریده شده اند پس مادی هستند، ولی دو تفاوت اساسی آنها را از سایر موجودات متمایز می سازد: ۱ـ می توانند خود را به هر شکل و قیافه ای درآورند (آکام المرجان) (به استثنای پیامبران و ائمه معصوم و بنا به برخی روایات حتی احدی از شیعیان). ۲ـ از چشم موجودات دیگر پنهانند. ملاصدرا پنهان و آشکار شدن جن را با هوا قیاس می کند و این طور عنوان می دارد: «بدن های لطیف آنها در الطاف و نرمی متوسط بوده و از این رو آماده جدایی و یا گردآمدن هستند، چون گرد هم آیند قوام آنها بهتر گشته و مشاهده می گردند و چون جدا گردند قوامشان نازک و جسمشان لطیف می شود و از دیده پنهان می مانند، مانند هوا که وقتی ذراتش گرد هم می آیند غلیظ می شود و به صورت ابر درمی آید و وقتی ذرات از هم جدا می شوند لطیف شده و دیده نمی شوند.» (ملاصدرا، مفاتیح الغیب) همین ذات وجودی جنیان به آنها این امکان را می دهد که خود را به هر شکلی و با هر حجمی درآورند، چه به اندازه سرسوزن و چه در اندازه اتاقی بزرگ. آنها به واسطه همین ویژگی، بعد زمان برایشان معنا ندارد، و مسافتی را که بشر مدتها باید آن را طی کند، در لحظه ای می پیمایند و اعمالی را که از توان انسان خارج است آنها به راحتی قادر به انجامش هستند. عمده ترین علت شک و تردید در وجود آنان هم همین پنهان بودن از چشم انسانهاست، که البته از نظر علمی هم توجیه پذیر است. چرا که در جهان هستی چیزهای زیادی وجود دارد که به چشم ما قابل رویت نیستند ولی قدرتشان از نظر جسمی از انسان به مراتب بیشتر است، مثل الکترونها، امواج الکتریسیته، نورهای ماورای بنفش، اشعه ایکس، باکتریها و ویروسها، آمیب ها، جانداران تک سلولی و از همه مهمتر ذات اقدس الهی که دیده نمی شود ولی کدام عقل سلیمی می تواند آن را انکار کند؟ بنابراین صرف این که با حواس خود قادر نیستم آنان را درک کنیم، دلیل بر نبودن آنها نیست. مکان جنیان          از آنجایی که نوع خلقت جنیان با انسانها و حیوانات متفاوت است، واضح است که مکان زندگی آنها نیز متناسب با نوع خلقت آنها باشد، ولی آن مکانها کجاست. در بین عوام شایع است که زیرزمینها، جاهای تاریک و مرطوب مانند حمامها، چاهها و عمق جنگلها جایگاه جنیان است. اما بررسی ها حاکی از آن است که قطعا آنها در جایی زندگی می‌کنند که از انسانها به دور باشند. در روایتی از امام صادق (ع) نقل شده که: «در وادی شقره (بیابانی که رنگ خاکش سرخ مایل به زرد است) نماز نخوان، زیرا در آن جا منازل جن است.» (وسائل الشیعه، ص ۴۵۲) قابل ذکر است یکی از معروفترین مساجد مکه با نام «مسجد الجن» در غرب شهر مکه محل نزول جنیان در مکه است و مستحب است حاجیان در آن مسجد رفته و دو رکعت نماز به جا آورند.                        تولید مثل جنیان     آنچه مسلم است این است که بنابر ذات وجودی جنیان آنها نیز مانند انسان دارای غریزه جنسی بوده و توالد و تناسل دارند و لازمه ادامه و بقای نسلشان آمیزش جنس مونث و مذکر است، اما این سوال که آیا آنها هم مانند انسانها و یا سایر جانداران با عمل لقاح     و تشکیل نطفه تولد می‌یابند، چیزی نیست که از کلام خداوند بتوان استنباط کرد ولی ابن عربی در فتوحات گفته است: «تناسل بشر به القای آب نطفه در رحم است و تناسل جن به القای هوا در رحم اثنی (جنس ماده) می‌باشد». (جن و شیطان ص ۵۷)     روایتی است از بخشی از وصیت حضرت رسول (ص) به امیرالمومنین (ع) که فرمود: «ای علی، در شب اول، وسط و آخر ماه آمیزش مکن و... همانا جنیان در این سه شب به پیش زنان خویش (برای مقاربت) می‌روند». (وسائل الشیعه، ص ۹۱) و در آیه ای برای وصف حوریان بهشتی آمده است: «حوریان بهشتی را قبل از شوهرانشان، نه آدمی و نه جن دست زده است». (سوره الرحمن، آیه ۵۶ و ۷۴) خواب جنیان     «الله خدایی است که هیچ خدایی جز او نیست. زنده و پاینده است. نه خواب سبک او را در برمی گیرد و نه خواب سنگین». (سوره بقره، آیه ۲۵۵) و از حضرت صادق (ع) روایت است که می‌فرمایند: «به غیر از خداوند متعال همه خواب دارند، حتی فرشتگان». (میزان الحکمه، ص ۲۵) و حدیثی است از رسول خدا(ص) که می‌فرمایند: «خواب به چهار گونه است، پیامبران به پشت می‌خوابند، مومنین به دست راست، کافرین و منافقین به دست چپ و شیاطین به رو می‌خوابند». (شیخ حر عاملی، ص ۱۰۶۷) آنچه از این مطالب می‌توان دریافت این است که به غیر از ذات اقدس الهی همه موجودات دارای خواب هستند. مرگ جنیان    جنیان نیز مانند هر جانداری همان طور که دارای حیات هستند مرگ هم شامل حالشان می‌شود. چنان که در قرآن کریم آمده: «و بر آنها (خطا کاران) نیز همانند پیشینیانشان از جن و انس عذاب مقرر شد». (سوره فصلت، آیه ۲۵) «به میان امتهایی که پیش از شما بوده اند، از جن و انس در آتش داخل شوید». (سوره اعراف، آیه ۳۸) از این آیات چنین برمی آید که نه تنها آنها هم مانند     انسان مرگ دارند، بلکه مانند انسان از عقوبت خدا بر حذر نیستند تکالیف جنیان در مقابل ذات پروردگار     همان طور که در مباحث قبل گفتیم، انسان فرشته و جن سه موجودی هستند که بنابر مصلحت خداوندخلق شده اند و هدف از آفرینش آنها نیز عبادت پروردگار است. چنان که در قرآن کریم آمده است: «جن و انس را جز برای پرستش خود نیافریده ام». (سوره ذاریات، آیه ۵۶) ناصر خسرو نیز این طور می‌سراید: داخل اندر دعوت او جن و انس تا قیامت امتش هر نوع و جنس جن نیز مانند انسان مختار است و حق انتخاب دارد و مانند ما در اجرای قوانین دینی مکلف است، چگونگی عبادت و اجرای احکام در میان آنها، مشخص نیست ولی آنچه مسلم است، این است که پیامبرانی که برای هدایت مخلوق برگزیده شده اند، جنیان را نیز هدایتگرند. چنان که علامه طباطبایی (ره) فرمودند: «اتفاقا در این باره از خود جنیان هم سوال شده که آیا پیغمبر شما از جنس خود شماست؟ در پاسخ گفته اند: «پیامبران ما انسانند و اینک ما به رسالت حضرت ختمی مرتب ایمان آورده ایم و او را آخرین پیامبر می‌دانیم». (جن و شیطان)  از بسیاری از آیات، روایات و احادیث نیز این طوراستنباط می‌شود که بعضی از جنیان کافر و بعضی مسلمانند و حتی قبل از ظهور اسلام برخی از آنها  یهودی بوده اند که بعد از اسلام به پیشگاه حضرت محمد(ص) آمده و مسلمان شده اند، و برای آنها عقوبتی همانند عقوبت انسانها در نظر گرفته می‌شود. در قرآن آمده است: «بعضی از ما مسلمانند و بعضی از حق دور و آنان که اسلام آورده اند در جست  و جوی راه راست بوده اند، اما آنان که از حق دورند هیزم جهنم خواهند بود و اگر بر طریق راست پایداری کنند، از آبی فراوان سیرابشان کنیم». (سوره جن، آیه ۱۴، ۱۵ و ۱۶) از آیه این چنین برمی آید که جنها همانند انسان به گونه های مختلفند، بعضی کافر و بعضی فاسق و ظالم البته برخی نیز نیکوکار و صالح بوده و دارای عقاید مختلف و ادیان مختلف هستند.  در سوره احقاف آمده است که: «حضرت رسول (ص) پس از آن که از مکه به طایف رفت تا مردم را به سوی اسلام دعوت کند، کسی به دعوت او پاسخ مثبت نداد، در بازگشت به محلی رسید که آن را «وادی جن» می‌گفتند، شب را در آنجا ماند و به تلاوت آیات الهی مشغول شد، در آن هنگام گروهی از جنیان صدای صوت آن حضرت را شنیدند، پس از آن که رسول اکرم (ص) از تلاوت فراغت یافت، جنیان به سوی قوم برگشتند و این طور مشاهدات خود را بازگو کردند: «ای قوم، کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده و تصدیق کننده مطالب آن است و به حق و راستی هدایت می‌کند». (سوره احقاف، آیه ۲۹ و ۳۰) و روایت است که حتی برخی از جنیان از گروه شیعیان می‌باشند از آن جمله روایتی است که از ابوحمزه ثمالی نقل شده: «روزی جهت شرفیابی به  حضور امام باقر (ع) اجازه خواستم، گفتند که عده ای خدمت آن حضرت هستند، لذا اندکی صبر کردم تا آنها خارج شوند. پس کسانی خارج شدند که آنها را نمی شناختم و غریب به نظرم آمدند. چون اجازه شرفیابی گرفتم، داخل شدم و به حضرت عرض کردم، فدایت شوم، الان زمان حکومت بنی امیه است و شمشیرهای آنها خونریز می‌باشد. امام فرمود: ای اباحمزه! اینان گروهی از شیعیان، از طایفه «جن» بودند و آمده بودند تا از مسائل دینی خود سئوال کنند». (جن و شیطان، ص ۶۵) ارواح شریر کدامند و چه تفاوتی با جن دارند؟      مطالعات بر روی آثار بشر بدوی از قبیل نقاشی ها و کنده کاریهای غارها نشان می‌دهد که انسان از ابتدای آفرینش وجود موجوداتی غیر از خود را در محیط پیرامونش حس کرده است. موجوداتی که ترس، وحشت و حتی نوعی پرستش و کرنش را در آنها ایجاد می‌کرده است. پس از اختراع زبان و خط، هر قوم و قبیله ای نامی برآنان گذاردند و برای ارتباط یا دفع آنان آدابی را برای خود قائل شدند و این آداب نسل به نسل تداوم یافت چنان که امروز هنوز در افریقا رسومی با همان روش سنتی برای ارتباط با این موجودات و یا دفع آنان صورت می‌گیرد. به عنوان مثال در آیین مسیحیت، جن گیری یک سابقه دیرینه دارد که اغلب کشیش ها اقدام به آن می‌کنند و در واقع معتقدند که شیطان در قالب جسم فردی رسوخ می‌کند. البته تقریبا به غیر از مسلمانان همگی این موجودات را ارواح شریر می‌نامند و برای دفع شر آنان اعتقادات مخصوص به خود دارند. مثلا برخی از اروپاییان امروزی بر مبنای یک تفکرسنتی وقتی در خیابان راه می‌روند دستهای خود را تکان می‌دهند تا از ارواح شریر دور بمانند و یا در روز معینی از سال مراسمی برپا می‌کنند که در آن عده ای بسیار از مردم لباسی شبیه به لباس اتاق عمل می‌پوشند، بوقی در دست می‌گیرند و در آن می‌دمند. اما بنا بر اعتقادات مسلمانان تنها موجودات ماوراؤالطبیعه فرشته ها و جن ها هستند و روح انسان وقتی کاملا از بدن انسان خارج شود، نه تنها قدرتی ندارد بلکه انسان هم نمی تواند هیچ گونه تسلطی برآن داشته باشد، مگر به خواست خداوند.     در کتاب «ارتباط با ارواح» این طور آمده: «تسلط ارواح عقب مانده بر انسانها را در اصطلاح عامیانه «جن زدگی» می‌گویند که در واقع به همان مفهوم افسون و تسخیر است. ما استفاده از این اصطلاحات را به دو علت صلاح نمی دانیم؛ اول این که، جن واژه ای است مخصوص موجودات هوشمند که برطبق روایتی عامیانه معمولا برای ایجاد شر خلق گشته اند، و همواره محکوم به بدی کردن می‌باشند حال آنکه هیچ موجودی به خاطر بدی کردن آفریده نمی شود، مشیت پروردگار چنان است که راه تکامل و     تعالی همواره به روی تمام موجودات هوشمند باز باشد. دوم این که اصطلاح «جن زدگی» غالبا بدین معنی به کار می‌رود که جسم شخص جن زده را یک جن دیگر و یا روح متصرف شود. یعنی در واقع دو نوع سکونت در قالب یک بدن و این فقط یک نوع استثناست نه یک تصرف یا دشمنی و آزار، بدین جهت واژه جن زدگی به مفهوم عامیانه آن برای ما قابل قبول نیست»..     آنچه از این متون و بسیاری از متون دیگر برمی آید این است که واژه «جن» در فرهنگ های دیگر نیز وجود دارد ولی عموما آن را شیطان و یا ارواح شریر می‌نامند. در حالی که ما مسلمانان معتقدیم که در میان جنیان، جن صالح و نیکوکار نیز وجود دارد.     اسماعیل حسین زاده سرابی در کتاب «سیمای جن»این طور می‌نویسد: «سالها پیش در مشهد مسئله احضار روح غوغایی عجیب به راه انداخته بود تا این که دو نفر از علمای معتبر مشهد خواستار شرکت در آن مجلس شدند و پس از حضور، از نزدیک جریان حرکت میز را مشاهده کردند. در جلسه دیگر یکی از آن دو درخواست کرد که میز (مقصود میز مخصوص احضار روح است که روی آن همه حرفها نوشته شده و جنها توسط اشاره ای میز راتکان می‌دهند تا روی حرف مورد نظر بایستد) را بگردانند، این عالم چون دارای علوم و معنویت خاصی بود و راه مکالمه صحیح با موجودات نامرئی را بلد بود، گرداننده میز را به اسمایی که حضرت سلیمان (ع) می‌دانست و با آن اسما جنیان را مسخر کرده بود، قسم داده و پرسیده بود: شما روح انسان هستید یا موجودی دیگر؟ و شروع به خواندن حروف الفبا کرده در نهایت این جمله ها حاصل شد: من جن هستم». زمردیان نیز در کتاب «شیطان کیست» می‌گوید: «مدتهاست (ارتباط گیرندگان با روح) با وسیله های گوناگون با جن تماس می‌گیرند... البته جن خود را به آنها با نام روح یکی از افراد معرفی می‌کند و آنها بر این باورند که با روح آدمی تماس گرفته اند، در حالی که اغلب تماس آنها با جن و شیطان است.»     آیا جن علم غیب دارد     قابلیت های موجود در جن که ناشی از نوع خلقتش می‌باشد (مانند پنهان بودن از چشم، طی مسافت کردن و غیره) این تصور را در ذهن انسانها ایجاد می‌کند که این موجودات از عالم غیب آگاهند. البته بسیاری از ارتباط برقرارکنندگان آگاهانه به قصد سوؤ استفاده و فریب مردم و یا ناآگاهانه به این باورها دامن زده اند، ولی حقیقت آن است که تنها خداوند است که آگاه به غیب می‌باشد و لاغیر، چنان چه می‌فرماید: «خداوند دانای غیب است و غیب خود را بر هیچ کس آشکار نمی سازد، مگر بر آن پیامبری که از اوخشنود باشد». و البته بسیار دیده شده در جریان همین احضار روح که ما آن را احضار جن می‌دانیم، جنیان توانسته اند پاسخ های درست و مناسبی را ارائه دهندکه آن را نباید ناشی از علم غیب آنان دانست، زیرا جنها از آنجایی که به راحتی می‌توانند طی طریق کنند، می‌توانند از همنوعان خود که در جریان ماجرا قرار دارند پاسخ را جویان شده و به شخص رابط اطلاع دهند و یا از امکانات دیگری استفاده کنند که ما از آن بی خبریم. به هر حال علم غیب چه برای انسان و چه برای جن منتفی است مگر برای عده ای خاص که از طرف خداوند این توانایی برایشان ممکن می‌شود. سوال و جواب درباره جن ۱:فضیلت سوره جن:در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است؟هرکس بسیار سوره جن را بخواند هرگز در دنیا چشم زخم جن و جادو و سحر و مکر آنها به او نمی رسد. در آخرت با حضرت محمد(ص) و اهل بیت او محشور باشد و به عدد هر جن و شیطانی بنده آزاد کرده و هر جا این سوره خوانده شود اجنه از آنجا فرار کنند و اگر صاحب غمی آن را بخواند اندوه او بر طرف گردد. ۲:آیا ابلیس از سفیهان جن است؟ آیه چهارم سوره جن از زبان مومنان جن می گوید((ما اکنون اعتراف می کنیم که سفیهان ما سخن ناروا و دور از حق درباره خدا می گفتند)).سفیه در اینجا اشاره به ابلیس است که بعد از مخالفت فرمان خدا نسبتهای ناروائی به ساحت مقدس او داد حتی به دستور پرودگار دائر بر سجده بر آدم رسما اعتراض کرد،و آن را دور از حکمت شمرد و خود را برتر از آدم پنداشت و از آنجا که ابلیس از جن بوده،مومنان جن به این وسیله از او ابراز تنفر می کنند. ۳:آیا طائفه جن،مومن و کافر دارند؟ در تصور بسیاری از مردم واژه جن با نوعی شیطنت و فساد و گمراهی و انحراف همراه است اما قرآن می گوید آنها نیز گروههای مختلفی دارند در نخستین آیه از زبان آنها می گوید:((در میان ما افراد صالح و غیرصالحی وجود دارد و ما گروههای مختلفی و متفاوتی هستیم.))مومنان جن در ادامه کلام خود می افزایند:((ما هنگامی که هدایت قرآن را شنیدیم به آن ایمان آوریم.)) ((و انا لما سمعنا الهدی امنا به)) ۴:قرآن چه ویژگیهایی را برای جن ذکر می کند؟جن موجودی است ناپیدا که مشخصات زیادی در قرآن برای او ذکر شده است: 1. موجودی است که از شعله های آتش آقریده شده است. 2. دارای علم و ادراک و تشخیص حق از باطل و قدرت منطق و استدلال است. 3. دارای تکلیف و مسئولیت است. 4. گروهی از آنها مومن صالح و گروهی کافرند. 5. آنها دارای حشر و نشر و معادند. 6. در میان آنها افرادی یافت می شوند که از قدرت زیادی برخوردارند. 7. آنها قدرت بر انجام بعضی کارهای مورد نیاز انسان را دارند. 8. خلقت آنها در روی زمین قبل از خلقت انسانها بوده است. ۵:دلیل برتری انسان بر جن چیست؟برخلاف آنچه در افواه مردم عوام مشهور است و آنها را از ما بهتران می دانند انسان برتر از آنهاست به دلیل اینکه: تمام پیامبران الهی از انسانها برگزیده شدند،و آنها به پیامبر اسلام که از نوع بشر بود ایمان آوردند،و از او تبعیت کردند و اصولا واجب شدن سجده در برابر انسان بر شیطان که از بزرگان طایفه جن بود دلیل بر فضیلت نوع انسان بر جن می باشد. نظر ملاصدرا درباره جن صدر المتالهین شیرازی معروف به ملا صدرا می نویسد:((جن را وجودی در این جهان حس و وجودی در جهان غیب و تمثیل((عالم مثال))است،اما وجودشان در این جهان هیچ جسمی که آن را نوعی از لطافت و اعتدال باشد نیست،جز آن که روحی در خور آن و نفسی که از مبدا فعال بر آن اضافه شده است می باشد آنان بدنمای لطیفی دارند که در لطافت و نرمی متوسط بوده و پذیرای جدائی و گرد آمدن است،چون جدا گشت،قوامش نازک و حجمش لطیف گشته و از دیگرن پنهان می گردد. خداوند جن را در پنج صنف آفریده است پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله)می فرماید:((خداوند جن را در پنج صنف آفریده است:صنفی مانند باد در هوا و صنفی به صورت مارها،و صنفی به صورت عقربها و صنفی حشرات و زمینی اند و صنفی از آنها مانند انسانند که بر آنها حساب و عقاب است.)) ((و ان من شیء الا یسبح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم)) و هیچ نیست مگر اینکه تسبیح گوی به حمد خداست،ولکن شما تسبیح آنها را نمی بینید. ۶:آیا شیطان همان ابلیس است؟ شیطان برخلاف آنچه بعضی پنداشته اند اسم خاص برای ابلیس نیست بلکه مفهومی عام دارد و شامل هر موجود متمرد و طغیانگر و خرابکاری می شود خواه از جن باشد یا از انسانها و غیر آنها. ۷:چه موقع آفرینش جن اتفاق افتاده؟ در کتاب اثبات الوصیه آمده است که جنیان ۷۰۰۰ هزار سال پیش از آدمیان آفریده شده اند. ۸:مسجد الجن کجاست و در آنجا چه اتفاقی افتاده است؟ محل دیدار رسول اکرم(صل الله علیه و آله)با برخی از فرستادگان جنیان که در مکه معظمه در نزدیکی پل حجون قرار دارد. ۹:دلیل وجود جن چیست؟ ما وجود جن را به عنوان یکی از اصول مسلم قرآنی می پذیریم.اگر چه عده ای منکر وجود آنها هستند و این موجودات نامریی را توهم ضعیف و غیر قابل قبول می پندارند حتی عده ای می گویند در هنگام تبدیل میمون به انسان عده ای در بین میمون و انسان مانده اند که همان جنها هستند و حتی بعضی ها هم گفته اند جنها همان انسانهای جنگلی هستند که بعضی مواقع به شهر می آیند و مردم را می ترسانند!!!. اما قرآن جن و شیطان را به عنوان یک واقعیت مطرح کرده و ما نیز باید آنها را به عنوان یکی از واقعیات قرآن بپذیریم.همچنین وجود جن را می شود از دو راه اثبات کرد.یکی نظر علمی زیرا در جهان هستی با این گستره،چیزهای بسیاری وجود دارد که برای ما قابل رویت نیستد مثل الکترونها،امواج الکتریسیته نورهای ماوراء بنفش و مانند آنها،اما علم و دانش توانسته است وجود آنها را اثبات نماید.پس صرفه اینکه با حواس خود قادر نیستیم آنان را درک و حس کنیم دلیل نبودن آنها نیست. دلیل دوم:از نظر تجربی هم بسیارند کسانی که جنیان را دیده اند و حتی با آنها سخن گفته اند. ۱۰:آفریدگان عاقل خدا؟ آفریدگان عاقل سه دسته اند:۱ـ آدمی که از خاک درست شده است.۲ـ فرشته از نور.۳ـ جن از آتش. ۱۱:آیا جنها هم مانند انسانها زن و مرد دارند؟ گروه جن دارای مذکر و مونث هستند مانند انسانها تولید مثل می کنند و دارای فرزند می باشند. ۱۲:جنیان نیز مانند انسانها دارای اختیار می باشند؟ چون بعثت پیامبران و اولیای الهی بر همه جن و انس می باشد پس جنیان نیز مانند انسانها دارای اختیار می باشند و با میل خود،همراه با استدلال عقلی می توانند دین انبیاء الهی را قبول،یا رد کنند عده ای که به پیامبران الهی ایمان آورند و اعمال نیک انجام دهند مانند انسانها پاداش می گیرند.و آنان که از فرامین سرپیچی نمایند به عذاب سخت الهی دچار خواهند شد چرا که خداوند می فرماید((و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون))((ما جن و انس را نیافریدیم مگر برای آنکه (خدا را)پرستش نمایند. ۱۳:پناهنده شدن مردم به جن:علامه طباطبایی(ره)در تفسیر المیزان درباره پناهنده شدن مردم به جن چنین می فرماید:مراد از پناه بردن انس به جن بطوریکه گفته اند این است که در عرب رسم بوده وقتی در مسافرت در شب،به بیابانی برمیخوردند از شر جانوران و سفهیان جنی به عزیز آن بیابان که سرپرست جنیان است پناه می بردند و می گفتند:من پناه می برم به عزیز این وادی،از شر سفهاء قومش. ۱۴:جن و خرافات:مردم نا آگاه خرافات زیادی درباره این موجود ساخته اند به همین جهت وقتی کلمه جن گفته می شود مثلا در زمانهای قدیم در اتاق زنی که تازه وضع حمل کرده بود آهن یا آهنربایی قرار می دادند.یا با کودکان خود قطعه ای از شیء فلزی که اغلب سنجاق قفلی بود همراه می کردند و معتقد بودند این اشیا فلزی آنها را از اذیت و آزار جن حفظ می کند.اما امروزه با بالا رفتن فرهنگ مردم،خرافات نیز به حداقل رسیده است. ۱۵:وادی الجن چه جایی است؟ سرزمینی است بین مکه و طائف که گروهی از جنیان به محضر رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) و ایمان آوردند. ۱۶:آیا جن سنی وجود دارد؟ خیر،علامه طباطبائی فرموده است که:استاد ما مرحوم آقا سید علی قاضی حکایت کرد که کسی از جنی پرسیده است طایفه جن مانند انس دارای مذاهب گوناگون اند جز اینکه سنی ندارند برای اینکه در میان ما کسانی هستند که در واقعه غدیر خم حضور داشتند و شاهد ماجرا بوده اند.و صد البته این است که رئیس کل جنیان یعنی سعفر بن زعفر بر روی سینه اش گردن بندی دارد که بر رویش نوشته شده(یا ابا عبدالله الحسین)یا (السلام علیک یا ابا عبدالله). داستانی در باره جن و سعفر جنی را می توانید در اینجا بخوانید. ۱۷:آیا زندگی در هوا و زمین برای جن ممکن است؟ ابن خرم در کتاب الفصل می نویسد:طایفه جن امتی هستند دارای عقل،فکر و قدرت تمیز که به ایشان از طرف خدا وعده و وعید نازل شده و آنها نیز پذیرفته اند. آمیزش می کنند اولادی از آنها بوجود می آید و مرگ نیز آنها را در بر می گیرد و چون جسمشان زود فنا می شود احتیاج به قبرستان ندارند و تمامی مسلمانان نیز بر این امر توافق و اجماع دارند جنیان دارای اجسام لطیف،شفاف و هوائی هستند یعنی زندگی در هوا و زمین برای آنها امکان دارد زیرا عنصر آنها از آتش است.همچنانکه عنصر انسانها از خاک است. ۱۸:آیا جنیان غذا هم می خورند و اگر می خورند چه نوع غذایی می خورند؟ طبق روایات جنیان غذا هم می خورند و غذای آنان بازمانده غذای انسان و مغز استخوان غذای جن را تشکیل می دهد چنان که ((ابن بابویه)) نیز نقل شده که:گروهی از طایفه جن به خدمت پیامبر اکرم (ص)شرفیاب شدند و عرض کردند:یا رسول الله چیزی برای خوردن به ما عطا کن.حضرت استخوان و بازمانده غذا به آنها عطا کرد. ۱۹:فلسفه خلقت جن چیست؟ ((و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون)) ما جن و انس را نیافریدیم مگر برای آنکه (خدا را)پرستش نمایند پس همانطور که از این آیه بر می آید فلسفه خلقت جن برای عبادت و پرستش خداوند می باشد. ۲۰:آیا عده ای از جنیان در خدمت حضرت سلیمان (ع) بودند؟ یکی ار نعمتهای خداوند متعال به حضرت سلیمان این بود که علاوه بر بسیاری از آدمیان،جن و شیطان و حتی پرندگان و وحوش در اختیار و تسخیر او قرار داشتند و زبان همه آنها را می فهمید و به راحتی با آنان صحبت می نمود و قرآن کریم نیز به این مساله اشاره دارد. ۲۱:جن و شیطان میکروب نیستند!؟ در پاره ای از روایات می خوانیم که امیر المومنین(ع) فرمود:از قسمت شکسته ظرف و دستگیره آن آب نخورید زیرا که شیطان روی دستگیره و قسمت شکسته ظرف می نشیند.این روایت و روایاتی دیگر سبب شده که عده ای جن و شیطان را نوعی میکروب بنامند اما این نظریهکاملا غلط و نادرست می باشد.و تصریح قرآن به جن به عنوان موجودی مختار و دارای که در ثواب و عقاب و داخل شدن در بهشت و جهنم با انسان مساوی هستندبه خوبی نشان می دهد که جن و شیطان هیچ ارتباط منطقی و عقلی با میکروب ندارند.در مورد حدیث بالا می توان گفت که چون در زمان آن حضرت هنوز علوم پیشرفتی نکرده بود و مردم با معنی و مفهوم میکروب آشنا نبودند حضرت برای اینکه متوجه وجود امراض در قسمت های شکسته و دستگیره ظرف شوند از لفظ شیطان استفاده کرده اند. ۲۲:آیا جن و شیطان می خوابند؟ تنها ذات اقدس احدیت است که نمی خوابد و همه مخلوقات از خواب ناگریزند حتی فرشتگان.پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) نیز می فرمایند:خواب بر چهار گونه است: 1. پیامبران به پشت می خوابند. 2. مومنین به دست راست می خوابند. 3. کافران و منافقین به طرف دست چپ می خوابند. 4. و شیاطین به رو می خوابند. این حدیث اشاره به چگونگی خواب شیاطین،که از جن می باشند دارد و انسان را از این گونه خوابیدن برحذر می دارد. ۲۳:آیا طایفه جن بهشت و جهنم دارند؟ در تفسیر فخر رازی در پاسخ به این سوال که شیطان و بدان از جن از آتش خلق شدند پس چگونه هیزم آتش بر آنها اثر می کند بر آمده است:درست است که از آتش خلق شدند ولی تغییر کیفیت داده و گوشت و خون می شوند و ابن عربی هم در این باره می گوید:عذاب شیاطین جنی و اکثرا به زمهریز یعنی سرمای شدید است و نیز روایت است که از امام(علیه السلام)پرسیدند:آیا مومنین از جن به بهشت داخل می شوند؟فرمود:نه ولی برای خداوند باغهایی بین بهشت و جهنم است که ایشان و فساق شیعه در آنجا خواهند بود. ۲۴:جن زدگی چیست؟ جن زدگی یعنی بیماری روانی و جنون که در اثر مس شیطان اتفاق می افتد.علامه طباطبائی در تفسیر المیزان درباره این امر تصریح دارند که:هرچند همه دیوانگان بر اثر مس شیطان دیوانده نشده اند؛اما بعضی از جنون ها در اثر مس شیطان رخ می دهد. ۲۵:تسخیر جن توسط حضرت سلیمان(ع):در قرآن کریم راجع به تسخیر جن و شیطان،تنها درباره حضرت سلیمان آمده است که از نعمت هایی که خداوندبه آن حضرت عطا کرد علاوه بر بسیاری از بنی آدم،جن نیز در اختیار ایشان بودند،چنانکه در قرآن نیز می خوانیم: ((و من الجن من یعمل بین یدیه باذنه)) ((برخی از جن پیش روی او به اجازه پروردگارش کار می کنند))               (سوره سبا آیه ۱۲) ۲۶:جن گیری چیست؟ برخی از انسانها ممکن است که مورد هجوم شیطان و یک جن شریر قرار گیرند و به اصطلاح مجنون و جن زده بشوند در چنین شرایطی از قدیم یک سری آداب و رسوم به عنوان جن گیری انجام می شود و مبتلایان،با انجام آداب و شیوه هایی که شخص جن گیر از اجداد و نیاکان خود به ارث برده درمان می شوند و شیطان و جن شریر از کالبد آنها خارج می شود. البته امروزه سیر تکاملی علم،نظر دانشمندان را مخصوصا در قاره آمریکا و اروپا بوجود موجودات نامرئی و عالم ماوراءالطبیه منتقل نموده است و لذا شبهه اینکه ((آیا در روی زمین چنین موجودی وجود دارد یا خیر؟))را از مرحله محال بودن به مرحله امکان تنزل داده:حتی کتابهائی راجع به ((احضار ارواح))تالیف و تا اندازه ای هم پیشرفت نموده اند.البته ناگفته نماند که آنها از((جن))به ((ارواح شریر)) تعبیر می نمایند اما آنچه را به وسیله میزگرد و غیره بعنوان ارواح بشر و ارواح شریراحضار می نمایند،چیزی جز همان جن نیست زیرا آنها هیچگونه تسلطی بر روح انسان ندارند تا بتوانند احضارش کنند. ۲۷:آیا شباهتی بین انسان و جن وجود دارد؟ در بلوچستان جن ها را شبیه انسان ولی با کالبدی کوتاهتر و پوشیده از موهای زرد ظریف می دانند که شیار چشمان آن ها عمودی و پاهای آنان مثل چهار پایان سم دارد. این موجودات بسیار شبیه انسانها هستند که در همه جا وجود دارند ولی در دل شبها فعالیت آنها بیشتر شده و طبق شنیده ها مجالس عروسی یا بزم خود را در حمام ها،سرداب ها،مخروبه ها،گورستان ها،زیرزمین ها،آب انبارها و غیره برپا می کنند.و شبها در خانه هایی به بازی و گشت مشغول هستند و چه بسا بارها از روی رختخواب انسانهای به خواب رفته هم عبور می کنند ریختن نجاسات یا آب داغ به زمین و یا لگد مال کردن بچه جن ها ممکن است والدین آنها را مجبور به انتقام جویی کند. (( آمدن زعفر جنی به قصد یاری امام حسین علیه السلام )) هنگامی که واقعه ی جانسوز کربلا در حال وقوع بود، زعفر جنی که رئیس شیعیان جن بود در بئر ذات العلم ، برای خود مجلس عروسی بر پا کرده بود و بزرگان طوایف جن را دعوت نموده و خود بر تخت شادی و عیش نشسته بود . در همین حال ناگهان متوجه شد که از زیر تختش صدای گریه و زاری می اید. زعفرجنی گفت :(( کیست که در وقت شادی ، گریه می کند؟!)) دراین هنگام دو نفر از جنیان حاضر شدند وزعفر از آنان سبب گریه را پرسید .آنان گفتند : (( ای امیر ! وقتی که ما را به فلان شهر فرستادی ، در حین رفتن به آن شهر ، عبور ما به رودفرات افتاد که عربها به ان نواحی نینوا می گویند . ما دیدیم که درآنجا لشکریان زیادی از انسانها جمع شده ودر حال جنگ هستند . وقتی که نزدیک آنان شدیم ، مشاهده کردیم که حضرت حسین بن علی علیه السلام ، پسر همان اقای بزرگواری که ما را مسلمان کرده ، یکه و تنها برنیزه ی بی کسی تکیه داده و به چپ وراست خود نگاه می کرد ومی فرمود : ((آیا یاری دهنده ای هست تا ما را یاری دهد ؟!)) و نیز شنیدم که اهل و عیال آن بزرگوار ، فریاد العطش العطش بلند کرده بودند . وقتی که این واقعه ناگوار را مشاهده کردیم فی الفور خود را به بئر ذات العلم رساندیم تا شما را خبر نماییم که اکنون پسر رسول خدا (ص) را به شهادت می رسانند .)) به محض اینکه زعفر جنی این سخنان را شنید ، تاج شاهی را از سر خود بر داشت و لباسهای دامادی را از تن خود خارج کرد و طوایف مختلف جن را با سلاحهای آتشین آماده کرد وهمگی با عجله به سوی کربلا حرکت نمودند .  خود زعفر گفته است : (( وقتی که ما وارد زمین کربلا شدیم ، دیدیم که چهار فرسخ در چهار فرسخ رالشکریان دشمن فراگرفته است ، بعلاوه صفهای فرشتگان زیادی را دیدیم . ملک منصور با چندین هزار فرشته ی دیگر یک طرف، ملک نصر با چندین هزار فرشته از طرف دیگر ، جبرئیل با چندین هزار فرشته ی دیگر در ان طرف و در یک طرف دیگر میکائیل با چندین هزار فرشته ی دیگر در ان طرف ، ودر یک طرف دیگر اسرافیل ، ملک ریاح ( فرشته بادها ) ، فرشته ی دریاها ، فرشته ی کوهها ، فرشته ی دوزخ و فرشته ی عذاب و... هر یک با لشکریان خود منتظر گرفتن اجازه از حضرت بودند . بعلاوه ارواح یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر ( علیهم السلام ) از ادم تا خاتم همه صف کشیده ، مات و متحیر مانده بودند . تمام موجودات و حقیقت کل اشیا در کربلا بودند و همگی گریان . چه کربلا و چه غوغائی .خاتم پیامبران ( ص ) آغوش خود را گشوده و به امام حسین علیه السلام می فرمود:(( پسرم ! عجله کن ! عجله کن ! به راستی که مشتاق تو هستیم .)) حسین بن علی علیه السلام یکه و تنها در میان میدان با زخمها و جراحات فراوان ، پیشانی شکسته، با سری مجروح، با سینه ای سوزان و با دیده ای گریان ایستاده بود و در هر نفسی که میکشید ، از حلقه های زره خون می چکید اما اصلا" توجهی به هیچ گروهی از ان فرشتگان نمی کرد به من هم کسی اجازه نمی دادتا خدمت ان حضرت برسم .   همانطور که از دور نظاره میکردم ودر کار ان حضرت حیران بودم ،ناگهان دیدم که اقا امام حسین علیه السلام سر غربت از نیزه ی بی کسی بلند کرد و با گوشه چشم به من نگاه کرد و اشاره ای فرمود که : ای زعفر ! بیا .در این هنگام همه فرشتگان به سوی من نگاه کردند و مرا اجازه دادند تا نزد حضرت بروم . من خود را خدمت حضرت رساندم و عرض کردم : من با نود هزار جن به یاری شما امده ام . اگر بخواهی تمام دشمنانت را قبل از اینکه از جای خود حرکت کنی نابود میسازیم . حضرت فرمود : ای زعفر  ! خدا و رسولش از تو راضی باشند . خدمت تو مورد قبول درگاه حق باشد .اما لازم نیست که زحمت بکشید ،شما برگردید .عرض کردم : قربانت شوم چرا اجازه نمی فرمائید ؟! حضرت فرمود : خداوند چنین نخواسته است و باید به لقای حضرت دوست برسم . اگر من در جای خود بمانم خداوند بوسیله چه کسی این مردم نگونبخت را مورد امتحان قرار دهد ؟ و چگونه از کردار زشت خود آگاه خواهند شد ...   جنیان گفتند : ای حبیب خدا و ای فرزند حبیب خدا ! به خدا سوگند اگر اطاعت از تو لازم و مخالفت با تو حرام نبود ، سخنت را قبول نمی کردیم و تمام دشمنانت را پیش از دستیابی به تو از میان می بردیم . حسین بن علی علیه السلام فرمود : به خداوند سوگند که ما بر این کار از شما جنیان تواناتریم ولی باید حجت بر مردم تمام شود تا (( آنکس که گمراه می شود با دلیل گمراه شود و انکس که هدایت می شود با دلیل هدایت شود .))   من (زعفر ) به امر آن حضرت مایوسانه برگشتم .وقتی که ما جنیان به محل خود رسیدیم ، بساط شادی را جمع کرده و اسباب عزا را فراهم کردیم . مادرم به من گفت : پسرم چه میکنی ؟! کجا رفته بودی که اینچنین ناراحت بر گشتی ؟!   گفتم :مادر ! پسر ان بزرگواری که ما را مسلمان کرد ، اینک در کربلا در چنان حالی است که من رفتم تا یاریش کنم اما ان حضرت اجازه نفرمود و چون امر امام واجب بود ، باز گشتم .مادرم وقتی که سخنان را شنید ، گفت : ای فرزند ! تو را عاق می کنم . من فردای قیامت در جواب مادرش حضرت فاطمه (س ) چه بگویم ؟! زعفر گفت : مادر ! من خیلی ارزو داشتم تا جانم را فدای انحضرت کنم ولی ایشان اجازه نفرمود . مادرم گفت : ((بیا برویم ، من همراهت می آیم . مادرم جلو و من با لشکریانم از پشت سرش ، دوباره به سوی کربلا حرکت کردیم . )) و هنگامی که به انجا رسیدم ، از لشکریان کفار صدای تکبیر شنیدم و چون نگاه کردیم ، دیدیم که سر مبارک و درخشان اقا امام حسین علیه السلام بالای نیزه است و دود و آتش از خیمه های حرم بلند است . مادرم خدمت حضرت امام سجاد علیه السلام رسید اجازه خواست تا با دشمنان آنان بجنگد ولی ان حضرت اجازه نداد و فرمود : (( در این سفر همراه ما باشید و در شبها اطفال ما را مواظبت کنید تا از بالای شتران بر زمین نخورند .))   در نتیجه جنیان اطاعت کردند و تا سرزمین شام با اسیران بودند تا حضرت سجاد علیه السلام آنان را مرخص فرمود . زعفر آمد با سپاه بی شمار در حضور آن ولی کردگار ایستاد از دور با صد احترام کرد با سلطان مظلومان سلام عرض کرد ای خسرو دنیا و دین بنده ی درگاه ، زعفر را ببین هست حاضر زعفرت با این سپاه بهر یاری ای غریب بی پناه اذن فرما بر سپاه جنیان تا بگیرند داد تو از کوفیان لشکر جن هست از جان یاورت اذن ده گیرند خون اکبرت این فرات از چه به رویت بسته اند اهل بیتت از عطش دل خسته اند اذن ده   بر    لشکر حق   از کرم تا رسانند آب بر اهل حرم ذاکرا  رو   در پناه شاهدین تا شود نام تو تاج الذاکرین داستانی عجیب ولی واقعی زن جوان وقتی پس از ماهها آزار واذیت توسط جن ها ناچارشد تن به خواسته های آنها بدهدو با چشمانی اشکبار در دادگاه کرج حاضر شد. این زن و شوهر جوان پس از چند سال زندگی برای اینکه زن جوان از شکنجه ها و آزار واذیت جن ها نجات یابد طلاق گرفت . 21 تیر ماه سال 1383 زن وشوهر جوانی در شعبه 17 دادگاه خانواده کرج حاضر شدند و درخواست شان را برای طلاق توافقی به قاضی اکبر طالبی اعلام کردند . شوهر 33 ساله این زن به قاضی گفت : من وهمسرم از اول زندگی مان تا حالا با هم هیچ مشکلی نداشتیم ولی حالا با وجود داشتن دو دختر 10 و2 ساله به خاطر مشکلاتی که همسرم به آن مبتلا شده است ناچار شده ایم که از هم جدا شویم. مرد در ادامه حرفهایش گفت : هر شب جن ها به سراغ زنم می آیند واو را به شدت آزار واذیت می کنند من دیگر نمی توانم زنم را در این شرایط ببینم . زن جوان به قاضی گفت : 13 ساله بودم که در یک محضر در کرج مرا به عقد همسرم که 9 سال از من بزرگتر بود در اوردند . درست یک هفته بعد از عقدمان بود که خواب های عجیبی را دیدم .در عالم کودکی بودم و معنای خواب ها را نمی فهمیدم ولی اولین خوابم را هرگز فراموش نمی کنم . آن شب در عالم رویا دیدم که چهار گربه سیاه و یک گربه سفید در خانه مان آمده اند. گربه های سیاه مرا به شدت کتک می زدند ولی گربه سفید طرفداری مرا می کرد و از آنان خواست که کاری به من نداشته باشند از خواب که بیدار شدم متوجه خراش ها و زخمهایی روی بدنم شدم که به آرامی از ان خون بیرون می زد .  دیگر ترس مرا برداشته بود حتی روزها وقتی جلوی آینه می رفتم گربه ها را درچشمانم می دیدم . از آن شب به بعد جنگ وجدال های من با چند گربه ادامه پیدا کرد . ( جنها در عالم انسانها و در کوچه و بازار ، معمولا به شکل گربه سانان ظاهر میشوند . البته به هر شکل دیگری هم که بخواهند،متوانند ظاهر بشوند ) در این مورد ابتدا با هیچ کس حرفی نزدم وتنها خانواده من و خانواده او جای زخمها را می دیدند دوران عقد 9 ماه طول کشید چون این شکنجه ها ادامه داشت خانواده ام مرا نزد یک دعانویس در ماهدشت کرج بردند او در کاسه آبی دعا خواند و بعد کاسه را کنار گذاشت به آینه نگاه کردم گربه ها را دیدم آن مرد دعانویس دست وپای گربه ها را با زنجیر بسته بود بعد از آن به من گفت باید چله نشینی کنی وتا چهل روز از چیزهایی که از حیوانات تولید شده استفاده نکنی تا چند روز غذا رشته پلو و عدس پلو می خوردم و این مساله و دستوراتی را که او داده بود رعایت کردم اما روزهای بعد پدر شوهرم که خسته شده بود اجازه نداد که این کار را ادامه بدهم . بعد از جشن عروسی ما، آن گربه ها رفتند .جای دیگر یک گربه سیاه با دوغول بیابانی که پشت سر او حالت بادی گارد داشتند سراغم آمدند . غولها مرا می گرفتند و گربه سیاه مرا می زد . من با این گربه 5 سال جنگیدم تا اینکه یکی از بستگانم ما را راهنمایی کرد تا مشهد نزد دعانویسی برویم. دعانویس مشهدی از ما زعفران - نبات -پارچه و کوزه آب ندیده خواست. او به کوزه چاقو می زد زمانیکه ما از خانه او خارج می شدیم ناگهان کوزه را پشت سرم شکاند و من ترسیدم .او گفت جن ها را از بین برده است . همان شب گربه بزرگ سیاه در حالیکه چوبی در دست داشت به همراه 13 گربه کوچک سراغم آمدند و مرا به شدت کتک زدند حال یک گربه تبدیل به 14 گربه شده بود .باز بستگان مرا راهنمایی کردند سراغ دعانویس های دیگری برویم. در قزوین پیر مردی با ریش های بلند. در چالوس پیر مردی .در روستای خاتون لر. در تهران و.... حتی 40 هزارتومن پول دادیم و دعا نویسی از اطراف اراک به منزلمان آوردیم و 250 هزار تومن از ما دستمزد خواست اما او که رفت همان شب باز من کتک خوردم. در این 12 سال 10-15 میلیون تومن خرج کردیم اما فایده ای نداشت. حتی در بیمارستان نزد چند روانپزشک رفتیم ولی کاری از دستشان بر نیامد. چاقو قیچی سنجاق هرچه بالا سرم گذاشتم نتیجه نداشت. حتی دعا گرفتم. جن ها کیف دعا را برداشتند و چند روز بعد کیف خالی را در گردن دخترم انداختند . گربه سیاه به اندازه یک میز تلویزیون بود او روی دو پا راه می رفت بینی بزرگ قرمز و گوشهای تیز و چشمان براقی داشت و مثل آدم حرف می زد اما گربه های کوچک چهار پا بودند و جیغ می کشیدند.از زندگی با شوهرم راضی بودم و همدیگر را بسیار دوست داشتیم . اما جن ها از من می خواستند که از همسرم جداشوم .اوایل فقط شب ها آنها را می دیدم اما کم کم روزها هم وارد زندگی ام می شدند . گربه بزرگ مرا بسیار دوست داشت وبا من حرف می زد به من می گفت از شوهرت طلاق بگیر او شیطان وبد دهن است به تو خیانت می کند . شبها که شوهرم می خوابید آنها مرا بالای سر شوهرم می بردند به من می گفتند اگر با ما باشی و از همسرت جدا شوی ارباب ما میشوی اما اگر جدا نشوی کتک خوردنها ادامه دارد . آنها دو راه پیش پایم گذاشتند به من گفتند نزد دعانویس نرو فایده ای ندارد فقط یا از همسرت جدا شو و یا با ما بیا  . آنها شب ها مرا بیرون می بردند وقتی با آنها بودم پشتم قرص بود و از تاریکی نمی ترسیدم چون از من حمایت می کردند . آنها مرا به عروسی هایشان می بردند فضای عروسی هایشان سالنی تمیز شفاف و مرتب بود در عروسی هایشان همه نوع میوه بود در عروسی ها گربه بزرگ یک سر میز می نشست ومن سر دیگر میز و پذیرایی آنچنانی از میهمانان می شد آنها به من طلا و جواهرات می دادند .  در حالیکه ساز ودهل نمی زدند اما صدای آن به گوش می رسید در میهمانی ها همه چیز می خوردم و خوش می گذشت اما وقتی پای حرف می رسید آنها مرا به شدت کتک می زدند فضایی که مرا در آن کتک می زدند با فضای عروسی شان زمین تا اسمان فرق داشت . محله ای قدیمی مثل ارگ بم با اتاق های کوچک در فضایی مه آلود و کثیف که معلوم نبود کجاست در آن فضا فقط گربه بزرگ روی صندلی می نشست و گربه های کوچک همه روی زمین روی کول هم سوار بودند بیشتر ساعاتی که مرا کتک می زدند 3 صبح بودحدود 2 ساعت مرا می زدند اما این دو ساعت برای شوهرم شاید 20 ثانیه می گذشت او با صدای ناله های من بیدار می شد و می دید از زخم ها خون بیرون می زند . زخمها رابا بتادین ضد عفونی می کردم وقتی گربه بزرگ مرا می زدجای زخمها عمیق بود اما تعداد زخمها کمتر بود . گاهی که او نمی زد وبه گربه های کوچک دستور می داد آنها خراشهای زیادی به شکل 7 را روی تنم وارد می کردند حتی صورت مرا با این خراشها شطرنجی می کردند حتی گاهی شبها مرا تا صبح می زدند . شبهایی که قرار بود کتک بخورم کسل می شدم و می فهمیدم می خواهند مرا بزنند. آن ها سه سال مدام به من می گفتند باید از شوهرت طلاق بگیری . در حالیکه دختر بزرگم 7 ساله بود من دوباره باردار شدم . آن ها بقدری عصبانی بودن که مرا تا حد بیهوشی کتک زدند.در 9 ماه بارداری بارها آنها به من حمله می کردند تا بچه را از شکمم بیرون بکشند واو را از بین ببرند شبها همسرم بالای سرم می نشست تا آنها مرا کتک نزنند اما او فقط پنجه هایی که به بدنم کشیده می شد را می دید وکاری نمی توانست بکند . زمانی که منزل مادرم می آمدم جن ها با من کاری نداشتند و سراغم نمی آمدند اما به محض آنکه پا در خانه شوهرم میگذاشتم آنها اذیت وآزار را شروع می کردند . یک شب پدر شوهرم گفت تا صبح با قمه بالای سرت می نشینم و هر چند وقت قمه را از بالای سرت رد میکنم تا آنها کشته شوند. نزدیکیهای صبح پدر شوهرم چند لحظه چرت زد که با صدای فریاد من بیدار شد ودید بدن من به شدت زخمی و خون آلود است . پدر شوهرم سر این قضیه 4 ماه مارا به همراه اثاثیه مان به منزل خودش برد اما شب که خوابیده بود آنها سراغش آمده و گفته بودند عروست کجاست و او گفته بود در ان اتاق با دخترم خوابیده است. صبح که از خواب بیدار شدم دیدیم صورتم خون آلود است . دیگر کمتر کسی به منزل ما رفت وآمد داشت . یکبار برادرم آمد به منزلمان و دید دخترم مشقهایش را می نویسد ومن حمام هستم اما صدایی از حمام نمی آید بعد از 20 دقیقه که در را باز کرد می بیند من در حمام زیر دوش غرق در خونم .یکبار به دستشوئی رفته بودم و تا 3 ساعت بیرون نیامدم. خواهرانم که نگران بودند در را بازکرده و دیدند تمام بدنم چنگ خورده و جای خراش است .  گربه بزرگ دوپا علاقه زیادی به من داشت او فقط فردای من را به من می گفت او در مورد من بسیار تعصب داشت و اگر کسی به من توهین می کرد او می گفت تو چیزی نگو تلافی اش را سرش در می آورم . همیشه همه می گفتند آه و نفرین تو می گیرد . من کاره ای نبودم فقط حمایت و تعصب جن ها بود بیشتر اوقات می فهمیدم بیرون چه اتفاقی می افتد حتی خیلی وقتها که قرار بود جایی دعوایی شود من خودم را قبل از آن میرساندم تا جلوی دعوا را بگیرم . همه به من میگفتند اگر از آنها جواهرات بخواهی برایت می آورند .یکبار از آنها خواستم آنها یک انگشتر بزرگ مروارید که حدود 30 نگین اطراف آن بود برایم اوردند اما گفتند تا یک هفته به کسی نگو و بعد آشکارا دستت کن اما شوهرم آنرا در جیبش گذاشت وبه همه نشان داد .جن ها آمدند آنرا بردندوبه من گفتند لیاقت نداری . دیگر کم کم نیرویی مرا به خارج از خانه هدایت می کرد و بی هوا بیرون از منزل می رفتم اما نمی دانستم کجا بروم . این اواخر به مدت سه ماه زنی جوان و بسیار زیبا با موهای بلند و طلایی رنگ در حالیکه چکمه ای تا روی زانوهایش می پوشید از اوپن آشپزخانه وارد منزلمان می شد .دختر کوچکم او را دیده و ترسیده بود. روی چکمه هایش از پونز پوشیده شده بود او روزها به خانه ما می امد و بسیار کم حرف می زد و زیبایی و قدرت این زن حیرت اور بود او بدون انکه چیزی بگویم ذهن مرا می خواند و کارها را انجام می داد حتی دکور منزل را تغییر می داد و لباسهای او مانند لباسهای من بود اگر من در منزل روسری به سر داشتم اوهم روسری به سر داشت. او در منزل همه کارها را می کرد اما وارد آشپزخانه نمی شد و چیزی نمی خورد .یکبار برای من گوشت قربانی آورد . تا اینکه همسرم به خانه برگشت و از تغییر دکوراسیون اتاق خواب ناراحت شد و آن را مانند اولش کرد. زن چکمه پوش دیگر سراغم نیامد ولی گربه بزرگ گفت همسرت تاوان کارش را می دهد و همسرم به زندان افتاد. این روزهای آخر سه زن ویک مرد به سراغم آمدند و در اتاق پرستاری مرا اذیت می کردند یکی از زن ها شبیه من بود آزار آنها که تمام می شد گربه ها می آمدند . از شوهرم خواستم که از هم جدا شویم دیگر توان مبارزه با آنها را نداشتم روز ها در حین جمع وجور کردن خانه ناگهان بویی حس کردم بویی عجیب بود می فهمیدم الان سراغم می آیند و مرا به قلعه می برند و کتک می زنند. ناگهان بیهوش می شدم گاهی تا 48 ساعت منگ بودم راه میرفتم و غذای زیادی می خوردم اما خودم چیزی نمی فهمیدم. صبح روز بعد زوجین در دادگاه حضور یافتند روی صورت زن جوان زخم عمیق سه چنگال با فاصله ای بیشتر از دست انسان وجود داشت و صورت و دست های زن خون آلود بود . در 10 مرداد حکم طلاق صادر شد. زن جوان گفت جن ها دیشب آمدند ولی دیگر مرا نمی زدند آنها خوشحال بودند و گفتند اقدام خوبی کردی آن را ادامه بده این زن جوان گفت : رای طلاق را دوماه بالای کمد گذاشتم و اجرا نکردیم آن ها شب سراغ من آمدند ومرا وحشتناک کتک زدند طوریکه روی بدنم خط ونشان کشیدند. با همسرم قرار گذاشتیم ساعت 19 عصر روز بعد برای اجرای حکم طلاق به دفترخانه برویم و حضانت دو دختر م به همسرم سپرده شد . ساعت 17 آنروز قبل از مراجعه به محضر همسرم مرا نزد دعانویسی برد. مرد دعانویس به همسرم گفت : اگر زنت را طلاق بدهی جن ها او را می برند و از ما 10 روز مهلت خواست تا جن ها را مهار کند. خانواده ام گفتند تو که 12 سال صبر کردی این 10 روز را هم صبر کن اما در این ده روز کتک ها شدیدتر بود طوری که جای زخمها گوشت اضافه می آورد حتی سقف دهانم را زخم کرده بودند و موهای سرم را کنده بودند . چند بار مرا که کتک می زدند دختر کوچکم برای طرفداری به سمت من دوید اما آنها دخترم را زدند.پس از اجرای حکم طلاق جن ها خوشحال بودند بعد از آن چند بار به منزل همسرم رفتم تا کارهایش را انجام دهم و خانه اش را مرتب کنم اما جن ها با عصبانیت سراغم آمدند و دندان قروچه می کردند . بعد از طلاق که به خانه پدرم به همراه دو دخترم برگشتم دیگر آنها سراغم نمی آیند ومرا نمی زنند. تا چند وقت احساس دلتنگی به آنها دارم اگر بخواهم می توانم آنها را ببینم . نادعلیاً مظهر العجائب، تجده عونالـک فی النوائب،کل هم و غم سینجلی،بعظمتـک یاالله، بنبوتـک یا محمد و بولایتـک یاعلی  یا علی  یا علی روایت شده که چون پیامبر (ص) به جنگ بنی المصطلق تشریف می بردند در نزدیکی وادی و دره ناهمواری فرود آمدند چون آخر شب شد فرشته وحی الهی نازل شد وبه حضور پیامبر عرضه داشت که طایفه ای از کافران ومتمردین جن در این وادی کمین کرده اند می خواهند به اصحاب شما حمله کنند .پیامبر به امام علی (ع) فرمود : به سوی کمینگاه جنیان که از دشمنان خدا هستند برو و با قدرتی که خداوند به تو اعطا کرده وبا استفاده از اسماء الهی که خداوند تورا به آن آگاه گردانیده شر آنها را از سر اسلام برطرف کن . سپس صد نفر از صحابه را که صاحب شمشیر بودند با آن حضرت همراه ساخته فرمود : با علی باشید و آنچه که دستور داد اطاعت کنید امیرالمومنین( ع )متوجه آن وادی شد چون نزدیک کمین گاه رسید به اصحاب خود فرمود : در کنار وادی توقف کنید تا شما را دستور ندادم حرکت ننمایید اما خود ان بزرگوار از شر دشمنان به خدا پناه برده بهترین اسماء الهی را یاد کرد وبه سمت دشمن حرکت کرد وبه اصحاب هم اشاره فرمود به سوی من حرکت کنید . چون نزدیک دره رسیدند فرمود : همین جا توقف کنید دیگر جلو نیایید لکن خود آن حضرت وارد آن وادی خوفناک شد اصحاب دیدند باد تندی وزید نزدیک بود همه همراهان بر روی زمین بیفتند و از ترس شروع به لرزیدن کردند .حضرت علی( ع )در وسط دره با صدای بلند نعره می زد : منم علی بن ابی طالب وصی رسول رب العالمین و پسر عم ان بزرگوار . اگر توان دارید در مقابل من بایستید واز برابر من فرار نکنید در همین حال صورت هایی پیدا می شد همچون زنگیان که شعله های آتش در دست داشتند وتمام وادی واطراف آن را فراگرفته بودند لکن حضرت قرآن تلاوت می نمودند و شمشیر خود را به جانب راست وچپ حرکت می داد وپیش می رفت وقتی که به نزدیکی انها می رسید مانند دود سیاه می شدند وبالا می رفتند ونابود می شدند .  سپس حضرت الله اکبر گویان از وادی بیرون امد ونزدیک همراهان ایستاد وقتی که دودها وآتش ها برطرف شد صحابه عرض کردند :یاعلی چه دیدی ماکه نزدیک بود از ترس هلاک شویم ؟ حضرت فرمود:وقتی که حاضر شدند وآماده حمله گردیدند من با صدای بلند شروع کردم به خواندن اسمای الهی و از ایشان نترسیدم و رو به ایشان حمله کردم تا در مقابل من ضعیف شدند واگر بر هیئت خود می ماندند همه را هلاک می کردم .خداوند مسلمانان را از شر ایشان نجات داد وباقیمانده ایشان به خدمت حضرت پیامبر ص پناه بردند تا ایمان بیاورند واز ایشان امان بگیرند وچون حضرت امیرالمومنین (ع )با اصحاب خود پیش پیامبر (ص) بازگشتند وخبر رانقل کردند پیامبر شاد شد وبرای امام علی( ع )دعای خیر کردند وفرمودند: یا علی خداوند بقیه آنها را طوری از شمشیر تو ترسانده بود که همگی با ترس ولرز پیش من آمدند واز من امان خواستند ومسلمان شدند ومن اسلام ایشان را قبول کردم .   ازدواج جن با انسان فاضل تنکابنی در قصص العلما در ضمن ترجمه شیخ جعفر عرب نقل نمود که: در زمانی که شیخ جعفر در لاهیجان بود شخصی به حضورش شرفیاب شده عرض کرد با جناب شیخ سخن محرمانه ای دارم . وقتی مجلس خلوت شد عرض کرد : من در حباله خود دو زن دارم . روزی در صحرا تنها بودم که دختری در نهایت حسن وجمال دیدم و از مشاهده او در بیابان هراسان و حیران شدم پس آن دختر پیش من آمد و گفت :وحشت نکن من دختری هستم از طایفه جن و عاشق تو گشته ام برو برای من در خانه خود منزلی آماده کن که من هر شب به نزد تو آیم و از مال دنیا هرچه بخواهی برای تو می آورم لکن به دو شرط اول : آنکه اززنان خود به کلی کناره گیری کنی و با ایشان مقاربت ننمایی دوم : آنکه این سر را به کسی اظهار نکنی و اگر از هر یک از این دو شرط تخلف کنی تو را هلاک میکنم و اموال خود را هم خواهم برد . من همان طوری که او گفته بود عمل کردم و تا به حال از زن های خود قطع علاقه کرده ام او اموال بسیاری هم آورده لکن از مقاربت او ضعفی بر من عارض شده که خود را نزدیک به هلاکت میبینم و از ترس او جرئت کناره گیری را هم ندارم زیرا میدانم هم مرا از بین میبرد و هم مالی که آورده خواهد برد فعلا کار من به اضطرار کشیده و برای خلاصی از این مهلکه جز شما پنا ه و مرجعی ندارم اکنون تو نائب امام زمان (ع) هستی مرا از این مهلکه باید نجات بدهی .شیخ بزرگوار چون این مطلب را شنید دونامه نوشت و به آن مرد داد و فرمود: یکی از اینها را بر بالای اموال خود بگذار و آن دیگری را در دست خود بگیر و در مقابل آن خانه بنشین و چون آن دختر آمد بگو این نامه را شیخ جعفر نجفی نوشته است. آن شخص می گوید به دستور شیخ بزرگوار عمل کردم .چون دختر آمد آن نامه را به او نشان دادم و گفتم آقا شیخ جعفر این نامه را نوشته .چون این حرف را شنید دیگر پیش من نیامد و به نزد اموال روانه گردید. وقتی نامه دیگر شیخ را روی اموال دید برگشت به من متوجه شد وگفت :اگر شیخ بزرگوار نامه ننوشته بود تو را به جهت افشای این سر هلاک می کردم و این اموال را هم میبردم لکن بر امر شیخ مخالفت نمی توانم بکنم و قادر هم نیستم . این جمله را گفت و رفت و دیگر او را ندیدم. درخواست ازدواج جن از انسان حجه الاسلام آقا سید محمد ابراهیم حسینی (صدر)نقل فرمودند که :من در سال1374 در روستای کرزان از توابع تویسرکان منبر می رفتم.روز تاسوعا بود. بامیزبان خود اقای محمود افشاری برای گردش به صحرا رفتیم .پدری با دوفرزندش را دیدیم که لوبیای قرمز می کاشتند.بعد از احوالپرسی سخن معجزه ائمه به میان آمد.آقای کریمی داستان جالبی نقل کرد وگفت :یکی از بچه ها به نام عباس مرد متدین ودقیق در انجام تکالیف شرعی است که با مادر وهمسر خود زندگی می کند.روزی از محل کار خود خارج شده به سوی منزل میرود در بین راه صدای دختری به گوش میرسد که ایشان را با نام صدا میزند.وقتی که بر میگردد دختری زیبا با قیافه بسیار دلفریبی را مشاهده میکند آن دختر اظهار می کند عباس من عاشق تو شدم و در خواست ازدواج با تو را دارم .عباس با شنیدن این کلام در حالی که از اتهام مردم هراسان است که در کوچه با چنین دختری مشغول صحبت گردیده گفت : من همسر و مادری در تحت تکلف خود دارم و هیچ گونه توانایی اراده دو همسر ومادرم را ندارم . دختر اظهار میکند که من از شما توقع مخارج وغیره را ندارم بلکه نیازهای مادی شما را هم هرچه باشد برطرف خواهم کرد . عباس می گوید چون نمی خواستم در جایی که مردم متوجه بودند با او صحبت کنم تا مبادا آبرویم خدشه دار شود لذا بی اعتنایی کرده و به سوی منزل روانه شدم . وقتی به منزل رسیدم دیدم جلوتر از من آمده و در منزل نشسته است .گفتم: من تا به امروز اصلا تو را ندیده ام تو چطور ندیده عاشق من شده ای؟ گفت : من از طایفه جن هستم انسان نیستم ولی چکنم عاشق و دلباخته تو شده ام از تو تقاضای ازدواج دارم و تمام زندگی ترا تضمین میکنم که با خوشبختی زندگی کنی .عباس میگوید او هرچه اصرار می کرد من مخالفت میکردم تا اینکه گفت : عباس من میروم تو تا فردا با مادر و همسرت مشورت کن. در همین حال مادر وهمسرم نشسته بودند گفتند : گویا تو با کسی صحبت میکنی ما که غیر از تو کسی را نمی بینیم من جریان را شرح دادم مادرم گفت : عباس جن زده نشده باشی؟ آن روز گذشت فردا من طبق معمول به دکان رفته مشغول کار شدم ودر وقت همیشگی به خانه بر گشتم وقتی که وارد شدم دیدم باز آن دختر نشسته و منتظر است . بعد از سلام و جواب گفت : عباس! با مادر وهمسرت مشورت کردی؟ گفتم: دیروز من به تو گفتم من نیازی به ازدواج دوم ندارم و خواهش میکنم که دست از من بردار. او گفت : من در عشق تو بیقرارم و می سوزم استدعا میکنم با من ازدواج کنی و همین طور اصرار میکرد .گفتم : خلاصم کن من ابدا به ازدواج دوم تن نخواهم داد باز دیدم رهایم نمی کند ناچار برای خلاصی خود سیلی محکمی به صورتش زدم . نگاه به من کرد وگفت: اگر من چنین سیلی به تو بزنم زنده نخواهی ماند .در همین حال وقتی از من مایوس شد یک سیلی به من زد . دیگر نفهمیدم جریان چه شد وقتی مادر وهمسرم می بینند من نقش زمین شدم مرا به پزشک می رسانند . ولی چون کاملا لال شده بودم از معالجه من نا امید می شوند. عباس بعد از مدت مدیدی با همین حال که قادر به سخن نبود زندگی میکند تا اینکه روزی آرزو میکند که به زیارت امام رضا (ع) نائل آید و این آرزو را با اشاره به نزدیکان خود میفهماند . مادر وهمسر و برادری که در تهران زندگی میکرد به همراه عباس به مشهد مقدس عازم میشوند . یک هفته در مشهد میمانند و هر روز به زیارت مشرف میشوند تا اینکه روزی در منزل عباس امام رضا(ع) وامام زمان (عج) را در خواب میبیند و شفای کامل پیدا میکند.  بئر ذات العلم قضیه بئر ذات العلم در بین خاص و عام از قضایای مشهوره است که خداوند خواست با دست با کفایت وصی بلافصل پیامبراکرم(ص)آن را فتح فرماید تا به نام مبارک حضرت امیرالمومنین(ع)در تاریخ جاودانه باشد. واعظ قزوینی مرحوم((صدرالدین))در کتاب((ریاض القدس))از((کنزالواعظین))و((ریاض المومنین))و از کتب دیگر و همان طور عالم بزرگوار مرحوم حاج سید قریش حسینی در کتاب((الفضل فی بعض معجزات امیرالمومنین))از کتاب((ابوالحسن عسگری))از((ابوسعید خدری))و((حذیقه بن الیمان))نقل می کنند و مدعی هستند که این جریان چون آفتاب در وسط آسمان مشهور است وقتی که موکب همایون حضرت ختمیمرتبت ژیامبر اکرم(ص)از جنگ(سکاسک و سکون)با فتح و خوشحالی با غنایم مفصل مراجعت فرمودندُبه زمین شوره زار و بی آب و علفی رسیدند در آن صحرا صداییُجز عفاریت جنیان و بانگ غول بیابان شنیده نمی شد. غول اندر آن قدم ننهد ور نهدبود درمانده تر ز مورچه لنگ در لگن نه مرغ و نه فرشته و نه وحش نه آدمی نه رسم و نه زیاد و نه اتلال و نه دمن ((فاستد علی المسلمین الحر و ضعف البصر)) سپاه محمدی(ص)از شدت حرارت چشمانشان تار شده بود،به خدمت حضرت رسول(ص)پناه بردند،حضرت فرمود:آیا کسی از شما این منطقه را می شناسد؟شخصی به نام((عمر بن امیه ضمری))به خدمت حضرت عرضه داشت:یا رسول الله!من کاملا این وادی را می شناسم و مکرر با اسبان راهوار از اینجا عبور کردم.در این بیابان هیچ پناهگاهی وجود ندارد،هیچ لشگری به این صحرا نیامده مگر اینکه صدمات طاقت فرسا نصیب آنها گردیده است،زیرا مقام جنیان متمرد و مسکن شیاطین و محل عبور و مرور ابلیس می باشد.این وادی را((کثیب ازرق))می نامند،بیابانی است بسیار خوفناک.مسلمانان وقتی که مطلع شدند بیشتر روی به حضرت آوردند و راه نجات از آن منطقه را تقاضا نمودند.پیامبر اکرم فرمود:آیا کسی هست که نشانی از آب بدهد و من برای او در حضور الهی ضامن بهشت شوم؟ باز((عمر بن امیه))عرض کرد:یا رسول الله!در این بیابان چاهی است که آن را((بئر ذات العلم))می نامند،آبش سردتر از برف است و لکن احدی قادر نیست از آن استفاده کند زیرا که آن چاه محل اجتماع جن و عفریت هاست که آنها بر سلبمان ابن داوود(ع)تمرد کردند و مردم را از آن آب منع می کنند،سواری در آنجا منزل نمی کند مگر آنکه او را هلاک کند و لشگری به آنجا وارد نمی شود مگر اینکه اکثر آنها را می سوزانند،جریان این چاه را گذشته ها چنین نقل کرده اند:((تبع یمانی))در این وادی نزل کرد که ده هزار نفر از سواران او را از بین برده اند.((برهام بن فارس))پیاده شد،جمع کثیری از لشگر او تلف شدند.((سعد ابن برزق))لشگر کشید و بیست هزار از سواران او از بین رفتند،هم اکنون کله های قربانیان مثل تخم شتر مرغ در اطراف چاه پراکنده است. حضرت فرمود:((لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم و افوض امری الی الله)). یعد امر فرمود مسلمانان پیاده شدند،خیمه ها را برپا نمودند.حرارت از زمین و هوا دقیقه به دقیقه زیاد می شد،لشگر همه به آب احتیاج مبرم داشتند،حضرت در بین لشگر با صدای بلند می فرمود:ای معاشر مسلمین کیست از شما بر سر آن چاه برود و از برای ما خبری بیاورد تا من(پیش خدا)بهشت را برای او ضمانت کنم. پس((ابوالعاص ابن ربیع))که برادر رضاعی حضرت پیامبر بود،عرض کرد:یا رسول الله!این افتخار را به من مرحمت کن،زیرا یک مرتبه دیگرهم من به همراه جمع کثیری بر سر این چاه رفته بودیم،چون بر سر چاه رسیدیم عفریتی عظیم از چاه نمودار شد،هر کس از ما که اسب تندرو داشت نجات یافت،مابقی هلاک شدند،اما یا رسول الله!من آن روز هنوز به اسلام مشرف نشده بودم،الحمدلله خداوند ما را به وجود مسعود شما هدایت فرمود و از برکت دین مقدس اسلام امیدوارم آسیبی به من نرسد. حضرت،دعای خیر در حق ((ابوالعاص))فرمود و اجازه رفتن داد و ده نفر از شجاعان معروف و دلیران برجسته را به همراه((ابوالعاص))فرستادند که از آن جمله قیس بن سعد بن عباده و ابودجانه و سعدبن معاذ و سعد بن بشر و عمر بن امیه ضمری...را می توان نام برد همه اینها با تجهیزات کامل روانه شدند،وقتی که به نزدیک چاه رسیدند،چشمها مانند طشت پر آتش،دهان مانند غار افراسیاب گشوده و شعله آتش به جای نفس از دهان او بیرون می آمد.در آن وقت تمام بیابان را آتش و دود احاطه کرد،مانند رعد قاصف صیحه بر می کشید زمین از هیبت لرزه او به لرزه در آمد.مسلمانان خواستند فرار کنند،((ابولعاص))بن ربیع نعره زد((یا اخوانی من الموت تهربون))،یعنی آیا از مرگ فرار می کنید،در جای خود بایستید و مرا با این عفریت بگذارید،اگر بر او ظفر یافتم مقصود حاصل است و الا سلامم را به پیامبر خدا برسانید. پس ((ابوالعاص بن ربیع))شمشیر برکشید و قدم جرات پیش نهاد،آن عفریت فریاد کشید،کیستید و برای چه آمده اید؟آیا نمی دانید در این مکان پادشاهان جن و متمردان عفاریت جمعند که همه آنها از فرمان سلیمان ابن داود سرکشی کرده و گردنکشان و دلیرانند. ((ابولعاص))شمشیر کشید و گفت: نحن سلالات المعالی و الکرم                                     و اولیاءالرحمان سکان الحرم ارسلنا محمد تاج الامم                                     المصطفی المختار مصباح الظلم ونستقی من بئرکم ذات العلم                                     ونقتل الجان عباد الصنم ما بزرگان مکه و حرمیم         معدن جود و صاحب کرمیم دوستان خدای رحمانیم         امتان رسول سبحانیم سرور انبیا و تاج امم             روشنی بخش جمله عالم گفته ما را محمد(ص)عربی     سفته دری ز لعل تشنه لبی آب از چاه جنیان آریم             جان جنی ز تن بیرون آریم  یاران گفتند:کلام((ابوالعاص))تمام نشده بود که دیدیم عفریت صیحه ای از جگر کشید و خود را بر روی((ابوالعاص))انداخت،((ابوالعاص))را مانند گنجشک در چنگال باز دیدیم،فقط صدای وی را شنیدیم که می گفت: ((بلغوا سلامی علی رسول الله))((یاران سلامم را به پیامبر خدا برسانید)) ما از ترس فرار کردیم،بعد دیدیم آن عفریت به چاه رفت.برگشتیم و جنازه((ابوالعاص))را که مثل ذغال سیاه شده بود در سر چاه دیدیم،بر سر جنازه نشسته،گریه نمودیم.در همین حال از میان چاه غلغله و هیاهو بلندشد،گروه گروه صورتهای عجیب و غریب بیرون می آمد،ما همه پا به فرار گذاشتیم و به حضور پیامبر اکرم رسیدیم.دیدیم که جبرئیل خبر شهادت((ابوالعاص))را به حضرت رسانیده و آن بزرگوار گریه می کند،بعد فرمود:در حوصله مرغ سبزی است که در بهشت می خرامد،اصحاب هم آرزو می کردند که کاش ما به جای((ابوالعاص)) بودیم. ورود حضرت امیرالمومنین علی(ع)به صحنه حضرت امیرالمومنین برای ماموریت مهمی از لشگر عقب مانده بود،وقتی که رسید،((عمر ابن امیه ضمری))به استقبال آن حضرت شتافت و جریان شهادت((ابوالعاص))را به حضرت تسلیت گفت،اشک از چشم مبارکش جاری شد بعد به حضور پیامبر اکرم رسید و آن مصیبت را گرامی داشت،پیامبر فرمود:فعلا((ابوالعاص))با بدن سوخته در کنار((بئر العلم))افتاده است و خاکهای بیابان بر روی او می ریزد،حضرت امیر عرض کرد:سر شما سلامت باد!چاکران کم اگر شوند چه غم         از سر تو کم مباد مویی قربانت گردم فکری برای مسلمانان دیگر بفرمایید تا از تشنگی هلاک نشوند،آیا اذن می دهید که من بروم و از چاه((ذات العلم))آب بیاورم،چون جبرئیل از طرف خداوند به پیامبر اطلاع داده بود که این طلسم باید با دست علی شکسته شود لذا پیامبر فرمود:یا ابالحسن برو به سوی آن چاه که خدای تعالی حافظ و ناصر تو است ولکن باید با تو جماعتی هم باشند مخصوصا آنها که با((ابو العاص))بودند.بعد حضرت پیامبر علم نصرت را با دست مبارک خود به حضرت علی(ع)داد و آن حضرت را مشایعت کرده و دستهای مبارک را به آسمان بلند نمود و دعا کرد و برگشت.امام(ع)می رفت و یاران ملازم رکابش بودند وقتی که از لشگرگاه دور شد پرچم را با دست مبارک باز کرده و همه یاران را در زیر آن قرار داد و رجزی می خواند تقریبا به این مضمون:رسول خدا با دست مبارک پرچم پر افتخار اسلام را به من عطا کرد و امر فرمود تا با هر کافر و متمرد مقاتله کنم تا در مقابل دستور الهی و رسالت پیامبر سر فرود آرد،منم علی بن ابی طالب منم ابن عم رسول خدا،منم ناصر دین خداوند. وقتی که به نزدیک چاه رسیدند،دستور داد یاران قرآن بخوانند و خود حضرت آیه مبارکه: ((قد جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا)) را می خواندند،یعنی حق آمد باطل از بین رفت.((عمرو بن امیه))می گوید:از صدای رعد آسای امیرالمومنین زمین به لرزه درآمده بود،ناگهان عفریتی که قاتل((ابوالعاص))بود سر از چاه بیرون آورد. دهن باز کرد چو غار سیاه            چو تندر بپوشید رخسار ماه هوا تیره گون کرد از دود دم           زآتش علم سرزذات العلم گفت:کیستید؟آیا ندانستید که کسی اینجا قدم ننهاده مگر آنکه هلاک شده؟این سرهای انسانی را در کنار چاه نمی بینید؟چرا عبرت نمی گیرید.حضرت امیرالمومنین(ع)نهیب زد و نعره کشید:ای شیطان مردود و ای جن مطرود منم هلاک کننده دلیران،منم متفرق کننده لشگرها،منم مظهرالعجائب،منم علی ابن ابی طالب،منم پسر عم مصطفی.چون آن عفریت این کلمات را شنید بر امام حمله کرد و می خواست کاری که با((ابوالعاص))کرده بود،با حضرت نیز انجام دهد.راوی گوید،دیدم حضرت مبادرت نمود با ذوالفقار دو سر یک ضربت هاشمیه بر او زد،ما گمان کردیم آسمان به زمین آمد ناگاه دیدیم آن عفریت مثل دو قطعه کوه در چاه افتاد،امام رو به یاران فرمود:((هلموا الی بالقرب و الروایا))((یعنی،مشکها را پیش آرید)) ((قیس بن سعد عباده))گوید:به آن خدایی که ما را آفرید،وقتی که مشکها را آوردیم،دیدیم از غیرت اسداللهی حضرت،غضب بر چهره اش ظاهر گشته که زهره شیر از دیدن آن آب می شود.در این وقت صورتهای مختلف و صداهای بلند از چاه برخواست،عفاریت اجنه بیرون آمدند و آتش می پراکندند،دهانه چاه مانند نیران شده بود که شهاب فوران می کرد،تمام بیابان را دود فرا گرفت،در میان دود،صورتهای سیاه جن و شیاطین نمایان بود،از هیبت و رعب نزدیک بود روح از بدن ما بیرون آید. امیر المومنان با صدای بلند فریاد زد:یا معشر الجن و الشیاطین،آیا بر ولی خدا سرکشی می کنید و با صورتهای گوناگون ما را می ترسانید،خداوند به شما فرموده به این صورت درآمده با من ستیز کنید،یا با خدا افترا می بندید،اکنون من که ولی قادر ذوالمن هستم شما را به آتش شمشیر خود می سوزانم.پس آن بزرگوار شروع کرد به خواندن آیاتی از قرآن کریم.((قیس ابن سعد))می گوید:به خدا قسم حضرت آن قدر از عزائم و سوره های محترقات و قارعات و محکمات قرآنیه قرائت کرد و به صورت آنها دمید،دیدم کم کم دودها و شراره ها و صورتها و صوتها معدوم شد،پس حضرت ما را پیش طلبید بر سر چاه آمدیم،دلو و ریسمان به دست مبارک گرفت و در چاه افکند هنوز به وسط چاه نرسیده بود که ریسمان را قطع کردند و دلو خالی را بیرون انداختند،غضب از سیمای حیدر کرار آشکار شد و سر میان چاه کرده فرمود:ای جنی که ریسمان دلو ولی الله را بریدی و بیرون انداختی،خود بیرون بیا تا سزای عمل خود را ببینی،ناگهان عفریتی چون کوه با صورت عبوس با چشمهای برافروخته از چاه بیرون آمد.امام فرصت نداد که حمله کند،با صاعقه آتشبار چنان بر کمرش زد که آن چنارتناور را دو نیمه ساخت،و دلو دیگر را به چاه انداخت و به صورت بلند این رجز را به گوش جنیان رسانید. انا علی انزع البطین                  اخرب هامات العدی بالسیف ان تقطع الدلو لنا ثانیا                 اخمربکم ضربا بغیر حیف از قعر چاه جواب حضرت را با گستاخی می دادند،باز حضرت دلو را به چاه افکند،همین که به آب رسید،طناب را قطع نموده دلو را بیرون انداختند.امام(ع)فرمود:ای شیاطین و جن،هر یک از شما که دلو را قطع نموده است.باید به مبارزه بیرون بیاید،پس کسی بیرون نیامد. در همین حال عفریتی از میان چاه فریاد زد:ای صاحب دلو عظیم الشان که خود را از آل عدنان می شماری،اگر راست می گویی ما که دلو تو را بیرون انداختیم،تو هم خود را به چاه بیانداز،((ولاح الغضب فی وجه علی بن ابی طالب))،غضب را از سیمای مبارک علی نمایان شد،فرمود:ای گروه جن و شیاطین آیا علی را از آمدن میان چاه می ترسانید،پس آماده باشید که با ذوالفقار دو سر آمدم و رو به یاران کرد و فرمود:مرا به چاه فرو برید،مسلمانان به التجا و ناله در آمدند و عرض کردند:یا مولا،می خواهی خود را به دهان مرگ بیاندازی،این چاه پایان ندارد،تو اینجا هلاک خواهی شد،ما جواب رسول الله را چه بدهیم و به صورت حسنین چطور نگاه کنیم.حضرت فرمود:شما را به حق رسول الله قسم می دهم که مرا به چاه فرو برید،و گرنه خود را به چاه خواهم انداخت،اصحاب دیدند کلام حضرت قابل تغییر نیست و چاره ندارند.ریسمان به کمر حضرت بستند و وارد چاه کردند.((قیس ابن سعد))گوید:((هنوز به وسط چاه نرسیده بود،ریسمان حیدر کرار را بریدند،آن حضرت را سرنگون کردند،ما چون چنین دیدیم صدای ناله ما بلند شد به اینکه:آه پیامبر خدا مبتلا به غم شد و حسنین یتیم شدند،به سروسینه زدیم گوش دادیم که صدایی از حضرت بشنویم،جز ولوله شیاطین و بانگ عفاریت و صدای اجنه چیزی به گوش نمی آمد،یقین به نابودی امیرالمومنین نمودیم.در این اثنا صدای رعدآسای امیرالمومنین از چاه به گوش می رسید که می فرمود:((الله اکبر،جاءالحق و زهق الباطل)).بعد صدایی شنیدم که می گفتند:ای پسر ابی طالب امان بده ما را،صدای آن حضرت به گوش می رسید که:قسم به خدا برای شما نزد من امان نیست،تا اینکه به اخلاص بگوییدلا  اله الا الله محمد رسول الله(ص)،و عهد و میثاق را با من محکم نمایید که بعد از این هر کس بر سر این چاه وارد شد که آب ببرد،مانع نشوید.در همین حال پیامبر اکرم نگران بود،جبرییل وارد شد سلام خدا را رسانید و عرض کرد:خداوند می فرماید نگران نباش ما با چندین هزار ملائکه به حمایت و نصرت و حراست پسر عمت علی اقدام کرده ایم اگر می خواهید به سر چاه تشریف ببرید،مانعی نیست.حضرت فورا سوار شدند و با اصحاب به سوی چاه حرکت کردند لکن از شوق گریه می کرد. ((قیس ابن سعد))می گوید:ما که حیران،سر چاه مانده بودیم،دیدیم پیامبر اکرم تشریف می آورند لکن از چشمهای مبارک اشک می ریزد،ما وحشت کردیم که مبادا به امیرالمومنین صدمه ای رسیده باشد،این منظره باعث شد ما همه به گریه افتادیم،پیامبر با همین وضع به دهنه چاه رسید در حالی که دود و شراره آنجا را فرا گرفته بود و صداهای مختلف باز شنیده می شد جبرییل نازل شد عرض کرد:قربانت گردم،جزع مکن خداوند می خواست فتح این چاه و قتل متمردان جن و شیاطین با دست نازنین علی انجام می گیرد  و این قضیه تا قیامت به نام مقدس وی باشد والا خدای تعالی را ملکی است که در آن واحد تمام این گروه را قبض روح می کند اگر می خواهید،بخوانید علی را تا جواب دهد شما. پیامبر به صدای بلند فرمود:یا علی!حضرت امیر از قعر چاه جواب داد:لبیک لبیک یا رسول الله!ناگاه دیدم علی بر سر چاه آمد و به قدمهای پیامبر افتاد،رسول خدا پیشانی حضرت علی را بوسید و فرمود:یا علی من خبر دهم که تو در چاه چه کردی،یا خود شما می گویی؟امیرالمومنین عرض کرد:یا رسول الله!چیزی بر شما مخفی نیست،شما بفرمایید. از آن درج گوهر تکلم خوش است وز آن غنچه تر تبسم خوش است          ((قیس))گوید:ما غرق تعجب بودیم از این دو بزرگوار،جنگ امیر المومنین و رشادتهای او،و علم پیامبر که هر چه در زیر زمین پیش آمده بود خبر می داد. این خلق و سرّ این خلق اندیشه در نیاید دریای قلزم ست این در سرمه دان نگنجد پیامبر هر چه خبر می داد،علی(ع)تصدیق می کرد.حضرت فرمود یا علی بیست هزار عفریت را از دم تیغ گذراندی،مابقی جنیان امان خواستند تو گفتی امان نیست مگر برای اهل ایمان،از روی صدق و اخلاص بگویید:لا اله الا الله،محمد رسول الله،علی ولی الله و با من عهد کنید که کسی را از این چاه ممانعت نکنید،آنها قبول کردند و بیست و چهار هزار قبیله طوایف جن مسلمان شدند و ایمان به خدا آوردند.چون تو سلطان آنها را کشته بودی،پسر او چون مسلمان شده بود تاج شاهی را بر سر او گذاشتی و نام او را ضعفر نهادی و به جای پدرش صعفر بر تخت نشاندی حدود و شرایع دین را به آنها یاد دادی بیرون آمدی،عرض کرد:بلی یا رسول الله!چنین است،سپس پیامبر اکرم دستور داد سپاه آمدند در نزدیکی چاه رحل اقامت انداختند و از آب آن چاه سیراب شدند و مرکبها را سیراب کردند و یک شبانه روز در آن مکان بسر بردند و فردای آنروز به سوی مدینه حرکت کردند.   تصویری از جن این عکس پس از تایید رهبران دینی در کشور امارات در رسانه های مختلف چاپ و منتشر شد. یک جوان عرب در منطقه حلیله امارات با شنیدن صداهای عجیب در یکی از غارهای اطراف این منطقه  دوربین خود را برداشته و به محل می رود و در آنجا موجودی عجیب شبیه جن را مشاهده می کند. فرد عکاس بر اثر سکته قلبی فوت می شود و پلیس با اعلام دوستان او و مراجعه به محل در کنار جسد وی دوربین عکاسی می یابد و با ظهور فیلم داخل دوربین عکس جن را مشاهده می کند. این عکس و خبر در نشریات امارات به چاپ رسیده و از تلویزیون آن کشور نیز پخش شده است.      + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت کل گرفتند و استفاده می‌شوند. [ویرایش] دانشمندان و علوم خفیه از قدیمی‌ترین نام‌هایی که با علوم خفیه پیوند خورده، نام بلیناس حکیم است، که در منابع بسیاری از جمله کتاب الفهرست (تألیف در ۳۷۷ هجری) [۲] و تاریخ الحکماء[۳] به عنوان بنیان‌گذار علوم غریبه یاد شده است. در میان دانشمندان ایرانی نیز ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی و شیخ بهائی در مورد علوم غریبه آثاری دارند. ابن سینا رسالهٔ کنوزالمعزمین را دراین مورد نوشت و قسمت‌هایی از کشکول شیخ بهایی به علوم غریبه و خواص اسماء حسنی اختصاص دارد. [۴] یادداشت‌ها 1. ↑ تناولی،2. ص ۱۷ 3. ↑ الفهرست،4. ص. ۳۷۳،5. ۴۳۴ و ۵۰۳ 6. ↑ تاریخ الحکما،7. ص. ۶۴ و ۱۱۹ 8. ↑ تناولی،9. صص. ۱۸-۱۹ سیمیا یکی از گونه‌های نهان‌شناسی (علوم خفیه) است. از دیگر گونه‌های مرتبط با آن از کیمیا، لیمیا، ریمیا و هیمیا نام می‌برند. قدیمیان تعریفهای گوناگونی برای سیمیا آورده اند از جمله اینکه سیمیا طلسم و روش انتقال روح و تغییر اشکال موهوم است، دیدن موجودات پندارین است، روش تسخیر جن است، دانش خواص و رازهای حروف است و غیره. کسانی که به وجود راز در حروف باور دارند حروف را دارای سه سرشت آتشی، آبی و خاکی می دانند و بر این باورند که این سرشت‌ها در حروف و نامها روان هستند و با آنها می توان در جهان طبیعت تأثیر گذاشت. کیمیا به نظر باورمندان به آن عبارت است از روش تبدیل عناصر. در علم کیمیا شرایط خاص این تبدیل آمده است که سخت‌ترین از علوم غریبه می‌‌باشد اما در قدیم بخاطر ارزش بسیار طلا فقط دنبال ساخت طلا و نقره بودند اما کسی که آگاه به رموز این علم باشد می‌‌توانند مواد مختلف تولید کند. ریشه واژه کیمیا را از زبان یونانی دانسته‌اند. دانش کیمیا از ایران برآمد و از راه عربها به اروپا هم راه یافت.[نیاز به ذکر منبع] این دانش را می‌‌باید زیرساخت دانش شیمی بدانیم. خود واژه شیمی هم فرانسوی شده واژه کیمیاست. حدیثی از امام هشتم شیعیان است که معروف است به حدیث سلسله الذهب که معنی شده به حدیث سلسله طلائی که کلمه ذهب مصدر مذهب است و مذهب یعنی راه و رسم تبدیل خاک یعنی انسان به طلا یعنی انسان کامل. کیمیاگران جملات خود را رمز آلود و با استفاده از کلمات عرفانی بیان می کرده‌اند. معانی لیمیا: · فالگیری با حروف (جفر) · باور به طلسم و روشهای طلسم. ریمیا : علم شعبده و آن دانستن قوه جوهر زمینی است ومزاج آن بیکدیگر از آن قوه بوجود می آید و از آن قوت فعلی متقرن بغرابت صدور یابد واین علم را ریمیا نام نهادند. هیمیا : علم تسخیرات است وآن معرفت احوال هفت سیاره است از حیث تصرف ایشان که قوی علوی اند در قواعل سفلی ودعوات وفتحات .بخورات ایشان وتسخیر روحانی وعزایم جنیان ومعرفت قوه ومنازل مثل آن. توضیح به گونه ای دیگر :  علامه طباطبایی می فرماید: «علوم غریبه ای که  درباره کارهای خارق عادت بحث می کند، فراوان و بررسی  و تقسیم بندی آنها بسیار دشوار است، آنچه که نزد اهل  آن معروف و متداول است چند علم است : ۱) سیمیا: علمی است که از آمیختن قوایِ ارادی با  قوای مادی خاص برای دست یابی به تصرّفات خاصّی در  امور طبیعی ، مانند تصرّف و خیال که آن را جادوی چشم  می گویند، بحث می کند. این علم و فن ، از بارزترین مصداق های جادوگری است .نمونهٔ بارز سیمیاگران در  طول تاریخ جادوگران اجیر‌شده توسط فرعون بودند که در  مقابل موسی (ع) قرار گرفتند (و در نهایت به او ایمان آوردند). ۲) لیمیا: علمی است که از کیفیّت تاءثیر قدرت اراده و روح به وسیله ارتباط آن با ارواح قوی و بزرگ ، مانند ارتباط با فرشتگانی که موکِّل ستارگانند، گفتگو دارد. این علم همان فَنّ تسخیر است ؛ چون به وسیله آن ارواح قوی یا جنیان را تسخیر کرده و از آنان کمک می گیرد . ۳) هیمیا : علمی است که از ترکیب قوای عالم بالا با عناصر عالم پایین برای دست یابی به تأثیرات عجیب بحث می کند و آن را طِلِسْمات گویند که مبتنی است بر وجود ارتباط میان ستارگان و نحوه قرار گرفتن آنها در آسمان با حوادث مادی و طبیعی ، و این که اگر شکل خاصی از آن را که مناسب با حادثه ای مانند مرگ یا حیات کسی است ، با صورت مادی مناسب آن ترکیب کنند، مراد حاصل می شود . ۴) ریمیا : علمی است که از استخدام قوای مادی برای دست یابی به آثار آن سخن می گوید؛ به گونه ای که برای حس انسان این گونه جلوه کند که اثر حاصل از آن خارق العاده است ، و آن را شعبده گویند . ۵) کیمیا : علمی است که از چگونگی تبدیل صورت بعضی  از عناصر به برخی دیگر سخن می گوید .  این علوم را علوم پنج گانه سرّی نام گذاری کرده اند و شیخ بهایی (ره ) می گوید: بهترین کتابی که درباره  این علوم نوشته شده ، کتابی است که در شهر هرات آن  را مشاهده کردم به نام « کُلُّه سِرّ » که برگرفته از حروف اوّل نامهای این علوم است . » ..... دوستان و خوانندگان این وبلاگ به همگی شما سلام عرض میکنم . ممنونم که در عصر تکنولوژی دنبال چیزی اومدید که شاید واقعیت داشته باشه و شاید هم نه . چند وقتی میشه که من مطلبی ندادم . راستشو بخواین خیلی از مطالب این وبلاگ رو از این ور و اون ور تو همین اینترنت براتون میارم و حقیقتا ممنونم از نویسنده های اون سایت ها که وقتی باهاشون صحبت کردم واقعا خیلی خوب جواب دادند . ولی این مطلبم که میبینید باز از اون مطلباس . خوب چرا اینو دادم . چند وقته که به شدت گرفتارم اما از این به بعد مطلبا رو خودم مینویسم و سعی میکنم که مطالب قوی و مفیدی داشته باشیم . آموزش های عملی که براتون قدرت رو همراه داشته باشه . مطلب دیگه این که تصمیم گرفتم که نابودگران رو با کمک شما توسعه بدم . یه گروه باشیم . تا با هم کنفرانس هایی رو به صورت اینترنتی داشته باشیم و یه برنامه ریزی برای مواقع ضروری بریزیم . کسایی که دوست دارن عضو نابودگران نقره ای باشن تو همین پست بگن . کارتون دارم موفق باشید ... به زودی بازم میام ... نظرتون رو بگین............. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 15:50 | 18 مباحثه .:: انهدام آتلانتیس ::. انهدام آتلانتیس ـــــــــــــــــــــــــــــ شاید ، شدیدترین انفجار آتشفشانی در دوران باستان انفجاری باشد که در حدود سال 1645 ق.م ، در جزیره ی سانتورینی ( و یا ترا ) که در 70 مایلی (113 کیلومتری کرت قرار دارد ، اتفاق افتاد . این آتشفشان احتمالاً بزرگترین انفجار آتشفشانی شناخته شده در نزد انسان بود . در حال حاضر سانتورینی از سه جزیره تشکیل می شود . این سه جزیره ، در پیرامون پهنه ی وسیعی از آب قرار دارند که مشخص کننده مخروط و یا همان دهانه عظیم آتشفشان می باشد ؛ جایی که سانتورینی قبل از انفجار ، در آنجا قرار داشت . در حال حاضر دو جزیره ی آتشفشانی کوچک در مرکز آب قرار دارد . یکی از آنها که از دیگری کوچک تر است ، هنوز هم متناوباً به فعالیت می پردازد . ــــــــــــــ فوران آتشفشان ، با انفجاری شروع شد که ستونی از سنگ را ، 20 مایل ( 30 کیلومتر ) به هوا فرستاد و آن را در سراسر منطقه ی مدیترانه ی شرقی پخش کرد . سر انجام زمانی که آب دریا وارد دهانه آتشفشانی عظیم شد ، به سرعتبه بخار تبدیل شد و با نیروی غیر قابل تصوری خارج شد و هزاران مایل مکعب بخار و گدازه های قطعه قطه شده را به داخل هوا وارد ساخت . ــــــــــــــ ابعاد مخروط آتشفشانی ، از شمال تا جنوب حدود 7 مایل ( 11 کیلومتر ) و از شرق تا غرب نزدیک به 5 مایل ( 8 کیلومتر ) ، مساحت آن 35 مایل مربع ( 90 کیلومتر مربع ) و عمق آن تا نیم مایل می رسید . حجم سنگ جا به جا شده در حدود 16 – 14 مایل مکعب ( 65 – 60 کیلومتر مکعب ) تخمین زده می شود ، یک حجم عظیم و غیر قابل تصوری که بوسیله نیروی حاصل از انفجار آتشفشانی نرم ، ذوب و حتی بخار شده است . ــــــــــــــ ذکر شده که این انفجار تاریخی ، تمدن آتلانتیس را که در نزدیکی کرت مینوان قرار داشت از میان برد . اگر چنین مکانی در عالم واقع وجود میداشت ، در آن صورت بایستی در عرض چند ساعت از خاکستر و سنگ خارا پوشیده شده باشد . امواج جزر و مدی که بوسیله ی این انفجار عظیم ایجاد شده ، مرز ساحلی کرت را خراب کرده و حتی به تاکنوسوس رسیده و آتلانتیس را به زیر آب فرو می بردند . اگر به این صورت اتفاق افتاده باشد ، پس این انفجار باعث از میان رفتن کامل تمدنی شد که دارای پیچیدگی های قابل توجهی بود . چنین انفجاری می تواند یک تمدن مدرن را نیز به صورت کامل نابود سازد . ــــــــــــــ ( پیشگویی های آخر الزمان ) اثر : استفن اسکینر ترجمه : دکتر علی نظری نائینی انتشارات المعی + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه یکم تیر 1386 و ساعت 23:25 | 2 مباحثه .: کوروش کبیر:. کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد). در پارسی باستان Kuraush. این نام در کتیبه‌هاى عیلامی، Ku-rash و درکتیبه‌هاى بابلی، Ku-ra-ash و در یونانی، Kuros آمده. صورت لاتینی شدهٔ آن سیروس یا سایروس (Cyrus) و صورت عبری آن کورش (Koresh). شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است. کوروش نخستین شاه ایران و بنیان‌گذار دورهٔ شاهنشاهی ایرانیان می‌‌باشد. ایرانیان کوروش را پدر*[1] و یونانیان، که وی ممالک ایشان را تسخیر کرده بود، ‌او را سرور و قانونگذار می‌‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ‌ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌‌دانستند . درباره شخصیت ذوالقرنین که در کتابهای آسمانی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان از آن سخن به میان آمده، چندگانگی وجود دارد و این که به واقع ذوالقرنین چه کسی است به طور قطعی مشخص نشده است. کوروش سردودمان هخامنشی، داریوش بزرگ، خشایارشا، اسکندر مقدونی گزینه‌هایی هستند که جهت پیدا شدن ذوالقرنین واقعی درباره آنها تحقیقاتی صورت گرفته، اما با توجه به اسناد و مدارک تاریخی و تطبیق آن با آیات قرآن، تورات، و انجیل تنها کوروش بزرگ است که موجه‌ترین دلایل را برای احراز این لقب دارا می‌‌باشد.عده ای از فقهای معاصر شیعه نیز کوروش را ذوالقرنین پیغمبر الهی میدانند. ایت الله علامه طباطبایی-ایت الله مکارم شیرازی- ایت الله صانعی از معتقدان این نظر هستند.      دوره جوانی تبار کوروش از جانب پدرش به پارس‌ها می‌‌رسد که برای چند نسل بر انشان(شمال خوزستان کنونی)، در جنوب غربی ایران، حکومت کرده بودند. کوروش درباره خاندانش بر سفالینهٔ استوانه شکلی محل حکومت آن‌ها را نقش کرده است. بنیادگذار سلسلهٔ هخامنشی، شاه هخامنش انشان بوده که در حدود ۷۰۰می‌زیسته است. پس از مرگ او، چیش‌پیش انشان به حکومت رسید. چیشپیش نیز پس از مرگش توسط دو نفر از پسرانش کوروش اول انشان و آریارمنس فارس در پادشاهی دنبال شد. سپس، پسران هر کدام، به ترتیب کمبوجیه اول انشان و آرشام فارس، بعد از آن‌ها حکومت کردند. کمبوجیه یکم با شاهدخت ماندانا (دختر ایشتوویگو پادشاه قبیله ماد و شاهدخت آرینیس لیدیه) ازدواج کرد و کوروش بزرگ نتیجه این ازدواج بود. تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون، و کتزیاس درباره چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند. بنا به نوشته هرودوت، ایشتوویگو شبی خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام سرزمین آسیا را غرق کرد. ایشتوویگو تعبیر خواب خویش را از مغ‌ها پرسش کرد. آنها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که ایشتوویگو تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می‌‌ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود. بنابر این ایشتوویگو دختر خود را به کمبوجیه اول به زناشویی داد. ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد، این بار هم از مغ‌ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. ایشتوویگو (آستیاگ) بمراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت. در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون یکم کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیاد ندارد دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشنده فرزندش مدارا نخواهد کرد. پس کوروش را به یکی از چوپان‌های شاه به‌ نام میترادات (مهرداد) داد و از از خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد. چوپان کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام سپاکو از موضوع با خبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و بجای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده بدنیا آمده بود، در جنگل رها سازد. مهرداد شهامت این کار را نداشت، ولی در پایان نظر همسرش را پذیرفت. پس جسد مرده فرزندش را به ماموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت. روزی کوروش که به پسر چوپان معروف بود، با گروهی از فرزندان امیرزادگان بازی می‌‌کرد. آنها قرار گذاشتند یک نفر را از میان خود به نام شاه تعیین کنند و کوروش را برای این کار برگزیدند. کوروش همبازیهای خود را به دسته‌های مختلف بخش کرد و برای هر یک وظیفه‌ای تعیین نمود و دستور داد پسر آرتم بارس را که از شاهزادگان و سالاران درجه اول پادشاه بود و از وی فرمانبرداری نکرده بود تنبیه کنند. پس از پایان ماجرا، فرزند آرتم بارس به پدر شکایت برد که پسر یک چوپان دستور داده است وی را تنبیه کنند. پدرش او را نزد ایشتوویگو برد و دادخواهی کرد که فرزند یک چوپان پسر او را تنبیه و بدنش را مضروب کرده است. شاه چوپان و کوروش را احضار کرد و از کوروش سوال کرد: "تو چگونه جرأت کردی با فرزند کسی که بعد از من دارای بزرگ‌ترین مقام کشوری است، چنین کنی؟" کوروش پاسخ داد: "در این باره حق با من است، زیرا همه آن‌ها مرا به پادشاهی برگزیده بودند و چون او از من فرمانبرداری نکرد، من دستور تنبیه او را دادم، حال اگر شایسته مجازات می‌‌باشم، اختیار با توست." ایشتوویگو از دلاوری کوروش و شباهت وی با خودش به اندیشه افتاد. در ضمن بیاد آورد، مدت زمانی که از رویداد رها کردن طفل دخترش به کوه می‌‌گذرد با سن این کودک برابری می‌کند. بنابراین آرتم بارس را قانع کرد که در این باره دستور لازم را صادر خواهد کرد و او را مرخص کرد. سپس از چوپان درباره هویت طفل مذکور پرسشهایی به عمل آورد. چوپان پاسخ داد: "این طفل فرزند من است و مادرش نیز زنده است." اما شاه نتوانست گفته چوپان را قبول کند و دستور داد زیر شکنجه واقعیت امر را از وی جویا شوند. چوپان در زیر شکنجه وادار به اعتراف شد و حقیقت امر را برای ایشتوویگو آشکار کرد و با زاری از او بخشش خواست. سپس ایشتوویگو دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش ایشتوویگو که از او پرسید: "با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟" پاسخ داد: "پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم". کوروش در دربار کمبوجیه اول خو و اخلاق والای انسانی پارس‌ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن‌ها را آموخت و با آموزش‌های سختی که سربازان پارس فرامی‌گرفتند پرورش یافت. شایان ذکراست که می‌گویند پدر بزرگ مادری کوروش(پادشاه ماد)درخواب متزلزل شدن حکومت خود رادید به اوگفتند باید کوروش را بکشد وی به یکی از سرداران خود دستوراین کار را داد.اواین کار رااز روی مهربانی نکرد ولی اورا به یک زن و مرد چوپان داد. کوروش دوران نوجوانی خود را میان رعایا زندگی کرد و به همین دلیل نیازهای آنها راخوب می‌دانست  دوره قدرت هارپاگ بزرگان ماد را که از نخوت و شدت عمل شاهنشاه ناراضی بودند بر ضد ایشتوویگو شورانید و موفق شد، کوروش را وادار کند بر ضد پادشاه ماد لشکرکشی کند و او را شکست بدهد. با شکست کشور ماد به‌وسیله پارس که کشور دست نشانده و تابع آن بود، پادشاهی ۳۵ ساله ایشتوویگو پادشاه ماد به انتها رسید، اما به گفته هرودوت کوروش به ایشتوویگو آسیبی وارد نیاورد و او را نزد خود نگه داشت. کوروش به این شیوه در ۵۴۶ پادشاهی ماد و ایران را به دست گرفت و خود را پادشاه ایران اعلام نمود. کوروش پس از آنکه ماد و پارس را متحد کرد و خود را شاه ماد و پارس نامید، در حالیکه بابل به او خیانت کرده بود، خردمندانه از قارون، شاه لیدی خواست تا حکومت او را به رسمیت بشناسد و در عوض کوروش نیز سلطنت او را بر لیدی قبول نماید. اما قارون (کرزوس) در کمال کم خردی به جای قبول این پیشنهاد به فکر گسترش مرزهای کشور خود افتاد و به این خاطر با شتاب سپاهیانش را از رود هالسی (قزل‌ایرماق امروزی در کشور ترکیه) که مرز کشوری وی و ماد بود گذراند و کوروش هم با دیدن این حرکت خصمانه، از همدان به سوی لیدی حرکت کرد و دژ سارد که آن را تسخیر ناپذیر می‌‌پنداشتند، با صعود تعدادی از سربازان ایرانی از دیواره‌های آن سقوط کرد و قارون (کروزوس)، شاه لیدی به اسارت ایرانیان درآمد و کوروش مرز کشور خود را به دریای روم و همسایگی یونانیان رسانید. نکته قابل توجه رفتار کوروش پس از شکست قارون است. کوروش، شاه شکست خورده لیدی] را نکشت و تحقیر ننمود، بلکه تا پایان عمر تحت حمایت کوروش زندگی کرد و مردم سارد علی رغم آن که حدود سه ماه لشکریان کوروش را در شرایط جنگی و در حالت محاصره شهر خود معطل کرده بودند، مشمول عفو شدند. پس از لیدی کوروش نواحی شرقی را یکی پس از دیگری زیر فرمان خود در آورد و به ترتیب گرگان (هیرکانی)، پارت، هریو (هرات)، رخج، مرو، بلخ، زرنگیانا (سیستان) و سوگود (نواحی بین آمودریا و سیردریا) و ثتگوش (شمال غربی هند) را مطیع خود کرد. هدف اصلی کوروش از لشکرکشی به شرق، تأ مین امنیت و تحکیم موقعیت بود وگرنه در سمت شرق ایران آن روزگار، حکومتی که بتواند با کوروش به معارضه بپردازد وجود نداشت. کوروش با زیر فرمان آوردن نواحی شرق ایران، وسعت سرزمین‌های تحت تابعیت خود را دو برابر کرد. حال دیگر پادشاه بابِل از خیانت خود به کوروش و عهد شکنی در حق وی که در اوائل پیروزی او بر ماد انجام داده بود واقعاً پشیمان شده بود. البته ناگفته نماند که یکی از دلایل اصلی ترس «نبونید» پادشاه بابِل،‌ همانا شهرت کوروش به داشتن سجایای اخلاقی و محبوبیت او در نزد مردم بابِل از یک سو و نیز پیش‌بینی‌های پیامبران بنی اسرائیل درباره آزادی قوم یهود به دست کوروش از سوی دیگر بود. آزادسازی یهودیان دربند و اجازهٔ بازگشت به و بازسازی اورشلیم توسط کوروش بزرگ بابل بدون مدافعه در 22 مهرماه سال 539 ق.م سقوط کرد و فقط محله شاهی چند روز مقاومت ورزیدند، پادشاه محبوس گردید و کوروش طبق عادت، در کمال آزاد منشی با وی رفتار کرد و در سال بعد (538ق.م) هنگامی که او در گذشت عزای ملی اعلام شد و خود کوروش در آن شرکت کرد. با فتح بابل مستعمرات آن یعنی سوریه، فلسطین و فنیقیه نیز سر تسلیم پیش نهادند و به حوزه حکومتی اضافه شدند. رفتار کوروش پس از فتح بابل جایگاه خاصی بین باستان‌شناسان و حتی حقوقدانان دارد. او یهودیان را آزاد کرد و ضمن مسترد داشتن کلیه اموالی که بخت النصر (نبوکد نصر) پادشاه مقتدر بابِل در فتح اورشلیم از هیکل سلیمان به غنیمت گرفته بود، کمک‌های بسیاری از نظر مالی و امکانات به آنان نمود تا بتوانند به اورشلیم بازگردند و دستور بازسازی هیکل سلیمان را صادر کرد و به همین خاطر در بین یهودیان به عنوان منجی معروف گشت که در تاریخ یهود و در تورات ثبت است. و همچنین کوروش به گفته‌ای از قوم بختیاری است و از جایی بدنیا امد که در حال حاظر محل سکونت بختیاری‌ها است.  آخرین نبرد کوروش در آخرین نبرد خود به قصد سرکوب اقوام وحشی سکا که با حمله به نواحی مرزی ایران به قتل و غارت می‌پرداختند به سمت شمال شرقی کشور حرکت کرد. میان مرز ایران و سرزمین سکاها رودخانه‌ای بود که لشگریان کورش باید از آن عبور می‌کردند. هنگامی که کورش به این رودخانه رسید، ملکه سکاها به او پیغام داد که برای جنگ دو راه پیش رو دارد. یا از رودخانه عبور کند و در سرزمین سکاها به نبرد بپردازند و یا اجازه دهند که لشگریان سکا از رود عبور کرده و در خاک ایران به جنگ بپردازند. کورش این دو پیشنهاد را با سرداران خود در میان گذاشت. بیشتر سرداران ایرانی او، جنگ در خاک ایران را برگزیدند، اما کرزوس امپراتور سابق لیدی که تا پایان عمر به عنوان یک مشاور به کورش وفادار ماند، جنگ در سرزمین سکاها را پیشنهاد کرد. استدالال او چنین بود که در صورت نبرد در خاک ایران، اگر لشگر کورش شکست بخورد تمامی سرزمین در خطر می افتد و اگر پیروز هم شود هیچ سرزمینی را فتح نکرد. در مقابل اگر در خاک سکاها به جنگ بپردازند، پیروزی ایرانیان با فتح این سرزمین همراه خواهد بود و شکست آنان نیز تنها یک شکست نظامی به شمار رفته و به سرزمین ایران آسیبی نمی‌رسد. کورش این استدلال را پذیرفت و از رودخانه عبور کرد. پیامد این نبرد کشته شدن کورش و شکست لشگریانش بود. پس از این شکست، لشگریان ایران با رهبری کمبوجیه، پسر ارشد کورش به ایران بازگشتند. فرزندان پس از مرگ کورش، فرزند ارشد او کمبوجیه به سلطنت رسید. وی، هنگامی که قصد لشگرکشی به سوی مصر را داشت، از ترس توطئه، دستور قتل برادرش بردیا را صادر کرد. در راه بازگشت کمبوجیه از مصر، یکی از موبدان دربار به نام گئومات مغ، که شباهتی بسیار به بردیا داشت، خود را به جای بردیا قرار داده و پادشاه خواند. کمبوجیه با شنیدن این خبر در هنگام بازگشت، یک شب و به هنگام باده‌نوشی خود را با خنجر زخمی کرد که بر اثر همین زخم نیز درگذشت. کورش بجز این دو پسر، دارای دو دختر به نام های آتوسا و پارمیدا بود که آتوسا بعدها با داریوش اول ازدواج کرد و مادر خشایارشا، پادشاه قدرتمند ایرانی شد. منشور حقوق بشر کورش به هنگام کاوش‌ها در بابِل (۱۸۷۹-۱۸۸۲)، باستان‌شناس کلدانی، هرمز رسام یک استوانهٔ سفالین کوچک (۲۵ سانتیمتر)، به شکل بشکه یافت، که شامل یک نوشته از کوروش بزرگ بود. این استوانه که اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود، خبری از خط‌مشی کوروش بزرگ در بارهٔ اسرا می‌دهد: «من (کوروش) تمامی ساکنین پیشین آنها را گرد هم آورده و منزلگاه آنها را به ایشان بازگرداندم». منشور کوروش بزرگ، یک استوانهٔ سفالین پخته شده، به تاریخ ۱۸۷۸ میلادی در پی کاوش در محوطهٔ باستانی بابِل کشف شد. در آن کوروش بزرگ رفتار خود با اهالی بابِل را پس از پیروزی بر ایشان توسط ایرانیان شرح داده است. این سند به عنوان نخستین منشور حقوق بشر شناخته شده، و به سال ۱۹۷۱ میلادی، سازمان ملل آنرا به تمامی زبانهای رسمی سازمان منتشر کرد. این تأییدی است بر اینکه منشور آزادی بشریت که توسط کوروش بزرگ در روز تاجگذاری وی منتشر شده، می‌تواند از اعلامیه حقوق بشر که توسط انقلابیون فرانسوی در اولین مجمع ملی ایشان صادر شده، برتر باشد. اعلامیه حقوق بشر در نوع خود، در رابطه با بیان و ساختارش بسیار قابل توجه است، اما منشور آزادی که توسط پادشاه ایرانی (کوروش) در ۲۳ سده پیش از آن صادر شده، به نظر معنوی‌تر می‌آید. با مقایسهٔ اعلامیه حقوق بشر مجمع ملی فرانسه و منشور تأیید شده توسط سازمان ملل، با منشور آزادی کوروش، این آخری با در نظر گرفتن قدمت، صراحت، و رد موهومات دوران باستان در آن، باارزشتر نمود می‌کند. کوروش بزرگ به سال ۵۳۹ پیش از میلاد وارد شهر بابِل شد، و پس از زمستان، در اولین روز بهار رسماً تاجگذاری نمود: بی‌شمار سپاهانم به صلح در بابل گام برداشتند. روا نداشتم کسی وحشت را بر سرزمین سومر و اکد که من دوست دارم فرا آرد. نیازمندیهای بابل، تمامی پرستشگاههای آنان را پیش دیده داشتم و در بهبود زندگی همگان کوشیدم. شهروندان بابِل....... همه یوغهای ننگین بردگی را از مردمان بابل برداشتم. خانه‌های ویران شان را آباد کردم. به تیره بختیهایشان پایان دادم. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386 و ساعت 11:59 | 4 مباحثه .:: ایام نحس ::.   ایام منحوس و قمر در عقرب ایامی هستند که کار و عمل شما معکوس جواب میدهد. مثلا شما میخواهید ابطال یک سحر نمایید و شروع به کار میکنید و اگر در این ایام مشغول باشید کار بلعکس جواب میدهد و یا اصلا تاثیری نداشته و یا بسیار ضعیف است. ۱- فروردین    : روز 16 تا نصف روز 18 ۲- اردیبهشت: روز 13 تا نصف روز 15 ۳- خرداد       : روز 11 تا نصف روز 13 ۴- تیر           : روز 8   تا نصف روز 10 ۵- مرداد       : روز 6   تا نصف روز 8 ۶- شهریور    : روز 3   تا نصف روز 5 ۷-مهر          : روز 1   تا نصف روز 3 ۸- آبان         : روز 28 تا نصف روز 30 ۹- آذر          : روز 26 تا نصف روز 18 ۱۰-دی        : روز 23 تا نصف روز 26 ۱۱- بهمن    : روز 21 تا نصف روز 23 ۱۲- اسفند   : روز 19 تا نصف روز 21 این ایام مربوط به ماه تولد شما میباشد و روزها به ماه قمری البته چون معمولا ماه های قمری یک روز عقب و جلو میروند احتیاط بر آن است که یک روز قبل از تاریخ و تا یک روز بعد از تاریخ جزء ایام نحس حساب شود. دوستان راستش رو بخواید ( تفر پیای دورو به ) من خودم هم خیلی از مطالبی رو که مینویسم قبول ندارم . البته نه این که بگم خرافاته ولی به نظر من به جای این که آدم (کسی که میخواد قوی شه ) بشینه یه گوشه و همش بگه امروز روز نحسه و قمر در عقرب و شایدم خر تو خره (بلا نصبت شما) به جای این کارا واقعاْ بره و مبارز رو یاد بگیره خیلی براش بهتره . اکثر  بهونه میاریم که واسه یاد گرفتن مبارزه استاد نداریم . به نظرم اینم مهم نیست شما تا وقتی استاد پیدا میکنید به بدنتون تمرین بدین تمرینای جسمی مثل دو و کوهنوردی البته مشخصه که نباید تفریحی باشه . خوب اگه دوستان نظری دارید حتماْ بگید . + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه یازدهم خرداد 1386 و ساعت 4:36 | شرکت در بحث متافیزیک متافیزیک چیست: متافیزیک به معنی لغوی به علوم ماورالطبیعه و استفاده از ابزارهای فراتراز فیزیک و منطق می باشد. متافیزیک به تعبیری مادر علوم خوانده میشود.خاستگاه این علم قبل از خلقت انسانها بوده است.مختص به نوع بشر نمی باشد . این علم ریشه در ادیان الهی دارد با ظهور هر دین گونه ایی از این علم به نوع بشر منتقل گردید تا دین اسلام که اکمل ترین متافیزیک دینی را به جهانیان معرفی نمود بدین صورت که اگر طلسمی از ادیان دیگر شناسایی شود توسط طلسمهای دین اسلام باطل میشود ولی اگر طلسم اسلامی توسط ادیان دیگر شناسایی شود نمی توانند انرا باطل نمایند . خلاصه اینکه:متافیزیک جهت اصلاح زندگی نوع بشر و شکست منطق فیزیک افریده شده است. فهرست خدماتی که میتوان جهت عموم در این علم اراعه نمود به شرح ذیل میباشد الف :طلسمات ب : طب روحانیات ج :ختومات د :احضارات ر :ریاضات طلسمات مبدا حرکت طلسم بر روی چهار عنصر اصلی آب باد خاک آتش میباشد. چون موجود زنده از این چهار عنصر اصلی هرمند میباشد چه خواسته چه ناخواسته گرفتار طلسم خواهد شد و این اجتناب نابذیر است. این طلسمات بر حسب نیاز شخصی فرد یا افراد حرکت و به هدف می رسند هر فرد میتواند بنا به خواسته اش از طلسم بهرمند گردد . ۱:طلسم کار گشایی ۲:طلسم محبت ۳:طلسم بیدا کردن دزد در شرایط خاص بیمار نمودن  دزد در شرایط خاص تر کشتن دزد ۴:باطل کردن طلسم از خانه - محل کارو از وجود فرد ۵:طلسم بخت گشایی ۶:طلسم فرزندار شدن ۷:باز گشتن گریخته ۸:طلسمات دیگری نیز وجود دارد که از آن جهت اصلاح و بهبودی زندگی فردی و اجتماعی جهت رسیدن به مدارج عالیه زندگی طب روحانیات  طب روحانی: درمان امراض بدون اکل و شرب را طب روحانی گویند۹۰٪ امراض ریشه در روح نفسانی دارند که می توان این امراض را از کالبد فرد بیرون کشید یا مرض را برای همیشه از کالبد شخص حذف نمود. فهرست خدماتی که می توان اراعه نمود به شرح ذیل می باشد. ۱:رفع چشم زخم ۲:رفع صرع به صورت تضمینی ۳:رفع زگیل ۴:رفع شاش بند ۵:رفع دل درد ۶:نترسیدن در خواب ۷:بستن تب بطوری که تا آخر عمر دچار تب نشود ۸: و امراضی که علم طب جدید از آن عاجز است + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 3:46 | 4 مباحثه زمان برج ها جدول زیر مشخص کننده زمان غالب بودن سیارات مختلف بر زمین هست . این جدول کاربردهای زیادی داره که منم زیاد ازش سر در نمیارم ولی چون یکی از دوستان خواسته بودن گذاشتم . + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه هشتم خرداد 1386 و ساعت 2:24 | شرکت در بحث معرفی کتاب نام کتاب : حوان فالون(چرخاندن چرخ قانون) نویسنده : لی هنگجی انتشارات : ابتکار دانش و در اینجا هم اسم چند تا کتاب فروشی در تهران و مشهد رو در اختیار شما عزیزان میذارم. در تهران : خیابان کریمخان : کتابفروشی چشمه و آبی خیابان انقلاب : کتابفروشی های : آگاه - اختران- بیدگل- عطار- حریر- روزبهان - چاپخش - دنیا خیابان ولی عصر اول یوسف آباد : کتابفروشی بهجت میدان ولی عصر : کتابفروشی هاشمی در مشهد : خیابان احمد آباد، نرسیده به سه راه راهنمایی : کتابفروشی علامه فالون دافا (یا فالون گونگ) یک روش پالایش و پرورش بدن و ذهن است که در سال 1992 توسط آقای لی هُنگجی در کشور چین به عموم معرفی شد. اساس این روش پنج سری تمرین و آموزش‌هایی بر پایه سه اصل"حقیقت- نیک‌خواهی- بردباری" است. اصول روش فالون دافا در دو کتاب " فالون گونگ وجوان فالون" توسط استاد لی‌ هنگجی به تفصیل بیان شده و به بیش از 30 زبان مختلف از جمله زبان فارسی ترجمه شده است. کتاب "فالون‌گونگ" ضمن آشنایی مقدماتی با این روش، به تشریح تمرین‌های آن می‌پردازد. کتاب "جوان فالون" (چرخاندن چرخ قانون )که کتاب اصلی این روش محسوب می‌شود به بررسی تشریح حقایق جهان، ماده، بُعدها و سرچشمه، منشأ و تکامل زندگی انسان می‌پردازد و بسیاری از اسرار و مسائل مبهم و غیرقابل درک را به شیوه‌ای قانع کننده و روشن توضیح می‌دهد. روش فالون دافا شامل پنج سری حرکات فیزیکی ساده، زیبا و آرام‌بخش می‌باشد. انجام این تمرین‌ها یک مکانیزم قدرتمند را در بدن به‌وجود می‌آورد که سیستم چرخش انرژی را در بدن تنطیم و باعث بهبود سلامت و پالایش جسم می‌شود. این تمرین‌ها در هر محیط و شرایطی قابل انجام است. آن‌ها شامل چهار سری تمرین ایستاده و یک تمرین مدیتیشن به‌صورت نشسته هستند. انجام تمرین‌ها و رعایت آموزش‌های این روش، به شخص کمک می‌کند تا در جهت رسیدن به سلامت جسم، پاکی ذهن و جذب شدن در سرشت گیتی، حقیقت- نیک‌خواهی- بردباری و درنهایت، بازگشت به فطرت پاک خود گام بردارد. www.falundafapersian.org       + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386 و ساعت 16:54 | شرکت در بحث فال جفر جَفر یا عددشناسی یعنی فال حروف و یا همان پیشگویی با شماره‌ها است، و در کلام دیگر به دست آوردن مجهولی از یک سری معلومات. فهرست مندرجات · 1 نظر ناباورمندان به جفر · 2 روش فال جفر · 3 کاربردها · 4 جفر در باور بعضی از شیعیان · 5 به باور باورمندان جفر روند رسیدن به این علوم اینست: · 6 فلسفه اعداد نسبت داده شده به حروف در جفر   نظر ناباورمندان به جفر این کار از نظر علوم تجربی مثل فیزیک شیمی جامعه شناسی مردود است و جزء خرافات شمرده می‌شود. روش فال جفر فالگیرهای شماره‌دان، پرسشی را آماده می‌کنند بعد هم برای گرفتن "پاسخ" این گامها را طی می‌کنند: · تبدیل حروف پرسش به شماره ابجد · پیدا نمودن مدخل کلان و مدخل خُرد واژه‌· ها · یافتن پایه همانندی هر حرف بر پایه جدولهای حروف ابجد · بدست آوردن زبر و بینات حروف به دست آمده · بخش کردن حروف · ویرایش · درآوردن یک جمله از 15 سطر (مستحصله) · شناخت قابلیت شماره ها · و در پایان رسیدن به آوای ناپیدا و پاسخ درونی از ظاهر پرسش توسط قرآن. نام یکی از متدهای محاسبه در جفر متد امام زمان کیست می باشد. کاربردها کسانی جفر را باور دارند کاربردهای این فال را هم در این موارد می‌دانند: - یافتن عناصر چیره بر سرشت هر فرد و میزان سازگاری افراد با یکدیگر- پیشگویی برای هر فرد- پیدا کردن زمانهای خوش شگون و بدشگون از راه اخترشماری- شرایط برآورده شدن آرزوها- بهبود بیمارها با خواندن ورد و افسون- خواص واجها- دریافت "رازهای" نامهای پیشوایان اسلام از راه آیه تطهیر - تأثیر نامهای خدایی شماره‌شناسی شماره‌های آریایی، لرزشی، مادی و شماره‌های نیرومند آنها بر این باورند که شماره‌های 3 و 7 و 40 رمز و رازی دارند. آنها میکوشند تا برپایه زمان زایش هر شخص ویژگیها و منش او را بازگو کنند. جفر در باور بعضی از شیعیان این علم را مخصوص امام علی، پیشوای اول شیعه می‌دانند. به باور ایشان علوم اولین تا آخرین در جفر است و کتابی بنام جفر جامع که مشتمل بر 28 جلد 28 صفحه‌ای که با چهار حرف الف شروع و با چهار حرف غ به پایان می‌‌رسد تمام علوم دنیا گذشته و آینده در آن به صورت ملحوظ در ملفوظ است.  به باور باورمندان جفر روند رسیدن به این علوم اینست: آشنایی اولیه با اصطلاحات->علم نقطه-> علم عدد-> علم مدد->علم حروف ->علم جفر ->علم جفر ساده-> جفر کامل->ستاره شناسی فلسفه اعداد نسبت داده شده به حروف در جفر الف ب ج د ه‍ و ز ح ط ی ک ل م ن س ع ف ص ق ر ش ت ث خ ذ ض ظ غ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 200 300 400 500 600 700 800 900 1000 + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 3:7 | شرکت در بحث گوی انرژی گوی انرژی  مطلبی که  میخواهم به شما یادبدهم کارها و مطالبی چند در حوزه انرژی انسان میباشد. حالا اگر به من بگوئید انرژی را چه تعریف میکنید؟ من جوابی ندارم که قاطعانه به شما بدهم و در مرحله حالی فقط قادرم تجربیات اندک و مشاهدات خود را برای شما بیان دارم. در مقابل در مطلب کنونی سعی میکنم شما شخصا بتوانید انرژی خود را به کار گرفته و آن را تا اندازه ای احساس کنید و هم اینکه تجربه ای گرانبها برای شما باشد که در اوقات فراغت بتوانید بر روی آن تمرین بیشتری انجام دهید. ساختن گوی انرژی کار بسیار زیبا و لذت بخشی میباشد. من ماهها پیش درباره آن مطلبی خوانده بودم تا اینکه تقریبا دو ماه پیش از زمان کنونی شروع با آزمایش و تجربه در این زمینه کردم. تجربه من در حد ساختن ساده این گوی که از انرژی انسان تشکیل میشود میباشد. کاربردهای آن بسیار وسیع میباشند. خوب شروع میکنیم. محل خلوتی را برای اینکار انتخاب کنید. نیازی نیست که تاریک باشد. به حالت نشسته یا ایستاده دستان خود را در حالی که کف دستانتان نسبت به هم رودررو هستند و دستانتان از درون مقعر هستند همچون کسی که برای مثال توپ کوچکی را با هر دو دستش نگاه داشته است.  دستانتان را به این حالت نگاه داشته ولی دستانتان با همدیگر تماس نداشته باشند. اکنون چشمانتان را ببندید و منبع انرژی را در میان قفسه سینه (درست در محل چاکرای قلب) تصور کنید. اکنون انرژی را در حالی که از این منبع فوران میکند تصور کنید. هرکس انرژی را به رنگی میبیند. بعضی ها انرژی را آبی رنگ تصور میکنند بعضی دیگر آن را به رنگ قرمز یا زرد یا رنگهای دیگر میبینند. مهم آنست که این انرژی را با تمام وجودتان تصور کنید اکنون این انرژی را به سمت بالا حرکت دهید، از کتف هایتان آن را رد کرده وارد دستانتان کنید و همینطور ادامه داده در نهایت آن را از کف دستان چپ و راستتان و همچنین از نوک انگشتانتان خارج کرده و در بین دو دستتان یک گوی انرژی تشکیل دهید. نیازی نیست که کار خاصی انجام دهید. کافی است درحالی که چشمانتان بسته است انرژی را درحال خارج شدن از نوک انگشتان و کف دستتان تجسم کنید. گوی انرژی که تشکیل میدهید میتواند به هرشکلی باشد ولی برای شروع آن را به شکل کروی بسازید. نکته مهمی که یادم رفت ذکر کنم تنفس عمیق در حین انجام این کار میباشد. سعی کنید تنفستان با این کار هماهنگ باشد. حالا اگر دقت کنید میتوانید این گوی انرژی را کاملا در میان دستانتان احساس کنید و انرژی را که حالت لزج و لاستیک مانند دارد در میان دو دستتان حس کنید. اگر دستانتان را کمی حرکت دهید حضور آن را کاملا متوجه خواهید شد. البته به جز تاثیر گوی انرژی هاله بدن شما هم احساس میشود. اکنون میتوانید اراده خود را بر روی گوی اعمال کنید برای مثال به آن دستور بدهید که برای چه مدت زمان انرژی را درون خود نگاه دارد. نکته ای که برای این مطلب میتوان ذکر کرد ساختن گوی به گونه ای است که قشر بیرونی آن انرژی را درون گوی نگاه دارد. این نکته را به کار بگیرید و مشاهده کنید گوی شما برای چه مدت زمانی پایدار خواهد ماند. با تمرین بیشتر گوی شما میتواند عمر بیشتری پیدا کند. قدرت آن و پایداری آن به فهم بیشتر شما از این کار و خواسته شما بسته است. شما برای مثال میتوانید از انرژیهای دیگر برای ساختن گوی بهره بگیرید. مثلا از انرژی گیاهان، خورشید، ماه، زمین استفاده کنید و انرژی خودتان را هدر ندهید. گوی انرژی را میتوانید در هرنقطه که خواستید تشکیل دهید. میان دو دست یکی از آن مکانها است. + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 3:1 | شرکت در بحث مدیتیشن روی قلبهای همزاد چیست؟ مدیتیشن روی قلبهای همزاد چیست؟  مدیتیشن روی قلبهای همزاد1 بر پایه این اصل میباشد که بعضی از چاکراهای اصلی2 برای مراحل یا افقهای مشخصی از آگاهی، نقطه های رودی یا درگاه هستند. برای بدست آوردن اشراق یا آگاهی کیهانی3، فعالسازی چاکرای تاج4 به اندازه کافی ضروری است. ولی این وقتی قابل انجام است که چاکرای قلب5 به اندازه کافی فعال شده باشد. از این قرار روش قلبهای همزاد به چاکراهای قلب و تاج اشاره دارد.   چاکرای قلب یک مرکز انرژِی در مقابل قفسه سینه انسان میباشد. چاکرای قلب همتای قلب فیزیکی میباشد که در بعد انرژِی میباشد. چاکرای قلب مرکز شفقت، خوشی، مهربانی، توجه، بخشش، و سایر احساسات پاک میباشد.   چاکرای قلب نسخه مطابق، یا دوقلوی چاکرای تاج میباشد. وقتی شما به چاکرای قلب بنگرید، میبینید که دوازده گلبرگ، مشابه با دوازده گلبرگی که هسته داخلی چاکرای تاج را تشکیل میدهند دارد. از جهت دیگر، چاکرای تاج، مرکز اشراق، یا عشق الهی، یا وحدت با همه میباشد. این چاکرا وقع در بالای سر انسان میباشد، و انرژی مغز وغدها را از آنجهت تامین میکند. وقتی چاکرای تاج به اندازه کافی فعال شده باشد، هسته داخلی متشکل از دوازده گلبرگ آن گشوده، باز و مانند یک فنجان طلایی، تاج طلایی، نیلوفر طلایی، یا گل طلایی به سمت بالا می آید تا انرژی روحانی را دریافت کند، که به سایر قسمتهای جسم توزیع میشود.                چاکرای تاج                                   چاکرای قلب      وقتی چاکرای تاج بسیار فعال شده باشد، یک هاله دور سر تشکیل میشود. در حین مدیتیشن، چاکرای تاج به قدری سریع میچرخد که مانند یک شعله تابان نور در بالای سر شخص ظاهر میشود.   مدیتیشن قلبهای همزاد(دوقلو) برای اولین بار در کتاب استاد چوا کک سوئی به اسم دانش و هنر باستانی شفابخشی پرانائی(1987) معرفی شد.6 از آنجا که مدیتیشن یک وسیله قدرتمند در برقراری یک آرامش جهانی میباشد، استاد چوا اجازه داده تا این مدیتیشن، نسخه برداری، چاپ دوباره و دوباره تولید شود.   در حال انجام مدیتیشن روی قلبهای همزاد چه پیش می آید؟   وقتی یک شخص روی قلبهای دوقلو یا همزاد مدیتیشن کند، انرژی الهی به درون تمرین کننده جریان می یابد، و او را سرشار از نور، عشق و قدرت الهی میکند.   جستجوگران معنویت که این مدیتیشن را برای مدت نه چندان کمی تمرین کرده باشند ممکن است خود را محصور در نور خیره کننده، و بعضی وقتها کور کننده بیابند. همچنین، افراد تمرین کننده ممکن است وجد و خوشی الهی، و یک احساس وحدت با همه وجود را تجربه کنند. این یک تجربه معمول در بین یوگیهای پیشرفته و قدیسین همه ادیان بوده، و میتوان از این نظر برای اطمینان به متون مقدسشان مراجعه و أن را بررسی کرد.   این نور کور کننده، درخشان، و خیره کننده در یوگای معتقدین به تائو به عنوان "کی" بهشت، و یا در مراسم باستانی کابالای یهودی به عنوان ستون نور شناخته شده است. برای یوگی هندی و قدیسین، آنها نام آنتاخارانا یا پل روحانی نور را به آن اطلاق میکنند. مسیحیان به آن به عنوان نزول روح مقدس، که به صورت سمبل یک ستون از نور با یک قمری نزول کننده تصویر میشود. قمری سفید نشان دهنده نزول انرژی الهی میباشد. گسیل انرژی الهی باعث توسعه موقتی چاکراهای اصلی و هاله درونی رهرو میشود. ولی اگر این مدیتیشن به صورت روزانه برای مدت یک سال تمرین شود، این توسعه ممکن است دائمی شود.   فوائد این مدیتیشن   وقتی مردم این مدیتیشن را به صورت روزانه یا مرتب روی قلبهای همزاد تمرین کنند، چاکراها و هاله های اصلیشان بزرگتر شده، باعث میشود کالبدهای انرژیشان پویاتر و قویتر شوند. با داشتن چاکراها و هاله داخلی بزرگتر، آنها میتوانند شفادهندگان قدرتمندی شوند و میتوانند بیشتر ناراحتی های مزمن کوچک را به سرعت و تقریبا آنی شفا دهند. داشتن یک کالبد انرژی قدرتمند و پویا نه فقط قدرتهای شفابخشی فرد را افزایش میدهد، بلکه همچنین موثر بودن و سودمندی فرد را در کار می افزاید. مردمی که دارای شخصیتهای باجاذبه یا گیرایی روحانی هستند معمولا چاکراها و هاله های بزرگتر از مردم معمولی دارند، و آنها گرایش به داشتن تاثیر قویتری بر روی اکثر مردم دارند. از این گذشته، یک فرد که به صورت منظم مدیتیشن میکند بیشتر ازقبل دارای حس درک مستقیم است وهوشمندتر میشود. وقتی در مقابل یک مشکل قرار میگیرد، او دارای یک قدرت افزایش یافته خواهد بود تا بتواند مستقیما درون مشکل را ببیند و راه حلهای درست و مناسب را بیابد. آنهائی که قصد دارند مدیتیشن روی قلبهای همزاد را به صورت منتظم تمرین کنند، هرچند، میبایست تهذیب نفس یا ساختن شخصیت را از درون انعکاس آن به صورت روزانه تمرین کنند تا مشخصه های مثبت آنها تقویت یا فعال شود.   مدیتیشن بر روی قلبهای همزاد یک شکل از خدمت به جهان میباشد. با برکت دادن به زمین با مهربانی محبت آمیز، شما جهان را با انرژیهای مثبت معنوی پر میکنید. دعاها میتوانند به موسسات، کشورهای بخصوصی، یا گروهی از ملتها معطوف شود. توانائی دعاها وقتی توسط گروهی از افراد انجام شود چندین برابر افزایش می یابد. راه دیگری برای برکت دادن به زمین با مهربانی محبت آمیز پخش رادیوئی روزانه در یک زمان مناسب میباشد به طوری که بعضی یا اکثر شنوندگان در فرایند مدیتیشن شرکت کنند. وقتی توسط شمار بزرگی از مردم تمرین شود، این مدیتیشن به صورت معجزه آسائی زمین را شفا میدهد؛ بدانوسیله آن را هماهنگ تر و پرآرامشتر میکند. 1. Meditation On Twin Hearts 2. Major Chakras 3. Cosmic Consciousness 4. Crown Chakra 5. Heart Chakra 6. Master Choa Kok Sui - the Ancient Science and Art of Pranic Healing -1987 + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 2:56 | شرکت در بحث منشور حقوق بشر کوروش کبیر منشور حقوق بشر کوروش کبیر : اینک که به یاری مزدا ، تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای جهات اربعه را به سر گذاشته ام ، اعلام می کنم : که تا روزی که من زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد دین و آیین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم ، محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیر دستان من ، دین و آئین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم یا ملتهای دیگر را مورد تحقیر قرار بدهند یا به آنها توهین نمایند . من از امروز که تاج سلطنت را به سر نهاده ام ، تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد ، هر گز سلطنت خود را بر هیچ ملت تحمیل نخواهم کرد و هر ملت آزاد است ، که مرا به سلطنت خود قبول کند یا ننماید و هر گاه نخواهد مرا پادشاه خود بداند ، من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد . من تا روزی که پادشاه ایران و بابل و کشورهای جهات اربعه هستم ، نخواهم گذاشت ، کسی به دیگری ظلم کند و اگر شخصی مظلوم واقع شد ، من حق وی را از ظالم خواهم گرفت و به او خواهم داد و ستمگر را مجازات خواهم کرد . من تا روزی که پادشاه هستم ، نخواهم گذاشت مال غیر منقول یا منقول دیگری را به زور یا به نحو دیگر بدون پرداخت بهای آن و جلب رضایت صاحب مال ، تصرف نماید من تا روزی که زنده هستم ، نخواهم گذاشت که شخصی ، دیگری را به بیگاری بگیرد و بدون پرداخت مزد ، وی را بکار وادارد . من امروز اعلام می کنم ، که هر کس آزاد است ، که هر دینی را که میل دارد ، بپرسد و در هر نقطه که میل دارد سکونت کند ، مشروط بر اینکه در آنجا حق کسی را غضب ننماید ، و هر شغلی را که میل دارد ، پیش بگیرد و مال خود را به هر نحو که مایل است ، به مصرف برساند ، مشروط به اینکه لطمه به حقوق دیگران نزند . من اعلام می کنم ، که هر کس مسئول اعمال خود می باشد و هیچ کس را نباید به مناسبت تقصیری که یکی از خویشاوندانش کرده ، مجازات کرد ، مجازات برادر گناهکار و برعکس به کلی ممنوع است و اگر یک فرد از خانواده یا طایفه ای مرتکب تقصیر میشود ، فقط مقصر باید مجازات گردد ، نه دیگران من تا روزی که به یاری مزدا ، سلطنت می کنم ، نخواهم گذاشت که مردان و زنان را بعنوان غلام و کنیز بفروشند و حکام و زیر دستان من ، مکلف هستند ، که در حوزه حکومت و ماموریت خود ، مانع از فروش و خرید مردان و زنان بعنوان غلام و کنیز بشوند و رسم بردگی باید به کلی از جهان برافتد . و از مزدا خواهانم ، که مرا در راه اجرای تعهداتی که نسبت به ملتهای ایران و بابل و ملتهای ممالک اربعه عهده گرفته ام ، موفق گرداند + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه سی و یکم فروردین 1386 و ساعت 2:31 | شرکت در بحث نبرد نیمه شب در اسناد معتبر مکتوب است که: (( سه نفر از سرزمین پرشیا (ایران) آب   آهن  آتش روزی پیش از ظهور مقدمه ی نبردی با اهریمنان را مهیا میکنند آن جنگجویان با سپاهشان دلهای شیطانی را به لرزه در میاورند.آنها نبردی را در نیمه شب شروع میکنند که غروبش خون آلود است به دلهای وحشتزده.)) قسمتی بود از کتاب پیشگوییهای یحیی تعمیید دهنده پیش از به شهادت رسیدن . تمام کسانی که در حال سکون سیر میکنند بدانند که یه زودی نبرد در پیش است و در نبرد شخص بیطرف معنایی ندارد و همه درگیر خواهند شد پس بهتر است خودتان را آماده کنید با هر متد و روشی که هست فقط مواظب باشید گیر افراد شیطانی و یا کلاهبردارنی که بدون هیچ نیرویی و علمی ادعای قدرت میکنند نیفتید.   + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه یازدهم فروردین 1386 و ساعت 16:25 | 3 مباحثه :جن زاده های دورگه   جن زاده های دورگه: . در بحث ازدواج جن با انسان، اشاره شده که فرزندان حاصل از این ازدواج موجوداتی هستند با قدرتهایی از جن و شباهتهایی به انسان. که بیان این مطلب کلی شادی و فحش و مهربونی و اینچیزها به همراه داشت!  منظور از جن زاده یا دورگه چیست؟  موجوداتی هستند حاصل از آمیزش جن و انسان.  جن زاده ها بیشتر جن هستند یا انسان؟  بستگی به این داره که نسل چندم از جن باشند. مثلا ممکنه یکی از اجداد خیلی خیلی دور شما جن بوده باشه، در اینصورت شما هم یک جن زاده اید. ولی قدرتهای شما خیلی کم تر از جنهاست. چرا که قدرتهای جنها هم از طریق سلولهای جنسی، یعنی بصورت ژنتیکی منتقل میشه و در یک نسل باقی می مونه اما تضعیف میشه.  آیا ممکنه در نهایت این نسل به جایی برسه که هیچ قدرت فراطبیعی نداشته باشه؟  خیر. این قدرتها بااینکه در طول یک نسل تضعیف میشه به صفر نمی رسه و حتی اگر شده در حد یک حس ششم قوی، نمود داره. گاهی اوقات حتی برخلاف چیزی که انتظار داریم، ممکنه این قدرتها در یک نسل بجای تضعیف شدن، شدت بگیره، به دلایلی مثل آمادگی روحی و شرایط خاص. خلاصه اینکه امکان نداره شما جن زاده باشید ولی هیچ قدرتی نداشته باشید.  خود جن زاده ها می دونند که از نسل جن هستند؟  بله. خودشون از این موضوع آگاهی دارند. مگر اینکه نسل خیلی خیلی بسمت انسانها پیش رفته باشه و قدرتها بشدت تضعیف شده باشه. جن زاده ای که فقط یک میلیونیم از قدرتهای جن والدش رو داره و قدرت ارتباطش بشدت تضعیف شده، ممکنه دچار شک بشه.  آیا جن زاده ها، خصوصیات جن مثل طول عمر، نامرئی بودن، رشد ذهنی سریع و رشد جسمی کند را دارند؟  باز هم بستگی داره نسل چندم باشند. این موضوع رو با مثال توضیح میدم  - مثال اول: آقای جن خالصی به نام x با یک خانم انسان به نام y از نسل خالص انسان ازدواج می کنند. در این حالت احتمالا هیچکس از متاهل شدن خانم y باخبر نشده! فرزند حاصل از این ازدواج، موجودی با 98 درصد قدرتها و خصوصیات جن خواهد بود. نامرئی ست و در بین جنها زندگی می کند. شاید طول عمرش کمتر از آقای x که یک جن خالص است باشد. اگر پدرش قرار است 900 سال زندگی کند، این جن زاده مثلا 850 سال عمر می کند. ممکن است رشد عقلی اش هم کمی کندتر از سایر جنهای نژاد خودش باشد و رشد جسمی اش کمی شبیه به انسان باشد. یعنی سریعتر پیر شود. -       مثال دوم: یک جن زاده از نسل چهلم، با یک انسان خالص ازدواج می کنند. فرزند حاصل از این ازدواج، جن زاده ای ست که حدود 20 درصد قدرتهای جن را دارد. دارای نیروهای فراطبیعی ست. اما مرئی ست و بین انسانها زندگی می کند. اگر هیچ حادثه و بیماری ای برایش پیش نیاید و عمر طبیعی کند، عمر طولانی ای دارد مثلا میانگین 110-120 سال. بسیار باهوش است و قدرت جسمانی خوبی دارد. سرعت رشد جسمی و فیزیکی اش خیلی شبیه انسان است اما باز هم احتمالا مایه تعجب دیگران می شود:" ماشالله فلانی سنش اصلا نشون نمیده!"   نکته : هرکسی که جوانتر از سنش نشون می داد، جن زاده نیست ها! هرکسی که خیلی باهوش و نابغه بود الزاما جن زاده نیست!   حالا من هی بگم، باز فردا ایمیل میاد که: "اینشتاین جن زاده نبود؟  توی این مطلب تعدادی از خصوصیات جن زاده هایی که با انسانها زندگی می کنند هم بیان کردم. فعلا همین مقدار بنظرم کافیه. لطفا درموردش پافشاری نکنید   . مجموعه بحث های مربوط به جن زاده ها و اختلاط نسل جن و انس مربوط به مراحل پیشرفته تر علوم خفیه ست. در شرایطی که اینجا هنوز بسیاری از سوالات در مورد شک در وجود و قدرت نفوذ جنها در دنیای مادی ست، این بحث شاید خیلی جا نداشته باشه ولی چون موضوع موردعلاقه شما بود، درموردش نوشتم     آیا ازدواج انسان و جن باعث بهم خوردن تعادل نمیشه؟ نه. به سه دلیل:  1- عدم تمایل دورگه ها به کشیدن نسلشون به سمت انسان.  اولین نسل دورگه متعلق به جامعه ی جنها خواهد بود چون 98 درصد خصوصیات جن رو دارند و در بین جنها زندگی می کنند، در واقع عضوی از جامعه جنها هستند. اما عضوی که قدرتهاش ناقص شده و کمی ناخالصی داره. اگر این نسل اولی باز هم با یک انسان ازدواج کنه، نسل دوم که جنهایی ضعیف تر هستند به دنیا خواهند اومد. اما این دورگه ها مثل تمام موجودات باشعور و هوشمند سعی در تکامل دارند. شما اگر ماده شیمیایی داشته باشید که 98 درصد مس باشه و دو درصد نیکل ، بهش میگید مسی که ناخالصی داره یا نیکل ناخالص؟ اگر بخواید اونو کامل کنید ترجیح می دید اون دو درصد نیکل رو از بین ببرید و مس خالص بدست بیارید؟ یا اینکه اون 98 درصد مس رو از بین ببرید و نیکل رو خالص کنید؟ دورگه های نسل اول بیشتر متمایلند که با ازدواج با جنها خصوصیات جنیشون رو بیشتر کنند و به 100 در100 نزدیک کنند. احتمال اینکه نسل به سمت انسانها کشیده بشه کمه.  2- کندی گسترش دورگه ها.  با توجه به کندی رشد چقدر طول میکشه یک دورگه ی نسل اولی به سن ازدواج برسه؟ حداقل 170 سال. پس حداقل 170 سال بین دو نسل دورگه ها تفاوت وجود داره و گسترش دورگه ها کندتر از گسترش انسانهاست.   3- عدم پذیرش دورگه های نسلهای قبل از سی در جامعه انسانی.  یک دورگه از چه زمانی می تونه بین انسانها زندگی کنه و عضوی از جامعه انسانی محسوب بشه؟ زمانی که حداقل 70 - 80 درصد از خصوصیات جنها رو از دست داده باشه تا مناسب برای زندگی و مراوده عادی با انسانها باشه. یعنی برای اینکه یک دورگه بتونه در بین انسانها زندگی کنه لازمه که سی نسل قبلش با انسانها ازدواج کرده باشند تا بحدی از خصوصیات جنیش کم شده باشه که بتونه به جامعه انسانها بیاد.. مثلا مرئی باشه، روند رشدش با انسان سازگار باشه. این پدیده با احتساب احتمالات خیلی بندرت اتفاق میفته که هر سی نسل پی در پی با انسان ازدواج کنند. تا دورگه هایی مناسب برای زندگی در جامعه انسانی متولد بشن. و وقتی هم که این پدیده اتفاق بیفته، این موجودی که 80 درصدش انسان باشه، همونطور که میترای عزیز اشاره کرد اونقدرا ناهنجار نیست بلکه فقط مثل انسانیه که می تونه از قدرتهایی که بالقوه در سایر انسانها هم هست، راحتتر استفاده کنه.  خلاصه این سه نکته: به خاطر کندی گسترش دورگه ها، عدم تمایلشون به تکامل بسمت انسان و عدم توانایی تمام نسلها برای زندگی در جامعه انسانی، تعادل جامعه انسان بهم نمی خوره. درسته که الان تعداد زیادی دورگه بین انسانها زندگی می کنند اما توجه داشته باشید که این دورگه ها خیلی طول کشیده که بوجود بیان و اونقدر سریع زاد و ولد نمی کنند، بعلاوه این دورگه ها بیشتر انسانند و هرچقدر هم بیشتر با انسانها آمیزش کنند، انسانی تر خواهند شد و به قول علی عزیز تعادل این موازنه خودبخود حفظ خواهد شد.  در مورد عمر جنها و اینکه آیا عقلانیه موجوداتی روی همین سیاره و با تاثیر پذیری از همین شرایط، روند رشدی متفاوتی داشته باشند؟ یکی از روشهایی که برای آموزش به نوآموزان علوم خفیه استفاده میشه اینه که پدیده های فراطبیعی رو با پدیده های طبیعی مقایسه کنند و مشابهش رو پیدا کنند. همونطور که سهراب عزیز و بهار عزیز مشابه هایی عالی در دنیای قابل لمس پیدا کرده بودند.  منم این پدیده رو با مقایسه و مثال توضیح میدم. فرض کنید یک گنجشک پیر و خسته و از نفس افتاده با پرهای داغون و جسم پیر رو در حال مرگ طبیعی ببینید.اگر بپرسید چندسال زندگی کرده، ممکنه بگن چهار ساله ست! در حالیکه یک کلاغ با جسم جوان و سرحال و در اوج شادابی رو ببینید که 50 سالش باشه!  این دو موجود رو با هم مقایسه کنیم: هر دو پرنده هستند، از نظر ماهیت و فیزیک بدنی و سیستمهای درونی خیلی شبیهند. عنصر آفرینششون یکیه. کار خاصی هم انجام نمیدن که باعث کم یا زیاد شدن عمرشون شده باشه. زیر یک آفتاب و روی یک خاک و با مواد غذایی طبیعی همین کره تغذیه شدند، اما باز هم روند رشدی شون اینقدر متفاوته. یکی در عرض چهارسال پیر شده و باید بمیره، یکی بعد از 50 سال تازه به جوونی رسیده.  ما کلاغ و گنجشک رو در دسترس داریم و با دستگاههای پیشرفته اسکن کردیم و می دونیم از چی تشکیل شدن و ماهیتشون چیه، اما اینها نتونستن راز این روند رشدی متفاوت رو نشون بدن. بنظر شما آیا کلاغ بیشتر لیاقت زندگی رو داره که عمرش بیشتره؟ به چه علت بین ایندو موجود فرق گذاشته شده؟ اینجا که دیگه صحبت از صنعت و لیاقت که امیر عزیز اشاره کرده بود هم نیست.  نمونه ای که من گفتم یکی از هزاران مورد طبیعی بود. همونطور که پارمیدای عزیز اشاره کرده بود حتی موجودات همدسته هم الزاما یکسان عمر نمی کنند. مثلا نژادهای مختلف سگ رو ببینید، بعضی ها عمرهای طولانی تر و بعضی عمرهای خیلی کم دارند. اما نه لیاقت زندگی کردنشون از هم بیشتره و نه اینکه اگاهی خاصی نسبت به راههای افزایش طول عمر خودشون که علی عزیز اشاره کرده بود دارند.  ولی این مسئله از نظر علم تجربی کاملا پذیرفته شده ست. هرچند ما علتش رو نمی دونیم اما اونقدر در طبیعت زیاده و دیده شده که بعنوان یک مسئله طبیعی می پذیریم.  بنابراین در مورد جنها هم این موضوع کاملا طبیعی و قابل پذیرشه. یعنی چیزی نیست که با عقل و طبیعت جور درنیاد.  و من فکر می کنم حتی اگر جنها خودشونو برای آزمایش بدست انسانها بسپرند، علم فعلی انسانها نمی تونه به این اسرار پی ببره. همونطور که راز عمر و روند رشد موجودات دیگه رو کشف نکرده، امیدوارم که در آینده اسرار و حکمتهای آفرینش برای ما معلوم بشه.   + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در پنجشنبه نهم فروردین 1386 و ساعت 20:1 | 3 مباحثه دیوها موجوداتی هستند بسیار قدیمی اما هنوز هم تعدادی از آنها وجود دارند این موجودات در حالت عادی جامد و دارای جسم مادی هستند اما قدرت زیادی در جسم مادی آنها نهفته است و میتوانند اعمال خارق عادتی را اعمال کنند اما در قرنهای متمادی توسط افراد قدرتمند مورد استفاده قرار گرفته اند و نابود شده اند. گروهی دیگر از این موجودات هم وجود دارند که به دلیل قدرت زیادشان هنوز باقی مانده اند. اما گروهی از آنها هم وجود دارند که بدلیل پلید بودن یا قدرت نامحدود توسط افراد قدرتمند طلسم شده و همچنان به حیات ادامه میدهند. با استفاده از قدرتهاس ماورایی میتوان این گروه از دیوها را دوباره آزاد نمود اما این کار بسیار خطرناک است و حتی میتواند موجب مرگ خود فرد شود. بعضی از این دیوهای طلسم شده عبارتند از: دیو اسمودو (دیوی در یکی از دیرهای ایتالیا) دیو میرم (دیوی در سرزمین میرم؟) دیوهای سیاه پوش (دیوهایی که بیشتر در رویا دیده میشوند) یاران باران (گروهی از دیوها به ریاست آراگورن) دیوهای کوهستان (دیوهای مغولستانی به رهبری یک یوگی تبتی) دیوهای آتشین (دیوهایی که معمور حفاظت از نیروهای ماورایی میباشند)   این محدوده بسیار بزرگ است اما ما به همین موارد اکتفا میکنیم . از کلیه کسانی که خاطره ای در این زمینه دارند دعوت میکنیم تا خاطرات و یا معلومات اضاقیشان را در اختیار ما هم بگذارند     + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه چهارم فروردین 1386 و ساعت 14:39 | یک نظر .:: مقاله ای کامل از جنیان ::. جن در قرآن و احادیث  در میان انسانها بر سر خلقت نظام عالم دو دیدگاه کلی وجود دارد، عده ای که همه چیز را ناشی از خلقت ذات الهی می دانند و گروهی دیگر که سرمنشا خلقت نظام عالم را در طبیعت جستجو می کنند. اگرچه میان آنان اختلاف نظرها بسیار عمیق و اساسی است، ولی هیچ یک از این دو گروه نتوانسته اند وجود موجودات ماوراؤالطبیعه را انکار کنند. آنهایی که خداباورند و به روح و معاد معتقدند (غیر از مسلمانان) از آنها به عنوان ارواح خبیثه و یا ارواح شریر و یا شیطان یاد می کنند، برخی هم آنها را موجودات فضایی قلمداد می کنند، مادیون هم که اعتقادی به ذات الهی و قدرت پروردگار ندارند، این موجودات را همان انسانهای اولیه ای می دانند که در سیر تکامل بین انسان و میمون حیران مانده و به شکل و شمایل غریب درآمده اند و یا حتی برخی از آنان معتقدند که اینان انسانهای وحشی و بدوی در اعماق جنگل هستند و گاهی خود را نمایان ساخته و موجب اذیت و آزار انسانهای متمدن می شوند. و اما مسلمانان : بنا به نص صریح قرآن، موجودات عالم به سه گروه تقسیم می شوند: ۱ـ جمادات ۲ـ نباتات ۳ـ حیوانات؛ که یا دارای عقلند مانند انسان، فرشتگان و جنیان و یا فاقد عقل و شعورند مانند حیوانات و باز بنا به آیات نورانی قرآن کریم، باید بدانیم که بدون هیچ شک و تردیدی موجودی با نام «جن» در جهان آفرینش وجود دارد که از نظر تکلیف و شایستگی مورد خطاب پروردگار قرارگرفته و مشابه انسان می باشد، چرا که، ۱ـ سی و چهار بار نام جن در قرآن کریم آورده شده است. ۲ـ هفتاد و دومین سوره قرآن با نام این موجود مزین گردیده است. ۳ـ احادیث و روایات فراوانی از پیامبر اکرم (ص)، حضرت علی (ع)، امامان و بزرگان علوم دینی در این خصوص، موجود بوده و در دسترس قرار دارد. ۴ـ به وسیله بسیاری از انسانها رویت شده اند. به آیاتی از قرآن کریم که وجود جن را مبرهن می داند اشاره می کنیم:  سپاهیان سلیمان از جن و آدمی و پرنده گرد آمده و به صف می رفتند. (سروه نمل، آیه ۱۷)  برای خدا شریکانی از جن قرار دادند و حال آن که جن را خدا آفریده است. (سوره انعام، آیه ۱۷)  بگو اگر جن و انس گرد آیند تا همانند این قرآن را بیاورند، نمی توانند، هر چند که یکدیگر را یاری دهند. (سوره اسرا، آیه ۸۸)  سخن پروردگارت بر تو مقرر شد که جهنم را ازجن و انس انباشته می کنیم. (سوره هود، آیه ۱۱۹)  ای گروه جنیان و آدمیان، اگر می توانید که از قطر آسمان و زمین بگذرید، بیرون روید ولی بیرون نتوانیدرفت مگر با قدرتی. (سوره الرحمن، آیه ۳۳)  مرحوم شیخ مفید در کتاب «ارشاد» آورده است: «در آثاری از ابن عباس نقل شده: زمانی که پیامبر اسلام (ص) به قصد جنگ با قبیله بنی مصطلق از مدینه خارج شد، هنگام شب به دره وحشتناک و صعب العبوری رسید. اواخر شب جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و خبر داد که طایفه ای از جن در وسط دره جمع شده و قصد مکر و شر و آزار و اذیت شما و اصحابتان را دارند». (ارشاد ص ۳۹۹)  از حضرت امام صادق (ع) روایت شده : روزی حضرت رسول (ص) نشسته بود، مردی به خدمتشان رسید که بلندی قامتش مثل درخت خرما بود. سلام کرد، حضرت جواب داد و سپس فرمود: «خودش و کلامش شبیه جن است». سپس به او فرمود: کیستی؟ عرض کرد: من هام، پسر هیم، فرزند لاتیس، پسر ابلیس هستم (بحارالانوار ص ۸۳)  بانو حکیمه دختر امام کاظم (ع) گوید: «برادرم امام رضا (ع) را دیدم که جلو در اتاقی با کسی صحبت می کرد در حالی که تنها بود، عرض کردم: با چه کسی سخن می گویید؟ فرمودند: فردی از جن آمده تا مسائلی بپرسد و از چیزهایی شکایت کند» (اصول کافی ص ۳۹۵) علامه طباطبایی (ره) می فرمودند: «روزی آقای بحرینی که یکی از افراد معروف ومشهور در احضار جن و از متبحرین در علم ابجد و حساب مربعات بود در مجلس ما حضور یافت،چادری آوردند، دو طرفش را به دست من داد و دوطرف دیگر را به دستهای خود گرفت. این چادر به فاصله دو وجب از زمین فاصله داشت. در این حال جنیان را حاضر کرد، صدای غلغله و همهمه شدیدی از زیر چادر برخاست. چادر به شدت تکان می خورد چنان که نزدیک بود از دست ما خارج شود. من محکم نگه داشته بودم، آدمکهایی به قامت دو وجب در زیرچادر بودند و بسیار ازدحام کرده و تکان می خوردند و رفت و آمد داشتند، من با کمال فراست متوجه بودم این صحنه، چشم بندی و صحنه سازی نبوده و صد درصد وقوع امر خارجی بوده است» (رجایی، تهرانی جن و شیطان ص ۴۷) اینها شمه ای بود از آیات قرآن کریم و احادیث و روایات که هر گونه شک و شبهه ای را در وجود واقعیت جن به یقین تبدیل می سازد. جن چگونه موجودی است؟ به واقع جن چگونه موجودی است و آیا می توان توسط علوم پیشرفته امروزی آن را اثبات کرد؟جن در لغت به معنای مستور و پوشیده است،همان طور که بچه در رحم و پنهان از چشم ما را «جنین» گویند و جنت اشاره به باغی است که درختان آن مانع از به چشم آمدن زمینش می گردد. و شاید علت شک و تردید در وجود جن نیز همان مستور و پنهان بودنش از انظار و حس بشری است، که علت آن در ذات خلقتش نهفته است. قرآن کریم خلقت جن را چنین بیان می دارد:  و جان (که در بعضی از متون اسلامی آمده است، جان پدر جن است همان طور که آدم، پدر انسان) را پیشتر، از آتش زهرآگین آفریدیم. (سوره حجر، آیه ۲۷)  خدا انسان را از گل خشک شده ای چون خاک سفال آفرید و جنیان را از شعله ای بی دود. (سوره الرحمان، آیه ۱۴ و ۱۵)  مرا از آتش خلق کردی و او (انسان) را از گل آفریدی. از این آیات در می یابیم که جن، آتش است و انسان از جنس خاک، و این چنین دریافت می شود که جنیان قبل از انسان خلق شده اند، و از آن جایی که هر دو از ماده آفریده شده اند پس مادی هستند، ولی دو تفاوت اساسی آنها را از سایر موجودات متمایز می سازد: ۱ـ می توانند خود را به هر شکل و قیافه ای درآورند (آکام المرجان) (به استثنای پیامبران و ائمه معصوم و بنا به برخی روایات حتی احدی از شیعیان). ۲ـ از چشم موجودات دیگر پنهانند. ملاصدرا پنهان و آشکار شدن جن را با هوا قیاس می کند و این طور عنوان می دارد: «بدن های لطیف آنها در الطاف و نرمی متوسط بوده و از این رو آماده جدایی و یا گردآمدن هستند، چون گرد هم آیند قوام آنها بهتر گشته و مشاهده می گردند و چون جدا گردند قوامشان نازک و جسمشان لطیف می شود و از دیده پنهان می مانند، مانند هوا که وقتی ذراتش گرد هم می آیند غلیظ می شود و به صورت ابر درمی آید و وقتی ذرات از هم جدا می شوند لطیف شده و دیده نمی شوند.» (ملاصدرا، مفاتیح الغیب) همین ذات وجودی جنیان به آنها این امکان را می دهد که خود را به هر شکلی و با هر حجمی درآورند، چه به اندازه سرسوزن و چه در اندازه اتاقی بزرگ. آنها به واسطه همین ویژگی، بعد زمان برایشان معنا ندارد، و مسافتی را که بشر مدتها باید آن را طی کند، در لحظه ای می پیمایند و اعمالی را که از توان انسان خارج است آنها به راحتی قادر به انجامش هستند. عمده ترین علت شک و تردید در وجود آنان هم همین پنهان بودن از چشم انسانهاست، که البته از نظر علمی هم توجیه پذیر است. چرا که در جهان هستی چیزهای زیادی وجود دارد که به چشم ما قابل رویت نیستند ولی قدرتشان از نظر جسمی از انسان به مراتب بیشتر است، مثل الکترونها، امواج الکتریسیته، نورهای ماورای بنفش، اشعه ایکس، باکتریها و ویروسها، آمیب ها، جانداران تک سلولی و از همه مهمتر ذات اقدس الهی که دیده نمی شود ولی کدام عقل سلیمی می تواند آن را انکار کند؟ بنابراین صرف این که با حواس خود قادر نیستم آنان را درک کنیم، دلیل بر نبودن آنها نیست. مکان جنیان          از آنجایی که نوع خلقت جنیان با انسانها و حیوانات متفاوت است، واضح است که مکان زندگی آنها نیز متناسب با نوع خلقت آنها باشد، ولی آن مکانها کجاست. در بین عوام شایع است که زیرزمینها، جاهای تاریک و مرطوب مانند حمامها، چاهها و عمق جنگلها جایگاه جنیان است. اما بررسی ها حاکی از آن است که قطعا آنها در جایی زندگی می‌کنند که از انسانها به دور باشند. در روایتی از امام صادق (ع) نقل شده که: «در وادی شقره (بیابانی که رنگ خاکش سرخ مایل به زرد است) نماز نخوان، زیرا در آن جا منازل جن است.» (وسائل الشیعه، ص ۴۵۲) قابل ذکر است یکی از معروفترین مساجد مکه با نام «مسجد الجن» در غرب شهر مکه محل نزول جنیان در مکه است و مستحب است حاجیان در آن مسجد رفته و دو رکعت نماز به جا آورند.                        تولید مثل جنیان     آنچه مسلم است این است که بنابر ذات وجودی جنیان آنها نیز مانند انسان دارای غریزه جنسی بوده و توالد و تناسل دارند و لازمه ادامه و بقای نسلشان آمیزش جنس مونث و مذکر است، اما این سوال که آیا آنها هم مانند انسانها و یا سایر جانداران با عمل لقاح     و تشکیل نطفه تولد می‌یابند، چیزی نیست که از کلام خداوند بتوان استنباط کرد ولی ابن عربی در فتوحات گفته است: «تناسل بشر به القای آب نطفه در رحم است و تناسل جن به القای هوا در رحم اثنی (جنس ماده) می‌باشد». (جن و شیطان ص ۵۷)     روایتی است از بخشی از وصیت حضرت رسول (ص) به امیرالمومنین (ع) که فرمود: «ای علی، در شب اول، وسط و آخر ماه آمیزش مکن و... همانا جنیان در این سه شب به پیش زنان خویش (برای مقاربت) می‌روند». (وسائل الشیعه، ص ۹۱) و در آیه ای برای وصف حوریان بهشتی آمده است: «حوریان بهشتی را قبل از شوهرانشان، نه آدمی و نه جن دست زده است». (سوره الرحمن، آیه ۵۶ و ۷۴) خواب جنیان     «الله خدایی است که هیچ خدایی جز او نیست. زنده و پاینده است. نه خواب سبک او را در برمی گیرد و نه خواب سنگین». (سوره بقره، آیه ۲۵۵) و از حضرت صادق (ع) روایت است که می‌فرمایند: «به غیر از خداوند متعال همه خواب دارند، حتی فرشتگان». (میزان الحکمه، ص ۲۵) و حدیثی است از رسول خدا(ص) که می‌فرمایند: «خواب به چهار گونه است، پیامبران به پشت می‌خوابند، مومنین به دست راست، کافرین و منافقین به دست چپ و شیاطین به رو می‌خوابند». (شیخ حر عاملی، ص ۱۰۶۷) آنچه از این مطالب می‌توان دریافت این است که به غیر از ذات اقدس الهی همه موجودات دارای خواب هستند. مرگ جنیان    جنیان نیز مانند هر جانداری همان طور که دارای حیات هستند مرگ هم شامل حالشان می‌شود. چنان که در قرآن کریم آمده: «و بر آنها (خطا کاران) نیز همانند پیشینیانشان از جن و انس عذاب مقرر شد». (سوره فصلت، آیه ۲۵) «به میان امتهایی که پیش از شما بوده اند، از جن و انس در آتش داخل شوید». (سوره اعراف، آیه ۳۸) از این آیات چنین برمی آید که نه تنها آنها هم مانند     انسان مرگ دارند، بلکه مانند انسان از عقوبت خدا بر حذر نیستند تکالیف جنیان در مقابل ذات پروردگار     همان طور که در مباحث قبل گفتیم، انسان فرشته و جن سه موجودی هستند که بنابر مصلحت خداوندخلق شده اند و هدف از آفرینش آنها نیز عبادت پروردگار است. چنان که در قرآن کریم آمده است: «جن و انس را جز برای پرستش خود نیافریده ام». (سوره ذاریات، آیه ۵۶) ناصر خسرو نیز این طور می‌سراید: داخل اندر دعوت او جن و انس تا قیامت امتش هر نوع و جنس جن نیز مانند انسان مختار است و حق انتخاب دارد و مانند ما در اجرای قوانین دینی مکلف است، چگونگی عبادت و اجرای احکام در میان آنها، مشخص نیست ولی آنچه مسلم است، این است که پیامبرانی که برای هدایت مخلوق برگزیده شده اند، جنیان را نیز هدایتگرند. چنان که علامه طباطبایی (ره) فرمودند: «اتفاقا در این باره از خود جنیان هم سوال شده که آیا پیغمبر شما از جنس خود شماست؟ در پاسخ گفته اند: «پیامبران ما انسانند و اینک ما به رسالت حضرت ختمی مرتب ایمان آورده ایم و او را آخرین پیامبر می‌دانیم». (جن و شیطان)  از بسیاری از آیات، روایات و احادیث نیز این طوراستنباط می‌شود که بعضی از جنیان کافر و بعضی مسلمانند و حتی قبل از ظهور اسلام برخی از آنها  یهودی بوده اند که بعد از اسلام به پیشگاه حضرت محمد(ص) آمده و مسلمان شده اند، و برای آنها عقوبتی همانند عقوبت انسانها در نظر گرفته می‌شود. در قرآن آمده است: «بعضی از ما مسلمانند و بعضی از حق دور و آنان که اسلام آورده اند در جست  و جوی راه راست بوده اند، اما آنان که از حق دورند هیزم جهنم خواهند بود و اگر بر طریق راست پایداری کنند، از آبی فراوان سیرابشان کنیم». (سوره جن، آیه ۱۴، ۱۵ و ۱۶) از آیه این چنین برمی آید که جنها همانند انسان به گونه های مختلفند، بعضی کافر و بعضی فاسق و ظالم البته برخی نیز نیکوکار و صالح بوده و دارای عقاید مختلف و ادیان مختلف هستند.  در سوره احقاف آمده است که: «حضرت رسول (ص) پس از آن که از مکه به طایف رفت تا مردم را به سوی اسلام دعوت کند، کسی به دعوت او پاسخ مثبت نداد، در بازگشت به محلی رسید که آن را «وادی جن» می‌گفتند، شب را در آنجا ماند و به تلاوت آیات الهی مشغول شد، در آن هنگام گروهی از جنیان صدای صوت آن حضرت را شنیدند، پس از آن که رسول اکرم (ص) از تلاوت فراغت یافت، جنیان به سوی قوم برگشتند و این طور مشاهدات خود را بازگو کردند: «ای قوم، کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده و تصدیق کننده مطالب آن است و به حق و راستی هدایت می‌کند». (سوره احقاف، آیه ۲۹ و ۳۰) و روایت است که حتی برخی از جنیان از گروه شیعیان می‌باشند از آن جمله روایتی است که از ابوحمزه ثمالی نقل شده: «روزی جهت شرفیابی به  حضور امام باقر (ع) اجازه خواستم، گفتند که عده ای خدمت آن حضرت هستند، لذا اندکی صبر کردم تا آنها خارج شوند. پس کسانی خارج شدند که آنها را نمی شناختم و غریب به نظرم آمدند. چون اجازه شرفیابی گرفتم، داخل شدم و به حضرت عرض کردم، فدایت شوم، الان زمان حکومت بنی امیه است و شمشیرهای آنها خونریز می‌باشد. امام فرمود: ای اباحمزه! اینان گروهی از شیعیان، از طایفه «جن» بودند و آمده بودند تا از مسائل دینی خود سئوال کنند». (جن و شیطان، ص ۶۵) ارواح شریر کدامند و چه تفاوتی با جن دارند؟      مطالعات بر روی آثار بشر بدوی از قبیل نقاشی ها و کنده کاریهای غارها نشان می‌دهد که انسان از ابتدای آفرینش وجود موجوداتی غیر از خود را در محیط پیرامونش حس کرده است. موجوداتی که ترس، وحشت و حتی نوعی پرستش و کرنش را در آنها ایجاد می‌کرده است. پس از اختراع زبان و خط، هر قوم و قبیله ای نامی برآنان گذاردند و برای ارتباط یا دفع آنان آدابی را برای خود قائل شدند و این آداب نسل به نسل تداوم یافت چنان که امروز هنوز در افریقا رسومی با همان روش سنتی برای ارتباط با این موجودات و یا دفع آنان صورت می‌گیرد. به عنوان مثال در آیین مسیحیت، جن گیری یک سابقه دیرینه دارد که اغلب کشیش ها اقدام به آن می‌کنند و در واقع معتقدند که شیطان در قالب جسم فردی رسوخ می‌کند. البته تقریبا به غیر از مسلمانان همگی این موجودات را ارواح شریر می‌نامند و برای دفع شر آنان اعتقادات مخصوص به خود دارند. مثلا برخی از اروپاییان امروزی بر مبنای یک تفکرسنتی وقتی در خیابان راه می‌روند دستهای خود را تکان می‌دهند تا از ارواح شریر دور بمانند و یا در روز معینی از سال مراسمی برپا می‌کنند که در آن عده ای بسیار از مردم لباسی شبیه به لباس اتاق عمل می‌پوشند، بوقی در دست می‌گیرند و در آن می‌دمند. اما بنا بر اعتقادات مسلمانان تنها موجودات ماوراؤالطبیعه فرشته ها و جن ها هستند و روح انسان وقتی کاملا از بدن انسان خارج شود، نه تنها قدرتی ندارد بلکه انسان هم نمی تواند هیچ گونه تسلطی برآن داشته باشد، مگر به خواست خداوند.     در کتاب «ارتباط با ارواح» این طور آمده: «تسلط ارواح عقب مانده بر انسانها را در اصطلاح عامیانه «جن زدگی» می‌گویند که در واقع به همان مفهوم افسون و تسخیر است. ما استفاده از این اصطلاحات را به دو علت صلاح نمی دانیم؛ اول این که، جن واژه ای است مخصوص موجودات هوشمند که برطبق روایتی عامیانه معمولا برای ایجاد شر خلق گشته اند، و همواره محکوم به بدی کردن می‌باشند حال آنکه هیچ موجودی به خاطر بدی کردن آفریده نمی شود، مشیت پروردگار چنان است که راه تکامل و     تعالی همواره به روی تمام موجودات هوشمند باز باشد. دوم این که اصطلاح «جن زدگی» غالبا بدین معنی به کار می‌رود که جسم شخص جن زده را یک جن دیگر و یا روح متصرف شود. یعنی در واقع دو نوع سکونت در قالب یک بدن و این فقط یک نوع استثناست نه یک تصرف یا دشمنی و آزار، بدین جهت واژه جن زدگی به مفهوم عامیانه آن برای ما قابل قبول نیست»..     آنچه از این متون و بسیاری از متون دیگر برمی آید این است که واژه «جن» در فرهنگ های دیگر نیز وجود دارد ولی عموما آن را شیطان و یا ارواح شریر می‌نامند. در حالی که ما مسلمانان معتقدیم که در میان جنیان، جن صالح و نیکوکار نیز وجود دارد.     اسماعیل حسین زاده سرابی در کتاب «سیمای جن»این طور می‌نویسد: «سالها پیش در مشهد مسئله احضار روح غوغایی عجیب به راه انداخته بود تا این که دو نفر از علمای معتبر مشهد خواستار شرکت در آن مجلس شدند و پس از حضور، از نزدیک جریان حرکت میز را مشاهده کردند. در جلسه دیگر یکی از آن دو درخواست کرد که میز (مقصود میز مخصوص احضار روح است که روی آن همه حرفها نوشته شده و جنها توسط اشاره ای میز راتکان می‌دهند تا روی حرف مورد نظر بایستد) را بگردانند، این عالم چون دارای علوم و معنویت خاصی بود و راه مکالمه صحیح با موجودات نامرئی را بلد بود، گرداننده میز را به اسمایی که حضرت سلیمان (ع) می‌دانست و با آن اسما جنیان را مسخر کرده بود، قسم داده و پرسیده بود: شما روح انسان هستید یا موجودی دیگر؟ و شروع به خواندن حروف الفبا کرده در نهایت این جمله ها حاصل شد: من جن هستم». زمردیان نیز در کتاب «شیطان کیست» می‌گوید: «مدتهاست (ارتباط گیرندگان با روح) با وسیله های گوناگون با جن تماس می‌گیرند... البته جن خود را به آنها با نام روح یکی از افراد معرفی می‌کند و آنها بر این باورند که با روح آدمی تماس گرفته اند، در حالی که اغلب تماس آنها با جن و شیطان است.»     آیا جن علم غیب دارد     قابلیت های موجود در جن که ناشی از نوع خلقتش می‌باشد (مانند پنهان بودن از چشم، طی مسافت کردن و غیره) این تصور را در ذهن انسانها ایجاد می‌کند که این موجودات از عالم غیب آگاهند. البته بسیاری از ارتباط برقرارکنندگان آگاهانه به قصد سوؤ استفاده و فریب مردم و یا ناآگاهانه به این باورها دامن زده اند، ولی حقیقت آن است که تنها خداوند است که آگاه به غیب می‌باشد و لاغیر، چنان چه می‌فرماید: «خداوند دانای غیب است و غیب خود را بر هیچ کس آشکار نمی سازد، مگر بر آن پیامبری که از اوخشنود باشد». و البته بسیار دیده شده در جریان همین احضار روح که ما آن را احضار جن می‌دانیم، جنیان توانسته اند پاسخ های درست و مناسبی را ارائه دهندکه آن را نباید ناشی از علم غیب آنان دانست، زیرا جنها از آنجایی که به راحتی می‌توانند طی طریق کنند، می‌توانند از همنوعان خود که در جریان ماجرا قرار دارند پاسخ را جویان شده و به شخص رابط اطلاع دهند و یا از امکانات دیگری استفاده کنند که ما از آن بی خبریم. به هر حال علم غیب چه برای انسان و چه برای جن منتفی است مگر برای عده ای خاص که از طرف خداوند این توانایی برایشان ممکن می‌شود. سوال و جواب درباره جن ۱:فضیلت سوره جن:در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است؟هرکس بسیار سوره جن را بخواند هرگز در دنیا چشم زخم جن و جادو و سحر و مکر آنها به او نمی رسد. در آخرت با حضرت محمد(ص) و اهل بیت او محشور باشد و به عدد هر جن و شیطانی بنده آزاد کرده و هر جا این سوره خوانده شود اجنه از آنجا فرار کنند و اگر صاحب غمی آن را بخواند اندوه او بر طرف گردد. ۲:آیا ابلیس از سفیهان جن است؟ آیه چهارم سوره جن از زبان مومنان جن می گوید((ما اکنون اعتراف می کنیم که سفیهان ما سخن ناروا و دور از حق درباره خدا می گفتند)).سفیه در اینجا اشاره به ابلیس است که بعد از مخالفت فرمان خدا نسبتهای ناروائی به ساحت مقدس او داد حتی به دستور پرودگار دائر بر سجده بر آدم رسما اعتراض کرد،و آن را دور از حکمت شمرد و خود را برتر از آدم پنداشت و از آنجا که ابلیس از جن بوده،مومنان جن به این وسیله از او ابراز تنفر می کنند. ۳:آیا طائفه جن،مومن و کافر دارند؟ در تصور بسیاری از مردم واژه جن با نوعی شیطنت و فساد و گمراهی و انحراف همراه است اما قرآن می گوید آنها نیز گروههای مختلفی دارند در نخستین آیه از زبان آنها می گوید:((در میان ما افراد صالح و غیرصالحی وجود دارد و ما گروههای مختلفی و متفاوتی هستیم.))مومنان جن در ادامه کلام خود می افزایند:((ما هنگامی که هدایت قرآن را شنیدیم به آن ایمان آوریم.)) ((و انا لما سمعنا الهدی امنا به)) ۴:قرآن چه ویژگیهایی را برای جن ذکر می کند؟جن موجودی است ناپیدا که مشخصات زیادی در قرآن برای او ذکر شده است: 1. موجودی است که از شعله های آتش آقریده شده است. 2. دارای علم و ادراک و تشخیص حق از باطل و قدرت منطق و استدلال است. 3. دارای تکلیف و مسئولیت است. 4. گروهی از آنها مومن صالح و گروهی کافرند. 5. آنها دارای حشر و نشر و معادند. 6. در میان آنها افرادی یافت می شوند که از قدرت زیادی برخوردارند. 7. آنها قدرت بر انجام بعضی کارهای مورد نیاز انسان را دارند. 8. خلقت آنها در روی زمین قبل از خلقت انسانها بوده است. ۵:دلیل برتری انسان بر جن چیست؟برخلاف آنچه در افواه مردم عوام مشهور است و آنها را از ما بهتران می دانند انسان برتر از آنهاست به دلیل اینکه: تمام پیامبران الهی از انسانها برگزیده شدند،و آنها به پیامبر اسلام که از نوع بشر بود ایمان آوردند،و از او تبعیت کردند و اصولا واجب شدن سجده در برابر انسان بر شیطان که از بزرگان طایفه جن بود دلیل بر فضیلت نوع انسان بر جن می باشد. نظر ملاصدرا درباره جن صدر المتالهین شیرازی معروف به ملا صدرا می نویسد:((جن را وجودی در این جهان حس و وجودی در جهان غیب و تمثیل((عالم مثال))است،اما وجودشان در این جهان هیچ جسمی که آن را نوعی از لطافت و اعتدال باشد نیست،جز آن که روحی در خور آن و نفسی که از مبدا فعال بر آن اضافه شده است می باشد آنان بدنمای لطیفی دارند که در لطافت و نرمی متوسط بوده و پذیرای جدائی و گرد آمدن است،چون جدا گشت،قوامش نازک و حجمش لطیف گشته و از دیگرن پنهان می گردد. خداوند جن را در پنج صنف آفریده است پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله)می فرماید:((خداوند جن را در پنج صنف آفریده است:صنفی مانند باد در هوا و صنفی به صورت مارها،و صنفی به صورت عقربها و صنفی حشرات و زمینی اند و صنفی از آنها مانند انسانند که بر آنها حساب و عقاب است.)) ((و ان من شیء الا یسبح بحمده و لکن لاتفقهون تسبیحهم)) و هیچ نیست مگر اینکه تسبیح گوی به حمد خداست،ولکن شما تسبیح آنها را نمی بینید. ۶:آیا شیطان همان ابلیس است؟ شیطان برخلاف آنچه بعضی پنداشته اند اسم خاص برای ابلیس نیست بلکه مفهومی عام دارد و شامل هر موجود متمرد و طغیانگر و خرابکاری می شود خواه از جن باشد یا از انسانها و غیر آنها. ۷:چه موقع آفرینش جن اتفاق افتاده؟ در کتاب اثبات الوصیه آمده است که جنیان ۷۰۰۰ هزار سال پیش از آدمیان آفریده شده اند. ۸:مسجد الجن کجاست و در آنجا چه اتفاقی افتاده است؟ محل دیدار رسول اکرم(صل الله علیه و آله)با برخی از فرستادگان جنیان که در مکه معظمه در نزدیکی پل حجون قرار دارد. ۹:دلیل وجود جن چیست؟ ما وجود جن را به عنوان یکی از اصول مسلم قرآنی می پذیریم.اگر چه عده ای منکر وجود آنها هستند و این موجودات نامریی را توهم ضعیف و غیر قابل قبول می پندارند حتی عده ای می گویند در هنگام تبدیل میمون به انسان عده ای در بین میمون و انسان مانده اند که همان جنها هستند و حتی بعضی ها هم گفته اند جنها همان انسانهای جنگلی هستند که بعضی مواقع به شهر می آیند و مردم را می ترسانند!!!. اما قرآن جن و شیطان را به عنوان یک واقعیت مطرح کرده و ما نیز باید آنها را به عنوان یکی از واقعیات قرآن بپذیریم.همچنین وجود جن را می شود از دو راه اثبات کرد.یکی نظر علمی زیرا در جهان هستی با این گستره،چیزهای بسیاری وجود دارد که برای ما قابل رویت نیستد مثل الکترونها،امواج الکتریسیته نورهای ماوراء بنفش و مانند آنها،اما علم و دانش توانسته است وجود آنها را اثبات نماید.پس صرفه اینکه با حواس خود قادر نیستیم آنان را درک و حس کنیم دلیل نبودن آنها نیست. دلیل دوم:از نظر تجربی هم بسیارند کسانی که جنیان را دیده اند و حتی با آنها سخن گفته اند. ۱۰:آفریدگان عاقل خدا؟ آفریدگان عاقل سه دسته اند:۱ـ آدمی که از خاک درست شده است.۲ـ فرشته از نور.۳ـ جن از آتش. ۱۱:آیا جنها هم مانند انسانها زن و مرد دارند؟ گروه جن دارای مذکر و مونث هستند مانند انسانها تولید مثل می کنند و دارای فرزند می باشند. ۱۲:جنیان نیز مانند انسانها دارای اختیار می باشند؟ چون بعثت پیامبران و اولیای الهی بر همه جن و انس می باشد پس جنیان نیز مانند انسانها دارای اختیار می باشند و با میل خود،همراه با استدلال عقلی می توانند دین انبیاء الهی را قبول،یا رد کنند عده ای که به پیامبران الهی ایمان آورند و اعمال نیک انجام دهند مانند انسانها پاداش می گیرند.و آنان که از فرامین سرپیچی نمایند به عذاب سخت الهی دچار خواهند شد چرا که خداوند می فرماید((و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون))((ما جن و انس را نیافریدیم مگر برای آنکه (خدا را)پرستش نمایند. ۱۳:پناهنده شدن مردم به جن:علامه طباطبایی(ره)در تفسیر المیزان درباره پناهنده شدن مردم به جن چنین می فرماید:مراد از پناه بردن انس به جن بطوریکه گفته اند این است که در عرب رسم بوده وقتی در مسافرت در شب،به بیابانی برمیخوردند از شر جانوران و سفهیان جنی به عزیز آن بیابان که سرپرست جنیان است پناه می بردند و می گفتند:من پناه می برم به عزیز این وادی،از شر سفهاء قومش. ۱۴:جن و خرافات:مردم نا آگاه خرافات زیادی درباره این موجود ساخته اند به همین جهت وقتی کلمه جن گفته می شود مثلا در زمانهای قدیم در اتاق زنی که تازه وضع حمل کرده بود آهن یا آهنربایی قرار می دادند.یا با کودکان خود قطعه ای از شیء فلزی که اغلب سنجاق قفلی بود همراه می کردند و معتقد بودند این اشیا فلزی آنها را از اذیت و آزار جن حفظ می کند.اما امروزه با بالا رفتن فرهنگ مردم،خرافات نیز به حداقل رسیده است. ۱۵:وادی الجن چه جایی است؟ سرزمینی است بین مکه و طائف که گروهی از جنیان به محضر رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) و ایمان آوردند. ۱۶:آیا جن سنی وجود دارد؟ خیر،علامه طباطبائی فرموده است که:استاد ما مرحوم آقا سید علی قاضی حکایت کرد که کسی از جنی پرسیده است طایفه جن مانند انس دارای مذاهب گوناگون اند جز اینکه سنی ندارند برای اینکه در میان ما کسانی هستند که در واقعه غدیر خم حضور داشتند و شاهد ماجرا بوده اند.و صد البته این است که رئیس کل جنیان یعنی سعفر بن زعفر بر روی سینه اش گردن بندی دارد که بر رویش نوشته شده(یا ابا عبدالله الحسین)یا (السلام علیک یا ابا عبدالله). داستانی در باره جن و سعفر جنی را می توانید در اینجا بخوانید. ۱۷:آیا زندگی در هوا و زمین برای جن ممکن است؟ ابن خرم در کتاب الفصل می نویسد:طایفه جن امتی هستند دارای عقل،فکر و قدرت تمیز که به ایشان از طرف خدا وعده و وعید نازل شده و آنها نیز پذیرفته اند. آمیزش می کنند اولادی از آنها بوجود می آید و مرگ نیز آنها را در بر می گیرد و چون جسمشان زود فنا می شود احتیاج به قبرستان ندارند و تمامی مسلمانان نیز بر این امر توافق و اجماع دارند جنیان دارای اجسام لطیف،شفاف و هوائی هستند یعنی زندگی در هوا و زمین برای آنها امکان دارد زیرا عنصر آنها از آتش است.همچنانکه عنصر انسانها از خاک است. ۱۸:آیا جنیان غذا هم می خورند و اگر می خورند چه نوع غذایی می خورند؟ طبق روایات جنیان غذا هم می خورند و غذای آنان بازمانده غذای انسان و مغز استخوان غذای جن را تشکیل می دهد چنان که ((ابن بابویه)) نیز نقل شده که:گروهی از طایفه جن به خدمت پیامبر اکرم (ص)شرفیاب شدند و عرض کردند:یا رسول الله چیزی برای خوردن به ما عطا کن.حضرت استخوان و بازمانده غذا به آنها عطا کرد. ۱۹:فلسفه خلقت جن چیست؟ ((و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون)) ما جن و انس را نیافریدیم مگر برای آنکه (خدا را)پرستش نمایند پس همانطور که از این آیه بر می آید فلسفه خلقت جن برای عبادت و پرستش خداوند می باشد. ۲۰:آیا عده ای از جنیان در خدمت حضرت سلیمان (ع) بودند؟ یکی ار نعمتهای خداوند متعال به حضرت سلیمان این بود که علاوه بر بسیاری از آدمیان،جن و شیطان و حتی پرندگان و وحوش در اختیار و تسخیر او قرار داشتند و زبان همه آنها را می فهمید و به راحتی با آنان صحبت می نمود و قرآن کریم نیز به این مساله اشاره دارد. ۲۱:جن و شیطان میکروب نیستند!؟ در پاره ای از روایات می خوانیم که امیر المومنین(ع) فرمود:از قسمت شکسته ظرف و دستگیره آن آب نخورید زیرا که شیطان روی دستگیره و قسمت شکسته ظرف می نشیند.این روایت و روایاتی دیگر سبب شده که عده ای جن و شیطان را نوعی میکروب بنامند اما این نظریهکاملا غلط و نادرست می باشد.و تصریح قرآن به جن به عنوان موجودی مختار و دارای که در ثواب و عقاب و داخل شدن در بهشت و جهنم با انسان مساوی هستندبه خوبی نشان می دهد که جن و شیطان هیچ ارتباط منطقی و عقلی با میکروب ندارند.در مورد حدیث بالا می توان گفت که چون در زمان آن حضرت هنوز علوم پیشرفتی نکرده بود و مردم با معنی و مفهوم میکروب آشنا نبودند حضرت برای اینکه متوجه وجود امراض در قسمت های شکسته و دستگیره ظرف شوند از لفظ شیطان استفاده کرده اند. ۲۲:آیا جن و شیطان می خوابند؟ تنها ذات اقدس احدیت است که نمی خوابد و همه مخلوقات از خواب ناگریزند حتی فرشتگان.پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) نیز می فرمایند:خواب بر چهار گونه است: 1. پیامبران به پشت می خوابند. 2. مومنین به دست راست می خوابند. 3. کافران و منافقین به طرف دست چپ می خوابند. 4. و شیاطین به رو می خوابند. این حدیث اشاره به چگونگی خواب شیاطین،که از جن می باشند دارد و انسان را از این گونه خوابیدن برحذر می دارد. ۲۳:آیا طایفه جن بهشت و جهنم دارند؟ در تفسیر فخر رازی در پاسخ به این سوال که شیطان و بدان از جن از آتش خلق شدند پس چگونه هیزم آتش بر آنها اثر می کند بر آمده است:درست است که از آتش خلق شدند ولی تغییر کیفیت داده و گوشت و خون می شوند و ابن عربی هم در این باره می گوید:عذاب شیاطین جنی و اکثرا به زمهریز یعنی سرمای شدید است و نیز روایت است که از امام(علیه السلام)پرسیدند:آیا مومنین از جن به بهشت داخل می شوند؟فرمود:نه ولی برای خداوند باغهایی بین بهشت و جهنم است که ایشان و فساق شیعه در آنجا خواهند بود. ۲۴:جن زدگی چیست؟ جن زدگی یعنی بیماری روانی و جنون که در اثر مس شیطان اتفاق می افتد.علامه طباطبائی در تفسیر المیزان درباره این امر تصریح دارند که:هرچند همه دیوانگان بر اثر مس شیطان دیوانده نشده اند؛اما بعضی از جنون ها در اثر مس شیطان رخ می دهد. ۲۵:تسخیر جن توسط حضرت سلیمان(ع):در قرآن کریم راجع به تسخیر جن و شیطان،تنها درباره حضرت سلیمان آمده است که از نعمت هایی که خداوندبه آن حضرت عطا کرد علاوه بر بسیاری از بنی آدم،جن نیز در اختیار ایشان بودند،چنانکه در قرآن نیز می خوانیم: ((و من الجن من یعمل بین یدیه باذنه)) ((برخی از جن پیش روی او به اجازه پروردگارش کار می کنند))               (سوره سبا آیه ۱۲) ۲۶:جن گیری چیست؟ برخی از انسانها ممکن است که مورد هجوم شیطان و یک جن شریر قرار گیرند و به اصطلاح مجنون و جن زده بشوند در چنین شرایطی از قدیم یک سری آداب و رسوم به عنوان جن گیری انجام می شود و مبتلایان،با انجام آداب و شیوه هایی که شخص جن گیر از اجداد و نیاکان خود به ارث برده درمان می شوند و شیطان و جن شریر از کالبد آنها خارج می شود. البته امروزه سیر تکاملی علم،نظر دانشمندان را مخصوصا در قاره آمریکا و اروپا بوجود موجودات نامرئی و عالم ماوراءالطبیه منتقل نموده است و لذا شبهه اینکه ((آیا در روی زمین چنین موجودی وجود دارد یا خیر؟))را از مرحله محال بودن به مرحله امکان تنزل داده:حتی کتابهائی راجع به ((احضار ارواح))تالیف و تا اندازه ای هم پیشرفت نموده اند.البته ناگفته نماند که آنها از((جن))به ((ارواح شریر)) تعبیر می نمایند اما آنچه را به وسیله میزگرد و غیره بعنوان ارواح بشر و ارواح شریراحضار می نمایند،چیزی جز همان جن نیست زیرا آنها هیچگونه تسلطی بر روح انسان ندارند تا بتوانند احضارش کنند. ۲۷:آیا شباهتی بین انسان و جن وجود دارد؟ در بلوچستان جن ها را شبیه انسان ولی با کالبدی کوتاهتر و پوشیده از موهای زرد ظریف می دانند که شیار چشمان آن ها عمودی و پاهای آنان مثل چهار پایان سم دارد. این موجودات بسیار شبیه انسانها هستند که در همه جا وجود دارند ولی در دل شبها فعالیت آنها بیشتر شده و طبق شنیده ها مجالس عروسی یا بزم خود را در حمام ها،سرداب ها،مخروبه ها،گورستان ها،زیرزمین ها،آب انبارها و غیره برپا می کنند.و شبها در خانه هایی به بازی و گشت مشغول هستند و چه بسا بارها از روی رختخواب انسانهای به خواب رفته هم عبور می کنند ریختن نجاسات یا آب داغ به زمین و یا لگد مال کردن بچه جن ها ممکن است والدین آنها را مجبور به انتقام جویی کند. (( آمدن زعفر جنی به قصد یاری امام حسین علیه السلام )) هنگامی که واقعه ی جانسوز کربلا در حال وقوع بود، زعفر جنی که رئیس شیعیان جن بود در بئر ذات العلم ، برای خود مجلس عروسی بر پا کرده بود و بزرگان طوایف جن را دعوت نموده و خود بر تخت شادی و عیش نشسته بود . در همین حال ناگهان متوجه شد که از زیر تختش صدای گریه و زاری می اید. زعفرجنی گفت :(( کیست که در وقت شادی ، گریه می کند؟!)) دراین هنگام دو نفر از جنیان حاضر شدند وزعفر از آنان سبب گریه را پرسید .آنان گفتند : (( ای امیر ! وقتی که ما را به فلان شهر فرستادی ، در حین رفتن به آن شهر ، عبور ما به رودفرات افتاد که عربها به ان نواحی نینوا می گویند . ما دیدیم که درآنجا لشکریان زیادی از انسانها جمع شده ودر حال جنگ هستند . وقتی که نزدیک آنان شدیم ، مشاهده کردیم که حضرت حسین بن علی علیه السلام ، پسر همان اقای بزرگواری که ما را مسلمان کرده ، یکه و تنها برنیزه ی بی کسی تکیه داده و به چپ وراست خود نگاه می کرد ومی فرمود : ((آیا یاری دهنده ای هست تا ما را یاری دهد ؟!)) و نیز شنیدم که اهل و عیال آن بزرگوار ، فریاد العطش العطش بلند کرده بودند . وقتی که این واقعه ناگوار را مشاهده کردیم فی الفور خود را به بئر ذات العلم رساندیم تا شما را خبر نماییم که اکنون پسر رسول خدا (ص) را به شهادت می رسانند .)) به محض اینکه زعفر جنی این سخنان را شنید ، تاج شاهی را از سر خود بر داشت و لباسهای دامادی را از تن خود خارج کرد و طوایف مختلف جن را با سلاحهای آتشین آماده کرد وهمگی با عجله به سوی کربلا حرکت نمودند .  خود زعفر گفته است : (( وقتی که ما وارد زمین کربلا شدیم ، دیدیم که چهار فرسخ در چهار فرسخ رالشکریان دشمن فراگرفته است ، بعلاوه صفهای فرشتگان زیادی را دیدیم . ملک منصور با چندین هزار فرشته ی دیگر یک طرف، ملک نصر با چندین هزار فرشته از طرف دیگر ، جبرئیل با چندین هزار فرشته ی دیگر در ان طرف و در یک طرف دیگر میکائیل با چندین هزار فرشته ی دیگر در ان طرف ، ودر یک طرف دیگر اسرافیل ، ملک ریاح ( فرشته بادها ) ، فرشته ی دریاها ، فرشته ی کوهها ، فرشته ی دوزخ و فرشته ی عذاب و... هر یک با لشکریان خود منتظر گرفتن اجازه از حضرت بودند . بعلاوه ارواح یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر ( علیهم السلام ) از ادم تا خاتم همه صف کشیده ، مات و متحیر مانده بودند . تمام موجودات و حقیقت کل اشیا در کربلا بودند و همگی گریان . چه کربلا و چه غوغائی .خاتم پیامبران ( ص ) آغوش خود را گشوده و به امام حسین علیه السلام می فرمود:(( پسرم ! عجله کن ! عجله کن ! به راستی که مشتاق تو هستیم .)) حسین بن علی علیه السلام یکه و تنها در میان میدان با زخمها و جراحات فراوان ، پیشانی شکسته، با سری مجروح، با سینه ای سوزان و با دیده ای گریان ایستاده بود و در هر نفسی که میکشید ، از حلقه های زره خون می چکید اما اصلا" توجهی به هیچ گروهی از ان فرشتگان نمی کرد به من هم کسی اجازه نمی دادتا خدمت ان حضرت برسم .   همانطور که از دور نظاره میکردم ودر کار ان حضرت حیران بودم ،ناگهان دیدم که اقا امام حسین علیه السلام سر غربت از نیزه ی بی کسی بلند کرد و با گوشه چشم به من نگاه کرد و اشاره ای فرمود که : ای زعفر ! بیا .در این هنگام همه فرشتگان به سوی من نگاه کردند و مرا اجازه دادند تا نزد حضرت بروم . من خود را خدمت حضرت رساندم و عرض کردم : من با نود هزار جن به یاری شما امده ام . اگر بخواهی تمام دشمنانت را قبل از اینکه از جای خود حرکت کنی نابود میسازیم . حضرت فرمود : ای زعفر  ! خدا و رسولش از تو راضی باشند . خدمت تو مورد قبول درگاه حق باشد .اما لازم نیست که زحمت بکشید ،شما برگردید .عرض کردم : قربانت شوم چرا اجازه نمی فرمائید ؟! حضرت فرمود : خداوند چنین نخواسته است و باید به لقای حضرت دوست برسم . اگر من در جای خود بمانم خداوند بوسیله چه کسی این مردم نگونبخت را مورد امتحان قرار دهد ؟ و چگونه از کردار زشت خود آگاه خواهند شد ...   جنیان گفتند : ای حبیب خدا و ای فرزند حبیب خدا ! به خدا سوگند اگر اطاعت از تو لازم و مخالفت با تو حرام نبود ، سخنت را قبول نمی کردیم و تمام دشمنانت را پیش از دستیابی به تو از میان می بردیم . حسین بن علی علیه السلام فرمود : به خداوند سوگند که ما بر این کار از شما جنیان تواناتریم ولی باید حجت بر مردم تمام شود تا (( آنکس که گمراه می شود با دلیل گمراه شود و انکس که هدایت می شود با دلیل هدایت شود .))   من (زعفر ) به امر آن حضرت مایوسانه برگشتم .وقتی که ما جنیان به محل خود رسیدیم ، بساط شادی را جمع کرده و اسباب عزا را فراهم کردیم . مادرم به من گفت : پسرم چه میکنی ؟! کجا رفته بودی که اینچنین ناراحت بر گشتی ؟!   گفتم :مادر ! پسر ان بزرگواری که ما را مسلمان کرد ، اینک در کربلا در چنان حالی است که من رفتم تا یاریش کنم اما ان حضرت اجازه نفرمود و چون امر امام واجب بود ، باز گشتم .مادرم وقتی که سخنان را شنید ، گفت : ای فرزند ! تو را عاق می کنم . من فردای قیامت در جواب مادرش حضرت فاطمه (س ) چه بگویم ؟! زعفر گفت : مادر ! من خیلی ارزو داشتم تا جانم را فدای انحضرت کنم ولی ایشان اجازه نفرمود . مادرم گفت : ((بیا برویم ، من همراهت می آیم . مادرم جلو و من با لشکریانم از پشت سرش ، دوباره به سوی کربلا حرکت کردیم . )) و هنگامی که به انجا رسیدم ، از لشکریان کفار صدای تکبیر شنیدم و چون نگاه کردیم ، دیدیم که سر مبارک و درخشان اقا امام حسین علیه السلام بالای نیزه است و دود و آتش از خیمه های حرم بلند است . مادرم خدمت حضرت امام سجاد علیه السلام رسید اجازه خواست تا با دشمنان آنان بجنگد ولی ان حضرت اجازه نداد و فرمود : (( در این سفر همراه ما باشید و در شبها اطفال ما را مواظبت کنید تا از بالای شتران بر زمین نخورند .))   در نتیجه جنیان اطاعت کردند و تا سرزمین شام با اسیران بودند تا حضرت سجاد علیه السلام آنان را مرخص فرمود . زعفر آمد با سپاه بی شمار در حضور آن ولی کردگار ایستاد از دور با صد احترام کرد با سلطان مظلومان سلام عرض کرد ای خسرو دنیا و دین بنده ی درگاه ، زعفر را ببین هست حاضر زعفرت با این سپاه بهر یاری ای غریب بی پناه اذن فرما بر سپاه جنیان تا بگیرند داد تو از کوفیان لشکر جن هست از جان یاورت اذن ده گیرند خون اکبرت این فرات از چه به رویت بسته اند اهل بیتت از عطش دل خسته اند اذن ده   بر    لشکر حق   از کرم تا رسانند آب بر اهل حرم ذاکرا  رو   در پناه شاهدین تا شود نام تو تاج الذاکرین داستانی عجیب ولی واقعی زن جوان وقتی پس از ماهها آزار واذیت توسط جن ها ناچارشد تن به خواسته های آنها بدهدو با چشمانی اشکبار در دادگاه کرج حاضر شد. این زن و شوهر جوان پس از چند سال زندگی برای اینکه زن جوان از شکنجه ها و آزار واذیت جن ها نجات یابد طلاق گرفت . 21 تیر ماه سال 1383 زن وشوهر جوانی در شعبه 17 دادگاه خانواده کرج حاضر شدند و درخواست شان را برای طلاق توافقی به قاضی اکبر طالبی اعلام کردند . شوهر 33 ساله این زن به قاضی گفت : من وهمسرم از اول زندگی مان تا حالا با هم هیچ مشکلی نداشتیم ولی حالا با وجود داشتن دو دختر 10 و2 ساله به خاطر مشکلاتی که همسرم به آن مبتلا شده است ناچار شده ایم که از هم جدا شویم. مرد در ادامه حرفهایش گفت : هر شب جن ها به سراغ زنم می آیند واو را به شدت آزار واذیت می کنند من دیگر نمی توانم زنم را در این شرایط ببینم . زن جوان به قاضی گفت : 13 ساله بودم که در یک محضر در کرج مرا به عقد همسرم که 9 سال از من بزرگتر بود در اوردند . درست یک هفته بعد از عقدمان بود که خواب های عجیبی را دیدم .در عالم کودکی بودم و معنای خواب ها را نمی فهمیدم ولی اولین خوابم را هرگز فراموش نمی کنم . آن شب در عالم رویا دیدم که چهار گربه سیاه و یک گربه سفید در خانه مان آمده اند. گربه های سیاه مرا به شدت کتک می زدند ولی گربه سفید طرفداری مرا می کرد و از آنان خواست که کاری به من نداشته باشند از خواب که بیدار شدم متوجه خراش ها و زخمهایی روی بدنم شدم که به آرامی از ان خون بیرون می زد .  دیگر ترس مرا برداشته بود حتی روزها وقتی جلوی آینه می رفتم گربه ها را درچشمانم می دیدم . از آن شب به بعد جنگ وجدال های من با چند گربه ادامه پیدا کرد . ( جنها در عالم انسانها و در کوچه و بازار ، معمولا به شکل گربه سانان ظاهر میشوند . البته به هر شکل دیگری هم که بخواهند،متوانند ظاهر بشوند ) در این مورد ابتدا با هیچ کس حرفی نزدم وتنها خانواده من و خانواده او جای زخمها را می دیدند دوران عقد 9 ماه طول کشید چون این شکنجه ها ادامه داشت خانواده ام مرا نزد یک دعانویس در ماهدشت کرج بردند او در کاسه آبی دعا خواند و بعد کاسه را کنار گذاشت به آینه نگاه کردم گربه ها را دیدم آن مرد دعانویس دست وپای گربه ها را با زنجیر بسته بود بعد از آن به من گفت باید چله نشینی کنی وتا چهل روز از چیزهایی که از حیوانات تولید شده استفاده نکنی تا چند روز غذا رشته پلو و عدس پلو می خوردم و این مساله و دستوراتی را که او داده بود رعایت کردم اما روزهای بعد پدر شوهرم که خسته شده بود اجازه نداد که این کار را ادامه بدهم . بعد از جشن عروسی ما، آن گربه ها رفتند .جای دیگر یک گربه سیاه با دوغول بیابانی که پشت سر او حالت بادی گارد داشتند سراغم آمدند . غولها مرا می گرفتند و گربه سیاه مرا می زد . من با این گربه 5 سال جنگیدم تا اینکه یکی از بستگانم ما را راهنمایی کرد تا مشهد نزد دعانویسی برویم. دعانویس مشهدی از ما زعفران - نبات -پارچه و کوزه آب ندیده خواست. او به کوزه چاقو می زد زمانیکه ما از خانه او خارج می شدیم ناگهان کوزه را پشت سرم شکاند و من ترسیدم .او گفت جن ها را از بین برده است . همان شب گربه بزرگ سیاه در حالیکه چوبی در دست داشت به همراه 13 گربه کوچک سراغم آمدند و مرا به شدت کتک زدند حال یک گربه تبدیل به 14 گربه شده بود .باز بستگان مرا راهنمایی کردند سراغ دعانویس های دیگری برویم. در قزوین پیر مردی با ریش های بلند. در چالوس پیر مردی .در روستای خاتون لر. در تهران و.... حتی 40 هزارتومن پول دادیم و دعا نویسی از اطراف اراک به منزلمان آوردیم و 250 هزار تومن از ما دستمزد خواست اما او که رفت همان شب باز من کتک خوردم. در این 12 سال 10-15 میلیون تومن خرج کردیم اما فایده ای نداشت. حتی در بیمارستان نزد چند روانپزشک رفتیم ولی کاری از دستشان بر نیامد. چاقو قیچی سنجاق هرچه بالا سرم گذاشتم نتیجه نداشت. حتی دعا گرفتم. جن ها کیف دعا را برداشتند و چند روز بعد کیف خالی را در گردن دخترم انداختند . گربه سیاه به اندازه یک میز تلویزیون بود او روی دو پا راه می رفت بینی بزرگ قرمز و گوشهای تیز و چشمان براقی داشت و مثل آدم حرف می زد اما گربه های کوچک چهار پا بودند و جیغ می کشیدند.از زندگی با شوهرم راضی بودم و همدیگر را بسیار دوست داشتیم . اما جن ها از من می خواستند که از همسرم جداشوم .اوایل فقط شب ها آنها را می دیدم اما کم کم روزها هم وارد زندگی ام می شدند . گربه بزرگ مرا بسیار دوست داشت وبا من حرف می زد به من می گفت از شوهرت طلاق بگیر او شیطان وبد دهن است به تو خیانت می کند . شبها که شوهرم می خوابید آنها مرا بالای سر شوهرم می بردند به من می گفتند اگر با ما باشی و از همسرت جدا شوی ارباب ما میشوی اما اگر جدا نشوی کتک خوردنها ادامه دارد . آنها دو راه پیش پایم گذاشتند به من گفتند نزد دعانویس نرو فایده ای ندارد فقط یا از همسرت جدا شو و یا با ما بیا  . آنها شب ها مرا بیرون می بردند وقتی با آنها بودم پشتم قرص بود و از تاریکی نمی ترسیدم چون از من حمایت می کردند . آنها مرا به عروسی هایشان می بردند فضای عروسی هایشان سالنی تمیز شفاف و مرتب بود در عروسی هایشان همه نوع میوه بود در عروسی ها گربه بزرگ یک سر میز می نشست ومن سر دیگر میز و پذیرایی آنچنانی از میهمانان می شد آنها به من طلا و جواهرات می دادند .  در حالیکه ساز ودهل نمی زدند اما صدای آن به گوش می رسید در میهمانی ها همه چیز می خوردم و خوش می گذشت اما وقتی پای حرف می رسید آنها مرا به شدت کتک می زدند فضایی که مرا در آن کتک می زدند با فضای عروسی شان زمین تا اسمان فرق داشت . محله ای قدیمی مثل ارگ بم با اتاق های کوچک در فضایی مه آلود و کثیف که معلوم نبود کجاست در آن فضا فقط گربه بزرگ روی صندلی می نشست و گربه های کوچک همه روی زمین روی کول هم سوار بودند بیشتر ساعاتی که مرا کتک می زدند 3 صبح بودحدود 2 ساعت مرا می زدند اما این دو ساعت برای شوهرم شاید 20 ثانیه می گذشت او با صدای ناله های من بیدار می شد و می دید از زخم ها خون بیرون می زند . زخمها رابا بتادین ضد عفونی می کردم وقتی گربه بزرگ مرا می زدجای زخمها عمیق بود اما تعداد زخمها کمتر بود . گاهی که او نمی زد وبه گربه های کوچک دستور می داد آنها خراشهای زیادی به شکل 7 را روی تنم وارد می کردند حتی صورت مرا با این خراشها شطرنجی می کردند حتی گاهی شبها مرا تا صبح می زدند . شبهایی که قرار بود کتک بخورم کسل می شدم و می فهمیدم می خواهند مرا بزنند. آن ها سه سال مدام به من می گفتند باید از شوهرت طلاق بگیری . در حالیکه دختر بزرگم 7 ساله بود من دوباره باردار شدم . آن ها بقدری عصبانی بودن که مرا تا حد بیهوشی کتک زدند.در 9 ماه بارداری بارها آنها به من حمله می کردند تا بچه را از شکمم بیرون بکشند واو را از بین ببرند شبها همسرم بالای سرم می نشست تا آنها مرا کتک نزنند اما او فقط پنجه هایی که به بدنم کشیده می شد را می دید وکاری نمی توانست بکند . زمانی که منزل مادرم می آمدم جن ها با من کاری نداشتند و سراغم نمی آمدند اما به محض آنکه پا در خانه شوهرم میگذاشتم آنها اذیت وآزار را شروع می کردند . یک شب پدر شوهرم گفت تا صبح با قمه بالای سرت می نشینم و هر چند وقت قمه را از بالای سرت رد میکنم تا آنها کشته شوند. نزدیکیهای صبح پدر شوهرم چند لحظه چرت زد که با صدای فریاد من بیدار شد ودید بدن من به شدت زخمی و خون آلود است . پدر شوهرم سر این قضیه 4 ماه مارا به همراه اثاثیه مان به منزل خودش برد اما شب که خوابیده بود آنها سراغش آمده و گفته بودند عروست کجاست و او گفته بود در ان اتاق با دخترم خوابیده است. صبح که از خواب بیدار شدم دیدیم صورتم خون آلود است . دیگر کمتر کسی به منزل ما رفت وآمد داشت . یکبار برادرم آمد به منزلمان و دید دخترم مشقهایش را می نویسد ومن حمام هستم اما صدایی از حمام نمی آید بعد از 20 دقیقه که در را باز کرد می بیند من در حمام زیر دوش غرق در خونم .یکبار به دستشوئی رفته بودم و تا 3 ساعت بیرون نیامدم. خواهرانم که نگران بودند در را بازکرده و دیدند تمام بدنم چنگ خورده و جای خراش است .  گربه بزرگ دوپا علاقه زیادی به من داشت او فقط فردای من را به من می گفت او در مورد من بسیار تعصب داشت و اگر کسی به من توهین می کرد او می گفت تو چیزی نگو تلافی اش را سرش در می آورم . همیشه همه می گفتند آه و نفرین تو می گیرد . من کاره ای نبودم فقط حمایت و تعصب جن ها بود بیشتر اوقات می فهمیدم بیرون چه اتفاقی می افتد حتی خیلی وقتها که قرار بود جایی دعوایی شود من خودم را قبل از آن میرساندم تا جلوی دعوا را بگیرم . همه به من میگفتند اگر از آنها جواهرات بخواهی برایت می آورند .یکبار از آنها خواستم آنها یک انگشتر بزرگ مروارید که حدود 30 نگین اطراف آن بود برایم اوردند اما گفتند تا یک هفته به کسی نگو و بعد آشکارا دستت کن اما شوهرم آنرا در جیبش گذاشت وبه همه نشان داد .جن ها آمدند آنرا بردندوبه من گفتند لیاقت نداری . دیگر کم کم نیرویی مرا به خارج از خانه هدایت می کرد و بی هوا بیرون از منزل می رفتم اما نمی دانستم کجا بروم . این اواخر به مدت سه ماه زنی جوان و بسیار زیبا با موهای بلند و طلایی رنگ در حالیکه چکمه ای تا روی زانوهایش می پوشید از اوپن آشپزخانه وارد منزلمان می شد .دختر کوچکم او را دیده و ترسیده بود. روی چکمه هایش از پونز پوشیده شده بود او روزها به خانه ما می امد و بسیار کم حرف می زد و زیبایی و قدرت این زن حیرت اور بود او بدون انکه چیزی بگویم ذهن مرا می خواند و کارها را انجام می داد حتی دکور منزل را تغییر می داد و لباسهای او مانند لباسهای من بود اگر من در منزل روسری به سر داشتم اوهم روسری به سر داشت. او در منزل همه کارها را می کرد اما وارد آشپزخانه نمی شد و چیزی نمی خورد .یکبار برای من گوشت قربانی آورد . تا اینکه همسرم به خانه برگشت و از تغییر دکوراسیون اتاق خواب ناراحت شد و آن را مانند اولش کرد. زن چکمه پوش دیگر سراغم نیامد ولی گربه بزرگ گفت همسرت تاوان کارش را می دهد و همسرم به زندان افتاد. این روزهای آخر سه زن ویک مرد به سراغم آمدند و در اتاق پرستاری مرا اذیت می کردند یکی از زن ها شبیه من بود آزار آنها که تمام می شد گربه ها می آمدند . از شوهرم خواستم که از هم جدا شویم دیگر توان مبارزه با آنها را نداشتم روز ها در حین جمع وجور کردن خانه ناگهان بویی حس کردم بویی عجیب بود می فهمیدم الان سراغم می آیند و مرا به قلعه می برند و کتک می زنند. ناگهان بیهوش می شدم گاهی تا 48 ساعت منگ بودم راه میرفتم و غذای زیادی می خوردم اما خودم چیزی نمی فهمیدم. صبح روز بعد زوجین در دادگاه حضور یافتند روی صورت زن جوان زخم عمیق سه چنگال با فاصله ای بیشتر از دست انسان وجود داشت و صورت و دست های زن خون آلود بود . در 10 مرداد حکم طلاق صادر شد. زن جوان گفت جن ها دیشب آمدند ولی دیگر مرا نمی زدند آنها خوشحال بودند و گفتند اقدام خوبی کردی آن را ادامه بده این زن جوان گفت : رای طلاق را دوماه بالای کمد گذاشتم و اجرا نکردیم آن ها شب سراغ من آمدند ومرا وحشتناک کتک زدند طوریکه روی بدنم خط ونشان کشیدند. با همسرم قرار گذاشتیم ساعت 19 عصر روز بعد برای اجرای حکم طلاق به دفترخانه برویم و حضانت دو دختر م به همسرم سپرده شد . ساعت 17 آنروز قبل از مراجعه به محضر همسرم مرا نزد دعانویسی برد. مرد دعانویس به همسرم گفت : اگر زنت را طلاق بدهی جن ها او را می برند و از ما 10 روز مهلت خواست تا جن ها را مهار کند. خانواده ام گفتند تو که 12 سال صبر کردی این 10 روز را هم صبر کن اما در این ده روز کتک ها شدیدتر بود طوری که جای زخمها گوشت اضافه می آورد حتی سقف دهانم را زخم کرده بودند و موهای سرم را کنده بودند . چند بار مرا که کتک می زدند دختر کوچکم برای طرفداری به سمت من دوید اما آنها دخترم را زدند.پس از اجرای حکم طلاق جن ها خوشحال بودند بعد از آن چند بار به منزل همسرم رفتم تا کارهایش را انجام دهم و خانه اش را مرتب کنم اما جن ها با عصبانیت سراغم آمدند و دندان قروچه می کردند . بعد از طلاق که به خانه پدرم به همراه دو دخترم برگشتم دیگر آنها سراغم نمی آیند ومرا نمی زنند. تا چند وقت احساس دلتنگی به آنها دارم اگر بخواهم می توانم آنها را ببینم . نادعلیاً مظهر العجائب، تجده عونالـک فی النوائب،کل هم و غم سینجلی،بعظمتـک یاالله، بنبوتـک یا محمد و بولایتـک یاعلی  یا علی  یا علی روایت شده که چون پیامبر (ص) به جنگ بنی المصطلق تشریف می بردند در نزدیکی وادی و دره ناهمواری فرود آمدند چون آخر شب شد فرشته وحی الهی نازل شد وبه حضور پیامبر عرضه داشت که طایفه ای از کافران ومتمردین جن در این وادی کمین کرده اند می خواهند به اصحاب شما حمله کنند .پیامبر به امام علی (ع) فرمود : به سوی کمینگاه جنیان که از دشمنان خدا هستند برو و با قدرتی که خداوند به تو اعطا کرده وبا استفاده از اسماء الهی که خداوند تورا به آن آگاه گردانیده شر آنها را از سر اسلام برطرف کن . سپس صد نفر از صحابه را که صاحب شمشیر بودند با آن حضرت همراه ساخته فرمود : با علی باشید و آنچه که دستور داد اطاعت کنید امیرالمومنین( ع )متوجه آن وادی شد چون نزدیک کمین گاه رسید به اصحاب خود فرمود : در کنار وادی توقف کنید تا شما را دستور ندادم حرکت ننمایید اما خود ان بزرگوار از شر دشمنان به خدا پناه برده بهترین اسماء الهی را یاد کرد وبه سمت دشمن حرکت کرد وبه اصحاب هم اشاره فرمود به سوی من حرکت کنید . چون نزدیک دره رسیدند فرمود : همین جا توقف کنید دیگر جلو نیایید لکن خود آن حضرت وارد آن وادی خوفناک شد اصحاب دیدند باد تندی وزید نزدیک بود همه همراهان بر روی زمین بیفتند و از ترس شروع به لرزیدن کردند .حضرت علی( ع )در وسط دره با صدای بلند نعره می زد : منم علی بن ابی طالب وصی رسول رب العالمین و پسر عم ان بزرگوار . اگر توان دارید در مقابل من بایستید واز برابر من فرار نکنید در همین حال صورت هایی پیدا می شد همچون زنگیان که شعله های آتش در دست داشتند وتمام وادی واطراف آن را فراگرفته بودند لکن حضرت قرآن تلاوت می نمودند و شمشیر خود را به جانب راست وچپ حرکت می داد وپیش می رفت وقتی که به نزدیکی انها می رسید مانند دود سیاه می شدند وبالا می رفتند ونابود می شدند .  سپس حضرت الله اکبر گویان از وادی بیرون امد ونزدیک همراهان ایستاد وقتی که دودها وآتش ها برطرف شد صحابه عرض کردند :یاعلی چه دیدی ماکه نزدیک بود از ترس هلاک شویم ؟ حضرت فرمود:وقتی که حاضر شدند وآماده حمله گردیدند من با صدای بلند شروع کردم به خواندن اسمای الهی و از ایشان نترسیدم و رو به ایشان حمله کردم تا در مقابل من ضعیف شدند واگر بر هیئت خود می ماندند همه را هلاک می کردم .خداوند مسلمانان را از شر ایشان نجات داد وباقیمانده ایشان به خدمت حضرت پیامبر ص پناه بردند تا ایمان بیاورند واز ایشان امان بگیرند وچون حضرت امیرالمومنین (ع )با اصحاب خود پیش پیامبر (ص) بازگشتند وخبر رانقل کردند پیامبر شاد شد وبرای امام علی( ع )دعای خیر کردند وفرمودند: یا علی خداوند بقیه آنها را طوری از شمشیر تو ترسانده بود که همگی با ترس ولرز پیش من آمدند واز من امان خواستند ومسلمان شدند ومن اسلام ایشان را قبول کردم .   ازدواج جن با انسان فاضل تنکابنی در قصص العلما در ضمن ترجمه شیخ جعفر عرب نقل نمود که: در زمانی که شیخ جعفر در لاهیجان بود شخصی به حضورش شرفیاب شده عرض کرد با جناب شیخ سخن محرمانه ای دارم . وقتی مجلس خلوت شد عرض کرد : من در حباله خود دو زن دارم . روزی در صحرا تنها بودم که دختری در نهایت حسن وجمال دیدم و از مشاهده او در بیابان هراسان و حیران شدم پس آن دختر پیش من آمد و گفت :وحشت نکن من دختری هستم از طایفه جن و عاشق تو گشته ام برو برای من در خانه خود منزلی آماده کن که من هر شب به نزد تو آیم و از مال دنیا هرچه بخواهی برای تو می آورم لکن به دو شرط اول : آنکه اززنان خود به کلی کناره گیری کنی و با ایشان مقاربت ننمایی دوم : آنکه این سر را به کسی اظهار نکنی و اگر از هر یک از این دو شرط تخلف کنی تو را هلاک میکنم و اموال خود را هم خواهم برد . من همان طوری که او گفته بود عمل کردم و تا به حال از زن های خود قطع علاقه کرده ام او اموال بسیاری هم آورده لکن از مقاربت او ضعفی بر من عارض شده که خود را نزدیک به هلاکت میبینم و از ترس او جرئت کناره گیری را هم ندارم زیرا میدانم هم مرا از بین میبرد و هم مالی که آورده خواهد برد فعلا کار من به اضطرار کشیده و برای خلاصی از این مهلکه جز شما پنا ه و مرجعی ندارم اکنون تو نائب امام زمان (ع) هستی مرا از این مهلکه باید نجات بدهی .شیخ بزرگوار چون این مطلب را شنید دونامه نوشت و به آن مرد داد و فرمود: یکی از اینها را بر بالای اموال خود بگذار و آن دیگری را در دست خود بگیر و در مقابل آن خانه بنشین و چون آن دختر آمد بگو این نامه را شیخ جعفر نجفی نوشته است. آن شخص می گوید به دستور شیخ بزرگوار عمل کردم .چون دختر آمد آن نامه را به او نشان دادم و گفتم آقا شیخ جعفر این نامه را نوشته .چون این حرف را شنید دیگر پیش من نیامد و به نزد اموال روانه گردید. وقتی نامه دیگر شیخ را روی اموال دید برگشت به من متوجه شد وگفت :اگر شیخ بزرگوار نامه ننوشته بود تو را به جهت افشای این سر هلاک می کردم و این اموال را هم میبردم لکن بر امر شیخ مخالفت نمی توانم بکنم و قادر هم نیستم . این جمله را گفت و رفت و دیگر او را ندیدم. درخواست ازدواج جن از انسان حجه الاسلام آقا سید محمد ابراهیم حسینی (صدر)نقل فرمودند که :من در سال1374 در روستای کرزان از توابع تویسرکان منبر می رفتم.روز تاسوعا بود. بامیزبان خود اقای محمود افشاری برای گردش به صحرا رفتیم .پدری با دوفرزندش را دیدیم که لوبیای قرمز می کاشتند.بعد از احوالپرسی سخن معجزه ائمه به میان آمد.آقای کریمی داستان جالبی نقل کرد وگفت :یکی از بچه ها به نام عباس مرد متدین ودقیق در انجام تکالیف شرعی است که با مادر وهمسر خود زندگی می کند.روزی از محل کار خود خارج شده به سوی منزل میرود در بین راه صدای دختری به گوش میرسد که ایشان را با نام صدا میزند.وقتی که بر میگردد دختری زیبا با قیافه بسیار دلفریبی را مشاهده میکند آن دختر اظهار می کند عباس من عاشق تو شدم و در خواست ازدواج با تو را دارم .عباس با شنیدن این کلام در حالی که از اتهام مردم هراسان است که در کوچه با چنین دختری مشغول صحبت گردیده گفت : من همسر و مادری در تحت تکلف خود دارم و هیچ گونه توانایی اراده دو همسر ومادرم را ندارم . دختر اظهار میکند که من از شما توقع مخارج وغیره را ندارم بلکه نیازهای مادی شما را هم هرچه باشد برطرف خواهم کرد . عباس می گوید چون نمی خواستم در جایی که مردم متوجه بودند با او صحبت کنم تا مبادا آبرویم خدشه دار شود لذا بی اعتنایی کرده و به سوی منزل روانه شدم . وقتی به منزل رسیدم دیدم جلوتر از من آمده و در منزل نشسته است .گفتم: من تا به امروز اصلا تو را ندیده ام تو چطور ندیده عاشق من شده ای؟ گفت : من از طایفه جن هستم انسان نیستم ولی چکنم عاشق و دلباخته تو شده ام از تو تقاضای ازدواج دارم و تمام زندگی ترا تضمین میکنم که با خوشبختی زندگی کنی .عباس میگوید او هرچه اصرار می کرد من مخالفت میکردم تا اینکه گفت : عباس من میروم تو تا فردا با مادر و همسرت مشورت کن. در همین حال مادر وهمسرم نشسته بودند گفتند : گویا تو با کسی صحبت میکنی ما که غیر از تو کسی را نمی بینیم من جریان را شرح دادم مادرم گفت : عباس جن زده نشده باشی؟ آن روز گذشت فردا من طبق معمول به دکان رفته مشغول کار شدم ودر وقت همیشگی به خانه بر گشتم وقتی که وارد شدم دیدم باز آن دختر نشسته و منتظر است . بعد از سلام و جواب گفت : عباس! با مادر وهمسرت مشورت کردی؟ گفتم: دیروز من به تو گفتم من نیازی به ازدواج دوم ندارم و خواهش میکنم که دست از من بردار. او گفت : من در عشق تو بیقرارم و می سوزم استدعا میکنم با من ازدواج کنی و همین طور اصرار میکرد .گفتم : خلاصم کن من ابدا به ازدواج دوم تن نخواهم داد باز دیدم رهایم نمی کند ناچار برای خلاصی خود سیلی محکمی به صورتش زدم . نگاه به من کرد وگفت: اگر من چنین سیلی به تو بزنم زنده نخواهی ماند .در همین حال وقتی از من مایوس شد یک سیلی به من زد . دیگر نفهمیدم جریان چه شد وقتی مادر وهمسرم می بینند من نقش زمین شدم مرا به پزشک می رسانند . ولی چون کاملا لال شده بودم از معالجه من نا امید می شوند. عباس بعد از مدت مدیدی با همین حال که قادر به سخن نبود زندگی میکند تا اینکه روزی آرزو میکند که به زیارت امام رضا (ع) نائل آید و این آرزو را با اشاره به نزدیکان خود میفهماند . مادر وهمسر و برادری که در تهران زندگی میکرد به همراه عباس به مشهد مقدس عازم میشوند . یک هفته در مشهد میمانند و هر روز به زیارت مشرف میشوند تا اینکه روزی در منزل عباس امام رضا(ع) وامام زمان (عج) را در خواب میبیند و شفای کامل پیدا میکند.  بئر ذات العلم قضیه بئر ذات العلم در بین خاص و عام از قضایای مشهوره است که خداوند خواست با دست با کفایت وصی بلافصل پیامبراکرم(ص)آن را فتح فرماید تا به نام مبارک حضرت امیرالمومنین(ع)در تاریخ جاودانه باشد. واعظ قزوینی مرحوم((صدرالدین))در کتاب((ریاض القدس))از((کنزالواعظین))و((ریاض المومنین))و از کتب دیگر و همان طور عالم بزرگوار مرحوم حاج سید قریش حسینی در کتاب((الفضل فی بعض معجزات امیرالمومنین))از کتاب((ابوالحسن عسگری))از((ابوسعید خدری))و((حذیقه بن الیمان))نقل می کنند و مدعی هستند که این جریان چون آفتاب در وسط آسمان مشهور است وقتی که موکب همایون حضرت ختمیمرتبت ژیامبر اکرم(ص)از جنگ(سکاسک و سکون)با فتح و خوشحالی با غنایم مفصل مراجعت فرمودندُبه زمین شوره زار و بی آب و علفی رسیدند در آن صحرا صداییُجز عفاریت جنیان و بانگ غول بیابان شنیده نمی شد. غول اندر آن قدم ننهد ور نهدبود درمانده تر ز مورچه لنگ در لگن نه مرغ و نه فرشته و نه وحش نه آدمی نه رسم و نه زیاد و نه اتلال و نه دمن ((فاستد علی المسلمین الحر و ضعف البصر)) سپاه محمدی(ص)از شدت حرارت چشمانشان تار شده بود،به خدمت حضرت رسول(ص)پناه بردند،حضرت فرمود:آیا کسی از شما این منطقه را می شناسد؟شخصی به نام((عمر بن امیه ضمری))به خدمت حضرت عرضه داشت:یا رسول الله!من کاملا این وادی را می شناسم و مکرر با اسبان راهوار از اینجا عبور کردم.در این بیابان هیچ پناهگاهی وجود ندارد،هیچ لشگری به این صحرا نیامده مگر اینکه صدمات طاقت فرسا نصیب آنها گردیده است،زیرا مقام جنیان متمرد و مسکن شیاطین و محل عبور و مرور ابلیس می باشد.این وادی را((کثیب ازرق))می نامند،بیابانی است بسیار خوفناک.مسلمانان وقتی که مطلع شدند بیشتر روی به حضرت آوردند و راه نجات از آن منطقه را تقاضا نمودند.پیامبر اکرم فرمود:آیا کسی هست که نشانی از آب بدهد و من برای او در حضور الهی ضامن بهشت شوم؟ باز((عمر بن امیه))عرض کرد:یا رسول الله!در این بیابان چاهی است که آن را((بئر ذات العلم))می نامند،آبش سردتر از برف است و لکن احدی قادر نیست از آن استفاده کند زیرا که آن چاه محل اجتماع جن و عفریت هاست که آنها بر سلبمان ابن داوود(ع)تمرد کردند و مردم را از آن آب منع می کنند،سواری در آنجا منزل نمی کند مگر آنکه او را هلاک کند و لشگری به آنجا وارد نمی شود مگر اینکه اکثر آنها را می سوزانند،جریان این چاه را گذشته ها چنین نقل کرده اند:((تبع یمانی))در این وادی نزل کرد که ده هزار نفر از سواران او را از بین برده اند.((برهام بن فارس))پیاده شد،جمع کثیری از لشگر او تلف شدند.((سعد ابن برزق))لشگر کشید و بیست هزار از سواران او از بین رفتند،هم اکنون کله های قربانیان مثل تخم شتر مرغ در اطراف چاه پراکنده است. حضرت فرمود:((لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم و افوض امری الی الله)). یعد امر فرمود مسلمانان پیاده شدند،خیمه ها را برپا نمودند.حرارت از زمین و هوا دقیقه به دقیقه زیاد می شد،لشگر همه به آب احتیاج مبرم داشتند،حضرت در بین لشگر با صدای بلند می فرمود:ای معاشر مسلمین کیست از شما بر سر آن چاه برود و از برای ما خبری بیاورد تا من(پیش خدا)بهشت را برای او ضمانت کنم. پس((ابوالعاص ابن ربیع))که برادر رضاعی حضرت پیامبر بود،عرض کرد:یا رسول الله!این افتخار را به من مرحمت کن،زیرا یک مرتبه دیگرهم من به همراه جمع کثیری بر سر این چاه رفته بودیم،چون بر سر چاه رسیدیم عفریتی عظیم از چاه نمودار شد،هر کس از ما که اسب تندرو داشت نجات یافت،مابقی هلاک شدند،اما یا رسول الله!من آن روز هنوز به اسلام مشرف نشده بودم،الحمدلله خداوند ما را به وجود مسعود شما هدایت فرمود و از برکت دین مقدس اسلام امیدوارم آسیبی به من نرسد. حضرت،دعای خیر در حق ((ابوالعاص))فرمود و اجازه رفتن داد و ده نفر از شجاعان معروف و دلیران برجسته را به همراه((ابوالعاص))فرستادند که از آن جمله قیس بن سعد بن عباده و ابودجانه و سعدبن معاذ و سعد بن بشر و عمر بن امیه ضمری...را می توان نام برد همه اینها با تجهیزات کامل روانه شدند،وقتی که به نزدیک چاه رسیدند،چشمها مانند طشت پر آتش،دهان مانند غار افراسیاب گشوده و شعله آتش به جای نفس از دهان او بیرون می آمد.در آن وقت تمام بیابان را آتش و دود احاطه کرد،مانند رعد قاصف صیحه بر می کشید زمین از هیبت لرزه او به لرزه در آمد.مسلمانان خواستند فرار کنند،((ابولعاص))بن ربیع نعره زد((یا اخوانی من الموت تهربون))،یعنی آیا از مرگ فرار می کنید،در جای خود بایستید و مرا با این عفریت بگذارید،اگر بر او ظفر یافتم مقصود حاصل است و الا سلامم را به پیامبر خدا برسانید. پس ((ابوالعاص بن ربیع))شمشیر برکشید و قدم جرات پیش نهاد،آن عفریت فریاد کشید،کیستید و برای چه آمده اید؟آیا نمی دانید در این مکان پادشاهان جن و متمردان عفاریت جمعند که همه آنها از فرمان سلیمان ابن داود سرکشی کرده و گردنکشان و دلیرانند. ((ابولعاص))شمشیر کشید و گفت: نحن سلالات المعالی و الکرم                                     و اولیاءالرحمان سکان الحرم ارسلنا محمد تاج الامم                                     المصطفی المختار مصباح الظلم ونستقی من بئرکم ذات العلم                                     ونقتل الجان عباد الصنم ما بزرگان مکه و حرمیم         معدن جود و صاحب کرمیم دوستان خدای رحمانیم         امتان رسول سبحانیم سرور انبیا و تاج امم             روشنی بخش جمله عالم گفته ما را محمد(ص)عربی     سفته دری ز لعل تشنه لبی آب از چاه جنیان آریم             جان جنی ز تن بیرون آریم  یاران گفتند:کلام((ابوالعاص))تمام نشده بود که دیدیم عفریت صیحه ای از جگر کشید و خود را بر روی((ابوالعاص))انداخت،((ابوالعاص))را مانند گنجشک در چنگال باز دیدیم،فقط صدای وی را شنیدیم که می گفت: ((بلغوا سلامی علی رسول الله))((یاران سلامم را به پیامبر خدا برسانید)) ما از ترس فرار کردیم،بعد دیدیم آن عفریت به چاه رفت.برگشتیم و جنازه((ابوالعاص))را که مثل ذغال سیاه شده بود در سر چاه دیدیم،بر سر جنازه نشسته،گریه نمودیم.در همین حال از میان چاه غلغله و هیاهو بلندشد،گروه گروه صورتهای عجیب و غریب بیرون می آمد،ما همه پا به فرار گذاشتیم و به حضور پیامبر اکرم رسیدیم.دیدیم که جبرئیل خبر شهادت((ابوالعاص))را به حضرت رسانیده و آن بزرگوار گریه می کند،بعد فرمود:در حوصله مرغ سبزی است که در بهشت می خرامد،اصحاب هم آرزو می کردند که کاش ما به جای((ابوالعاص)) بودیم. ورود حضرت امیرالمومنین علی(ع)به صحنه حضرت امیرالمومنین برای ماموریت مهمی از لشگر عقب مانده بود،وقتی که رسید،((عمر ابن امیه ضمری))به استقبال آن حضرت شتافت و جریان شهادت((ابوالعاص))را به حضرت تسلیت گفت،اشک از چشم مبارکش جاری شد بعد به حضور پیامبر اکرم رسید و آن مصیبت را گرامی داشت،پیامبر فرمود:فعلا((ابوالعاص))با بدن سوخته در کنار((بئر العلم))افتاده است و خاکهای بیابان بر روی او می ریزد،حضرت امیر عرض کرد:سر شما سلامت باد!چاکران کم اگر شوند چه غم         از سر تو کم مباد مویی قربانت گردم فکری برای مسلمانان دیگر بفرمایید تا از تشنگی هلاک نشوند،آیا اذن می دهید که من بروم و از چاه((ذات العلم))آب بیاورم،چون جبرئیل از طرف خداوند به پیامبر اطلاع داده بود که این طلسم باید با دست علی شکسته شود لذا پیامبر فرمود:یا ابالحسن برو به سوی آن چاه که خدای تعالی حافظ و ناصر تو است ولکن باید با تو جماعتی هم باشند مخصوصا آنها که با((ابو العاص))بودند.بعد حضرت پیامبر علم نصرت را با دست مبارک خود به حضرت علی(ع)داد و آن حضرت را مشایعت کرده و دستهای مبارک را به آسمان بلند نمود و دعا کرد و برگشت.امام(ع)می رفت و یاران ملازم رکابش بودند وقتی که از لشگرگاه دور شد پرچم را با دست مبارک باز کرده و همه یاران را در زیر آن قرار داد و رجزی می خواند تقریبا به این مضمون:رسول خدا با دست مبارک پرچم پر افتخار اسلام را به من عطا کرد و امر فرمود تا با هر کافر و متمرد مقاتله کنم تا در مقابل دستور الهی و رسالت پیامبر سر فرود آرد،منم علی بن ابی طالب منم ابن عم رسول خدا،منم ناصر دین خداوند. وقتی که به نزدیک چاه رسیدند،دستور داد یاران قرآن بخوانند و خود حضرت آیه مبارکه: ((قد جاءالحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا)) را می خواندند،یعنی حق آمد باطل از بین رفت.((عمرو بن امیه))می گوید:از صدای رعد آسای امیرالمومنین زمین به لرزه درآمده بود،ناگهان عفریتی که قاتل((ابوالعاص))بود سر از چاه بیرون آورد. دهن باز کرد چو غار سیاه            چو تندر بپوشید رخسار ماه هوا تیره گون کرد از دود دم           زآتش علم سرزذات العلم گفت:کیستید؟آیا ندانستید که کسی اینجا قدم ننهاده مگر آنکه هلاک شده؟این سرهای انسانی را در کنار چاه نمی بینید؟چرا عبرت نمی گیرید.حضرت امیرالمومنین(ع)نهیب زد و نعره کشید:ای شیطان مردود و ای جن مطرود منم هلاک کننده دلیران،منم متفرق کننده لشگرها،منم مظهرالعجائب،منم علی ابن ابی طالب،منم پسر عم مصطفی.چون آن عفریت این کلمات را شنید بر امام حمله کرد و می خواست کاری که با((ابوالعاص))کرده بود،با حضرت نیز انجام دهد.راوی گوید،دیدم حضرت مبادرت نمود با ذوالفقار دو سر یک ضربت هاشمیه بر او زد،ما گمان کردیم آسمان به زمین آمد ناگاه دیدیم آن عفریت مثل دو قطعه کوه در چاه افتاد،امام رو به یاران فرمود:((هلموا الی بالقرب و الروایا))((یعنی،مشکها را پیش آرید)) ((قیس بن سعد عباده))گوید:به آن خدایی که ما را آفرید،وقتی که مشکها را آوردیم،دیدیم از غیرت اسداللهی حضرت،غضب بر چهره اش ظاهر گشته که زهره شیر از دیدن آن آب می شود.در این وقت صورتهای مختلف و صداهای بلند از چاه برخواست،عفاریت اجنه بیرون آمدند و آتش می پراکندند،دهانه چاه مانند نیران شده بود که شهاب فوران می کرد،تمام بیابان را دود فرا گرفت،در میان دود،صورتهای سیاه جن و شیاطین نمایان بود،از هیبت و رعب نزدیک بود روح از بدن ما بیرون آید. امیر المومنان با صدای بلند فریاد زد:یا معشر الجن و الشیاطین،آیا بر ولی خدا سرکشی می کنید و با صورتهای گوناگون ما را می ترسانید،خداوند به شما فرموده به این صورت درآمده با من ستیز کنید،یا با خدا افترا می بندید،اکنون من که ولی قادر ذوالمن هستم شما را به آتش شمشیر خود می سوزانم.پس آن بزرگوار شروع کرد به خواندن آیاتی از قرآن کریم.((قیس ابن سعد))می گوید:به خدا قسم حضرت آن قدر از عزائم و سوره های محترقات و قارعات و محکمات قرآنیه قرائت کرد و به صورت آنها دمید،دیدم کم کم دودها و شراره ها و صورتها و صوتها معدوم شد،پس حضرت ما را پیش طلبید بر سر چاه آمدیم،دلو و ریسمان به دست مبارک گرفت و در چاه افکند هنوز به وسط چاه نرسیده بود که ریسمان را قطع کردند و دلو خالی را بیرون انداختند،غضب از سیمای حیدر کرار آشکار شد و سر میان چاه کرده فرمود:ای جنی که ریسمان دلو ولی الله را بریدی و بیرون انداختی،خود بیرون بیا تا سزای عمل خود را ببینی،ناگهان عفریتی چون کوه با صورت عبوس با چشمهای برافروخته از چاه بیرون آمد.امام فرصت نداد که حمله کند،با صاعقه آتشبار چنان بر کمرش زد که آن چنارتناور را دو نیمه ساخت،و دلو دیگر را به چاه انداخت و به صورت بلند این رجز را به گوش جنیان رسانید. انا علی انزع البطین                  اخرب هامات العدی بالسیف ان تقطع الدلو لنا ثانیا                 اخمربکم ضربا بغیر حیف از قعر چاه جواب حضرت را با گستاخی می دادند،باز حضرت دلو را به چاه افکند،همین که به آب رسید،طناب را قطع نموده دلو را بیرون انداختند.امام(ع)فرمود:ای شیاطین و جن،هر یک از شما که دلو را قطع نموده است.باید به مبارزه بیرون بیاید،پس کسی بیرون نیامد. در همین حال عفریتی از میان چاه فریاد زد:ای صاحب دلو عظیم الشان که خود را از آل عدنان می شماری،اگر راست می گویی ما که دلو تو را بیرون انداختیم،تو هم خود را به چاه بیانداز،((ولاح الغضب فی وجه علی بن ابی طالب))،غضب را از سیمای مبارک علی نمایان شد،فرمود:ای گروه جن و شیاطین آیا علی را از آمدن میان چاه می ترسانید،پس آماده باشید که با ذوالفقار دو سر آمدم و رو به یاران کرد و فرمود:مرا به چاه فرو برید،مسلمانان به التجا و ناله در آمدند و عرض کردند:یا مولا،می خواهی خود را به دهان مرگ بیاندازی،این چاه پایان ندارد،تو اینجا هلاک خواهی شد،ما جواب رسول الله را چه بدهیم و به صورت حسنین چطور نگاه کنیم.حضرت فرمود:شما را به حق رسول الله قسم می دهم که مرا به چاه فرو برید،و گرنه خود را به چاه خواهم انداخت،اصحاب دیدند کلام حضرت قابل تغییر نیست و چاره ندارند.ریسمان به کمر حضرت بستند و وارد چاه کردند.((قیس ابن سعد))گوید:((هنوز به وسط چاه نرسیده بود،ریسمان حیدر کرار را بریدند،آن حضرت را سرنگون کردند،ما چون چنین دیدیم صدای ناله ما بلند شد به اینکه:آه پیامبر خدا مبتلا به غم شد و حسنین یتیم شدند،به سروسینه زدیم گوش دادیم که صدایی از حضرت بشنویم،جز ولوله شیاطین و بانگ عفاریت و صدای اجنه چیزی به گوش نمی آمد،یقین به نابودی امیرالمومنین نمودیم.در این اثنا صدای رعدآسای امیرالمومنین از چاه به گوش می رسید که می فرمود:((الله اکبر،جاءالحق و زهق الباطل)).بعد صدایی شنیدم که می گفتند:ای پسر ابی طالب امان بده ما را،صدای آن حضرت به گوش می رسید که:قسم به خدا برای شما نزد من امان نیست،تا اینکه به اخلاص بگوییدلا  اله الا الله محمد رسول الله(ص)،و عهد و میثاق را با من محکم نمایید که بعد از این هر کس بر سر این چاه وارد شد که آب ببرد،مانع نشوید.در همین حال پیامبر اکرم نگران بود،جبرییل وارد شد سلام خدا را رسانید و عرض کرد:خداوند می فرماید نگران نباش ما با چندین هزار ملائکه به حمایت و نصرت و حراست پسر عمت علی اقدام کرده ایم اگر می خواهید به سر چاه تشریف ببرید،مانعی نیست.حضرت فورا سوار شدند و با اصحاب به سوی چاه حرکت کردند لکن از شوق گریه می کرد. ((قیس ابن سعد))می گوید:ما که حیران،سر چاه مانده بودیم،دیدیم پیامبر اکرم تشریف می آورند لکن از چشمهای مبارک اشک می ریزد،ما وحشت کردیم که مبادا به امیرالمومنین صدمه ای رسیده باشد،این منظره باعث شد ما همه به گریه افتادیم،پیامبر با همین وضع به دهنه چاه رسید در حالی که دود و شراره آنجا را فرا گرفته بود و صداهای مختلف باز شنیده می شد جبرییل نازل شد عرض کرد:قربانت گردم،جزع مکن خداوند می خواست فتح این چاه و قتل متمردان جن و شیاطین با دست نازنین علی انجام می گیرد  و این قضیه تا قیامت به نام مقدس وی باشد والا خدای تعالی را ملکی است که در آن واحد تمام این گروه را قبض روح می کند اگر می خواهید،بخوانید علی را تا جواب دهد شما. پیامبر به صدای بلند فرمود:یا علی!حضرت امیر از قعر چاه جواب داد:لبیک لبیک یا رسول الله!ناگاه دیدم علی بر سر چاه آمد و به قدمهای پیامبر افتاد،رسول خدا پیشانی حضرت علی را بوسید و فرمود:یا علی من خبر دهم که تو در چاه چه کردی،یا خود شما می گویی؟امیرالمومنین عرض کرد:یا رسول الله!چیزی بر شما مخفی نیست،شما بفرمایید. از آن درج گوهر تکلم خوش است وز آن غنچه تر تبسم خوش است          ((قیس))گوید:ما غرق تعجب بودیم از این دو بزرگوار،جنگ امیر المومنین و رشادتهای او،و علم پیامبر که هر چه در زیر زمین پیش آمده بود خبر می داد. این خلق و سرّ این خلق اندیشه در نیاید دریای قلزم ست این در سرمه دان نگنجد پیامبر هر چه خبر می داد،علی(ع)تصدیق می کرد.حضرت فرمود یا علی بیست هزار عفریت را از دم تیغ گذراندی،مابقی جنیان امان خواستند تو گفتی امان نیست مگر برای اهل ایمان،از روی صدق و اخلاص بگویید:لا اله الا الله،محمد رسول الله،علی ولی الله و با من عهد کنید که کسی را از این چاه ممانعت نکنید،آنها قبول کردند و بیست و چهار هزار قبیله طوایف جن مسلمان شدند و ایمان به خدا آوردند.چون تو سلطان آنها را کشته بودی،پسر او چون مسلمان شده بود تاج شاهی را بر سر او گذاشتی و نام او را ضعفر نهادی و به جای پدرش صعفر بر تخت نشاندی حدود و شرایع دین را به آنها یاد دادی بیرون آمدی،عرض کرد:بلی یا رسول الله!چنین است،سپس پیامبر اکرم دستور داد سپاه آمدند در نزدیکی چاه رحل اقامت انداختند و از آب آن چاه سیراب شدند و مرکبها را سیراب کردند و یک شبانه روز در آن مکان بسر بردند و فردای آنروز به سوی مدینه حرکت کردند.   تصویری از جن این عکس پس از تایید رهبران دینی در کشور امارات در رسانه های مختلف چاپ و منتشر شد. یک جوان عرب در منطقه حلیله امارات با شنیدن صداهای عجیب در یکی از غارهای اطراف این منطقه  دوربین خود را برداشته و به محل می رود و در آنجا موجودی عجیب شبیه جن را مشاهده می کند. فرد عکاس بر اثر سکته قلبی فوت می شود و پلیس با اعلام دوستان او و مراجعه به محل در کنار جسد وی دوربین عکاسی می یابد و با ظهور فیلم داخل دوربین عکس جن را مشاهده می کند. این عکس و خبر در نشریات امارات به چاپ رسیده و از تلویزیون آن کشور نیز پخش شده است.      + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت امروز تصمیم گرفتم یک بحث شیرین رو تو سایت بگذارم که در مورد شخصیت یک فرد با توجه به هاله شخصی خاص خودش باشه. خب ائورا چیست؟ تعریف آئورا یا هاله ی نورانی در فرهنگ لغات، تجلی نامریی یا میدان انرژی ای است که اطراف تمام موجودات زنده و اشیا را احاطه کرده است. چون میدان انرژی دور همه چیز وجود دارد،حتی سنگ یا میز آشپزخانه هم دارای هاله ی نورانی است.در حقیقت هاله ی نورانی نه تنها دور تا دور بدن را احاطه کرده بلکه جزیی از هر سلول بدن است و ظریف ترین انرژی های حیات را منعکس میکند. واژه ی آئورا برگرفته از واژه ی یونانی آورا(avra) به معنی نسیم است. انرژی هایی که از بدن ما ناشی میشود شخصیت و طرز زندگی و افکار و احساسات ما را منعکس میکند.در حقیقت،هاله های نورانی بوضوح سلامت ذهن و جسم و روح ما را آشکار میسازد. عده ای معتقدند آئورا انعکاس خود ماست که ثبت کامل گذشته و حال و آینده ی ما در آن وجود دارد. آئورا شامل رنگ هم هست که برای دیدن آن به مقدار کمی نور نیاز هست چراکه رنگهای آن از نور بوجود آمده اند(اشتباه نشود،رنگهای آن نه خود آئورا) البته آئورا در تاریکی مطلق بطور کامل محو نمیگردد ، بلکه به شکل رشته های انرژی آبی رنگ ظریفی دیده میشوند. آئوراها به طرق مختلف دیده میشوند. معمولا بصورت میدان های انرژی شبیه به تخم مرغی بزرگ که کاملا بدن را احاطه کرده است، دیده میشوند. بیشتر هاله ها تا چند سانتی متری دور بدن ادامه پیدا میکنند. اعتقاد بر این است که شخص هرچه عارف تر و روحانی تر باشد، هاله ی او بزرگتر است.برای نمونه معروف است که هاله ی بودا تا چند کیلومتر امتداد داشته است!!! آئوراها از لایه های مختلف تشکیل شده اند. اولین بار که آئورا را ببینیم، تقریبا ابر مانند و سفیدرنگ به نظرمان میاید.اما وقتی دیدمان بهتر شود رنگهای آنرا هم میبینیم. هر هاله ای رنگی اصلی دارد که اطلاعات مهمی درباره ی شخص آشکار میکند. این رنگ بیانگر احساسات و ذهنیت و خلق وخوی فرد است. علاوه بر این ، هاله دارای شعاع های رنگی متفاوتی است که از بدن ساتع میشود و در سرتاسر هاله میدرخشد. عده ای آنرا امواج فکری تلقی میکنند، و بطور یقین افکار و احساسات ما بشدت بر هاله ی ما اثر میگذارد. این امواج ذهنی میایند و میروند و بصورت بخش دایمی هاله تلقی نمیشوند اما به هر حال، افکار و احساسات منفی میتواند تغییرات دایمی در هاله ایجاد کند. در چنین مواردی رنگهای طبیعی و درخشان و باشکوه هاله تبدیل به رنگهای کدر و زننده ای میشوند که حتی شرارت آمیز به نظر میرسد. غالبا وقتی فردی بیمار است لکه ای خاکستری رنگ در هاله ی او دیده میشود. جالب است بدانید که آئورا از بدو تولد وجود ندارد ولی با اولین دم وبازدم مرحله ی آغاز آن قابل رویت است. هاله ی نوزادان اساسا بی رنگ است ولی تا سه ماهگی نقره ای رنگ و کمکم تبدیل به رنگ آبی میشود که دلالت بر افزایش هشیاری دارد. وقتی آموزش کودک رسما آغاز میشود ، آئورای او رنگهای حقیقی خود را باز میتاباند که در سراسر زندگی او باقی خواهد ماند.         تعبیر رنگها حالا رنگ هاله ما چیه برای بدست اوردن رنگ هاله خودمون چی باید بکنیم. اعداد سال تولد و ماه و روز مربوطه روباهم جمع میکنیم مجموع کل باید بین 1تا 11 باشه .مثال: 1354/6/17=1354 23=1377=1 3 7 7=18=9   9هم رنگ برنزی میباشد. ترتیب رنگها: 1.قرمز 2.نارنجی 3.زرد 4.سبز 5.ابی 6.نیلی 7.بنفش 8.صورتی 9.برنزی 11.نقره ای 22.طلایی   واما شرح رنگها (قرمز) ویژگی : رهبری رنگ قرمز دارای اقتدار است . این رنگ نفسی محکم و قوی به شخص می دهد و تمایل به پیشرفت و موفقیت را در او بیدار می کند . در دوران کودکی رنگ قرمز معمولا مقهور کننده است . به خصوص اگر شخص مجبور باشد خود را با تمایلات خانواده وفق دهد . در نتیجه هاله ی نورانی گاهی اوقات تحت فشار و کدر است . وقتی شخص به دوران بزرگسالی برسد و بتواند روی پای خود بایستد ، هاله ی نورانی او منبسط می شود و نشان می دهد که او اکنون قادر است هر کاری را انجام دهد . افرادی که رنگ زمینه ی آئورای آنها قرمز است غالبا در رهبری و حرفه های پر مسئولیت پیشرفت می کنند . زیرا اشتیاق و انرژی و نفوذ لازم را برای الهام بخشیدن به دیگران دارند . آنان افرادی دلسوز و خون گرم هستند . رنگ قرمز همچنین دلالت بر جرات و جسارت طبیعی دارد . از ویژگی های منفی رنگ قرمز می توان از عصبانیت و خودخواهی یاد کرد . مفاهیم مرسوم رنگ قرمز : حساسیت ، نیروی حیات ، پرخاشگری . اگر زمینه ی هاله ی شما قرمز است بطور قطع فردی جاه طلب و مصمم و اجتماعی و خوش بین هستید. رنگ قرمز خالص و روشن در هاله بیانگر تمایل به مادیات است. شخصی که این رنگ در هاله ی او غالب است فردی ورزشکار یا شهوانی، پرشور ، با اراده و قوی است. قرمز رنگی فیزیکی ،برنده ،نائل شونده ومادی است، و افرادیکه هاله آنها این رنگ است پرهیجان ، رقابت جو ، رهبر ، شجاع و با شهامت و دارای توانایی و نیروی خواستن، شهوانی، موسس ، ترویج دهنده و ترقی دهنده اند قرمز سیر : فردی تیزهوش ، متمایل به هدف و ثروت و ماده،ارتباط برقرار کننده ، تجملی ، رهبر ، با مسئولیت، سازمان دهنده ، دارای نیروی رانشی و حرکت دهنده ، طراح ، حریص درخشش های قرمزرنگ اغلب نشانه ی خشم ، قرمز تیره (متمایل به آلبالویی) نشانه ی شهوت ، و قرمز مات اغلب نشانه ی رنجش و ناخشنودی است. در بررسی هاله از لحاظ بیماریهای جسمی ، قرمز اغلب نشانه ی تحریک بیش از حد یا التهاب در آن ناحیه است. از صفات مثبت این دسته دلسوزی و خونگرمی در حرفه های پرمسئولیت و رهبری موفق بوده،این افراد دارای جرات و جسارت طبیعی و ذاتا رهبر هستند. نارنجی   ویژگی : هماهنگی و مشارکت جویی نارنجی جزء رنگهای گرم و قابل توجه است که در رنگ زمینه ی افرادی که بطور طبیعی کارآمد و سریع الانتقال هستند و براحتی میتوان با آنان کنار آمد دیده میشود. آنان قادرند براحتی مردم را ببخشند و اغلب خود را در موقعیتی میابند که باید مشکلی را حل کنند. آنان مردمی متفکر ، فروتن ولایق هستند که جای پای خود را در روی زمین محکم میکنند. از ویژگیهای منفی نارنجی : تنبلی و طرزفکر بی خیالش باش است! رنگ نارنجی مشخص کننده ی احساسات و سلامتی است. اگر شفاف و خوش آیند به نظر برسد، بلند همتی ودیدگاه مثبت و همدردی با دیگران را نشان میدهد. نارنجی کدر نشاندهنده ی غرور و نخوت و تکبر است. رنگ پرتقالی : نماد لذت ، مبارزه ، تپش و لرزش ،انرژی مثبت و هیجان است ، فردی با این هاله مرد عمل ، ماجراجو ،اهل بیزینس و کسب وکار ، فیزیکی و خلاق است. نارنجی خالص نشانگر خلاقیت و عاطفه است. این رنگ اغلب شجاعت و شادی را نشان میدهد. افرادی که هاله ای به این رنگ را دارند ، افرادی تیز ، سریع الانتقال ، آداب دان و دلسوز هستند، و لذت زیادی از بودن با دوستان و خانواده شان میبرند. و بقیه رنگها در مطلبه بعدی     نظرات (1) 2    85/10/24   11:38 تکان دادن اجسام   چند تن از دوستان و خوانندگان خواسته بودند که راه تکان دادن اجسام را از طریق دست البته بدون برخورد آن بدانند. قبل از شروع باید به چند نکته اشاره کرد. 1- شخص بتواند انرژی خود را پیدا کند. 2- شخص بتواند انرژی خود را جهت ببخشد. 3- شخص بتواند روی موضوع مورد نظر تمرکز کافی را انجام دهد. برای این کار فرد باید سه پارامتر بالا را داشته باشد اگر چنین نیست ابتدا سعی کنید آنها را محیا سازید بعد میتوانید آن را تکان دهید. 1- کنترل انرژی برای کنترل انرژی ابتدا فرد باید بتواند انرژی را در خود پیدا کند. برای این کار ابتدا ریلکس شوید. و به درون خودتون فکر کنید و تمرکز کنید. سپس میتوانید انرژی را که در سراسر وجودتان در حرکت است را حس کنید. چیزی مانند یک موج. 2- جهت بخشیدن به انرژی برای این کار فرد انرژی را پیدا کرده و از نوک پا آن را جمع میکند اول از پای راست و چپ شروع کرده و همزمان انرژی را به سمت کمر میرانید سپس آن را با انرژیی که در شکم و کمر است مخلوط کرده و به سمت سینه میرانید. حالا کمی سینه شما سنگین شده نفس کشیدن کمی سخت شده است انرژی دست چپ را هم به سینه منتقل میکنید حالا تمام این انرژی را به دست راست خود منتقل کنید. دست راست سنگین شده است. هرگز کل انرژی جمع شده را به سر نبرید. چون هر کسی نمیتواند طاقت آنهمه انرژی را داشته باشد. سپس بعد از جمع کردن انرژی دوباره آن را بین تمامی اعضای بدن تقسیم کنید همانطور که جمع کرده بودید. این کار را آنقدر انجام دهید تا در این کار خبره شوید. 3- تمرکز روی موضوع برای تمرکز کردن روی یک موضوع ابتدا به آن جسم خوب نگاه کنید. سپس چشم خود را ببندید و آن را در پیش چشم خود بسازید. این ساختن را چنان با دقت انجام دهید که حتی برآمدگیها و فرو رفتگیها را بتوانید بخاطر بیارید. شکل کاملا رنگی و شفاف پیش چشم شما باید ساخته شود. حالا شما میدانید که چطور تمرکز کنید و انرژی خود را متمرکز نماید. برای تکان دادن اجسام اعمال زیر را انجام دهید. 1- اول روی شی مورد نظر تمرکز کنید. 2- انرژی خود را به دست راست و سپس کف دست و نوک انگشتان منتقل کنید. 3- نوک انگشتان را به طرف شی مورد نظر بگیرید. 4- انرژی را از نوک انگشتان خارج نمایید. برای شروع ابتدا روی اجسام سبک تست کنید برای مثال یک تکه کاغذ را جوری قرار دهید که با یک فوت آرام بیفتد. بعد از چندین بار تجربه آرام آرام کار را محکمتر و سنگین تر کنید. هنگام خارج کردن انرژی از انگشتان روی جسم مورد نظر تمرکز کافی داشته باشید. روش دوم این روش هم ارزش امتحان کردن داره....به نظر من که جواب می ده در نوک انگشتان انسان دروازه های انرژی حیاتی چاکرا وجود دارد که می تواند انرژی را به اجسام دیگر گسیل کند به صورتی که شما بر نقطه ای تمرکز کرده و در ذهن خود مجسم می کنید که باریکه ای از نور قرمز رنگ بین نوک انگشتان دست شما و جسم مفعول ارتباط بر قرار می کند سپس شما تصور میکنید که انرژی بدنتان از طریق این نقاط به شیئ مورد از انتقال می یابد همین طور به گسیل انرژی ادامه دهید پس از مدتی انگشت خود را در فاصله ی حدود 2-3 سانتی متری جسم رسانده و سعی کنید ان را <بدون این که دست شما با شیئ تماس بگیرد و یا بدون حضور نیرو های طبیعی>به حرکت در اورید اگر پس از دو دقیقه شیئ حرکت نکرد نوک انگشتتان را به دور شیئ مورد نظر ارام ارام بچرخانیدحدود 2دقیقه یک تکانه ی شدید در جسم مشاهده خواهید نمود و اگر چنین نشد باید بدانید که چاکرای انگشت شما بسیار ضعیف است و شما برای تقویت ان باید روزانه <به انتخاب خود>چند بار تمرین زیر را انجام دهید تا چاکرا <دروازه ی انرژی >انگشت شما قدرت بیابد و شما بتوانید اشیائ را از دور حرکت دهید توجه: هدف اصلی ما از فعال کردن دروازه ی انرژی چاکرای شما فقط حرکت دادن اشیائ از دور نیست بلکه ما از این توانائی برای انتقال انرزی حیاتی از بدنمان به اندام ها و جوارح اسیب دیده و در واقع شفای بیماران استفاده می کنیم نگران نباشید تخمین می زنم پس از حدود 5 روز تمرین مداوم و نیز به دست کردن انگشتر عقیق چاکراهای انگشت شما چنان توانا شود که در تاریکی کامل پس از سه دقیقه تمرکز وانرژی دادن مداوم از نوک انگشتتان به کف دست مقابل نور قرمز رنگی روی کف دستان به رویت برسد انجام تمرین: 1-ظرف نسبتا پهن پر ابی تهیه کرده و قطعه ای از چوب حدودا با 1گرم وزنرا روی سطح ان به نحوی که کاملا روی آب شناور بماند و به درونآب به هیچ وجه فرو نرود سپس نوک انگشت خود را در فاصله ی 2سانتی متری ان قرار داده و سعی کنید مطابق بالا بین دست خود و شیئ باریکه ای نورانی قرمز رنگ تصور کنید تا وقتی که شیئ حرکت کند این کار را روزانه چهار بار هر بار به مدت پنج دقیقه تکرار کنید ادامه مطلب + نوشته شده در  جمعه سوم فروردین 1386ساعت 3:48 بعد از ظهر  توسط علی  |  2 نظر هیپنوتیزم و افسردگی هیپنوتیزم و افسردگی  درمان دارویی  اکثر مطالعات پزشکان حاکى از آن است که ترکیب روان درمانى و دارو درمانى موثرترین درمان براى اختلالات افسردگى است. آنچه که انقلابى در درمان بیماریهاى افسردگى بیان کرده و تأثیرى نمایان بر سیر آنان نهاده و هزینه اجتماعى این بیماریها را کاسته، رهیافتهاى دارو درمانى بوده است. از چهل سال بیش درمانهایى موثر و مشخص مثل داروهاى سه حلقه‌اى براى اختلالات افسردگى فراهم شده است مثل: ایمى پیرامین (Imipiramine) آمی‌تریپ تیلین (Amitriptyline) نورتریب تیلین (Nortriptyline) نخستین علائمى که پس از مصرف این داروها بهبود می‌یابد خواب و اشتها است که پس از حدود ۲ هفته از شروع بهبودى است. پس از حدود ۳ تا ۶ هفته علائم عمده بهبودى افسردگى بروز می‌نماید. دسته دیگر داروها که انقلابى جدید و عمده براى درمان بر پا کرده است مهارکننده اختصاصى باز جذب سروتونینها (SSRT) از قبیل فلوکستین ( Fluxetine) و سیتا لوپرام (Citalopram) است. به جرأت می‌توان گفت که هنوز در غرب، فلوکستین یکى از پر مصرفترین داروهاى رایج است. از عوارض جانبى این داروها سرآسیمگى، ناراحتى گوارش و تهوع می‌باشد. در عین حال داروهاى اخیرSSRTمثل فلوکستین و سیتالوپرام از کمترین میزان عوارض جانبى در میان داروهاى فوق برخوردار است.    درمان غیردارویی  ١ـ نور درمانى این نوع درمان براى معالجة افسردگى فصلى به‌کار برده می‌شود. اما اگر افسردگى فصلى شدید باشد نور درمانى باید با دارو درمانى همراه گردد. ۲ـ شوک درمانى (ECT) این شیوه در موارد زیر براى درمان بیماران افسرده به‌کار می‌رود: ٭ افسردگى بیمار با درمان دارویى از بین نرفته باشد. ٭ بیمار قادر به تحمل داروهاى ضدافسردگى نباشد. ٭ بیمارى چنان شدید باشد که به بهبود سریع نیاز باشد مثلاً بیمار افکار خودکشى خیلى شدید داشته باشد. در این روش جریان الکتریکى را به سر شخص وارد می‌کنند و یک حملة تشنجى ایجاد می‌شود.ECTبی‌خطر و بدون درد بوده و میزان عارضة آن کم و در حافظة کوتاه‌مدت می‌باشد. ۳ـ روان درمانى این نوع درمان شامل درمانهایى است که از دارو استفاده نمی‌شود. موارد زیر از جمله موفقترین شیوه‌هاى روان درمانى در درمان افسردگى است: شناخت درمانى، روان درمانى بین فردى، رفتار درمانى، روانکاوى و روان درمانى خانواده.    درمانهاى گیاهى و غذایى  بسیارى از فرآورده‌هاى گیاهى که در ایالات متحده آمریکا در دسترس عموم است جهت درمان بیمارى افسردگى به‌کار می‌رود. نوع خاصى از مخمر آبجو بنام's Wort St. Johnبا عوارض جانبى پایین در این زمینه شناخته شده و در درمان فرم خفیف تا متوسط افسردگى کاربرد دارد. در کشورهاى دیگر مثل هند و سریلانکا، برگ گیاه برگاموت را بصورت اسانس در چاى وارد کرده و در درمان افسردگى به‌کار برده‌اند. به‌نظر می‌رسد که آمار افسردگى در ایالات متحده آمریکا رو به افزایش است. دلیل قطعى آن ناشناخته است ولى می‌تواند به علت تغییراتى در استرس روزانه، ساختار اجتماعى افراد، تغییرات ژنتیکى، تشخیص پیشرفته و اصلاح شده و یا تغییراتى در رژیم غذایى افراد باشد. تغییرات در رژیم غذایى افراد میدان وسیعى براى تحقیقات دانشمندان می‌باشد. از آنجائیکه بعضى از مواد غذایى به‌طور مستقیم در ساختمان سروتونینها (یک واسطه شیمیایى که در ایجاد افسردگى نقش بسیار قابل ملاحظه‌اى دارد به‌کار می‌رود)، می‌توان این گونه نتیجه گرفت که بعضى افراد، با مصرف این مواد غذایى از جمله ماهى و روغن ماهى نقش بازدارنده‌اى در ایجاد افسردگى دارند. بعضى از دانشمندان با مصرف زیاد روغن ماهى (روغن امگا۳) در افراد داوطلب و مقایسه آن با افرادى که آن را مصرف نکرده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که هر چقدر مصرف امگا۳ (روغن ماهی) در جوامع بیشتر باشد افسردگى به حداقل آن خواهد رسید. همچنین نشان داده شده است که مصرف روغن ماهى در ایجاد بقیه بیماریهاى روانى نقش بازدارنده‌اى نیز دارد. قبلاً نیز نقش بازدارندة روغن ماهى درایجاد بیماریهاى قلبى و عروق ثابت شده بود.   تحقیقات بر روى درمان افسردگى تحقیقات و آینده آن در افسردگى بسیارى از کشورها در قالب سیستمهاى مختلف دانشگاهى در پى آنند که راههاى مختلف درمان و تشخیص بیمارى را به روشهاى کم هزینه‌تر و ساده‌تر بیابند. تحقیقات در سالهاى آینده روى تأثیر درمان در کودکان و نوجوانان و روشهاى پیشگیرانه‌تر تمرکز خواهد یافت.   تحقیقات ژنتیکى بر روى افسردگى  تحقیقات مفصل و دامنه‌دارى روى دخالت ژنها انجام شده و یافته‌ها نقش مهم ژنها را در بروز افسردگى نشان می‌دهد.    تصویر بردارى از مغز در افسردگى  پیشرفتهاى اخیر در تکنولوژى تصویربردارى از مغز این اجازه را به دانشمندان داده است که به روشنى در مورد بیمارى افسردگى و تأثیرپذیرى از داروها به مطالعه برخیزند. این کار توسط روشهاى جدیدى که ایمن و غیر تهاجمى است صورت می‌گیرد.     اختلالات هورمونى در افسردگى  محور هورمونى مطرح در افسردگى، محور هیپوتالاموس در مغز می‌باشد. افزایش بیش از حدکارکرد در این محور می‌تواند زمینه ساز افسردگى باشد.   هشدارهاى افسردگى ٭ افسردگى یک بیمارى پزشکى است که در ارتباط با تغییرات بیوشیمیایى مغز اتفاق مى افتد ٭ افسردگى فکر را تحت تأثیر قرار مى دهد گرچه به این معنى نیست که همه آن در «سرِ ما» وجود دارد. ٭ افسردگى ضعف شخصیت نیست. ٭ درمان افسردگى مثل درمان بقیه بیماریها مثل درمان سرماخوردگى و زخم معده براحتى امکان‌پذیر است. ٭ در بعضى مواقع درمان افسردگى با جلسات سایکوتراپى براحتى درمان‌پذیر است. ٭ تحقیقات بسیارى با موفقیت در درمان دارویى افسردگى به تازگى انجام شده است.   نتیجه تحقیقات در افسردگى   افسردگى در آینه تاریخ   در زمانهاى گذشته افسردگى به عنوان یک بیمارى شناخته شده بود.« Eberes Papyrus»، یکى از قدیمیترین مستندات و مدارک پزشکى دنیا در مصر قدیم، حالتى را توضیح مى دهد که یک نوع دلسردى و غم و غصه زیاد و یا به اصطلاح امروزى افسردگى است.نوشته‌هاى بقراط نشان مى دهد یک نوع حالت «ملانکولی» (Melancholy) و افسردگى ناشى از عدم تعادل در روان و بدن وجود دارد. بسیارى از فلاسفه، نویسندگان، دانشمندان، سیاستمداران و بازیگران در دوره‌هایى از زندگى دچار افسردگى بوده‌اند.   افسردگى و دستگاه ایمنى افسردگى یکى از اختلالهاى روانپزشکى می‌باشد که ارتباط آن با دستگاه ایمنى فرد مورد توجه روزافزون قرار گرفته است. بخش عمده‌اى از بررسیهاى ایمنی‌شناسى، عصبى ـ روانى و فیزیولوژیک حاکى از تأثیر افسردگى بر ایمنى و عملکرد فیزیولوژیک می‌باشد. در بررسى اخیرى که در دانشگاه شیراز توسط خانم دکتر طوبایى و همکاران صورت گرفت، چنین نتیجه گرفته شد که نقش اختلالهاى روانپزشکى به‌ویژه افسردگى بر دستگاه ایمنى چشمگیر بوده و توجه به بهداشت روانى در بیماریهایى که ارتباط نزدیکى با نارسایى دستگاه ایمنى دارند می‌تواند راهگشاى بهبودى هر چه بیشتر افراد باشد.           افسردگى در دانشجویان ایرانى  در پژوهشى که آقاى دکتر احمد على نور بالا و آقاى دکتر سید على فخرایى در سال ١٣٨٠ در دانشگاه تهران انجام دادند مشخص شد که مشکلات روانشناختى دانشجویان خصوصاً افسردگى و اضطراب به‌طور کاملاً معنى دارى در میان دانشجویان پزشکى بیشتر از دانشجویان غیر پزشکى دیده می‌شود.   افسردگى در کودکان در تحقیقى که به‌منظور بررسى میزان شیوع افسردگى در کودکان دبستانى در سال ١٣٨٠ در شهر مشهد توسط دکتر ابراهیم عبدالهیان و همکاران صورت گرفت معلوم شد که میزان افسردگى در دختران دبستانى حدود ١/١٣ درصد و پسران ۶/٧ درصد می‌باشد و مشکلاتى مثل طلاق والدین، تغییر محل سکونت، تغییر مدرسه، سطح اجتماعى ـ قتصادى خانواده و سابقة بیماریهاى عصبى در خانواده در بروز آن موثر می‌باشد، به‌طوریکه اختلال افسردگى کودکان به علت تأثیر چشمگیر بر موفقیت تحصیلى و کارکرد اجتماعى از اهمیت بالایى برخوردار است و درمان فورى جهت پیشگیرى از بروز مراحل بعدى را می‌طلبد.   افسردگى و سوء استفاده جنسى در کودکان خیابانى در تحقیقى که در سال ١٣٨١ توسط آقاى دکتر حمیدرضا احمدخانیها و همکاران روى ٨٧ کودک خیابانى در جنوب تهران به‌عمل آمد مشخص شد که ٧/۶٨ درصد از دختران و ٢/٨۴ درصد از پسران دچار افسردگى هستند. این یافته همچنین نشان داد که نزدیک به ۱۲ درصد آنان مورد سوء استفاده جنسى قرار گرفته بودند. با توجه به فراوانى افسردگى و سوء استفاده جنسى در کودکان خیابانى، توجه جدى سازمانهاى دولتى و غیر دولتى در زمینه حمایت و آموزش این افراد نیاز می‌باشد به‌نظر مى رسد توجه ویژه به این قشر در این ریشه‌کنى بیماریهاى آمیزشى و پیشگیرى از شیوع بیماریایدز بسیار ضرورى است.   افسردگى در افراد مشهور در طول زمان نویسندگان و دانشمندان زیادى به افسردگى مبتلا بوده اند از جمله: آبراهام لینکلن، ارنست همینگوى، پیتر چایکوفسکیو چارلز دیکنز.   افسردگی و اینترنت مزایا و معایب ارتباطات اینترنتی در مطالعات تازه ای که توسط دکتر رابرت کرات (Dr. Robert Kraut) در دانشگاه اوهایو صورت گرفته، نشان داده شده است که استفاده از اینترنت باعث افسردگی می شود. به تدریج که اجتماع ما بیشتر و بیشتر به ارتباطات اینترنتی وابستگی پیدا می کند، مطالعه این که چگونه این امر در شکل دهی روشهای تعامل ما تاثیرگذار است، اهمیت بیشتری می یابد. آیا با محروم بودن از جنبه های فیزیکی و احساسی گفتگوی مستقیم با یک فرد و یا دریافت نامه ای به خط دوستمان، خود را بیشتر منزوی حس نمی کنیم؟ کارتون بالا، نشانگر فناوری امروز است و این که چگونه بعضیها آن را جایگزین ارتباطات رودررو ساخته اند. این کارتون نشان می دهد که دو نفر که تنها ساکنان یک جزیره کوچک در وسط دریا هستند از طریق پست الکترونیکی (e-mail) با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. بسیاری جنبه های روانشناسی اجتماعی در این زمینه نقش دارند. بعضی عقیده دارند صحبت کردن از طریق کامپیوتر آسانتر است زیرا آدم احساس راحتی بیشتر می کند و می تواند چیزهایی را که در حضور دیگران به دلایل مختلف نمی تواند بر زبان آورد، بازگو کند. این امر به سطوح پایین خودآگاهی مربوط می شود. البته این جنبه مثبت این امر است و باید به جنبه منفی آن نیز توجه کرد. افراد معمولاً با درجه پائین تری از خودآگاهی، راحتتر دروغ می گویند. در دنیای امروز، موارد بسیار زیادی وجود داشته است که افراد از طریق اینترنت دروغ گفته اند تا دیگران کار خاصی را برایشان انجام دهند. اتاقهای گپ زنی در اینترنت، نمونه ای از مکانهایی هستند که این دروغگوئیها به وفور در آنجا اتفاق می افتد. اینترنت، پیشداوریهای ما را نیز کاهش می دهد. هنگامی که ما کسی را بر روی شبکه ملاقات می کنیم نمی دانیم که او چه شکلی است، تنها چیزی که می دانیم این است که به ما چه می گوید. بنابراین ارتباطات اینترنتی، بدون هیچگونه پیشداوری حاصل از ملاقات حضوری، بسیار متفاوت از ارتباطات به شیوه سنتی گشته است. هر چند ارتباطات از طریق اینترنت برای افراد خجالتی بسیار راهگشا است و دریچه های جدیدی را می گشاید اما از سوی دیگر، می تواند افراد را به زودباوری و قبول آنچه که به آنها ارائه می شود تشویق کند. افراد و گروههای مختلف می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و پیامهای خود را چه خوب و چه بد، در سطح گسترده ای منتشر نماینـد. بـرای مثال، Hatewatch.org گروهی است که رشد «گروههـای نفرت» را در وب پیـگیری و دیـده بانی می کند. این به ما نشان می دهد که تمام اشکال مختلف ارتباطات در اینترنت ما را به یک جهت مثبت رهنمون نمی سازد. به نظر می رسد که اینترنت روشهای ارتباطی ما را در هر دو جنبه مثبت و منفی، دگرگون نموده است. پست الکترونیکی، سرویس سریع و راحتی را برای بسیاری به وجود آورده است ولی از سوی دیگر، هر چند حجم ارتباطات ما زیادتر شده ولی از جنبه های شخصی تر آن دور افتاده ایم. منبع :  http://www.ravanyar.com/   + نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 0:37 قبل از ظهر  توسط علی  |  یک نظر درباره این وبلاگ از سه منطقه جغرافیائی تغذیه میشود . نویسندگان این وبلاگ تمامی معتقد به دین مبین اسلام بوده و هرگونه توهین و بی ادبی نسبت به این مهم را موجب تباطل کارائی می دانند. باشد که این وبلاگ در این راستا نقشی آموزنده داشته باشد . ضمنا این وبلاگ از سوی 238 وبلاگ غیر ایرانی لینک یافته است . تمامی مقالات زبان اصلی از طریق لینکها قابل دستیابی هستند. نظر دادن بینندگان گرامی وبلاگ در جهت اطلاع ما از نیاز آنهاست و در اصل راهی است بسوی مطلوب آنها

 
نماز
ساعت ٢:٠٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
دوست محترم! 1. الف) نماز در منظر نخست دستور و حکم خداوند متعال است و او خالق ما و ما مخلوق او هستیم، لذا از دستور او اطاعت می کنیم. همین ما را بس که اولا با توکل و اطاعت خدا آرامش ارتباط با معبود خود را بدست می آوریم، و ثانیا به سعادت خود که تنها به دست خداست امیدوار می شویم. و از سوی سوم خود خدا برای نماز فوائد بسیاری برشمرده است. مثلا در قرآن مجید می خوانیم که "نماز انسان را از فحشا و منکرات باز می دارد." توضیح مطلب آن که هر فردی وقتی خود را تحت مجموعه و یا سازمانی قرار می دهد باید دستورات و قوانین آن سازمان و آن مجموعه را رعایت نماید، کسی هم که خود را مسلمان می داند و تحت نظام متعالی اسلام قرار گرفته و آئین جهانی اسلام را پذیرفته است، باید به مقررات و ضوابط آن پایبند باشد. بنابر این نماز خواندن در نگاه اول به عنوان یک وظیفه دینی بر هر فرد مسلمان واجب است، چرا که خداوند متعال این وظیفه را بعهده هر فرد مسلمان نهاده و دستور به انجام آن داده است: « ... أقیموا الصلاة ...» یعنی نماز را به پا دارید (بقره/43 و 83 و 110 – نساء/77 و 103 – یونس/87 – حج/78 – و...) علاوه بر این، نماز خواندن در حقیقت نوعی تشکر از خداوند است، در مقابل همه نعمتهایی که به انسان عطا کرده، و همچنین اظهار بندگی و عبودیت در مقابل آن خالق بی همتا است. و این هر دو وظائف اخلاقی هر انسانی است. فطرت هر انسانی، مستقل از شرع، او را به شکر گذاری نسبت به ولی نعمتش فرامی خواند. دوست گرامی! آنچه در مورد نماز مهم است، زاویه ای است که با آن به نماز می نگریم. یک نگاه و دید آن است که نماز را صرف یکسری افعال بدانیم. خم و راست شدن و زمزمه کردن چند کلمه، بدون اینکه برای این افعال روح و معنویتی در نظر بگیریم. با این دید اگر ارزشی برای نماز متصور باشد، ورزش کردن است و بس. اما اگر با دید و از زاویه دیگری به نماز نگاه کنیم، می بینیم که این افعال و اذکار روح و معنویت مؤثری دارند. چرا به این دید به نماز نگاه نکنیم که انسان در پیچ و خم زندگی و مواجهه با عواملی که او را به خود می خوانند و موجب غفلت و جهالت آدمیند، نیاز دارد که هر روز چند بار هدف و وسیله را به خود گوشزد نماید. و نماز این نیاز انسان را برآورده می کند. با این دید جلوه ای از جلوه های معنوی نماز آشکار می شود. جلوه آگاهی بخشی و یادآوری. چرا با چنین دیدی نگاه نکنیم که انسان موجودی است که ذاتا تکامل طلب و ترقی جو است. و طبیعی است که انسان برای این که به این ترقی خود مطمئن باشد بخواهد با قادر مطلق و پاکی مطلق ارتباط داشته باشد. نماز همین ارتباط است. راهی که نماز به انسان نشان می دهد راه اطمینان بخشی است که جایگزین ندارد. نماز خواندن اظهار خضوع و خشوع در برابر پروردگار و خالق عالمیان است. نماز صحبت کردن با خالق هستی است. رکوع آن، سر تعظیم فرود آوردن در برابر خداوند، و سجود آن به خاک افتادن و شریفترین موضع بدن (پیشانی) را بر خاک سائیدن است. و بالاخره تشهد و سلام او فرود آمدنی است که اوج این سفر معنوی است. جایی که به سلام منتهی می گردد. در وصف نماز به چند مطلب که از روایات اخذ شده، توجه کنید: 1) نماز چراغ و روشنی دل مؤمن، و زینت اسلام است. (جامع الاخبار، ص 72 ـ زبده العلوم، ج 2، ص 231) 2) روح و احساس و هدف اصلی نماز، ذکر و یاد خداوند است، که اگر انسان همیشه با آن همراه باشد از معاصی به دور و به نیکی ها روی می آورد. 3) نماز، پشتوانه ای عظیم برای حل مشکلات است. (بقره/ 153 ـ غرر الحکم، ص 99) 4) نماز، غفلت را از انسان زدوده، و باعث تقویت روح می شود. (غرر الحکم، ص764) 5) نماز، جلسه عاشق با معشوق است.(غرر الحکم، ص 404 و 15) 6) نماز، خودبینی و کبر و غرور را از بین می برد.(نهج البلاغه، کلمات قصار 252) 7) نماز وسیله شستشوی از گناه و آمرزش و مغفرت الهی است. (وسائل الشیعه، ج3، ص 7) 8) نماز، قطع نظر از محتوای خودش با توجه به شرائط صحت، دعوت به پاکسازی زندگی می کند، چرا که توصیه به پاکی لباس نمازگزار، پاکی و طهارت مکان نمازگزار و … دارد. 9) نماز، روح انضباط را در انسان تقویت می کند، چرا که هر روزه، و آن هم در اوقات معینی باید اقامه گردد. کلام آخر اینکه دانشمندان و روانشناسان به این نتیجه رسیده اند که بسیاری از امراض و بیماریهای جسمی انسانها بر اثر اضطراب روحی و نداشتن آرامش و اطمینان روحی و فکری است، و همچنین افراد متدین و با ایمان به خاطر اینکه خود را متصل به قدرتی مافوق طبیعت، و مرتبط با نیروی عظیم الهی کرده اند، نسبت به افراد دیگر عمر طولانی تری داشته و زودتر بر بیماریهای جسمی خود غلبه می کنند. نگارنده اعتراف دارد که توجه به فوائد مادی در بحث نماز کمی با شأن نماز مغایرت دارد، اما برای خالی نبودن عریضه کلماتی نقل شد. از این بخش از گفته هایمان عذر خواهی می کنیم. ب) اما در مورد شکل نماز خواندن: عبادات در اسلام همانند نماز و روزه و... براساس دستورات خداوند وضع شده است. ممکن است اشاراتی به نحوه اجرای بعضی از آنها هم در قرآن شده باشد، ولی گاه تنها اشاره ای کوتاه در مورد عبادتی وجود دارد. کلمات معصومین(ع) ـ که در کتب روائی شیعی وجود دارد ـ مفسر آیات الهی و بیانگر شیوه صحیح عبادات است. دوست گرامی! آنچه امروزه به عنوان نماز می شناسیم، ناشی از برداشت های شخصی افراد نیست، بلکه هم اصول و قواعد کلی آن و هم اشکال خاص و ظرائف آن بر اساس دستورات صریح اسلامی است. شما کافی است با مراجعه به رساله های عملیه مراجع معظم تقلید، نگاهی به احکام نماز بیندازید، به نکات بسیار کوچکی برمی خورید، که اکثرا مورد اتفاق فقها است. این ها برداشت هایی براساس موازین و قواعد علمی از آیات و روایات معصومین(ع) است. در کتاب های حدیثی مفصل همانند "وسائل الشیعة" و "بحارالانوار" و یا "الوافی" روایات مربوط به نماز در چندین جلد آمده است، و در مراجعه به آن درخواهید یافت که به نکات بسیاری علاوه بر آنچه در ذهن من و شما وجود دارد، اشاره شده است. به طور خلاصه جواب سؤال شما این است که اصل نماز به تصریح و وجود رکوع و سجود و قرائت آن به اشاره در قرآن آمده است؛ کما این که بقیه جزئیات آن در سنت نبوی تعیین گردیده است. تفسیر اشارات قرآنی و بیان سنت نبوی در فقه شیعه از روایات معصومین بدست امده اند. آنچه گفتیم در مورد همه احکام و مقررات فقهی اسلام جاری است، با این تفاوت که در معاملات بسیاری از احکام امضای طریقه عقلایی است، ولی در عبادات همه چیز به تعبد است، مگر در موارد استثنایی. . نماز شب یکی از با فضیلت ‌ترین نمازهای مستحبی است که بر انجام آن سفارش بسیار شده است. وقت آن از نیمه‌شب تا اذان صبح است و هر چه به اذان صبح نزدیک‌تر باشد فضیلت بیشتری دارد. در کیفیت نماز شب، نقل‌های مختلفی وارد شده، ولی ما در اینجا به مواردی اشاره می‌کنیم که هم انجام آن ساده باشد و هم از کیفیت والای آن نکاهد. نماز شب 11 رکعت است. 8 رکعت آن را به نیت نافله شب، و مانند نماز صبح به صورت 4 تا دو رکعتی می‌خوانند. دو رکعت دیگر به نام "شفع" نامیده می‌شود، و در این دو رکعت نیز می‌توان در هر رکعت پس از سوره حمد، سوره توحید را خواند، و همچنین هر کس بخواهد می‌تواند در رکعت اول پس از حمد سوره "قل اعوذ برب الناس"، و در رکعت دوم پس از حمد سوره "قل اعوذ برب الفلق" را بخواند. یک رکعت دیگر به نام "وتر" نامیده می‌شود، در این نماز یک رکعتی هم می‌توان پس از سوره حمد سوره توحید را خواند و همچنین هر کس بخواهد می‌تواند پس از حمد سوره توحید را سه مرتبه و پس از آن "معوذتین" یعنی سوره "قل اعوذ برب الناس" و سوره "قل اعوذ برب الفلق" را بخواند. سپس دست به قنوت بلند کند و پس از خواندن ذکر قنوت، برای مؤمنان دیگر نیز دعا کند، و مستحب است برای چهل مؤمن دعا کند، چرا که نقل شده کسی که برای چهل مؤمن دعا کند دعایش مستجاب می‌شود. پس از آن هفتاد مرتبه بگوید: "استغفرالله ربی و اتوب الیه" کما اینکه رسول گرامی اسلام(ص) در نمازشان چنین می‌کردند. پس از آن هفت مرتبه بگوید: "هذا مقام العائذ بک من‌النار". و همچنین روایت شده که امام سجاد(ع) در نماز شب خود 300 مرتبه می‌گفت: «العَفو، العَفو...». پس از قنوت به رکوع، و پس از آن به سجده رفته و با تشهد و سلام نماز را به پایان می‌رسانید، و مشغول ذکر تسبیحات حضرت زهرا(س) می‌شوید. به این نکته توجه داشته باشید که یکی از اسرار نماز شب، بیدار شدن از خواب غفلت و اظهار بندگی و عجز به درگاه الهی است، و گر چه هر چه نماز را کاملتر بخوانید ارزش و ثواب بیشتری دارد، ولی کیفیت و روح معنوی در اعمال عبادی دارای اهمیت بیشتر است؛ و چه بسا عمل کم به خاطر روح معنوی عالی که دارد مقبولتر است از عبادتی که زیاد باشد، ولی روح معنوی در آن کم باشد. لذا به هر اندازه که حال معنوی دارید نماز بخوانید، ولو اینکه کمتر از 11 رکعت باشد و یا اینکه حتی اکتفا شود به نماز شفع و وتر. همچنین اصل نماز و اذکار آن مستحب است و می‌توان به جای اذکار و دعاها و سوره‌های ذکر شده، دعاها و یا اذکار و سوره‌های دیگری را جایگزین نمود، و یا اصلا هر رکعت را به یک حمد خلاصه کرد و در ذکر رکوع و سجود هم به یک "سبحان الله" بسنده نمود. موفق باشید.

 
میرزای قمی
ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
میرزای قمی نام های دیگر: ، فا ضل قمی، ابوالقاسم گیلانی، محقق قمی، ابوالقاسم بن محمد، موطن: قم نام پدر : محمد تاریخ وفات: 1231قمری زندگینامه فهرست آثار عنوان زندگینامه دوم عنوان زندگینامه سوم عنوان زندگینامه چهارم آلبوم تصاویر احیاگر علم اصول محمد حسین عرفانی ولادت  گردش زمان سال 1151 هجری قمری(952)را نشان می داد. در خانه محقر و پرصفا و صمیمیت آخوند ملا محمد حسن در جاپلق(953)کودکی دیده به جهان گشود که او را ابوالقاسم نام نهادند. رفته رفته این کودک سعادتمند در دامان پاک مادری دلسوز و مهربان و زیر نظر پدر گرامی اش پرورش یافت . وی درسهای نخستین زندگی را که شالوده شخصیت علمی و معنوی او و سنگ بنای ایمانش بود در همان ایام به نزد پدر بزرگوار و مادر گرامی اش ‍ آموخت و شخصیت معنوی اش شکل گرفت . پدر بزرگوار میرزا، آخوند ملا محمد حسن ، از اهالی شفت گیلان بود که در آغاز جوانی برای تحصیل و فراگرفتن علوم اسلامی ، گیلان را به قصد اصفهان ترک گفته و به آن دیار مهاجرت کرده و پس از تحصیل از محضر دو تن از مدرسان آن شهر به نام میرزا هدایت الله و برادرش میرزا حبیب الله همراه استاد به چاپلق رهسپار شده بود. مادر وی نیز دختر میرزا هدایت الله (از بانوان بزرگوار و پرهیزگار) بوده است .(954) آغاز تحصیل  ابوالقاسم دارای استعدادی خدادادی بود و از کودکی نشان رشد و پویایی در چهره او دیده می شد و از آینده درخشان وی حکایت می کرد. او مقدمات تحصیل خود را در محضر پدر بزرگوار گذراند و بعدها برای ادامه تحصیل به خوانسار مسافرت کرد و از محضر آقا سید حسین خوانساری (متوفای 1191 ق .) که از بزرگان علمای آن عصر و اساتید اجازه نقل روایت و از محققان علم رجال بود فقه و اصول را آموخت ، و در این زمینه به مقام والایی از علم و کمال نایل گردید. او در همان شهر با خواهر استادش آقا حسین خوانساری ازدواج کرد. وی سرانجام برای تکمیل تحصیلات و فراگیری بیشتر، در سال 1174 هجری به سوی کشور عراق رهسپار شد و در جوار آستان مقدس امام حسین علیه السلام اقامت گزید. در این دوران مدتی از محضر آیت الله وحید بهبهانی که در آن روزها استاد کرسی فقاهت بود به شاگردی پرداخت و از مشعل علم و سرچشمه کمال آن استوانه بزرگ علمی کسب نور کرد و از آن جناب به گرفتن اجازه اجتهاد و نقل روایت نایل آمد. میرزای قمی پس از اقامت طولانی ، در حوزه علمیه کربلا و فراگیریهای شایسته از آن مهد دانش و معرفت به منظور انجام رسالت مهم دینی به زادگاه خویش (چاپلق ) بازگشت و در روستایی به نام ((دره باغ )) که جای زندگی او و پدرش بود ساکن شد و مدتی نیز به روستای ((قلعه بابو)) رفت و در آنجا به تبلیغ و تدریس مشغول شد.(955) مهاجرت به قم  میرزا در چاپلق و روستای قلعه بابو همچنان به ترویج مسائل دین و تدریس ‍ فقه و اصول مشغول بود ولی از طرفی چون در آنجا طالب علم و محصل چندانی وجود نداشت به ناچار به قم مهاجرت کرد و آن سرزمین مقدس را برای سکونت برگزید و از برکت حضرت فاطمه معصومه (ع ) در مدت زمانی اندک رشد و ترقی شایانی کرد و شهرت عالمگیر یافت و ریاست و مرجعیت شیعه به وی رسید. او پس از آن به کار تالیف و تصنیف ، تدریس و صدور فتوا، و تبلیغ و ترویج دین پرداخت و مسجد جامع شهر را برای اقامه نماز جمعه و جماعت برگزید. (956)و بدین گونه رفته رفته آن شهر علم و دین که پس از فتنه افغانها از عالم تهی گشته بود رونق پیشین خود را باز یافت و در شمار مراکز مهم علمی شیعه درآمد. در نتیجه حوزه علمیه قم حوزه اصفهان را - که در آن زمان حوزه فعال و پرتحرک و دارای مدرسان بزرگ شیعه بود - تحت شعاع خود قرار داد و توجه مسلمانان را به سوی خویش جلب کرد.(957) فتحعلی شاه قاجار در این ایام بود که در نخستین سفرش به قم به فضایل اخلاقی و کمالات نفسانی و مراتب فضل میرزا پی برد و برای زیارت او به مسجد جامع شهر آمد و در شمار مامومین وی قرار گرفت و نماز ظهر و عصر را به آن بزرگوار اقتدا کرد و در نخستین ملاقات حلقه ارادت و محبت آن جناب را به گردن افکند. آثار علمی  میرزای قمی در اکثر علوم اسلامی چون فقه و اصول و کلام و علم معانی و بیان و غیر آنها تالیفات و تصنیفات ارزنده و بی سابقه ای از خود به یادگار گذاشته است که هر یک از آنها بیانگر نبوغ فکری و احاطه علمی افزون و حسن سلیقه اوست . گرچه این محقق عالی قدر اکثر آثار قلمی خود را در دوران سکونت در قم تالیف کرده است . (958)، آغاز فعالیت تالیفی و تصنیفی وی به دوران جوانی و همان ایامی که در حوزه علمیه خوانسار در خدمت آقا حسین خوانساری مشغول تحصیل بوده مربوط می شود. زیرا به طوری که آقا بزرگ تهرانی ذکر می کند منظومه ای که ایشان در علم بیان تصنیف کرده است در ربیع الثانی سال 1173 بیست و دو سالگی و در خوانسار پایان یافته است .(959)و از تالیف کتاب ((مجموعه فوائد و بعض رسائل )) در ماه محرم سال 1175 یعنی در اوایل تحصیل در کربلا (در 24 سالگی ) فارغ شده است .(960) اکنون برخی از آثار قلمی او را معرفی می نماییم : 1. قوانین الاصول : مهمترین و مشهورترین تصنیف میرزا همین کتاب بوده که به زبان عربی نوشته شده و مولف در سال 1205 از تالیف آن فراغت یافته است . این کتاب یک دوره کامل علم اصول است که جلد اول آن شامل مباحث الفاظ و جلد دوم آن حاوی مباحث عقلی است . 2. حاشیه بر قوانین : این کتاب در علم اصول است ، و در آن به ایرادهای وارد بر قوانین الاصول پاسخ داده شده است . 3. حاشیه بر زبده الاصول شیخ بهایی 4. حاشیه بر تهذیب الاصول علامه حلی 5. حاشیه بر شرح مختصر این حاجب عضدی (این سه کتاب هر سه در علم اصول است .) 6. جامع الشتات یا اجوبه المسائل (در سه جلد) حاوی یک دوره فقه از بحث طهارت تا مبحث بیان دیه ها به صورت سوال و جواب . بعلاوه برخی از سوالهای متفرقه و عقاید دینی و مسائل کلامی ، از جمله رد بر صوفیه در آخر کتاب ذکر شده است . 7. مناهج الاحکام (در فقه ) 8. غنائم الایام فیما یتعلق بالحلال و الحرام : (فقه استدلالی ) 9. معین الخواص : (در فقه - بخش عبادات ) 10. مرشد العوام : (رساله عملیه - به زبان فارسی ) 11. منظومه ای در علم بدیع (در 140 بیت ) و منظومه ای در علم بیان . 12. فتحیه : (در علم کلام ) 13. دیوان شعر: (پنج هزار بیت شعر فارسی و عربی ) 14. رساله ای در اصول الدین : (به زبان فارسی ) 15. رساله ای پیرامون موضوع و حکم غناء 16. رساله ای در عمومیت حرمت ربا در تمام معاوضات 17. مجموعه ای از نصایح و مواعظ (نامه مفصل به فتحعلی شاه ) 18. رساله ای در رد صوفیه و غلات شاگردان برجسته  یکی از خدمات بزرگ و فعالیتهای ارزنده این شخصیت علمی تربیت شاگردان ممتاز و نمونه ای است که هر یک از آنها از مشعلداران علم و فقاهت و از بزرگان و شخصیتهای برجسته علمی به شمار می آیند. شاگردان برجسته میرزا عبارتند از: 1. آقا سید محمد باقر شفتی معروف به حجه الاسلام (متوفای 1260 ق ): او در قم نزد میرزای قمی شاگردی نمود. پس از آن به کاشان مسافرت کرد و مدتی نیز نزد حاج ملا مهدی نراقی بهره علمی جست . آنگاه به اصفهان رفت و در آنجا ساکن شد. معروف ترین تصنیف وی کتاب مطالع الانوار (شرح شرایع ) است . (961) 2. حاج محمد ابراهیم کلباسی (1180 - 1261 ق .) او از مفاخر علمای امامیه و از مجتهدان بزرگ شیعه به شمار می رود و در زهد و تقوا و عبادت زبانزد خاص و عام است ، در دوران زعامت و مرجعیت استاد کل وحید بهبهانی برای تحصیل به عراق مهاجرت کرد و از محضر بزرگانی همچون آقا محمد باقر بهبهانی ، علامه بحرالعلوم ، شیخ جعفر کاشف الغطاء، آقای سید علی طباطبایی (مولف ریاض المسائل ) و میرزای قمی استفاده کرد. برخی از تالیفات و آثار ارزشمند او عبارتند از: 1- الایقاعات 2- الارشاد 3- شواهد الهدایه 4- منهاج الهدایه 5- ارشاد المسترشدین 6- الارشاد 7- النخبه 8- مناسک الحج(962) 3. آقا محمد علی هزار جریبی (متوفی 1245 ق . او از بزرگان علما بود و در علوم عقلی و نقلی مهارت خاصی داشت . کتابهای ((البدرالباهر)) در تفسیر، ((السراج المنیر)) در علم رجال ، ((تبصره المستبصرین )) در امامت ، کتاب الصلوه و ((انیس المشتغلین )) آثار قلمی این دانشور بزرگ است .(963) 4. آقا احمد کرمانشاهی (نوه وحید بهبهانی ) از آن بزرگوار آثاری چون ((مرآت الاحوال )) در موضوع رجال (به زبان فارسی )، ((العمودیه فی شرح الصمدیه ))، ((نور الانوار))، ((الدرر الغرویه )) و شرح مختصر النافع و کتب دیگر به جای مانده است .(964) 5. سید محمد مهدی خوانساری (متوفای 1246 ق .) او نوه آقا حسین خوانساری است . از جمله تالیفات و آثار قلمی این سید بزرگوار رساله مشهور و مبسوطی در احوال ابوبصیر است که ((عدیمه النظیر فی احوال ابی بصیر)) نامیده شده است .(965) 6. سید علی خوانساری 7. میرزا ابوطالب قمی 8. حاج سید اسماعیل قمی 9. میرزا علی رضا قمی 10. شیخ حسین قمی 11. حاج ملا اسدالله بروجردی 12. حاج ملا محمد کزازی(966) 13. ملا غلامرضا آرانی بسیاری از این بزرگان از میرزای قمی اجازه روایت و حدیث دریافت کرده اند.(967) تبلیغ و ارشاد  فعالیت های فرهنگی این شخصیت عالیقدر تنها به مطالعه و تحقیق ، تالیف و تصنیف و تدریس و تربیت شاگرد محدود نمی شد و کثرت اشتغالات علمی و اجتماعی ، او را از وظیفه اصلیش ، یعنی تبلیغ دین و ترویج و نشر آیین مقدس اسلام و ارشاد و هدایت بندگان خدا باز نمی داشت ، او در حالی که پناه محکم و مطمئن برای اهل علم بود مرشد و معلمی دلسوز و پدری مهربان برای مردم شناخته می شد. به همین سبب به موازات برنامه های درسی که برای دانش پژوهان و اهل فضل داشت خطابه ها و سخنرانیهایی نیز برای سایر افراد بر پا می داشت . (968) امر به معروف و نهی از منکر  آن بزرگوار به انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر بسیار مقید و پای بند بود. حتی این وظیفه الهی و اجتماعی در ملاقات با شاه وقت هم ترک نمی شد. گویند در یکی از این ملاقاتها در بین گفتگو، خطاب به فتحعلی شاه فرمود: ای شاه ! با مردم به عدالت رفتار کن زیرا که می ترسم به موجب معاشرتی که با تو دارم ، نظر به آیه شریفه ((و لا ترکنوا الی الذین ظلموا فتمسکم النار))(969) مستوجب عذاب پروردگار شوم ! سلطان قاجار در جواب میرزا عرض کرد: نظر به این روایات که می گوید: ((هر که در دنیا سنگی را دوست داشته باشد در آخرت با او محشور خواهد شد)) بنده هم چون در دنیا با شما معاشرت و دوستی دارم ، امیدوارم که در بهشت عنبر سرشت نیز با شما محشور باشم . در یکی از دیدارهای دیگری که میرزا با فتحعلی شاه داشت دست به ریش ‍ وی که بسیار بلند بود کشید و فرمود: ای شاه ! کاری نکن که این ریش فردای قیامت با آتش جهنم بسوزد!(970) هر چند که سلطان نسبت به او علاقه می ورزید، میرزا به وی بی اعتناتر می شد و بیشتر از وی فاصله می گرفت . روزی فتحعلی شاه از آن بزرگوار درخواست کرد که اجازه دهد تا دختر خویش را به ازدواج پسر میرزا درآورد و بدین وسیله رابطه خانوادگی بین میرزا و خانواده سلطنتی بر قرار گردد. میرزا از این پیشنهاد سخت ناراحت و نگران شد و از قبول آن خودداری ورزید. گر چه آن جلسه بدون نتیجه پایان پذیرفت اما چون برای میرزا این احتمال وجود داشت که با اصرار شاه مجبور گردد از روی ناچاری به این وصلت تن در دهد دست بر دعا برداشت و گفت : ((خدایا، اگر بناست شاهزاده به همسری پسر من درآید مرگ جوانم را برسان !)) طولی نکشید که تنها پسر میرزا در آب غرق شد و در اثر این سانحه از دنیا رفت .(971) از میرزا بیاموزیم  ویژگیهایی که رمز موفقیت و عامل پیروزی و سربلندی این مرد بزرگ بوده است عبارت است : الف ) صبر و استقامت :   شکیبایی و استقامت و پایمردی از ویژگیهای بارز میرزاست . او در طول زندگی پرنشیب و فرازش همواره در برابر مشکلات چون کوه مقاوم و پایدار بود و هرگز در مقابل حوادث ناگوار و انبوه سختیها زانو به زمین نزد، با اینکه در طول زندگی هشتاد ساله اش مخصوصا دوران تحصیل با مشکلات فراوانی مواجه بود، با استفاده از شکیبایی توانست بر همه مشکلات پیروز شود. (972) ب ) جدیت در تحصیل :  او در فراگیری اسلامی چنان کوشا بود که شبها کمتر به خواب می رفت و بیشتر وقت را مشغول مطالعه بود. (973) ج ) تلاش پیگیر:  تلاشگری فوق العاده او سبب شده که او را یکی از پرکارترین فقهای شیعه به شمار می آورند. او تمام عمر مبارکش را به درس و بحث ، مطالعه و تحقیق و هدایت و ارشاد خلق سپری کرد و لحظه ای آرام ننشست . گاه در سنگر محراب و مسجد به اقامه جمعه و جماعت و ارشاد و هدایت مشغول بود و گاه بر کرسی تدریس به نشر علوم اسلامی و تربیت و پرورش ‍ شاگرد، زمانی در مسند فتوا و استنباط احکام شریعت و جواب استفتاءات و گاهی نیز به مطالعه و تحقیق و تالیف و تصنیف سرگرم بود. د ) ذوق شعری :   او علاوه بر مقام فقاهت ، دارای طبع شعر بود و دیوان شعر آن بزرگوار در حدود پنج هزار بیت که به زبان فارسی و عربی سروده شده است . ه ‍) خوشنویسی :   میرزای قمی علاوه بر مزایای علمی و اخلاقی از زیبایی خط برخوردار بوده است ، مولف کتاب ((روضات الجنات )) در این باره می نویسد: ((مرحوم میرزا بسیار خوش خط بود و با هر یک از دو نوع خط مرسوم زمانش - یعنی نسخ و نستعلیق - آشنایی کامل داشته و هر دو را به طرز بسیار جالب و زیبایی می نگاشته است . نوشته های زیبایی که با زبان فارسی و عربی ، با خط نسخ و نستعلیق از آن بزرگوار در نزد ما موجود است خود بهترین شاهد و گواه بر این مطلب است .))(974) غروب آفتاب زندگی  سرانجام آفتاب زندگی این شخصیت بزرگ علمی و دینی که سالها وجود مبارکش منشا خیر و درخشندگی بود در سال 1231 ق . (975)غروب کرد او در هشتاد سالگی دعوت حق را لبیک گفت و روح پاکش به سوی معشوق شتافت و در جوار رحمت حق تعالی قرار گرفت . پیکر این مرد بزرگ با نهایت تجلیل و احترام تشییع گردید و در قبرستان شیخان قم ، مقابل مقبره زکریا بن آدم به خاک سپرده شد. بازماندگان  میرزا دارای یک پسر و هشت دختر بود. پسر آن مرحوم در زمان حیات پدر درگذشت و بازماندگان وی تنها منحصر به دختران او بودند که هر کدام از آنها همسر یکی از علما گردید. افرادی که افتخار دامادی آن بزرگوار را دارا بودند عبارتند از: 1. میرزا ابوطالب قمی 2. حاج ملا اسد الله بروجردی 3. ملا محمد نراقی (فرزند ملا احمد نراقی ) 4. میرزا علی رضا طاهری 5. شیخ علی بحرینی 6. آقا محمد مهدی کلباسی (فرزند حاج محمد ابراهیم کلباسی ) 7. ملا علی بروجردی (976)

 
مولانا
ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
مولانا، این پیامبر ادبیات را نمی‌توان بین ترک‌ها و ایرانی‌ها تقسیم کرد.» این آغاز مقاله‌ای است از «اوزدمیر اینجه» از نویسندگان و روزنامه‌نگاران معتبر ترکیه که به موضوعی پرداخته است که برای ما ایرانیان اهمیت خاصی دارد. وی در نوشته‌اش در روزنامه حریت می‌نویسد: «ترک‌ها مولانا را یک ترک‌زاده خراسانی و بزرگ‌شده قونیه می‌دانند و جزئی از ادبیات ترک می‌نامند. ایرانی‌ها نیز با اشاره به زبان شعری فارسی مولانا، او را پرورش‌یافته تخت‌گاه ادبیات خود می‌دانند.» اوزدمیر اینجه معتقد است که مولانا محبوب سیاست فرهنگی رسمی راست ترکیه شناخته می‌شود. او می‌نویسد «اما این مولانا در مراسم شب عروس، شب مرگ مولانا، در قونیه بیش از آن‌که به عنوان یک شاعر و متفکر نمایانده شود، به عنوان یک شیخ طریقت شناسانده می‌شود و حتی از دیدگاه مهمانان غربی که به این مراسم آمده‌اند، مقام او از شیخوخیت طریقت نیز بالاتر رفته و به مرتبه پیغمبری رسیده است. از مولانا که آثارش در هر زمان در آمریکا جزء پرفروش‌ترین آثار بوده است، در ترکیه همانند پدیدآورنده یک دین و طریقت جدید یاد می‌شود.» اینجه نوشته است: از طریق خبرهایی که دوست نزدیکم در ایران برایم فرستاده است، دریافته‌ام که آیت‌الله‌های ایران به مولانا اصلاً به دیده مثبت نگاه نمی‌کنند. این برای من یک نگاه کاملا تازه است. بنا به خبری که در روزنامه جمهوری اسلامی تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ منتشر شده است، آیت‌الله صافی گلپایگانی به برگزاری کنگره مولانا (در ایران) و برگزاری مراسم رقص سماع و موزیک در آن کنگره اعتراض کرده است. آیت‌الله نوری همدانی نیز گفته است «کتاب‌های شعر مولانا را باید تنها به خاطر اهمیت آن در ادبیات می‌توان در کتاب‌های درسی مورد استفاده قرار داد. چرا که در آثار مولانا، سخنان بسیار بیهوده‌ای که با اصول و اعتقاداتمان هم‌خوانی ندارد، بسیار یافت می‌شوند.» وی مدح منصور حلاج را در مثنوی به عنوان دلیلی بر ارتداد مولانا شمرده است. روزنامه نیمه‌رسمی جمهوری اسلامی همچنین در تاریخ دوم دسامبر ۲۰۰۷ به شدت از تصوف و دراویش انتقاد کرده و تصوف را جنگ با اسلام و دشمنی با پیامبر نامیده است. همین روزنامه آورده است: «تصوف، یک بیماری فکری و اعتقادی است که در کسوت دین به اسلام توهین می‌کند و با قواعد و قوانین این دین الهی در افتاده است. این تفکر در جهت ضدیت با اعتقاد و اعمال ۱۲ امام تشیع است که از اهل بیت پیامبر اکرم هستند.» طبق خبری که دوستم ارسال کرده است مجازات آن‌چه که روزنامه جمهوری اسلامی آن را جرم دانسته است، مرگ است. در دومین هفته نوامبر امسال در جریان نزاع بین نیروهای امنیتی ایران و پیروان طریقت نعمت‌الله گنابادی از مشایخ طریقت صوفیه بخشی از خانقاه دراویش گنابادی با خاک یکسان شد. جریان جالبی است. در یک جمهوری مبتنی بر اسلام، خانقاه پیروان یک طریقت با خاک یکسان می‌شود. این جریان باید در ترکیه و دنیا، مد نظر دوست‌داران مولانا و تصوف باشد. بر خلاف جمهوری اسلامی ایران، حزب حاکم عدالت و توسعه ترکیه خواستار گشودن خانقاه‌ها و تکیه‌ها و احیای تفکر تصوف است. + نوشته شده در  پنجشنبه 6 دی1386ساعت   توسط صلح کل  |  نظر بدهید تصوف قرن هفتم و مکتب ابن‌عربی (دکتر سید حسین نصر)   دوره‌ی حیاتی یک سنت دینی به گونه‌ای است که در بعضی از مراحل بعدی آن نوعی بازگشت به عصر طلایی آغازین وجود دارد، عصری که نفوذ نیروهای معنوی در آن در بالاترین حد خود بوده و سنت نزدیک‌ترین دسترسی را با منبع آسمانی خود داشته است. چنین مرحله‌ای در تاریخ اسلام در طول قرن هفتم ه‍.ق (سیزدهم م.)، قرنی که گواه بر وجود حیاتی به غایت معنوی و یادآور عصر خود پیامبر بوده، قابل مشاهده است. کافی است تا به قله‌های اوج تصوف این دوره نظیر ابن‌عربی، صدرالدین قونیوی، جلال‌الدین محمد مولوی، نجم‌الدین کبری و کل مکتب آسیای مرکزی اندیشید تا به سرشت این فصل شگفت‌آور تاریخ اسلام و بویژه تصوف پی برد. از مهم‌ترین ویژگیهای این عصر، تأسیس مکتب ابن‌عربی بود که به بخش مهمی از تصوف جلوه‌ی نوینی بخشید، بسیاری از جریانات مختلف معنوی را متحد ساخت و اساس بسیاری از پیشرفتهای بعدی آن قرار گرفت. گسترش تعالیم ابن‌عربی در سرزمینهای شرقی اسلام، بدون شک، یکی از حوادث برجسته‌ی معنوی و عقلی این عصر است. در سرزمینهای شرقی اسلام، تعالیم ابن‌عربی مناسبت‌ترین زمینه را برای رشد بعدی خود پیدا کرد. در اینجا بود که آموزه‌های وی هم زبان عرفان نظری را دگرگون ساخت و هم بر الهیات و حکمت یا فلسفه‌ی سنتی تأثیر نهاد. مدت هفت قرن تمام سلاسل حکما و اولیاء بر آثار وی شرح نوشتند و شاهکار وی «فصوص الحکم»(1) تا به امروز در محافل دینی سنتی و نیز در مجامع صوفیه و عرفا تعلیم داده می‌شود.(2) اثرپذیری از تعالیم ابن‌عربی با تقسیم‌بندی پیروان و اثرپذیران از تعالیم ابن‌عربی در چندین طبقه‌ی متمایز می‌توان گسترش تعالیم وی را در این سرزمینهای شرقی و بویژه در «ایران»(3) به بهترین نحوی مورد مطالعه قرار داد.:..... برای ملاحظه متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.... ادامه مطلب + نوشته شده در  جمعه 23 آذر1386ساعت   توسط صلح کل  |  8 نظر کمیسرها و صوفیان (سعید حجاریان)   عرفان پایگاه محکمی در ایران و کل خاورمیانه و شبه‌قاره هند دارد و عرفای زیادی از این منطقه برخاسته‌اند که هر کدام سرسلسلة ‌حلقه‌های صوفیانه شده‌اند و جنگ بین صوفیان و فقیهان امری تازه نیست. تشیع از زمانی که پا به ایران گذاشت، به صورت فرقه‌ای باطنی پدیدار شد. به‌خصوص در سلسله‌های زیاریان و آل بویه رنگ و بوی باطنی‌گری بیشتر دیده می‌شود. حتی صفویه در بدو پیدایش، بخصوص سرسلسله‌های آنان یعنی شاه صفی و شاه اسماعیل بیشتر از ‌آنکه پادشاه باشند، مراد و مرشد قزلباشان بودند. اما با نهادینه شدن دین در ایران و پیدایش مکتبخانه‌های درسی و پیدایش فقها، این دو جلوه از امر واحد یعنی «حقیقت» و «شریعت» (یا به قولی طریقت و شریعت) از هم جدا شدند. حتی به صورت فضایی این جدایی کاملا در جغرافیا مشهود است. شما اگر کویر ایران را نصف کنید، نیمه غربی فقیهانه است و نیمه شرقی طریقانه. یعنی شهرهایی مثل تهران، قم، ‌کاشان، نایین، اردستان، ‌یزد، زواره و اصفهان مرکز فقهای بزرگ بوده‌اند. از آن سمت، سمنان، ‌سبزوار، ‌شاهرود، نیشابور، گناباد، قائن، بیرجند، زابل و کرمان عرفای بزرگی را تحویل داده است. علاءالدوله سمنانی، ‌بایزید بسطامی و ابوالحسن خرقانی از این جمله‌اند. اینکه چرا این جداگزینی فضایی به وجود آمده است و چرا بالعکس نشده، موضوعی است که مجال دیگری می‌طلبد. از میان فرقه‌های مهم در ایران، قادریه و سلسله نعمه‌اللهیه تابنده گنابادیه از همه مشهورترند. جریان قادریه عمدتا متعلق به اهل سنت هستند و در چارچوب تحلیل ما نمی‌گنجند. گرچه آنها هم زمانی در معرض آسیب فقهای محلی بوده‌اند، اما امروزه کسی به آنها کاری ندارد. آنها فقط در اوایل انقلاب به خاطر شارب‌های بلندشان به دستور امام جمعه ارومیه در معرض بعضی جوانان خودسر قرار گرفته و آنها شوارب (سبیل‌‌ها) را می‌چیدند. (یاد پطر کبیر بخیر که به خاطر تجدد به دست سربازان قیچی داده بود تا ریش‌های موژیک‌ها (دهقانان روسی) را بچینند!) تا اینکه عده ای از سران آنها شکایت پیش امام بردند که ما اهل حق هستیم و ما را بیخود اذیت می‌کنند. امام هم فرموند که انشاء الله ما همه اهل حق باشیم. آنها خوشحال شدند و در شهرشان دیوارها را پر کردند که «ما همه اهل حقیم،‌ امام خمینی». از آن پس،‌کسی آنها را اذیت نکرد! فرقه دراویش گنابادی دارای خانقاه‌های بزرگی در بیدخت گناباد نزدیک قائن هستند و از قدیم‌الایام از مسافرین در راه مانده در خانقاه خود پذیرایی می‌کردند. امام در تفسیر سوره حمد خود در یک مورد استنادی به یکی از مشایخ این فرقه کرده است و از وی تجلیل نموده است. امام به خاطر مذاق عرفانی خود احساس همدلی زیادی با بعضی عرفا مانند محی‌الدین عربی و دیگران می‌کرد. امری که در حوزه علمیه قم و در بین فقها مطعون بود و کوزه‌ای را که پسرش مصطفی از آن آب خورده بود، ‌فقها آب می‌کشیدند. ایشان در نامه‌ به گورباچف از دو عارف نامدار یعنی محی‌الدین عربی و ملاصدرا نام می‌برند و اسم فقیهی در این نامه نیست. این درگیری بین فقیه و صوفی تا زمانی که امام زنده بود، چندان جلوه‌ای نداشت. ما نمونه‌ای نداریم که جایی گزارشی از آن شده باشد. اما کم‌کم با تبدیل نهاد تشیع به church، گروهی محتسب دینی و یا می‌توان گفت کمیسر فقهی به وجود آمدند که نمونه بنیادگرای آن را در زمان ضیاء‌الحق در پاکستان شاهد بودیم که به آنان، «شرطه‌الخمیس» می‌گفتند. این کمیسرهای فقهی، ‌به شدت شاخک‌هایش حساس شده است و به هر چیزی که اندک مغایرتی با عرفیات اهل شرع دارد، ‌مواجه شود با آن ‌برخورد می کند که یکی از آنها نارواداری و عدم مدارا با فرقه‌ها و سلسله‌هایی است که سالهاست در ایران زندگی عادی خود را می‌گذرانند و به سبک خود، خدای خویش را پرستش می‌کنند و حتی مبادی به آداب شرع نیز هستند. تخریب خانقاه‌های دراویش گنابادی در قم و بروجرد، ‌برخورد با شیخیان اسکو و بناب، تخریب مساجد اهل سنت و تبدیل آنها به پارک که یک مورد آن دو ماه پیش اتفاق افتاد، ‌نمونه‌هایی از این عدم تساهل است. ما باید بدانیم که شیعه در جهان اسلام در اقلیت قرار دارد و اگر بنا باشد که رواداری را پیشه خود نکند،‌آنگاه شیعیان سایر کشورها در معرض خطر خواهند بود و چه بسا که دامنه انتقام‌جویی گروه‌های بنیادگرای سنی به داخل ایران نیز کشیده شود. البته دراویش هیچ‌گاه اهل خشونت‌ورزی نبوده‌اند و از تعالیم آنهاست که در قبال قدرت مرکزی کرنش می‌کرده‌اند. اما ترس از آن است که آنها به عنوان دستگرمی در معرض آسیبی قرار بگیرند و سیستم کمیسیاریای فقهی ما تجری پیدا کند و به دیگرانی بپردازد که دارای قدرت به مراتب بیشتری هستند و دارای پشتیبانان قوی خارجی نیز می‌باشند. کما اینکه شاهد بودیم به ازای تخریب مسجد کوچکی در مشهد، چه فاجعه‌ای در حرم امام رضا (ع) آفریدند. گذشته از سلسله‌های عرفانی استخوان‌دار، ‌در سنوات اخیر حلقه‌های عرفانی به اصطلاح فرنگیان newage نیز در ایران به وجود آمده است. مانند طرفداران یوگا، ‌مدیتیشن،‌ سای بابا، مون، ‌ذن، ‌بودیسم، شینتو و فرقه‌هایی از این قبیل. این حلقه‌ها به خاطر آنکه دین رسمی پاسخگوی نیازهای معنوی جوانان نیست،‌ به وجود می‌آیند و شاخه‌هایی از مراکز خارج از کشور هستند که معمولاً‌ با این گروهها نیز با شدت عمل برخورد می‌شود. البته نمی‌توان منکر شد که ممکن است در بین آنها خلافکاری‌هایی هم وجود داشته باشد،‌ اما روش صحیح آن است که تکثر سابق به عالم تشیع بازگردد و دیگر کسی کوزه‌ای را آب نکشد تا بتوان در درون همین مذهب شیعه، مجالی برای پرستش برای همگان پیدا کرد. + نوشته شده در  یکشنبه 18 آذر1386ساعت   توسط صلح کل  |  3 نظر تحلیلی بر فاجعه بروجرد!!   رقیب آزارها فرمود و جای دوستی نگذاشت مگر اه سحر خیزان سوی گردون نخواهد شد؟     در بامداد روز یکشنبه ۲۰ آبان ماه ۱۳۸۶ بار دیگر مدعیان پیروی از امام زمان (عج)برگی سیاه را در تاریخ به نام خود رقم زدند. تا همگان بدانند که چگونه یک شیعه واقعی از یک شیعه نما تمییز داده میشود.حسینه دراویش گنابادی در شهر بروجرد در بامداد یکشنبه اول توسط بسیجیان مدعی پیروی از ولایت به آتش کشیده شد و سپس بوسیله لودرها و بولدوزرهای شهرداری بروجرد با خاک یکسان شد.مانند همین قضیه در ۲۴ بهمن ۱۳۸۴ در شهر قم برای حسینه شریعت اتفاق افتاد.بلافاصله سانسور شدید خبری بر اوضاع مسلط گشت و خبر گزاریها که معمولا در خدمت ارباب قدرت هستند قضیه را وارونه جلوه دادند تا مقصر اصلی کسانی معرفی شوند که مظلومانه چند ماه انواع فشارها و ناسزاها و هوچیگری ها را تحمل کردند و دم بر نیاوردند تا مبادا بهانه بدست رقیب مسلح و مجهز به مکر عمر عاص بدهند. اصل ماجرا از زبان بسیجیها و خبرگزاریهای وابسته به دولت برخی خبرگزاریها از جمله خبرگزاری فارس اعلام کرد:((حمله تعدادی از دراویش گنابادی به مسجد النبی بروجرد و پرتاب سنگ به این مسجد را دلیل شروع درگیری بوده است))همینطور توحیدی استاندار استان لرستان در شرح این واقعه گفت:((در پی حمله دراویش گنابادی به مسجد النبی، عده ای از مردم در مسجد تجمع کرده و خواستار برخورد با دراویش شده اند)) واقعیت ماجرا و افشای قضایا پشت پرده سعی ما بر این است تا با بررسی این اخبار بتوانیم به یک تحلیل جامع و عاقلانه از انگیزه های تخریب حسینه دراویش بروجرد برسیم. در اینجا دو سوال مطرح میشود که: ۱- ایا واقعا علت تخریب حسینیه بروجرد حمله به مسجد النبی توسط دراویش بوده است؟؟ ۲- آیااصلا دراویش امکانات  و شرایط حمله به یک مسجد را  در آن جو سنگین داشته اند؟؟ پاسخ سوال اول اگر ما باور کنیم که به علت حمله چند تا درویش با سنگ به یک مسجد یک دفعه خون مردم بجوش آمده و در عرض چند ساعت بریزند و  حسینیه را آتش بزنند و بعد به طور تصادفی بلدوزرهای شهرداری هم بیایند و یک حسینیه را با خاک یکسان کنند خیلی ساده لوح هستیم.پس این قضیه از قبل برنامه ریزی شده بوده است چرا میگوییم برنامه ریزی شده بوده؟چون شواهد اینطور نشان میدهد که عده ای از مقدس نماها در شهر بروجرد که از سوی اداره اطلاعات و بسیج حمایت می شدند با دراویش و حسینه انها مشکل داشتند.از حدود یکسال پیش این گروه اقدامات خزنده خود را علیه دراویش بروجرد آغاز کردند :پخش اعلامیه در مراسم نماز جمعه و تظاهراتهای دولتی ٬ایجاد مزاحمت برای دراویش٬ جلوگیری از ورود دراویش به درون حسینیه خود٬ فحاشی و اوباش گری و تهدید و ارعاب از جمله اقداماتی است که این افراد برای کشاندن موضوع به درگیری و نزاع انجام دادند.و از طرفی چون این افراد ابزارهای قانونی برای مبارزه با دراویش نداشتند با این اقدامات سعی داشتند دراویش را وارد نزاع کنند و از این طریق آنها را اوباش و مزاحم جلوه داده و  پای نیروهای امنیتی دولتی را به قضیه باز کرده تا بتوانند با دستاویزهای قانونی حسینیه را تعطیل کنند.اما دستوری که به دراویش از طرف دکتر تابنده قطب سلسله دراویش گنابادی داده شده بود پرهیز از هر گونه درگیری و دادن بهانه به دست معاندین بود و ایشان در سخنرانی خود گفته بود:((مرام ما هنوز هم دادن گل در برابر سنگ است))لذا با توجه به این دستور دراویش٬ هشیار بودند که مبادا به اوباش مقدس نما درگیر شوند و اتفاقا در این قضایا کاسه صبر معاندین را هم لبریز کرده بودند .بطوریکه به محض شروع هر گونه درگیری و مبارز طلبی سریعا با پلیس ۱۱۰ تماس میگرفتند و پلیس هم علیرغم میل باطنی مجبور بودند با اوباش با ظاهر بسیجی برخورد کنند .اگر چه هیچگاه هیچکدام از این افراد دستگیر نشدند اما نقشه معاندین با شکست مواجه میشد.در این اواخر مخالفان تصوف که بشتر وابسته به بسیج و حوزه بودند آخوندی را به نام مردانی را از قم  وارد مسجد النبی کردند تا برای مخالفت با دراویش سخنرانی کند اما این اقدامات نتوانست دراویش را برای درگیری با اوباش تحریک کند.برای همین معاندین تصوف و عرفان عمر عاص وار نقشه ای دیگر کشیدند :آنها توسط افراد خودشان به مسجد النبی حمله کردند و با پرتاب چند سنگ شیشه های مسجد را شکستند و آنگاه فریاد وا اسلاما سر دادند که:دراویش به مسجد بی حرمتی کردند در صورتی که کارگردان تمام قضایا خودشان بودند.چیزی نگذشت که در عرض چند ساعت یک بسیج عمومی از نیروهای دولتی و شهردار ی و امام جمعه وحتی نیروهای امنیتی شهرهای اطراف به طرف حسینه دراویش حمله ور شدند.حال چگونه میتوان باور کرد که تمام این قضایا اتفاقی صورت بگیرد و برنامه ریزی نشده باشد.حتی اگر فرض کنیم که چند تا از دراویش به طرف یک مسجد سنگ پرتاب کرده باشند ایا حمله به حسینیه آنها و تخریب و اتش زدن ان اصلا ربطی به سنگ پرانی به مسجد دارد؟؟قانونا اگر افراد سنگ پران شناسایی شوند میباید به دادگاه صالحه معرفی شوند و در دادگاه جرمشان ثابت شود آنگاه در صورت اثبات جرم مجازاتی برای آن چند سنگ پران در نظر گرفته میشود.کدام عقل سلیم میپذیرد که قاضی و پلیس و بسیجی و طلبه و استاندار و امام جمعه بدون هماهنگی و برنامه قبلی به خاطر یک سنگ پرانی با هم یک جا جمع شوند و تصمیمی چنین خردمندانه! بگیرند که چون چند نفر مجهول الهویه به طرف مسجد النبی سنگ پرانی کردند باید یک حسینه تخریب شود و اعضای داخل آن کتک بخرند و از خود دفاع نکنند.خلاصه اینها تناقضاتی است که نشان میدهد قضیه سنگ پرانی به مسجد اصلا ربطی به تخریب حسینیه نداشته بلکه بهانه و دستاویزی بوده است و به طور قطع این قضیه از قبل طراحی شده بوده است.و قاضی و امام جمعه واستاندار و فرماندار و شهردار و  پلیس وطلبه و بسیجی و پاسدار همگی با هم در قضیه همدست بوده اند. پاسخ سوال دوم در پاسخ سوال دوم که آیا دراویش امکانات و شرایط حمله به مسجد النبی را داشته اند؟؟ مسلم است که برای گروه دراویش که تعدادشان اندکتر و قدرت ظاهریشان کمتر از طرف مقابل است چنین ریسکی مثل آتش در انبار بنزین افکندن و یا دست در سوراخ زنبور کردن است.حال چگونه ممکن است کسی که میداند و برایش مسلم است در صورت هرگونه درگیری با طرف مقابل بهانه بدست دشمن میدهد و شرایط بسته شدن حسینه را فراهم میآورد دست به چنین اقدام خطرناکی بزند آن هم نه یک ریسک ساده بلکه یک ریسک بزرگ :سنگ پرانی به طرف یک مسجد  و از طرفی باید دید چه کسی یا کسانی از سنگ پرانی به طرف مسجد سود میبرند.واضح است که چه کسانی!!همان کسانی که با دست اویز قرار دادن چنین جریانی و فریاد مزورانه وااسلاما ناگهان طی یک برنامه ریزی از قبل طراحی شده در طی چند ساعت یک حسینیه را به آتش میکشند و خراب میکنند!!و سوال دیگر اینجاست معاندین از کجا میدانستند که قرار است به مسجد النبی سنگ پرانی شود که چنین در آماده باش کامل به سر میبرند جز این است که قضیه سنگ پرانی فقط و فقط صحنه سازی بوده است.بله شواهد امر چنین نشان میدهد که احتمال اینکه دراویش به طرف مسجد النبی سنگ انداخته باشند بسیار ضعیف است.البته افراد نزدیک به انجمن حجتیه یک اصل را خیلی قبول دارند که:((هدف وسیله را توجیه میکند))اما شاید متوجه نباشند که یک وسیله کثیف و آلوده خواه ناخواه هدف شما را نیز الوده خواهد ساخت و سوال مهم همان سوالی است که ابطحی در یادداشت خود بر قضیه تخریب حسینیه بروجرد نوشته:((اکنون که این دو حسینیه یا خانقاه خراب شده است با هر تحلیلی کاش می گفتند: چه منفعتی عاید حکومت و یا دین شده است؟ با این کارها نه صوفی گری پایان می یابد و نه اسلام و حکومت سود می کند. این کارها فقط به انسجام بیشتر اهل تصوف و مظلومیت آنها و بدنام شدن شیعه و حکومت منجر خواهد شد.)) + نوشته شده در  سه شنبه 22 آبان1386ساعت   توسط صلح کل  |  20 نظر دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم       مولانا آفتابی است تابان و فروغی است درخشان که هر کس جز خفاش صفتان بی بصیرت که دشمن آفتابند به عظمت و نور افشانی او معترف می باشند و می خواهند از اشعه کمال او بهره مند گردند و از خرمن فیض او توشه ای بردارند. مولانا مانند شعله های سوزانی که همه چیز را در خود فانی و نابود و تبدیل به خاکستر می کند با گفتار آتشین خود هر سالک راه راغ از خود بیخود و فانی نموده٬ محو در حقیقت مطلقه مینماید. مولانا از افتخارات خاک خراسان و زاده شهر بلخ است.جدش( شیخ حسین بن احمد ) و پدرش(بها الدین ولد) در مراتب علم و دانش و فضل و کمال و قدس و کمال کم نظیر بودند و در طریق سلوک نیز قدم میزده و از بزرگان طریقت بوده اند.البته چنین نابغه ای اختصاص به یک جا و یا به یک جامعه بشری ندارد بلکه اختصاص به جهان و عالم انسانیت و معنویت دارد .اما چون مولوی در بلخ که متعلق به خاک خراسان بوده متولد شده مزید اختصاصی به ایران و خراسان دارد و چون مدتی از عمر پر برکت خود را در ترکیه گذرانده و آرامگاه او در شهر قونیه قرار دارد از این رو این شهر نیز میتواند بر خود ببالد که چنین جسد پاکی را در خود جای داده است.۱ از خراسانم کشیدی تا بر یونانیان تا بر آمیزم بدیشان تا کنم خوش مذهبی آری مولانا یک عارف و صوفی بزرگ است .صوفئی که اینک جهان در برابر عظمت والای معنویت او سر تعظیم فرود آوره است.نگاهش به ارزشهای انسانی آنچنان والاست که تمام بشریت را به صورت نوری واحد از جلوه جمال ایزدی میداند و با همه جهانیان ((صلح کل)) میکند: صلح کل کردیم با نوع بشر تو به ما بد میکن و نیکی نگر حسن خلق٬ ژرف نگری ٬انسان دوستی و منش صوفیانه مولانا باعث شد تا در روز مرگش گبر و ترسا و مسلمان بر سوگش بگریند و آرامگاهش سالهای سال زیارتگه رندان جهان باشد. به راستی چرا مولانا اینک با سحر کلامش جهانی را شیفته خود ساخته است؟چرا امسال سال مولانا است؟چرا برای بزرگداشت این عارف و صوفی نامی در جهان اینقدر شور و هیجان بر پاست؟مگر در کلام مولانا چه چیزی نهفته است که در کلام دیگران نیست؟پاسخ این است :که در اقیانوس کلام مولانا یک گوهر دردانه نهفته است یک حقیقت جاودان ٬یک فرهنگ اصیل ٬یک ندای جهان شمول و به قول حافظ یک ((آن)) درون صدف کلامش جای گرفته: شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد بنده طلعت آن باش  که  آنی   دارد دلنشین شد سخنم تا تو قبولش کردی آری آری سخن عشق نشانی دارد و این ((آن)) ما را دیوانه وار به دنبال خود میکشد و با خود می برد .این ((آن)) همان حقیقت دین محمد(ص) است و نامش گنج ((عرفان و تصوف))است. نمیدانم وقتی آن فقیه(آقای نوری همدانی) گفت:((افرادی چون شیخ عطار، بایزید بسطامی، معروف کرخی، شقیق بلخی، جنید بغدادی، فضیل ابن ایاز و مولانا جلال الدین محمد بلخی معروف به مولوی جزو هفتاد و دو فرقه صوفیه اند که همه راه باطل رفته اند و دشمنان اهل بیت هستند))هیچگاه به این موضوع اندیشید که یکسال بعداز این سخن چنین با شکوه از کسی که او وی را دشمن اهل بیت خوانده بود تجلیل شود؟این چگونه دشمن اهل بیتی است که تمام اسلام شناسان در برابر عظمت کلامش سر تعظیم فرود می آورند؟؟ و یا فقیه دیگر (آقای صافی گلپایگانی) که گفت:((همان اندازه که برگزاری کنگره هایی مثل علامه بلاغی برای اسلام و جامعه اسلامی مفید است برگزاری کنگره هایی مثل مولوی تاسف بار است. به همان میزان که از خدمات ارزشمند دولت، حمایت و تشکر می کنیم، برگزاری کنگره مولوی را نیز محکوم می نمائیم. برای مطرح شدن بعضی سخنان در این کنگره، باید از امام عصر، خجالت کشید))آیا فکر میکرد همین رئیس جمهوری که کلامش را با (( الهم عجل لولیک الفرج)) آغاز میکند در باره مولوی صوفی چنین زبان به مدح و ستایش بگشاید.به راستی چرا احمدی نژاد از امام عصر خجالت نکشید؟؟که از یک صوفی تمجید و ستایش کرد.اما شاید هیچ یک از آقایان و حتی آقای رئیس جمهور متوجه نشدند که کارگردان این قضایا شخصی دیگر است.کسی که خورشید حقیقت را پشت ابر نگاه نمی دارد.کسی که اگر تمام جهانیان جمع شوند تا کسی را که او عزیز داشته خوار کنند نتوانند.آری مولانا یکی از بندگان صالح خداست و حقیقتی را با خود یدک میکشد که بس گران و سنگین است .آری حقیقت عرفان و تصوف چون خورشیدی تابنده می درخشد و این خورشید هرگز غروب نخواهد کرد...   + نوشته شده در  چهارشنبه 9 آبان1386ساعت   توسط صلح کل  |  13 نظر به یاد عماد الدین باقی در خبرها آمده بود که عماد الدین باقی (فعال حقوق بشر) دوباره به زندان محکوم شده و راهی زندان اوین گشته است.باقی جز معدود شخصیتهایی است که بدون توجه به مسایل حزبی یا سیاسی و حتی مذهبی برای آزادی و احقاق حقوق هر انسان دربندی تلاش کرده است و از این جهت بسیار قابل احترام است. به یاد دارم در جریان تخریب حسینیه شریعت در قم (۲۴ بهمن ۱۳۸۴)رسانه های حکومتی بسیار تلاش کردند که این فاجعه انسانی را کمرنگ جلوه داده و بسیاری از آنها سکوت کردند و برخی دراویش را وابسته به بیگانگان و عامل فتنه معرفی کردند.و حتی یکی از مراجع تقلید در کمال ناباوری به دروغپردازیهای روزنامه کیهان مهر تایید زده بود که:((دراویش مسلح به طرف مردم گاز اشک آور شلیک کردند))اینکه کیهان دروغ پردازی کند اصلا جای تعجب ندارد اما اینکه یک مرجع تقلید به یک خبر کذب استناد کند و بر آن صحه بگذارد خیلی تعجب بر انگیز است. به هر حال در آن جو مسموم عماد الدین باقی جز معدود انسانهای آزاده ای بود که در کمال بی طرفی زوایای پنهان تخریب حسینیه شریعت قم را آشکار نمود.باقی را از آن جهت می ستایم که حقیقت را آنطور که بود آشکار ساخت.و اکنون در حالی که ایشان در حبسی ناعادلانه  بسر میبرند لازم دیدم برای تجلیل از خدمات ایشان به حقوق بشر چند خطی راجع به ایشان به نشانه همدردی با خانواده نگرانشان بنگارم. امیدوارم با عنایات یگانه داد گستر گیتی امکان آزادی عماد الدین باقی هر چه زودتر فراهم گردد.  مقالات عماد الدین باقی را مورد فاجعه تخریب حسینیه شریعت قم :(کلیک کنید) ستیز با دراویش(قسمت اول) ستیز با دراویش(قسمت دوم) گفتگوی عماد الدین باقی با بی‌بی سی درباره حمله به دراویش قم + نوشته شده در  دوشنبه 30 مهر1386ساعت   توسط صلح کل  |  7 نظر هشدار به مسئولین نظام! ظهور انجمن حجتیه در کرج و بروجرد     چندی است که یک تفکر عرفان ستیز در کشور ما فعال شده است.این جریان درست یک سال قبل از تخریب حسینیه شریعت در قم شروع به سمپاشی علیه عرفان و تصوف نمود.و برای مشروعیت بخشیدن به عمل خود فتوی برخی از علما و مراجع را هم به همراه داشت.و همچنین احادیثی منسوب به ائمه٬اینکه آیا فتوی یک مرجع می تواند حجتی برای حمله وحشیانه به یک مکان مذهبی باشد یا نه؟یا آیا با فتوی یک مرجع که ارزش قانونی ندارد میتوان به جان و مال و ناموس یک عده مسلمان تجاوز کرد و وحشیانه آنها را کتک زد؟و اینکه ایا در دست داشتن یک حدیث منسوب به ائمه مجوز هتاکی و فحاشی و ضرب و شتم برادر مسلمان ما را به ما میدهد یا خیر اصلا موضوع بحث کنونی ما نیست. قصد دارم در این گفتار سر منشا چنین تفکر خطرناکی را که اتفاقا سابقه ای در گذشته ای نه چندان دور دارد حضورتان معرفی کنم: متاسفانه در ماههای اخیر جریاناتی با تفکر انجمن حجتیه در کشور رونق گرفته و عده ای بی سواد و غافل را به نام دین و امام زمان ارواحنا فداه  دور خود جمع نموده اند. گرچه این عده مدعی اند که هیچ نسبتی با انجمن حجتیه ندارند لیکن کمی آشنایی با انجمن حجتیه می تواند ماهیت این جریانات را روشن نماید.خون دلی که اسلام از این دسته افراد خورده است به هیچ وجه قابل انکار نیست. مشابه جریانات صدر اسلام در طول مبارزات تاریخی ملت ایران برای سرنگونی رژیم شاهنشاهی نیز وجود داشته است. جملات بسیاری از حضرت امام خمینی(ره)  شاهد این مدعاست. به عنوان مثال ایشان در پیام تاریخی خود به روحانیت می فرمایند :   دسته ای دیگر از روحانی نماها که قبل از انقلاب دین را از سیاست جدا می دانستند و سر به آستانه دربار میسائیدند یک مرتبه متدین شده و بر روحانیون عزیز و شریفی که برای اسلام آنهمه زجر و آوارگی و زندان کشیدند تهمت وهابیت و بدتر از وهابیت زدند.دیروز مقدس نماهای بی شعور میگفتند دین از سیاست جداست و مبارزه با شاه حرم است و امروز میگویند:مسئولین نظام کمونیست شده اند .تا دیروز مشروب فروشی و فسق و فجور و فحشا و حکومت ظالمان را برای ظهور امام زمان لازم میدانستند و امروز فریاد و ا اسلاما سر دا ده اند.دیروز حجتیه ایها مبارزه را حرام میدانستند و امروز انقلابی تر از انقلابی شده اند.ولایتیهای دیروز که در سکوت و تحجر خود آبروی اسلام ریخته اند و در عمل پشت پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت را شکسته اند و عنوان ولایت برایشان جز تکسب و تعیش نبوده اند امروز خود را بانی و وارث ولایت می نامند  در هر حال حضرت امام خمینی (ره) در سخنرانی مورخ 21/4/1362 با اشاره غیر مستقیم انجمن  مورد خطاب قرار می دهند . در پی این سخنان حضرت امام خمینی (ره) ٬ انجمن در بیانیه ای در تاریخ 1/5/62  که سراسر نشان از اختلافات فکری و اعتقادی آنها با خط امام دارد اعلام تعطیلی نمود.   اعضای انجمن حجتیه بحث ایجاد حکومت اسلامی و تز ولایت فقیه حضرت امام خمینی (ره) را قبول نداشتند و با دیدگاه‌های فلسفی و عرفانی ایشان نیز همراه نبودند. این دوری و افتراق از مردم، انقلاب و رهبر آن، در فرجام، حکم به زوال انجمنی داد که خود را متناسب با شرایطی دیگر، در سه دهه‌ی پیش از پیروی از انقلاب اسلامی شکل داده بود.   این تفکر با یک اجتهاد سطحی خود پردازانه بدون شک باعث ایجاد هرج و مرج و فروپاشی شیرازه حکومت اسلامی می باشد تا جاییکه که منادیان این تفکر از برخوردهای زننده با  شیعیان هیچ گونه ابایی ندارند.بطوریکه متاسفانه اکنون برخی مراجع و عالم نمایان مقدس ماب آلت دست قدرت طلبی خود ساخته اند و نشانه رفتن رکن شیعه یعنی مرجعیت واز بین بردن ساحت مقدس آن چیزی جز نابود کردن اجتماع شیعیان را باعث نمی شود. (چرا که همواره مراجع تقلید در طول تاریخ محور اتحاد و همدلی بین جامعه مسلمانان بوده اند نه عامل فتنه و فساد و هرج و مرج) این گروه برای رسیدن به قدرت و کسب شهرت مراجع را سپر بلا قرار داده اند.بدیهی است توحش و هوچیگری این گروه به حساب مراجع تقلید گذاشته میشود و باعث بدبینی افکار عمومی مردم نسبت مقام شامخ علمای حقیقی و مراجع تقلید می شود.البته در بین علمایی که حجتیه آنها را جلو انداخته اند هستند کسانی که در دروره حیات امام خمینی منزوی و مطرود بودند .همان کسانی که امام آنها را به خاطر تفکر خطرناکشان از خود راندند.همین افراد پس از ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد که از تفکر حجتیه حمایت میکند و افراد انجمن حجتیه را در کابینه خود با خود همراه ساخته است سر از سوراخها بیرون آورده اند و بر طبل خشونت و یکدست ساختن جامعه شیعه میکوبند.   خلاصه ای از شکل گیری انجمن حجتیه تا اقدامات امروز آن   انجمن حجتیه در دهه ۱۳۲۰ برای مبارزه با خطر بهایئت تشکیل شد و هدفش در ابتدا مبارزه با بهایئت بود.و بتدریج وارد بازیهای سیاسی برای کسب قدرت و شهرت شد بطوریکه در جریان مبارزات برای پیروزی انقلاب با سازمان مخوف ساواک همراه شد.و در مقابل ایت اله خمینی ایستاد.برخی از علمایی که اکنون بر علیه عرفان و صوفیه فتوی صادر میکنند در گذشته با انجمن حجتیه همکاری لازم را داشته اند.این افراد به خصوص مخالف سر سخت افکار فلسفی و عرفانی آیت اله خمینی بودند.بعد از انقلاب امام خمینی طی یک سخنرانی مهم اعضای این انجمن را تهدید نمود و بعد از آن این انجمن مخوف عملا فعالیتش متوقف شد و اعضای رسمی و غیر رسمی آن روی به فعالیتهای مخفی و زیر زمینی آوردند.از فعالیتهای جدی زیر زمینی این انجمن طراحی و سازماندهی قتلهای زنجیره ای بود .اعضای این انجمن با نفوذ در وزارت اطلاعات ترور بسیاری از دگر اندیشان را طراحی کرده و آنرا به انجام رساندند.و اکنون با نفوذ اشکار در دولت محمود احمدی نژاد طرح یکدست ساختن جامعه شیعه را برای آنچه که به نام حکومت حضرت ولی عصر مینامند در دست اجرا دارند.این گروه برای اجرای طرح خود طرح مبارزه با عرفان و تصوف ٬مبارزه با اهل تسنن از جامعه مسلمان ایران  و محدود ساختن اقلیتهای دینی از جامعه غیر مسلمان ایران را در دست اجرا دارند.   نتیجه گیری و تذکر:   .با توجه به اینکه امسال از سوی رهبر حکومت اسلامی سال وحدت ملی و انسجام اسلامی نام گرفته ٬ اقدامات این گروه متحجر باعث ایجاد تفرقه  و بر هم زدن اتحاد جامعه مسلمان ایران می شود .همچنین با توجه به شرایط حساس کشور و توطئه همه جانبه دشمنان داخلی و خارجی برای بر اندازی حکومت اسلامی  ایران ٬در صورتی که مقام رهبری به سکوت خود در قبال خود سریها و قانون شکنیهای این گروه بنیادگرا ادامه دهند بزودی و در زمانی کوتاه اقدامات این گروه متحجر و مقدس نما باعث زوال حکومت اسلامی و از دست رفتن آرمانهای انقلاب اسلامی می شود.بدین ترتیب دشمنان خارجی با هزینه ای بسیار کم و به دست همین افراد نادان باعث ایجاد جو نارضایتی عمومی و در نهایت زوال و تضعیف حکومت خواهند شد. + نوشته شده در  سه شنبه 24 مهر1386ساعت   توسط صلح کل  |  17 نظر هلال عید بدور قدح اشارت کرد   بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد   هلال عید بدور قدح اشارت کرد   ثواب و روزه و حج و قبول آنکس برد   که خاک میکده عشق را زیارت کرد     به امید اتحاد همه مسلمانان جهان + نوشته شده در  جمعه 20 مهر1386ساعت   توسط صلح کل  |  3 نظر برگزاری کنگره شمس تبریزی در خوی با اجرای استاد شجریان       محمدرضا شجریان از اجرای موسیقی سنتی زنده در کنگره بین الملی شمس تبریزی در خوی خبر داد. شجریان ظهر امروز در جمع خبرنگاران اظهار داشت : این برنامه موسیقی همزمان با برپایی کنگره در خوی برگزاری خواهد شد. وی با اشاره به ویژگیهای بارز شخصیتی مولانا افزود : شکوه و عظمت یافتن خوی به لحاظ وجود آرامگاه شمس تبریزی در این شهرستان است. استاندار آذربایجان غربی نیز در جریان این بازدید در جمع خبرنگاران با بیان این که تمهیدات لازم برای برگزاری باشکوه کنگره شمس صورت گرفته است، خاطرنشان کرد : کنگره بین ‌المللی شمس تبریزی درنیمه اول آبان ماه امسال با حضور شخصیتهای فرهنگی و ادبی کشور و اندیشمندان مولوی شناس داخلی و خارجی در شهرستان خوی برگزار خواهد شد. رحیم قربانی در ادامه با اشاره به تقارن برگزاری کنگره بین ‌المللی شمس تبریزی در خوی با همایش کشوری مولانا افزود : برای جلوگیری از تداخل برنامه‌ها افتتاحیه کنگره شمس و مولوی در تهران و اختتامیه آن در شهرستان خوی برگزار می‌شود. وی خاطرنشان کرد : همچنین بین آیین افتتاحیه و اختتامیه کنگره شمس و مولانا، مراسم بزرگداشتی نیز در تبریز اجرا می‌شود. فرماندار خوی نیز با اعلام آمادگی برای برگزاری اختتامیه کنگره بین ‌المللی شمس تبریزی و مولوی در این شهرستان، بیان داشت : جلسات متعددی برای ایجاد هماهنگی جهت برگزاری بهتر و شایسته این کنگره برگزار شده است. مقبره شمس تبریزی در دو کیلومتری غرب  شهرستان خوی قرار گرفته است. این بنا در زمان شاه اسماعیل صفوی ساخته شده و برجی استوانه ‌ای شکل با ‪ ۱۲‬متر ارتفاع را شامل می‌شود که تا ارتفاع ‪ ۵۰‬سانتی متر آن با سنگ و بقیه قسمت ها با آجر ساخته شده است. این برج با شاخهای بز وحشی تزیین شده و در داخل این بنا آرامگاه عارف بزرگ شمس تبریزی قرار گرفته است. شمس تبریزی صوفئی گمنام بود که مولانا را متحول ساخت. مولوی تا سال 642 که شمس تبریزی را ملاقات کرد، به درس و وعظ پرداخت. در سال 642ه‍.ق مولانا، با شمس تبریزی آشنا شد و در پی آن تحولی بزرگ در وی پدید آمد که باعث شد درس و منبر را رها کند و با شمس به خلوت و سیر و سلوک بپردازد. اما به خاطر ناراحتی شاگردان و علمای متعصب شهر و در پی آن آزار شمس، او از قونیه رفت. مولانا فرزند خود را به دنبال او به شهرهای مختلف فرستاد و در نهایت با اصرار او و نیز شخص مولانا، شمس به قونیه بازگشت. اما پس از مدتی بار دیگر شمس ناپدید شد و تلاش مولانا برای یافتن او بی نتیجه ماند. عده ای معتقدند که شمس توسط مخالفانش کشته شد. به هر حال مولانا در فراق او به خلوت نشینی پرداخت و اشعار بسیاری نیز سرود.  شاید بتوان ادعا کرد که مولانا پس از آشنایی با شمس تبریزی و عشق به او بود که از ظاهر رها و به عارفی کامل و وارسته تبدیل شد و مولانایی شد که اکنون از او به عنوان عارف و شاعر بزرگ ایران سخن می گوییم: شمس تبریز را چو دیدم من نادره بحر گنج و کان که منم گرچه این آشنایی به بهای رهایی وعظ و تدریس و نیز شوریدن متعصبان بر او بود، اما او را از قال و برون جدا و به حال و درون متوجه ساخت. + نوشته شده در  سه شنبه 3 مهر1386ساعت   توسط صلح کل  |  17 نظر دفاعیه امام خمینی (ره)-علامه طباطبایی و تصوف مطالب زیر از متن مصاحبه جناب آقای دکتر شهرام پازوکی با روزنامه شرق انتخاب شده که در آن به دو جمله از امام خمینی(ره)و علامه طباطبایی در مورد تصوف اشاره گردیده است:  استناد مى کنم به یک جمله از علامه طباطبایى. تصور مى کنم ایشان به عنوان متفکرترین رجال علمى حوزه دوره اخیر، کلامشان براى بسیارى از آقایان مدرسین و علما که شاگردان ایشان بودند و مى شناختند باید به نحوى حجت باشد. لااقل براى ما که دانشگاهى هستیم، به عنوان متفکر، کلام ایشان همیشه مورد توجه و تحقیق بوده. این کلام مکتوب است و سعى مى کنم خلاصه بگویم. هم مرحوم آیت الله حسینى تهرانى و هم مرحوم علامه  شعرانى و کسان دیگر نقل مى کنند حضرت استاد علامه طباطبایى قدس الله نفسه فرمود «این مشروطیت و آزادى و غرب گرایى و بى دینى و لاابالى گرى که از جانب کفار براى ما سوغات آمده است این ثمره را داشت که دیگر درویش کشى منسوخ شد و گفتار عرفانى و توحیدى آزادى نسبى یافته است. وگرنه شما مى بینید که امروز هم همان اتهامات و قتل و غارت ها و به دار آویختن براى سالکین راه خدا بود.» این نقل قول مستقیم بود. من تصور نمى کنم که بهتر از این نقل قول چیزى بتواند وضعیت پیش آمده را توصیف کند. چند نکته در این نقل قول هست که برجسته تر مى کنم. این که این جور مخالفت با یک طریقه اى به نام تصوف مى کنیم جدید نیست و همیشه بوده است اما شدت و ضعف داشته که ظاهراً محتاج به مباحث تاریخى است. این موضوع از اواخر دوره صفویه تشدید شده است. اما نکته دیگرى که در این کلام ایشان هست این است که مى فرمایند گفتار عرفانى و توحیدى آزادى نسبى یافته است. من تصور مى کنم اگر مقدمه کلام ایشان را هم ببینید مى گویند درویش کشى منسوخ شد و گفتار عرفانى و توحیدى آزادى نسبى یافته است. اینکه ایشان نسبتى بین درویشى و گفتار عرفانى و توحیدى مى دیده نکته مهمى است. به هر حال عادى است و هر کسى که سخن حقى مى گوید باید منتظر این باشد که پاسخى هم که خدا مى داند حق است یا ناحق بشنود. ولى خوشحال مى شوم که پاسخ، پاسخى باشد که آنقدر معقولیت در آن باشد که قابل طرح باشد و تحقیق و نظر در آن اعمال شود. نقل قول دیگرى مى کنم از مرحوم امام خمینى که اهل تحقیق مى دانند که ایشان نظرشان راجع به تصوف و عرفان چه بوده و حتى اگر به صراحت بیان نکرده باشند، لااقل آثار ایشان، چه آثار عرفانى اولیه و چه تفسیر سوره حمد در انتها، اشعار ایشان و رویه زندگى ایشان حکایت از دیدگاهشان مى کند. منتها من تردید ندارم که حتى با وجود این کسانى هم در حوزه علمیه هستند که از این تیپ مشرب علمى خوششان نمى آید و با آن مخالفت مى کنند. اما نقل قول مستقیم مى کنم از ایشان در مورد تصوف. ایشان در مجموعه تقریرات فلسفى شان در جلد دوم بحثى دارند درباره فرق میان تصوف و عرفان. مى گویند «عرفان به علمى گفته مى شود که به مراتب احدیت و واحدیت و تجلیات به گونه اى که ذوق عرفانى مقتضى آن است پرداخته... و هر کسى که این علم را بداند به او عارف گویند. کسى که این علم را عملى کرده و آن را از مرتبه عقل به مرتبه قلب آورده و در قلب داخل کرده است به او صوفى گویند.» من تصور نمى کنم که ایشان با آن احاطه علمى بر فلسفه و حکمت و عرفان و تصوف متوجه نبوده که چه مى گوید. مى گویند کسى که این علم را عملى کرده و آن را از مرتبه عقل به مرتبه قلب آورده و در قلب داخل کرده است به او صوفى مى گویند. به عبارت دیگر در نظر ایشان تصوف طریق تحقق آن چیزى است که در متون تحت عنوان عرفان نظرى گفته شده. یعنى صوفى کسى است که در مقام تحقق این مراتب برآمده است؛ یعنى معارف از عقلش به قلبش رسیده است. ................................................................. نکته(صلح کل):مطالبی که در این مدت سلسله وار به آنها اشاره شد عقاید و آرا بزرگترین علمای عالم تشیع از جمله علامه مجلسی -علامه حلی-سید حیدر آملی -شیخ بهایی-امام خمینی و علامه طباطبایی در مورد تصوف بود.تمام موارد ذکر شده مستند به آثار این بزرگواران بود.لذا خواننده ای که بدون تعصب و غرض ورزی به این آثار مراجعه میکند قطعا درک میکند که بسیاری از مطالبی که برخی معاندین و عالم نمایان به عرفان و تصوف نسبت میدهند با گفتار و نظرات این علمای بزرگ در تناقض است.لذا در صدد کشف دلیل این تناقض بر میآید.که در آن صورت حقایق آشکار خواهد شد. لذا به مصداق آیه شریفه یا ایها الذین امنوا ان جائکم فاسق بنبا فتبینوا ان تصیبوا قوما بجهلته  فتصبحو ا علی ما فعلتم  ندمین(حجرات ایه ۶) شخص منصف و متقی در صورتی که خبری شنید و مطلبی را در جایی مطالعه کرد به خصوص مطالبی که ممکن است در آنها بنده ای مورد تهمت و افترا واقع شده باشد تحقیق میکند و آنگاه نظر صادر میکند. چقدر نیکو بود که برادر عزیز آقای بنده درگاه ابتدا مطالب و نظرات صاحبنظران مکتب تشیع را مطالعه میکردند و آنگاه برادران شیعه خود را مورد تهمت و افترا قرار میدادند. چرا که حق تعالی فرموده:  یا ایها الذین آمنو!! اجتنبو کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم + نوشته شده در  جمعه 30 شهریور1386ساعت   توسط صلح کل  |  5 نظر ماه رمضان! حلول ماه مبارک رمضان بر عاشقان حضرت دوست   مبارک! + نوشته شده در  چهارشنبه 21 شهریور1386ساعت   توسط صلح کل  |  11 نظر با عارفان روشن ضمیر(سخنانی از خواجه عبد اله انصاری)                 یارب دل پاک و جان آزادم ده                            آه شب و گریه سحرگاهم ده     در راه خود اول ز خودم بیخود کن                      بیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده *الهی آنرا که خواهی بر اندازی با درویشانش در اندازی! *الهی دیگران مست شرابند و من مست ساقی ٬مستی ایشان فانی است و از من باقی *الهی روزگاری ترا می جستم خود را می یافتم.اکنون خود را می جویم ترا می یابم *الهی دریغا که روزگار بر باد دادیم و شکر نعمت ولی نعمت نگذاردیم٬دریغا که قدر عمر خویشتن نشناختیم و از کار دنیا به اطاعت مولا نپرداختیم!دریغا که عمر عزیز به سر امد و روزگار بگذشت. *طالب دنیا رنجور است و طالب عقبی مزدور است و طالب مولا مسرور است.در رعایت دلها میکوش و عیبها میپوش و دین به دنیا مفروش *اگر به روی آب روی خسی باشی و اگربه هوا پری مگسی باشی٬ دل به دست آر تا کسی باشی! * ای عزیز!مایه دولت ابدی عاقبت اندیشی است و سلطنت اصل در سلوک درویشی *دانی که سالک طریقت کیست؟آنکس که داند که درویشی چیست *درویشی خاکی است بیخته و آبی بر او ریخته٬نه کف پا را از او دردی و نه پشت پا را از او گردی٬تا کسی از غرور عمل دنیوی روی بر نتابد در سلک اهل علم و درویشی در نیاید٬ نصیب علم بسیار است و مقامات درویشی بیشمار٬این همه مرتبت نه به  پوشش خرقه و کلاه است این سعادت به کوشش دل آگاه است + نوشته شده در  دوشنبه 12 شهریور1386ساعت   توسط صلح کل  |  9 نظر ای ز تو فریاد به فریاد رس   منتظران را به لب آمد نفس   ای ز تو فریاد! به فریاد رس   به امید بر اندازی ظلم و جور با حضور عاجل حضرتش   میلاد مهدی موعود بر خستگان از ظلم و جور ظالمان مبارک باد! + نوشته شده در  سه شنبه 6 شهریور1386ساعت   توسط صلح کل  |  7 نظر کارکردهای اجتماعی عرفان عملی در یگانگی و صلح جهانی سخنرانی دکتر حسین تنهایی در موسسه گفتگوی ادیان:                      کارکردهای اجتماعی عرفان عملی در یگانگی و صلح جهانی متن کامل جامعه بشری هر روز به سمت میل به وحدت در حرکت است. عصر ارتباطات، مسائل ارتباط جمعی و منافع جامعه جهانی، حرکت به سمت وحدت را ایجاب کرده است. با طلوع جامعه سرمایه‌داری در قرن نوزدهم ریشه‌های این نیاز به وجود آمد. جامعه‌شناسان لیبرالیسم و جامعه‌شناسان محافظه‌کار به این اندیشه دست یافته بودند و مسیر حرکت جامعه جهانی را درک کرده بودند. بنابراین بتدریج بحث جوامع مدنی و صنعتی هم در حوزه سرمایه‌داری و متفکران لیبرالیسم و هم سوسیالیست‌ها و هم در حوزه غیرسوسیالیست‌ها به وجود آمد. به عنوان نمونه، به نوعی جامعه پلورالیسم و همگرا اعتقاد داشتند و یا سوسیالیست‌ها وحدت مورد نظر را در کمونیسم جست‌وجو می‌کردند و لیبرالیست‌ها نیز سعی در ایجاد یک جامعه بین‌المللی داشتند. این توجه در ادیان نیز همواره وجود داشته است. زیرا تمام ادیان بزرگ جهان به نوعی دارای اعتقاد به مهدویت هستند. در دین مسیح بحث از ظهور مجدد حضرت مسیح است. در دین زرتشت اعتقاد به ظهور زرتشت وجود دارد. در دین اسلام نیز حتی با گرایشات مختلف موجود در آن، اعتقاد به ظهور وجود دارد. در فلاسفه قدیم نیز اشکال مختلف مدینه‌های فاضله همگی نشانه این است که انسان از گرایش به پراکندگی هراس دارد و متفکران بشریت نیز از این پراکندگی بیمناک هستند. لذا موضوع وحدت به شکل آرزویی در فطرت بشری تنیده شده است. لذا این آرزوی فلاسفه، ادیان و متفکران جامعه‌شناس و اقتصاددان همگی به یک شکل جزیی از تلاش‌های مختلف در فرآیندهای اجتماعی بوده است. اما متاسفانه قوانین جامعه‌شناسی نیز موید آن است که مردم در فرهنگ‌های مختلف قادر به پذیرش فرهنگ‌های متفاوت نیستند. زیرا ساختارهای موجود در جامعه باعث از میان رفتن تساهل و تسامح و بردباری در برابر یکدیگر می‌شود. زیرا در این چارچوب هر فرد به تعبیر خاصی از جهان که برای او نیز قابل پذیرش باشد قایل می‌شود. به این معنا که چون انسان به واسطه ظن خود به حقیقت یک موضوع دست می‌یابد، همان حقیقت برای او دارای اعتبار می‌شود. چون این فرد ظرف‌های دیگر آن حقیقت را درک نکرده است، تصور وجود همان ظرف خاص از حقیقت را دارد. از همین رو دارای برخی از تعصبات می‌شود. لذا به هر میزان که ساختارهای یک جامعه تفکیک‌نیافته باقی مانده باشند، تحمل افراد آن جامعه نیز در برابر تفاوت‌ها کمتر خواهد بود. به عنوان نمونه ارائه یک الگوی رفتاری خاص در شهرها به دلیل فردیت و تفکیک ساختاری بسیار آسان‌تر از روستاهاست.... .... روی ادامه مطلب کلیک کنید ادامه مطلب + نوشته شده در  سه شنبه 23 مرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  3 نظر نگار من که به مکتب نرفت و... عید مبعث بر مسلمانان جهان مبارک باد + نوشته شده در  شنبه 20 مرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  یک نظر میلاد مولود کعبه بر تمام جهانیان مبارک + نوشته شده در  پنجشنبه 4 مرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  8 نظر علل گرایش به عرفان و تصوف در ایران آنچه میخوانید مصاحبه اخیر  بخش فارسی رادیو بی بی سی با آقایان : محمد تقی فاضل میبدی٬سید مصطفی آزمایش و محسن کدیور است که در مورد علل گرایش فزاینده مردم ایران به سمت عرفان و تصوف در سالهای اخیر و علل برخورد حاکمیت جمهوری اسلامی با طرفداران عرفان و تصوف می باشد متن عینا از روی فایل صوتی پیاده گردیده است:                                           محمد تقی فاضل میبدی                                                       پژوهشگر در دانشگاه مفید قم در معرفی سلسله دراویش گنابادی چنین میگوید:                                                          آن چیزی که اکنون در ایرن مطرح هست سلسله دراویش گنابادی است.اینها مسلمانند٬شیعه هم هستند و اصلا اختلافی در اصول با غیر دراویش که شیعه هستند ندارند و حتی اختلافشان در برخی از فروعات هست و تا آنجا که من اطلاع دارم بسیار افراد اهل سواد و فضل و دانش در بین آنها وجود دارد                                               دکتر سید مصطفی آزمایش                                        سخنگوی سلسله گنابادی در خارج از ایران                                                                       س/ چرا با وجود سختگیریهای اخیر حکومت ایران گرایش به تصوف همچنان زیاد است؟ ج/ جمع بندی من این بوده که:در ایران و برای ایرانیان یک نیروی دافعه عجیبی اسلام سیاسی شده ایجاد کرده یعنی از زمانی که دین با سیاست آمیخته شده آن شان قدوسیت و اعتبار معنوی خاصی را که قبلا در ذهن مردم داشته تا اندازه ای از دست داده و مردم این وسط به ناچار احساس میکنند که با باید به طور کلی قید اعتقادات معنوی خودشان را بزنند یا به دنبال یک روش دیگری بگردند که رابطه آنها را بتواند با اسلام و با معنویت حفظ کند س/ با تجه به شدت عمل حکومت نسبت به پیروان سلسله نعمت الهی آیا باید در انتظار تغییری در فعالیتهای عبادی این گروه بود؟ ج/ سلسله نعمت الهی گنابادی یک جریان زیر زمینی مخفی سیاسی نیست که بخواهد کار خاصی انجام بدهد. به همین اجتماعات هفتگی و گفتارهای صوفیانه و درسهای معمولی صوفیانه خود ادامه خواهد داد.                                                         محسن کدیور                                      پژوهشگر دینی و استاد دانشگاه در تهران                                                                                                           س/دلیل تمایل گسترده به سمت تصوف چیست؟ ج/در ایران هر زمان که سختگیری افزایش پیدا کرده و یا نا امیدی بالا رفته ٬ یا خشونت بوده در جامعه اقبال مردم به عرفا٬صوفیه و دراویش هم بیشتر شده ٬ ما بعد از هر جنگی شاهد رواج بیشتر جریانهای شدید  عرفانی و صوفی در ایران بودیم . در زمانه ما هم با توجه به رواج یک جریان خاصی از دین که بیشتر توجه خاصی به سمت نوعی فرمالین و صورت گرایی و ظواهر دینی و احکام شرعی دارد طبیعی است که مردمی که گرایش دینی دارند متوسل به جنبه های باطنی دین که در ایران به نام عرفان یا به نام تصوف نامیده میشود گرایش پیدا می کنند. س/ نکته مهم دیگر برخوردهای تند حکومتی با پیروان سلسله های  درویشان و فعالیتهای اجتماعی و عبادی آنها است. برخودی که با توجه به ماهیت غیر سیاسی پرسش بر انگیز است نظر شما چیست؟ ج/ برای من هم قابل تعجب است. یک تحلیل احتمالی می تواند این باشد که هر تشکیلاتی که به نحوی حرف شنوی از مدیران خودشان داشته باشند و امکان نفوذ در جامعه هم برایشان تصور شود٬ توسط عوامل حکومت تحت فشار قرار می گیرند. + نوشته شده در  جمعه 25 خرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  7 نظر بیان یک خاطره! آنچه می خوانید خاطره جناب حاج دکتر نور علی تابنده(مجذوبعلیشاه)در مورد ملیت مولانا است .این خاطره را ایشان در مقاله((ایران فرهنگی -ایران سیاسی))*نقل کرده اند: ((به یاد دارم در دوران دانشجویی در پاریس با دانشجویی اهل ترکیه بحثی داشتم٬ وی مولوی را شاعر و عارف ترک می خواند.در پاسخ گفتم: کسانی مانند مولانا به جهان و بشریت تعلق دارندولی از این مطلب که بگذریم  به چند سوال من که پاسخ دهی آن وقت به شما پاسخ خواهم گفت که مولوی متعلق به چه ملتی است. پرسیدم مقبره مولانا در قونیه است٬در کتیبه های مزار وی سطوری نوشته شده است آیا میتوانی آن کتیبه را بخوانی؟پاسخ داد : آتا تورک خط ما را تغییر داد و چون آن نوشته ها با رسم الخط قدیم است نمی توام آنرا بخوانم .گفتم اما من میتوانم آنرا بخوانم.ادامه دادم و گفتم : در موزه ها پیش نویس برخی از آثار مولانا به خط خود او موجود است آیا میتوانی آنها را بخوانی؟پاسخ داد به همان دلیل سابق الذکر نمی توانم بخوانم.گفتم : اما من می توانم بخوانم و از این دو پاسخ تو منصرف شده و گناه آنرا به گردن آتا تورک می گذارم که با تغییر الزلمی خط٬شما را از گذشته هایتان جدا کرد ولی من به شکرانه این نعمت که می توانم خط مولانا را بخوانم از لطف خداوند متشکرم که نوشته های مولانا و اشعارش اگر برایم خوانده شود٬ معنای آنرا میفهم و هم خود میتوانم آنها را بنویسم .اما آیا تو معنای آنها را می فهمی؟پاسخ داد: نه٬ بالاخره گفتم :اینک تو خود بگو مولوی ایرانی بود یا ترک؟در اینجا آن دانشجوی ترک ساکت شد...)) .......................................... * این مقاله در مجموعه مقالات ((عرفان ایران)) شماره ۳ چاپ شده است.همچنین در کتاب ((مجموعه مقالات حقوقی و اجتماعی)) تالیف حاج دکتر نور علی تابنده (مجذوبعلیشاه) درج گردیده است + نوشته شده در  چهارشنبه 16 خرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  8 نظر تجلی ((وحدت وجود))در اشعار حافظ و حاج ملا هادی سبزواری حافظ غزلی بسیار بلند و عالی  دارد  که در آن مبحث ((وحدت وجود)) به وضوح مطرح گردیده است و چقدر زیبا حافظ این  مضوع را مطرح میسازد ابیاتی از این غزل را میخوانیم:                                                   روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست                                                             منت خاک درت بر بصری نیست که نیست                                                      ناظر روی  تو  صاحب نظرانند   آری!             سر گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیست                                                     اشک غماز من ار سرخ بر آمد چه عجب                                                              خجل از کرده خود پرده دری نیست که نیست                                                   مصلحت نیست که از پرده برون افتد راز                                                            ور نه در مجلس رندان خبری نیست که نیست                                                آب چشمم که بر او منت خاک در توست                                                              زیر صد منت او خاک دری نیست که نیس                                                غیر این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است                                              در سراپای وجودت هنری نیست که نیست مصراع اول بیان این مضمون است که:((به هیچ چیز هیچ کس نگاه نمی اندازد مگر اینکه به روی تو نگاه میکند))و این کلام همان تعبیر حضرت صادق (ع) است و البته به مولا علی (َع) هم منسوب است به این عبارت:((ما رایت شیئا الا و رایت الله قبله و بعده و معه))هیچ چیزی را مشاهده نکردم مگر اینکه قبل و بعد و همراه آن چیز خداوند را مشاهده نمودم. حاج ملا هادی سبزواری استاد جناب حاج ملا سلطان گنابادی (سلطانعلیشاه)بسیار عالی از غزل بالا استقبال کرده و آن را بسیار خوب پرورش داده که  نشان از ذوق بالای ایشان داردحیف بود به آن اشاره ای نمی کردیم:                                                            شورش عشق تو در هیچ سری نیست که نیست                                                                        منظر روی تو زیب نظری نیست که نیست                                                              نه همین از غم او سینه ما صد چاک است                                                                          داغ او لاله صفت بر جگری نیست که نیست                                                             موسی ای نیست که دعوی انا الحق شنود                                                                  ور نه این زمزمه اندر شجری نیست که نیست                                                            چشم ما دیده خفاش بود ور نه تو را                                                                              پرتو حسن به دیوار و دری نیست که نیست                                                     گوش اسرار شنو نیست و گرنه ((اسرار))*                                                       برش از عالم معنی خبری نیست که نیست * اسرار تخلص حاج ملا هادی سبزواری است + نوشته شده در  جمعه 4 خرداد1386ساعت   توسط صلح کل  |  7 نظر مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی) جلال الدین محمد بن بهاءالدین محمد بن حسینی خطیبی بکری بلخی معروف به مولوی یا ملای روم یکی از بزرگترین عارفان ایرانی و از بزرگترین شاعران درجه اول ایران بشمار می رود. خانواده وی از خاندانهای محترم بلخ بود و گویا نسبش به ابوبکر خلیفه میرسد و پدرش از سوی مادر دخترزاده سلطان علاءالدین محمد خوارزمشاه بود و به همین جهت به بهاءالدین ولد معروف شد. وی در سال 604 هجری در بلخ ولادت یافت. چون پدرش از بزرگان مشایخ عصر بود و سلطان محمد خوارزمشاه با این سلسله لطفی نداشت، بهمین علت بهاءالدین در سال 609 هجری با خانواده خد خراسان را ترک کرد. از راه بغداد به مکه رفت و از آنجا در الجزیره ساکن شد و پس از نه سال اقامت در ملاطیه (ملطیه) سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی که عارف مشرب بود او را به پایتخت خود شهر قونیه دعوت کرد و این خاندان در آنجا مقیم شد. هنگام هجرت از خراسان جلال الدین پنج ساله بود و پدرش در سال 628 هجری در قونیه رحلت کرد. پس از مرگ پدر مدتی در خدمت سید برهان الدین ترمذی که از شاگردان پدرش بود و در سال 629 هجری به آن شهر آمده بود شاگردی کرد. سپس تا سال 645 هجری که شمس الدین تبریزی رحلت کرد جزو مریدان و شاگردان او بود. آنگاه خود جزو پیشوایان طریقت شد و طریقه ای فراهم ساخت که پس از وی انتشار یافت و به اسم طریقه مولویه معروف شد. خانقاهی در شهر قونیه بر پا کرد و در آنجا به ارشاد مردم پرداخت. آن خانقاه کم کم بدستگاه عظیمی بدل شد و معظم ترین اساس تصوف بشمار رفت و از آن پس تا این زمان آن خانقاه و آن سلسله در قونیه باقی است و در تمام ممالک شرق پیروان بسیار دارد.  جلال الدین محمد مولوی همواره با مریدان خود میزیست تا اینکه در پنجم جمادی الاخر سال 672 هجری رحلت کرد. وی یکی از بزرگترین شاعران ایران و یکی از مردان عالی مقام جهان است. در میان شاعران ایران شهرتش بپای شهرت فردوسی، سعدی، عمر خیام و حافظ میرسد و از اقران ایشان بشمار میرود. آثار وی به بسیاری از زبانهای مختلف ترجمه شده است. این عارف بزرگ در وسعت نظر و بلندی اندیشه و بیان ساده و دقت در خضال انسانی یکی از برگزیدگان نامی دنیای بشریت بشمار میرود. یکی از بلندترین مقامات را در ارشاد فرزند آدمی دارد و در حقیقت او را باید در شمار اولیا دانست. سرودن شعر تا حدی تفنن و تفریح و یک نوع لفافه ای برای ادای مقاصد عالی او بوده و این کار را وسیله تفهیم قرار داده است. اشعار وی به دو قسمت منقسم میشود، نخست منظومه معروف اوست که از معروف ترین کتابهای زبان فارسی است و آنرا "مثنوی معنوی" نام نهاده است.  این کتاب که صحیح ترین و معتبرترین نسخه های آن شامل 25632 بیت است، به شش دفتر منقسم شده و آن را بعضی به اسم صیقل الارواح نیز نامیده اند. دفاتر شش گانه آن همه بیک سیاق و مجموعه ای از افکار عرفانی و اخلاقی و سیر و سلوک است که در ضمن، آیات و احکام و امثال و حکایتهای بسیار در آن آورده است و آن را بخواهش یکی از شاگردان خود بنام حسن بن محمد بن اخی ترک معروف به حسام الدین چلبی که در سال 683 هجری رحلت کرده است به نظم درآودره.  جلال الدین مولوی هنگامی که شوری و وجدی داشته، چون بسیار مجذوب سنایی و عطار بوده است، به همان وزن و سیاق منظومه های ایشان اشعاری با کمال زبردستی بدیهه میسروده است و حسام الدین آنها را می نوشته.  نظم دفتر اول در سال 662 هجری تمام شده و در این موقع بواسطه فوت زوجه حسام الدین ناتمام مانده و سپس در سال 664 هجری دنباله آنرا گرفته و پس از آن بقیه را سروده است. قسمت دوم اشعار او، مجموعه بسیار قطوری است شامل نزدیک صدهزار بیت غزلیات و رباعیات بسیار که در موارد مختلف عمر خود سروده و در پایان اغلب آن غزلیات نام شمس الدین تبریزی را برده و بهمین جهت به کلیات شمس تبریزی و یا کلیات شمس معروف است.  گاهی در غزلیات خاموش و خموش تخلص کرده است و در میان آن همه اشعار که با کمال سهولت میسروده است، غزلیات بسیار رقیق و شیوا هست که از بهترین اشعار زبان فارسی بشمار تواند آمد. جلال الدین بلخی پسری داشته است به اسم بهاءالدین احمد معروف به سلطان ولد که جانشین پدر شده و سلسله ارشاد وی را ادامه داده است. وی از عارفان معروف قرن هشتم بشمار میرود و مطالبی را که در مشافهات از پدر خود شنیده است در کتابی گرد آورده و "فیه مافیه" نام نهاده است.  نیز منظومه ای بهمان وزن و سیاق مثنوی بدست هست که به اسم دفتر هفتم مثنوی معروف شده و به او نسبت میدهند اما از او نیست.  دیگر از آثار مولانا مجموعه مکاتیب او و مجالس سبعه شامل مواعظ اوست. هرمان اته، خاور شناس مشهور آلمانی درباره جلال الدین محمد بلخی (مولوی) چنین نوشته است: «به سال ششصد و نه هجری بود که فریدالدین عطار اولین و آخرین بار حریف آینده خود که میرفت در شهرت شاعری بزرگترین همدوش او گردد، یعنی جلال الدین را که آن وقت پسری پنجساله بود در نیشابور زیارت کرد.  گذشته از اینکه (اسرارنامه) را برای هدایت او به مقامات عرفانی به وی هدیه نمود با یک روح نبوت عظمت جهانگیر آینده او را پیشگویی کرد. جلال الدین محمد بلخی که بعدها به عنوان جلال الدین رومی اشتهار یافت و بزرگترین شاعر عرفانی مشرق زمین و در عین حال بزرگترین سخن پرداز وحدت وجودی تمام اعصار گشت، پسر محمد بن حسین الخطیبی البکری ملقب به بهاءالدین ولد در ششم ربیع الاول سال ششصد و چهار هجری در بلخ به دنیا آمد.  پدرش با خاندان حکومت وقت یعنی خوارزمشاهیان خویشاوندی داشت و در دانش و واعظی شهرتی بسزا پیدا کرده بود.  ولی به حکم معروفین و جلب توجه عامه که وی در نتیجه دعوت مردم بسوی عالمی بالاتر و جهان بینی و مردم شناسی برتری کسب نمود. محسود سلطان علاءالدین خوارزمشاه گردید و مجبور شد بهمراهی پسرش که از کودکی استعداد و هوش و ذکاوت نشان میداد قرار خود را در فرار جوید و هر دو از طریق نیشابور که در آنجا به زیارت عطار نایل آمدند و از راه بغداد اول به زیارت مکه مشرف شدند و از آنجا به شهر ملطیه رفتـند.  در آنجا مدت چهار سال اقامت گزیدند؛ بعد به لارنده انتقال یافتند و مدت هفت سال در آن شهر ماندند.  در آنجا بود که جلال الدین تحت ارشاد پدرش در دین و دانش مقاماتی را پیمود و برای جانشینی پدر در پند و ارشاد کسب استحقاق نمود.  در این موقع پدر و فرزند بموجب دعوتی که از طرف سلطان علاءالدین کیقباد از سلجوقیان روم از آنان بعمل آمد به شهر قونیه که مقر حکومت سلطان بود عزیمت نمود و در آنجا بهاءالدین در تاریخ هیجدهم ربیع الثانی سال ششصد و بیست و هشت هجری وفات یافت. جلال الدین از علوم ظاهری که تحصیل کرده بود خسته گشت و با جدی تمام دل در راه تحصیل مقام علم عرفان نهاد و در ابتداء در خدمت یکی از شاگردان پدرش یعنی برهان الدین ترمذی که 629 هجری به قونیه آمده بود تلمذ نمود.  بعد تحت ارشاد درویش قلندری بنام شمس الدین تبریزی درآمد واز سال 642 تا 645 در مفاوضه او بود. شمس الدین با نبوغ معجره آسای خود چنان تأثیری در روان و ذوق جلال الدین اجرا کرد که وی به سپاس و یاد مرشدش در همه غزلیات خود بجای نام خویشتن نام شمس تبریزی را بکار برد.  هم چنین غیبت ناگهانی شمس، در نتیجه قیام عوام و خصومت آنها با علوی طلبی وی که در کوچه و بازار قونیه غوغائی راه انداختند و در آن معرکه پسر ارشد خود جلال الدین یعنی علاءالدین هم مقتول گشت.  مرگ علاءالدین تأثیری عمیق در دلش گذاشت و او برای یافتن تسلیت و جستن راه تسلیم در مقابل مشیعت، طریقت جدید سلسله مولوی را ایجاد نمود که آن طریقت تا کنون ادامه دارد و مرشدان آن همواره از خاندان خود جلال الدین انتخاب می گردند.  علائم خاص پیروان این طریقت عبارتست در ظاهر از کسوهً عزا که بر تن می کنند و در باطن از حال دعا و جذبه و رقص جمعی عرفانی یا سماع که بر پا میدارند و واضع آن خود مولانا هست. و آن رقص همانا رمزیست از حرکات دوری افلاک و از روانی که مست عشق الهی است. و خود مولانا چون از حرکات موزون این رقص جمعی مشتعل میشد و از شوق راه بردن به اسرار وحدت الهی سرشار می گشت؛ آن شکوفه های بی شمار غزلیات مفید عرفانی را میساخت که به انظمام تعدادی ترجیع بند و رباعی دیوان بزرگ او را تشکیل میدهد.  بعضی از اشعار آن از لحاظ معنی و زیبایی زبان و موزونیت ابیات جواهر گرانبهای ادبیات جهان محسوب میشود. اثر مهم دیگر مولانا که نیز پر از معانی دقیق و دارای محسنات شعری درجه اول است، همانا شاهکار او کتاب مثنوی یا به عبارت کامل تر "مثنوی معنوی" است.  در این کتاب که شاید گاهی معانی مشابه تکرار شده و بیان عقاید صوفیان بطول و تفضیل کشیده و از این حیث موجب خستگی خواننده گشته است. آنچه به زیبایی و جانداری این کتاب این کتاب می افزاید، همانا سنن و افسانه ها و قصه های نغز و پر مغزیست که نقل گشته.  الهام کنند مثنوی شاگرد محبوب او "چلبی حسام الدین" بود که اسم واقعی او حسن بن محمد بن اخی ترک، است. مشارالیه در نتیجه مرگ خلیفه (صلاح الدین زرکوب) که بعد از تاریخ 657 هجری اتفاق افتاد، بجای وی بجانشینی مولانا برگزیده شد و پس از وفات استاد مدت ده سال بهمین سمت مشغول ارشاد بود تا اینکه خودش هم به سال 683 هجری درگذشت.  وی با کمال مسرت مشاهده نمود که مطالعه مثنوی های سنائی و عطار تا چه اندازه در حال جلال الدین جوان ثمر بخش است. پس او را تشویق و ترغیب به نظم کتاب مثنوی کرد و استاد در پیروی از این راهنمایی حسام الدین دفتر اول مثنوی را بر طبق تلقین وی برشته نظم کشید و بعد بواسطه مرگ همسر حسام الدین ادامه آن دو سال وقفه برداشت. ولی به سال 662 هجری استاد بار دیگر بکار سرودن مثنوی پرداخت و از دفتر دوم آغاز نمود و در مدت ده سال منظومه بزرگ خود را در شش دفتر به پایان برد. بهترین شرح حال جلال الدین و پدر و استادان و دوستانش در کتاب مناقب العارفین تألیف شمس الدین احمد افلاکی یافت میشود. وی از شاگردان جلال الدین چلبی عارف، نوهً مولانا متوفی سال 710 هجری بود.  همچین خاطرات ارزش داری از زندگی مولانا در "مثنوی ولد" مندرج است که در سال 690 هجری تألیف یافته و تفسیر شاعرانه ایست از مثنوی معنوی.  مؤلف آن سلطان ولد فرزند مولاناست، و او به سال 623 هجری در لارنده متولد شد و در سال 683 هجری به جای مرشد خود حسام الدین بمسند ارشاد نشست و در ماه رجب سال 712 هجری درگذشت. نیز از همین شخص یک مثنوی عرفانی بنام "ربابنامه" در دست است.» از شروح معروف مثنوی در قرنهای اخیر از شرح مثنوی حاج ملا هادی سبزواری و شرح مثنوی شادروان استاد بدیع الزمان فروزانفر که متأسفانه بعلت مرگ نابهنگام وی ناتمام مانده و فقط سه مجلد مربوط به دفتر نخست مثنوی چاپ و منتشر شده است. و همچنین شرح مثنوی علامه محمد تقی جعفری تبریزی باید نام برد. عابدین پاشا در شرح مثنوی این دو بیت را به جامی نسبت داده که درباره جلال الدین رومی و کتاب مثنوی سروده: آن فـریــدون جــهـــان مــعــنـــوی                           بس بود برهان ذاتش مثنوی من چه گویم وصف آن عالی جناب                          نیست پیغمبر ولی دارد کتاب شیخ بهاءالدین عاملی عارف و شاعر و نویسنده مشهور قرن دهم و یازدهم هجری درباره مثنوی معنوی مولوی چنین سروده است: من نمی گویم که آن عالی جناب                              هست پیغمبر، ولی دارد کتاب مـثــنــوی او چــو قــرآن مــــدل                                 هادی بعضی و بعضی را مذل میگویند روزی اتابک ابی بکر بن سعد زنگی از سعدی می پرسید: "بهترین و عالی ترین غزل زبان فارسی کدام است؟"، سعدی در جواب یکی از غزلهای جلال الدین محمد بلخی (مولوی) را میخواند که مطلعش این است: هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست                    ما بفلک میرویم عزم تماشا کراست اکنون چند بیت از مثنوی معنوی مولوی به عنوان تبرک درج میشود: یـار  مـرا , غار مـرا , عشق  جگر  خـوار  مـرا                          یـار تـوئی , غار تـوئی ,    خواجه نگهدار مـرا نوح تـوئی , روح تـوئی ,  فاتح و مفتوح تـوئی                        سینه   مشروح  تـوی   ,   بر  در  اسرار  مـرا نـور تـوئی , سـور تـوئی , دولت منصور تـوئی                        مرغ کــه طور تـوئی  ,    خسته به منقار مـرا قطره توئی , بحر توئی , لطف توئی , قهر تـوئی                    قند تـوئی  ,  زهر تـوئی  ,   بیش میازار  مـرا حجره خورشید  تـوئی  ,  خانـه  ناهیـد   تـوئی                     روضه اومید تـوئی  ,   راه   ده   ای  یار   مـرا روز تـوئی , روزه تـوئی , حاصل در یـوزه تـوئی                       آب تـوئی , کوزه تـوئی , آب ده  این بار مـرا دانه تـوئی , دام تـوی , باده تـوئی , جام تـوئی                     پخته تـوئی , خام تـوئی , خام  بمـگذار مـرا این تن اگر کم تندی   , راه دلم کم زنـدی                           راه شـدی تا نبـدی ,    این همه گفتار مـرا ******* مرده  بدم  زنده  شدم  ،  گریه  بدم  خنده شدم                 دولت  عشق  آمد    و  من  دولت  پاینده  شدم دیده  سیرست  مرا    ،   جان  دلیرست    مرا                    زهره  شیرست  مرا   ،       زهره   تابنده  شدم گفــت که :    دیوانه نه ،   لایق  این  خانه     نه                  رفتم  و  دیوانه شدم    سلسله    بندنده  شدم گفــت که : سرمست نه ، رو که از این دست نه                  رفتم و سرمست  شدم  و  ز   طرب آکنده  شدم گفــت که :  تو کشته نه ،  در  طرب  آغشته  نه                  پیش  رخ  زنده  کنش  کشته   و    افکنده  شدم گفــت که : تو زیر ککی ، مست خیالی و شکی                  گول شدم  ،  هول شدم ،   وز همه بر کنده شدم گفــت که :   تو شمع شدی ، قبله این جمع شدی              جمع نیم  ،  شمع نیم  ،     دود     پراکنده شدم گفــت که : شیخی و سری ، پیش رو و راه بری                   شیخ  نیم  ،    پیش نیم   ،   امر  ترا  بنده شدم گفــت که :   با بال و پری ، من پر و بالت ندهم                    در  هوس  بال  و پرش   بی  پر   و  پرکنده شدم گفت  مرا  دولت نو   ،    راه مرو    رنجه مشو                     زانک  من  از  لطف  و  کرم سوی  تو  آینده شدم گفت مرا عشق کهن   ،    از  بر  ما  نقل  مکن                   گفتم  آری  نکنم  ،    ساکن  و    باشنده شدم چشمه  خورشید توئی  ،   سایه گه  بید    منم                 چونک  زدی بر سر من    پست و   گدازنده شدم تابش جان یافت دلم   ،  وا شد و بشکافت دلم                   اطلس نو  بافت دلم   ،   دشمن  این ژنده شدم صورت جان وقت سحر ،   لاف همی زد ز بطر                      بنده و خربنده بدم  ،   شاه   و     خداونده شدم شکر  کند   کاغذ   تو  از  شکر  بی  حد   تو                       کامد  او در  بر  من ،       با     وی   ماننده شدم شکر  کند   خاک دژم  ،   از فلک و چرخ بخم                       کز  نظر   و   گردش   او    نور       پذیرنده  شدم شکر کند چرخ فلک ،  از ملک و ملک و ملک                       کز کرم  و  بخشش  او  روشن   و  بخشنده شدم شکر  کند  عارف  حق  کز  همه  بر  دیم سبق                   بر  زبر  هفت  طبق  ،        اختر  رخشنده شدم زهره بدم  ماه  شدم    چرخ  دو  صد  تاه شدم                   یوسف  بودم   ز کنون     یوسف   زاینده   شدم از توا م ای  شهره قمر ،  در  من و در خود بنگر                    کز  اثر   خنده    تو    گلشن      خندنده    شدم باش  چو شطرنج روان  خامش و خود جمله زبان                 کز   رخ  آن  شاه  جهان  فرخ   و    فرخنده  شدم ***** ای عاشقان , ای عاشقان من خاک را گوهر کنم                 وی مطربان    ,   وی مطربان دف شما  پر زر کنم باز آمدم  ,  باز آمدم  ,  از پیش  آن یار آمدم                        در من نگر , در من نگر , بهر تو غمخوار آمدم شاد آمدم , شاد آمدم ,   از جمله   آزاد آمدم                      چندین  هزاران  سال  شد  تا من بگفتار آمدم آنجا روم ,  آنجا روم  ,      بالا بدم    بالا روم                       بازم رهان  ,  بازم رهان   کاینجا   بزنهار آمدم من مرغ لاهوتی بدم  ,  دیدی که ناسوتی شدم                 دامش   ندیدم   ناگهان  در   وی   گرفتار آمدم من نور پاکم ای پسر ,  نه مشت خاکم مختصر                    آخر صدف من نیستم  ,   من  در شهوار آمدم ما را بچشم سر مبین ,  ما را بچشم سر ببین                   آنجا بیا  ,  ما را  ببین  کاینجا  سبکسار آمدم از چار  مادر  برترم    وز  هفت  آبا  نیز هم                         من  گوهر  کانی  بدم     کاینجا   بدیدار آمدم یارم به بازار آمدست , چالاک و هشیار آمدست                   ورنه  ببازارم  چه  کار   ویرا   طلب کار آمدم ای شمس تبریزی  ,   نظر در کل  عالم کی کنی                 کندر  بیابان  فنا  جان  و  دل   افکار  آمدم ***** اندک   اندک      جمع   مستان    می رسنـــد                    اندک   اندک       می  پرستان   می رسنـــد دلنوازان    ناز  نازان                       در ره اند                     گلعذاران             از   گلستان   می رسنـــد اندک   اندک       زین   جهان هست و نیست                     نیستان   رفتند   و     هستان    می رسنـــد جمله     دامنهای     پر    زر      همچو     کان                    از    برای     تنگ        دستان    می رسنـــد لاغران     خسته       از     مرعای       عشــق                   فربهان         و        تندرستان    می رسنـــد جان      پاکان     چون      شعاع       آفتــاب                      از        چنان     بالا   بپستان     می رسنـــد خرم    آن       باغی    که       بهر     مریــمان                    میوه های     نو   ز    مستان      می رسنـــد اصلشان    لطفست   و  هم     واگشت    لطف                 هم   ز بستان   سوی     بستان  می رسنـــد ***** دل من کار تــو دارد  ,     گل  گلنار  تــو دارد                        چه  نکوبخت  درختی   که برو بار تــو دارد چه کند چرخ فلک را ؟ چه کند عالم شک را ؟                      چو  بر آن چرخ معانی مهش  انوار تــو دارد بخدا   دیو   ملامـت     برهد   روز     قیامت                       اگر  او مهر  تــو دارد   ,    اگر اقرار تــو دارد بخدا حور و فرشته  ,    بدو صد نور سرشته                        نبرد سر  ,  نپرد جان  ,    اگر انکار تــو دارد تو کیی ؟  آنک ز خاکی تو و من سازی و گویی                    نه  چنان ساختمت من که کس انکار تــو دارد ز  بلا های  معظم  نخورد  غم  , نخورد غم                        دل  منصور  حلاجی   ,    که   سر دار تــو دارد چو ملک کوفت دمامه    بنه ای عقل عمامه                        تو  مپندار  که  آن  مه   غم  دستار  تــو دارد بمر  ای خواجه زمانی  ,   مگشا هیچ دکانی                      تو  مپندار  که  روزی     همه   بازار  تــو دارد تو   از   آن روز که زادی هدف نعمت و دادی                         نه   کلید   در   روزی      دل   طرار  تــو دارد بن   هر  بیح  و   گیاهی   خورد  رزق  الهی                       همه وسواس  و  عقیله دل   بیمار تــو دارد طمع روزی جان کن, سوی فردوس کشان کن                     که   ز هر برگ و   نباتش شکر انبار تــو دارد نه کدوی  سر  هر کس  می  راوق تــو دارد                        نه هران دست که خارد گل بی خار تــو دارد چو  کدو   پاک   بشوید   ز  کدو   باده بروید                        که  سر و سینه   پاکان   می  از آثار تــو دارد خمش  ای  بلبل   جانها   که  غبارست زبانها                     که  دل  و جان   سخنها       نظر یار تــو دارد بنما  شمس   حقایق   تو   ز   تبریز   مشارق                      که مه و شمس و عطارد غم دیدار تــو دارد ****** شمس  و قمرم آمد  ,   سمع و بصرم آمد               وان   سیم  برم  آمد    وان  کان زرم آمد مستی   سرم    آمد       نور    نظرم آمد               چیز  دگر  ار  خواهی        چیز دگرم آمد آن  راه   زنم   آمد  ,   توبه     شکنم آمد                وان یوسف سیمین بر ,      ناگه ببرم آمد امروز به   از دینه     ,    ای مونس دیرینه                دی مست بدان  بودم , کز وی خبرم آمد آنکس که همی جستم , دی من بچراغ او را           امروز   چو  تنگ  گل ,     بر  رهگذرم آمد دو  دست کمر کرد او , بگرفت مرا در بر                   زان   تاج    نکورویان    نادر    کمرم   آمد آن باغ و بهارش بین , وان خمر خمارش بین            وان هضم و گوارش بین چون گلشکرم آمد از  مرگ  چرا ترسم    کو آب حیات آمد                   وز  طعنه چرا ترسم     چون او سپرم آمد امروز    سلیمانم    کانگشتریم     دادی                 وان    تاج    ملوکانه    بر   فرق سرم آمد از حد چو بشد دردم در عشق سفر کردم               یارب   چه سعادتها  که    زین سفرم آمد وقتست   که می نوشم  تا برق زند هوشم            وقتست   که بر پرم    چون بال و پرم آمد وقتست که در تابم چون صبح درین عالم                وقتست   که بر غرم   چون شیر نرم آمد بیتی   دو    بماند   اما , بردند مرا  ,  جانا                جایی که جهان  آنجا  بس مختصرم آمد   عبدالرحمن جامی مینویسد: « بخط مولانا بهاءالدین ولد نوشته یافته اند که جلال الدین محمد در شهر بلخ شش ساله بوده که روز آدینه با چند کودک دیگر بر بامهای خانه های ما سیر میکردند. یکی از آن کودکان با دیگری گفته باشد که بیا تا از این بام بر آن بام بجهیم. جلال الدین محمد گفته است: این نوع حرکت از سگ و گربه و جانوارن دیگر می آید، حیف باشد که آدمی به اینها مشغول شود، اگر در جان شما قوتی هست بیائید تا سوی آسمان بپریم.  و در آن حال ساعتی از نظر کودکان غایب شد، فریاد برآوردند، بعد از لحظه ای رنگ وی دیگرگون شده و چشمش متغیر شده باز آمد و گفت: آن ساعت که با شما سخن می گفتم دیدم که جماعتی سبز قبایان مرا از میان شما برگرفتند و بگرد آسمان ها گردانیدند و عجایب ملکوت را به من نمودند؛ و چون آواز فریاد و فغان شما برآمد بازم به این جایگاه فرود آوردند.» و گویند که در آن سن در هر سه چهار روز یکبار افطار می کرد. و گویند که در آن وقت که (همراه پدر خود بهاءالدین ولد) به مکه رفته اند در نیشابور به صحبت شیخ فرید الدین عطار رسیده بود و شیخ کتاب اسرارنامه به وی داده بود و آن پیوسته با خود می داشت..... فرموده است که: مرغی از زمین بالا پرد اگر چه به آسمان نرسد اما اینقدر باشد که از دام دورتر باشد و برهد، و همچنین اگر کسی درویش شود و به کمال درویشی نرسد، اما اینقدر باشد که از زمره خلق و اهل بازار ممتاز باشد و از زحمتهای دنیا برهد و سبکبار گردد..... یکی از اصحاب را غمناک دید، فرمود همه دل تنگی از دل نهادگی بر این عالم است. مردی آنست که آزاد باشی از این جهان و خود را غریب دانی و در هر رنگی که بنگری و هر مزه یی که بچشی دانی که به آن نمانی و جای دیگر روی هیچ دلتنگ نباشی. و فرموده است که آزاد مرد آن است که از رنجانیدن کس نرنجد، و جوانمرد آن باشد که مستحق رنجانیدن را نرنجاند. مولانا سراج الدین قونیوی صاحب صدر و بزرگ وقت بوده، اما با خدمت مولوی خوش نبوده.  پیش وی تقریر کردند که مولانا گفته است که من با هفتاد و سه مذهب یکی ام؛ چون صاحب غرض بود خواست که مولانا را برنجاند و بی حرمتی کند.  یکی را از نزدیکان خود که دانشمند بزرگ بود فرستاد که بر سر جمعی از مولانا بپرس که تو چنین گــفـته ای؟  اگر اقرار کند او را دشنام بسیار بده و برنجان.  آن کس بیامد و بر مولانا سؤال کرد که شما چنین گفته اید که من با هفتاد و سه مذهب یکی ام؟! گفت: گفته ام.  آن کس زبان بگشاد و دشنام و سفاهت آغاز کرد، مولانا بخندید و گفت: با این نیز که تو می گویی هم یکی ام.  آنکس خجل شده و باز گشت. شیخ رکن الدین علاءالدوله سمنانی گفته است که مرا این سخن از وی به غایت خوش آمده است. از وی پرسیدند که درویش کی گناه کند؟  گفت: مگر طعام بی اشتها خورد که طعام بی اشتها خوردن، درویش را گناهی عظیم است.  و گفته که در این معنی حضرت خداوندم شمس الدین تبریزی قدس سره فرمود که علامت مرید قبول یافته آنست که اصلا با مردم بیگانه صحبت نتواند داشتن و اگر ناگاه در صحبت بیگانه افتد چنان نشیند که منافق در مسجد و کودک در مکتب و اسیر در زندان. و در مرض اخیر با اصحاب گفته است که: از رفتن من غمناک مشوید که نور منصور رحمهالله تعالی بعد از صد و پنجاه سال بر روح شیخ فریدالدین عطار رحمةالله تجلی کرد و مرشد او شد، و گفت در هر حالتی که باشید با من باشید و مرا یاد کنید تا من شما را ممد و معاون باشم در هر لباسی که باشم. مثـنوی معـنوی قرائت و گفتار توسط دکتر عبدالکریم سروش بشنو از نی چون حکایت می کند زندگینامه مولانا نحوه سروده شدن مثنوی قرائت لب لباب 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 مولانا جلال الدین محمد بلخی (مولوی) جلال الدین محمد بن بهاءالدین محمد بن حسینی خطیبی بکری بلخی معروف به مولوی یا ملای روم یکی از بزرگترین عارفان ایرانی و از بزرگترین شاعران درجه اول ایران بشمار می رود. خانواده وی از خاندانهای محترم بلخ بود و گویا نسبش به ابوبکر خلیفه میرسد و پدرش از سوی مادر دخترزاده سلطان علاءالدین محمد خوارزمشاه بود و به همین جهت به بهاءالدین ولد معروف شد. وی در سال 604 هجری در بلخ ولادت یافت. چون پدرش از بزرگان مشایخ عصر بود و سلطان محمد خوارزمشاه با این سلسله لطفی نداشت، بهمین علت بهاءالدین در سال 609 هجری با خانواده خد خراسان را ترک کرد. از راه بغداد به مکه رفت و از آنجا در الجزیره ساکن شد و پس از نه سال اقامت در ملاطیه (ملطیه) سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی که عارف مشرب بود او را به پایتخت خود شهر قونیه دعوت کرد و این خاندان در آنجا مقیم شد. هنگام هجرت از خراسان جلال الدین پنج ساله بود و پدرش در سال 628 هجری در قونیه رحلت کرد. پس از مرگ پدر مدتی در خدمت سید برهان الدین ترمذی که از شاگردان پدرش بود و در سال 629 هجری به آن شهر آمده بود شاگردی کرد. سپس تا سال 645 هجری که شمس الدین تبریزی رحلت کرد جزو مریدان و شاگردان او بود. آنگاه خود جزو پیشوایان طریقت شد و طریقه ای فراهم ساخت که پس از وی انتشار یافت و به اسم طریقه مولویه معروف شد. خانقاهی در شهر قونیه بر پا کرد و در آنجا به ارشاد مردم پرداخت. آن خانقاه کم کم بدستگاه عظیمی بدل شد و معظم ترین اساس تصوف بشمار رفت و از آن پس تا این زمان آن خانقاه و آن سلسله در قونیه باقی است و در تمام ممالک شرق پیروان بسیار دارد.  جلال الدین محمد مولوی همواره با مریدان خود میزیست تا اینکه در پنجم جمادی الاخر سال 672 هجری رحلت کرد. وی یکی از بزرگترین شاعران ایران و یکی از مردان عالی مقام جهان است. در میان شاعران ایران شهرتش بپای شهرت فردوسی، سعدی، عمر خیام و حافظ میرسد و از اقران ایشان بشمار میرود. آثار وی به بسیاری از زبانهای مختلف ترجمه شده است. این عارف بزرگ در وسعت نظر و بلندی اندیشه و بیان ساده و دقت در خضال انسانی یکی از برگزیدگان نامی دنیای بشریت بشمار میرود. یکی از بلندترین مقامات را در ارشاد فرزند آدمی دارد و در حقیقت او را باید در شمار اولیا دانست. سرودن شعر تا حدی تفنن و تفریح و یک نوع لفافه ای برای ادای مقاصد عالی او بوده و این کار را وسیله تفهیم قرار داده است. اشعار وی به دو قسمت منقسم میشود، نخست منظومه معروف اوست که از معروف ترین کتابهای زبان فارسی است و آنرا "مثنوی معنوی" نام نهاده است.  این کتاب که صحیح ترین و معتبرترین نسخه های آن شامل 25632 بیت است، به شش دفتر منقسم شده و آن را بعضی به اسم صیقل الارواح نیز نامیده اند. دفاتر شش گانه آن همه بیک سیاق و مجموعه ای از افکار عرفانی و اخلاقی و سیر و سلوک است که در ضمن، آیات و احکام و امثال و حکایتهای بسیار در آن آورده است و آن را بخواهش یکی از شاگردان خود بنام حسن بن محمد بن اخی ترک معروف به حسام الدین چلبی که در سال 683 هجری رحلت کرده است به نظم درآودره.  جلال الدین مولوی هنگامی که شوری و وجدی داشته، چون بسیار مجذوب سنایی و عطار بوده است، به همان وزن و سیاق منظومه های ایشان اشعاری با کمال زبردستی بدیهه میسروده است و حسام الدین آنها را می نوشته.  نظم دفتر اول در سال 662 هجری تمام شده و در این موقع بواسطه فوت زوجه حسام الدین ناتمام مانده و سپس در سال 664 هجری دنباله آنرا گرفته و پس از آن بقیه را سروده است. قسمت دوم اشعار او، مجموعه بسیار قطوری است شامل نزدیک صدهزار بیت غزلیات و رباعیات بسیار که در موارد مختلف عمر خود سروده و در پایان اغلب آن غزلیات نام شمس الدین تبریزی را برده و بهمین جهت به کلیات شمس تبریزی و یا کلیات شمس معروف است.  گاهی در غزلیات خاموش و خموش تخلص کرده است و در میان آن همه اشعار که با کمال سهولت میسروده است، غزلیات بسیار رقیق و شیوا هست که از بهترین اشعار زبان فارسی بشمار تواند آمد. جلال الدین بلخی پسری داشته است به اسم بهاءالدین احمد معروف به سلطان ولد که جانشین پدر شده و سلسله ارشاد وی را ادامه داده است. وی از عارفان معروف قرن هشتم بشمار میرود و مطالبی را که در مشافهات از پدر خود شنیده است در کتابی گرد آورده و "فیه مافیه" نام نهاده است.  نیز منظومه ای بهمان وزن و سیاق مثنوی بدست هست که به اسم دفتر هفتم مثنوی معروف شده و به او نسبت میدهند اما از او نیست.  دیگر از آثار مولانا مجموعه مکاتیب او و مجالس سبعه شامل مواعظ اوست. هرمان اته، خاور شناس مشهور آلمانی درباره جلال الدین محمد بلخی (مولوی) چنین نوشته است: «به سال ششصد و نه هجری بود که فریدالدین عطار اولین و آخرین بار حریف آینده خود که میرفت در شهرت شاعری بزرگترین همدوش او گردد، یعنی جلال الدین را که آن وقت پسری پنجساله بود در نیشابور زیارت کرد.  گذشته از اینکه (اسرارنامه) را برای هدایت او به مقامات عرفانی به وی هدیه نمود با یک روح نبوت عظمت جهانگیر آینده او را پیشگویی کرد. جلال الدین محمد بلخی که بعدها به عنوان جلال الدین رومی اشتهار یافت و بزرگترین شاعر عرفانی مشرق زمین و در عین حال بزرگترین سخن پرداز وحدت وجودی تمام اعصار گشت، پسر محمد بن حسین الخطیبی البکری ملقب به بهاءالدین ولد در ششم ربیع الاول سال ششصد و چهار هجری در بلخ به دنیا آمد.  پدرش با خاندان حکومت وقت یعنی خوارزمشاهیان خویشاوندی داشت و در دانش و واعظی شهرتی بسزا پیدا کرده بود.  ولی به حکم معروفین و جلب توجه عامه که وی در نتیجه دعوت مردم بسوی عالمی بالاتر و جهان بینی و مردم شناسی برتری کسب نمود. محسود سلطان علاءالدین خوارزمشاه گردید و مجبور شد بهمراهی پسرش که از کودکی استعداد و هوش و ذکاوت نشان میداد قرار خود را در فرار جوید و هر دو از طریق نیشابور که در آنجا به زیارت عطار نایل آمدند و از راه بغداد اول به زیارت مکه مشرف شدند و از آنجا به شهر ملطیه رفتـند.  در آنجا مدت چهار سال اقامت گزیدند؛ بعد به لارنده انتقال یافتند و مدت هفت سال در آن شهر ماندند.  در آنجا بود که جلال الدین تحت ارشاد پدرش در دین و دانش مقاماتی را پیمود و برای جانشینی پدر در پند و ارشاد کسب استحقاق نمود.  در این موقع پدر و فرزند بموجب دعوتی که از طرف سلطان علاءالدین کیقباد از سلجوقیان روم از آنان بعمل آمد به شهر قونیه که مقر حکومت سلطان بود عزیمت نمود و در آنجا بهاءالدین در تاریخ هیجدهم ربیع الثانی سال ششصد و بیست و هشت هجری وفات یافت. جلال الدین از علوم ظاهری که تحصیل کرده بود خسته گشت و با جدی تمام دل در راه تحصیل مقام علم عرفان نهاد و در ابتداء در خدمت یکی از شاگردان پدرش یعنی برهان الدین ترمذی که 629 هجری به قونیه آمده بود تلمذ نمود.  بعد تحت ارشاد درویش قلندری بنام شمس الدین تبریزی درآمد واز سال 642 تا 645 در مفاوضه او بود. شمس الدین با نبوغ معجره آسای خود چنان تأثیری در روان و ذوق جلال الدین اجرا کرد که وی به سپاس و یاد مرشدش در همه غزلیات خود بجای نام خویشتن نام شمس تبریزی را بکار برد.  هم چنین غیبت ناگهانی شمس، در نتیجه قیام عوام و خصومت آنها با علوی طلبی وی که در کوچه و بازار قونیه غوغائی راه انداختند و در آن معرکه پسر ارشد خود جلال الدین یعنی علاءالدین هم مقتول گشت.  مرگ علاءالدین تأثیری عمیق در دلش گذاشت و او برای یافتن تسلیت و جستن راه تسلیم در مقابل مشیعت، طریقت جدید سلسله مولوی را ایجاد نمود که آن طریقت تا کنون ادامه دارد و مرشدان آن همواره از خاندان خود جلال الدین انتخاب می گردند.  علائم خاص پیروان این طریقت عبارتست در ظاهر از کسوهً عزا که بر تن می کنند و در باطن از حال دعا و جذبه و رقص جمعی عرفانی یا سماع که بر پا میدارند و واضع آن خود مولانا هست. و آن رقص همانا رمزیست از حرکات دوری افلاک و از روانی که مست عشق الهی است. و خود مولانا چون از حرکات موزون این رقص جمعی مشتعل میشد و از شوق راه بردن به اسرار وحدت الهی سرشار می گشت؛ آن شکوفه های بی شمار غزلیات مفید عرفانی را میساخت که به انظمام تعدادی ترجیع بند و رباعی دیوان بزرگ او را تشکیل میدهد.  بعضی از اشعار آن از لحاظ معنی و زیبایی زبان و موزونیت ابیات جواهر گرانبهای ادبیات جهان محسوب میشود. اثر مهم دیگر مولانا که نیز پر از معانی دقیق و دارای محسنات شعری درجه اول است، همانا شاهکار او کتاب مثنوی یا به عبارت کامل تر "مثنوی معنوی" است.  در این کتاب که شاید گاهی معانی مشابه تکرار شده و بیان عقاید صوفیان بطول و تفضیل کشیده و از این حیث موجب خستگی خواننده گشته است. آنچه به زیبایی و جانداری این کتاب این کتاب می افزاید، همانا سنن و افسانه ها و قصه های نغز و پر مغزیست که نقل گشته.  الهام کنند مثنوی شاگرد محبوب او "چلبی حسام الدین" بود که اسم واقعی او حسن بن محمد بن اخی ترک، است. مشارالیه در نتیجه مرگ خلیفه (صلاح الدین زرکوب) که بعد از تاریخ 657 هجری اتفاق افتاد، بجای وی بجانشینی مولانا برگزیده شد و پس از وفات استاد مدت ده سال بهمین سمت مشغول ارشاد بود تا اینکه خودش هم به سال 683 هجری درگذشت.  وی با کمال مسرت مشاهده نمود که مطالعه مثنوی های سنائی و عطار تا چه اندازه در حال جلال الدین جوان ثمر بخش است. پس او را تشویق و ترغیب به نظم کتاب مثنوی کرد و استاد در پیروی از این راهنمایی حسام الدین دفتر اول مثنوی را بر طبق تلقین وی برشته نظم کشید و بعد بواسطه مرگ همسر حسام الدین ادامه آن دو سال وقفه برداشت. ولی به سال 662 هجری استاد بار دیگر بکار سرودن مثنوی پرداخت و از دفتر دوم آغاز نمود و در مدت ده سال منظومه بزرگ خود را در شش دفتر به پایان برد. بهترین شرح حال جلال الدین و پدر و استادان و دوستانش در کتاب مناقب العارفین تألیف شمس الدین احمد افلاکی یافت میشود. وی از شاگردان جلال الدین چلبی عارف، نوهً مولانا متوفی سال 710 هجری بود.  همچین خاطرات ارزش داری از زندگی مولانا در "مثنوی ولد" مندرج است که در سال 690 هجری تألیف یافته و تفسیر شاعرانه ایست از مثنوی معنوی.  مؤلف آن سلطان ولد فرزند مولاناست، و او به سال 623 هجری در لارنده متولد شد و در سال 683 هجری به جای مرشد خود حسام الدین بمسند ارشاد نشست و در ماه رجب سال 712 هجری درگذشت. نیز از همین شخص یک مثنوی عرفانی بنام "ربابنامه" در دست است.» از شروح معروف مثنوی در قرنهای اخیر از شرح مثنوی حاج ملا هادی سبزواری و شرح مثنوی شادروان استاد بدیع الزمان فروزانفر که متأسفانه بعلت مرگ نابهنگام وی ناتمام مانده و فقط سه مجلد مربوط به دفتر نخست مثنوی چاپ و منتشر شده است. و همچنین شرح مثنوی علامه محمد تقی جعفری تبریزی باید نام برد. عابدین پاشا در شرح مثنوی این دو بیت را به جامی نسبت داده که درباره جلال الدین رومی و کتاب مثنوی سروده: آن فـریــدون جــهـــان مــعــنـــوی                           بس بود برهان ذاتش مثنوی من چه گویم وصف آن عالی جناب                          نیست پیغمبر ولی دارد کتاب شیخ بهاءالدین عاملی عارف و شاعر و نویسنده مشهور قرن دهم و یازدهم هجری درباره مثنوی معنوی مولوی چنین سروده است: من نمی گویم که آن عالی جناب                              هست پیغمبر، ولی دارد کتاب مـثــنــوی او چــو قــرآن مــــدل                                 هادی بعضی و بعضی را مذل میگویند روزی اتابک ابی بکر بن سعد زنگی از سعدی می پرسید: "بهترین و عالی ترین غزل زبان فارسی کدام است؟"، سعدی در جواب یکی از غزلهای جلال الدین محمد بلخی (مولوی) را میخواند که مطلعش این است: هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست                    ما بفلک میرویم عزم تماشا کراست اکنون چند بیت از مثنوی معنوی مولوی به عنوان تبرک درج میشود: یـار  مـرا , غار مـرا , عشق  جگر  خـوار  مـرا                          یـار تـوئی , غار تـوئی ,    خواجه نگهدار مـرا نوح تـوئی , روح تـوئی ,  فاتح و مفتوح تـوئی                        سینه   مشروح  تـوی   ,   بر  در  اسرار  مـرا نـور تـوئی , سـور تـوئی , دولت منصور تـوئی                        مرغ کــه طور تـوئی  ,    خسته به منقار مـرا قطره توئی , بحر توئی , لطف توئی , قهر تـوئی                    قند تـوئی  ,  زهر تـوئی  ,   بیش میازار  مـرا حجره خورشید  تـوئی  ,  خانـه  ناهیـد   تـوئی                     روضه اومید تـوئی  ,   راه   ده   ای  یار   مـرا روز تـوئی , روزه تـوئی , حاصل در یـوزه تـوئی                       آب تـوئی , کوزه تـوئی , آب ده  این بار مـرا دانه تـوئی , دام تـوی , باده تـوئی , جام تـوئی                     پخته تـوئی , خام تـوئی , خام  بمـگذار مـرا این تن اگر کم تندی   , راه دلم کم زنـدی                           راه شـدی تا نبـدی ,    این همه گفتار مـرا ******* مرده  بدم  زنده  شدم  ،  گریه  بدم  خنده شدم                 دولت  عشق  آمد    و  من  دولت  پاینده  شدم دیده  سیرست  مرا    ،   جان  دلیرست    مرا                    زهره  شیرست  مرا   ،       زهره   تابنده  شدم گفــت که :    دیوانه نه ،   لایق  این  خانه     نه                  رفتم  و  دیوانه شدم    سلسله    بندنده  شدم گفــت که : سرمست نه ، رو که از این دست نه                  رفتم و سرمست  شدم  و  ز   طرب آکنده  شدم گفــت که :  تو کشته نه ،  در  طرب  آغشته  نه                  پیش  رخ  زنده  کنش  کشته   و    افکنده  شدم گفــت که : تو زیر ککی ، مست خیالی و شکی                  گول شدم  ،  هول شدم ،   وز همه بر کنده شدم گفــت که :   تو شمع شدی ، قبله این جمع شدی              جمع نیم  ،  شمع نیم  ،     دود     پراکنده شدم گفــت که : شیخی و سری ، پیش رو و راه بری                   شیخ  نیم  ،    پیش نیم   ،   امر  ترا  بنده شدم گفــت که :   با بال و پری ، من پر و بالت ندهم                    در  هوس  بال  و پرش   بی  پر   و  پرکنده شدم گفت  مرا  دولت نو   ،    راه مرو    رنجه مشو                     زانک  من  از  لطف  و  کرم سوی  تو  آینده شدم گفت مرا عشق کهن   ،    از  بر  ما  نقل  مکن                   گفتم  آری  نکنم  ،    ساکن  و    باشنده شدم چشمه  خورشید توئی  ،   سایه گه  بید    منم                 چونک  زدی بر سر من    پست و   گدازنده شدم تابش جان یافت دلم   ،  وا شد و بشکافت دلم                   اطلس نو  بافت دلم   ،   دشمن  این ژنده شدم صورت جان وقت سحر ،   لاف همی زد ز بطر                      بنده و خربنده بدم  ،   شاه   و     خداونده شدم شکر  کند   کاغذ   تو  از  شکر  بی  حد   تو                       کامد  او در  بر  من ،       با     وی   ماننده شدم شکر  کند   خاک دژم  ،   از فلک و چرخ بخم                       کز  نظر   و   گردش   او    نور       پذیرنده  شدم شکر کند چرخ فلک ،  از ملک و ملک و ملک                       کز کرم  و  بخشش  او  روشن   و  بخشنده شدم شکر  کند  عارف  حق  کز  همه  بر  دیم سبق                   بر  زبر  هفت  طبق  ،        اختر  رخشنده شدم زهره بدم  ماه  شدم    چرخ  دو  صد  تاه شدم                   یوسف  بودم   ز کنون     یوسف   زاینده   شدم از توا م ای  شهره قمر ،  در  من و در خود بنگر                    کز  اثر   خنده    تو    گلشن      خندنده    شدم باش  چو شطرنج روان  خامش و خود جمله زبان                 کز   رخ  آن  شاه  جهان  فرخ   و    فرخنده  شدم ***** ای عاشقان , ای عاشقان من خاک را گوهر کنم                 وی مطربان    ,   وی مطربان دف شما  پر زر کنم باز آمدم  ,  باز آمدم  ,  از پیش  آن یار آمدم                        در من نگر , در من نگر , بهر تو غمخوار آمدم شاد آمدم , شاد آمدم ,   از جمله   آزاد آمدم                      چندین  هزاران  سال  شد  تا من بگفتار آمدم آنجا روم ,  آنجا روم  ,      بالا بدم    بالا روم                       بازم رهان  ,  بازم رهان   کاینجا   بزنهار آمدم من مرغ لاهوتی بدم  ,  دیدی که ناسوتی شدم                 دامش   ندیدم   ناگهان  در   وی   گرفتار آمدم من نور پاکم ای پسر ,  نه مشت خاکم مختصر                    آخر صدف من نیستم  ,   من  در شهوار آمدم ما را بچشم سر مبین ,  ما را بچشم سر ببین                   آنجا بیا  ,  ما را  ببین  کاینجا  سبکسار آمدم از چار  مادر  برترم    وز  هفت  آبا  نیز هم                         من  گوهر  کانی  بدم     کاینجا   بدیدار آمدم یارم به بازار آمدست , چالاک و هشیار آمدست                   ورنه  ببازارم  چه  کار   ویرا   طلب کار آمدم ای شمس تبریزی  ,   نظر در کل  عالم کی کنی                 کندر  بیابان  فنا  جان  و  دل   افکار  آمدم ***** اندک   اندک      جمع   مستان    می رسنـــد                    اندک   اندک       می  پرستان   می رسنـــد دلنوازان    ناز  نازان                       در ره اند                     گلعذاران             از   گلستان   می رسنـــد اندک   اندک       زین   جهان هست و نیست                     نیستان   رفتند   و     هستان    می رسنـــد جمله     دامنهای     پر    زر      همچو     کان                    از    برای     تنگ        دستان    می رسنـــد لاغران     خسته       از     مرعای       عشــق                   فربهان         و        تندرستان    می رسنـــد جان      پاکان     چون      شعاع       آفتــاب                      از        چنان     بالا   بپستان     می رسنـــد خرم    آن       باغی    که       بهر     مریــمان                    میوه های     نو   ز    مستان      می رسنـــد اصلشان    لطفست   و  هم     واگشت    لطف                 هم   ز بستان   سوی     بستان  می رسنـــد ***** دل من کار تــو دارد  ,     گل  گلنار  تــو دارد                        چه  نکوبخت  درختی   که برو بار تــو دارد چه کند چرخ فلک را ؟ چه کند عالم شک را ؟                      چو  بر آن چرخ معانی مهش  انوار تــو دارد بخدا   دیو   ملامـت     برهد   روز     قیامت                       اگر  او مهر  تــو دارد   ,    اگر اقرار تــو دارد بخدا حور و فرشته  ,    بدو صد نور سرشته                        نبرد سر  ,  نپرد جان  ,    اگر انکار تــو دارد تو کیی ؟  آنک ز خاکی تو و من سازی و گویی                    نه  چنان ساختمت من که کس انکار تــو دارد ز  بلا های  معظم  نخورد  غم  , نخورد غم                        دل  منصور  حلاجی   ,    که   سر دار تــو دارد چو ملک کوفت دمامه    بنه ای عقل عمامه                        تو  مپندار  که  آن  مه   غم  دستار  تــو دارد بمر  ای خواجه زمانی  ,   مگشا هیچ دکانی                      تو  مپندار  که  روزی     همه   بازار  تــو دارد تو   از   آن روز که زادی هدف نعمت و دادی                         نه   کلید   در   روزی      دل   طرار  تــو دارد بن   هر  بیح  و   گیاهی   خورد  رزق  الهی                       همه وسواس  و  عقیله دل   بیمار تــو دارد طمع روزی جان کن, سوی فردوس کشان کن                     که   ز هر برگ و   نباتش شکر انبار تــو دارد نه کدوی  سر  هر کس  می  راوق تــو دارد                        نه هران دست که خارد گل بی خار تــو دارد چو  کدو   پاک   بشوید   ز  کدو   باده بروید                        که  سر و سینه   پاکان   می  از آثار تــو دارد خمش  ای  بلبل   جانها   که  غبارست زبانها                     که  دل  و جان   سخنها       نظر یار تــو دارد بنما  شمس   حقایق   تو   ز   تبریز   مشارق                      که مه و شمس و عطارد غم دیدار تــو دارد ****** شمس  و قمرم آمد  ,   سمع و بصرم آمد               وان   سیم  برم  آمد    وان  کان زرم آمد مستی   سرم    آمد       نور    نظرم آمد               چیز  دگر  ار  خواهی        چیز دگرم آمد آن  راه   زنم   آمد  ,   توبه     شکنم آمد                وان یوسف سیمین بر ,      ناگه ببرم آمد امروز به   از دینه     ,    ای مونس دیرینه                دی مست بدان  بودم , کز وی خبرم آمد آنکس که همی جستم , دی من بچراغ او را           امروز   چو  تنگ  گل ,     بر  رهگذرم آمد دو  دست کمر کرد او , بگرفت مرا در بر                   زان   تاج    نکورویان    نادر    کمرم   آمد آن باغ و بهارش بین , وان خمر خمارش بین            وان هضم و گوارش بین چون گلشکرم آمد از  مرگ  چرا ترسم    کو آب حیات آمد                   وز  طعنه چرا ترسم     چون او سپرم آمد امروز    سلیمانم    کانگشتریم     دادی                 وان    تاج    ملوکانه    بر   فرق سرم آمد از حد چو بشد دردم در عشق سفر کردم               یارب   چه سعادتها  که    زین سفرم آمد وقتست   که می نوشم  تا برق زند هوشم            وقتست   که بر پرم    چون بال و پرم آمد وقتست که در تابم چون صبح درین عالم                وقتست   که بر غرم   چون شیر نرم آمد بیتی   دو    بماند   اما , بردند مرا  ,  جانا                جایی که جهان  آنجا  بس مختصرم آمد   عبدالرحمن جامی مینویسد: « بخط مولانا بهاءالدین ولد نوشته یافته اند که جلال الدین محمد در شهر بلخ شش ساله بوده که روز آدینه با چند کودک دیگر بر بامهای خانه های ما سیر میکردند. یکی از آن کودکان با دیگری گفته باشد که بیا تا از این بام بر آن بام بجهیم. جلال الدین محمد گفته است: این نوع حرکت از سگ و گربه و جانوارن دیگر می آید، حیف باشد که آدمی به اینها مشغول شود، اگر در جان شما قوتی هست بیائید تا سوی آسمان بپریم.  و در آن حال ساعتی از نظر کودکان غایب شد، فریاد برآوردند، بعد از لحظه ای رنگ وی دیگرگون شده و چشمش متغیر شده باز آمد و گفت: آن ساعت که با شما سخن می گفتم دیدم که جماعتی سبز قبایان مرا از میان شما برگرفتند و بگرد آسمان ها گردانیدند و عجایب ملکوت را به من نمودند؛ و چون آواز فریاد و فغان شما برآمد بازم به این جایگاه فرود آوردند.» و گویند که در آن سن در هر سه چهار روز یکبار افطار می کرد. و گویند که در آن وقت که (همراه پدر خود بهاءالدین ولد) به مکه رفته اند در نیشابور به صحبت شیخ فرید الدین عطار رسیده بود و شیخ کتاب اسرارنامه به وی داده بود و آن پیوسته با خود می داشت..... فرموده است که: مرغی از زمین بالا پرد اگر چه به آسمان نرسد اما اینقدر باشد که از دام دورتر باشد و برهد، و همچنین اگر کسی درویش شود و به کمال درویشی نرسد، اما اینقدر باشد که از زمره خلق و اهل بازار ممتاز باشد و از زحمتهای دنیا برهد و سبکبار گردد..... یکی از اصحاب را غمناک دید، فرمود همه دل تنگی از دل نهادگی بر این عالم است. مردی آنست که آزاد باشی از این جهان و خود را غریب دانی و در هر رنگی که بنگری و هر مزه یی که بچشی دانی که به آن نمانی و جای دیگر روی هیچ دلتنگ نباشی. و فرموده است که آزاد مرد آن است که از رنجانیدن کس نرنجد، و جوانمرد آن باشد که مستحق رنجانیدن را نرنجاند. مولانا سراج الدین قونیوی صاحب صدر و بزرگ وقت بوده، اما با خدمت مولوی خوش نبوده.  پیش وی تقریر کردند که مولانا گفته است که من با هفتاد و سه مذهب یکی ام؛ چون صاحب غرض بود خواست که مولانا را برنجاند و بی حرمتی کند.  یکی را از نزدیکان خود که دانشمند بزرگ بود فرستاد که بر سر جمعی از مولانا بپرس که تو چنین گــفـته ای؟  اگر اقرار کند او را دشنام بسیار بده و برنجان.  آن کس بیامد و بر مولانا سؤال کرد که شما چنین گفته اید که من با هفتاد و سه مذهب یکی ام؟! گفت: گفته ام.  آن کس زبان بگشاد و دشنام و سفاهت آغاز کرد، مولانا بخندید و گفت: با این نیز که تو می گویی هم یکی ام.  آنکس خجل شده و باز گشت. شیخ رکن الدین علاءالدوله سمنانی گفته است که مرا این سخن از وی به غایت خوش آمده است. از وی پرسیدند که درویش کی گناه کند؟  گفت: مگر طعام بی اشتها خورد که طعام بی اشتها خوردن، درویش را گناهی عظیم است.  و گفته که در این معنی حضرت خداوندم شمس الدین تبریزی قدس سره فرمود که علامت مرید قبول یافته آنست که اصلا با مردم بیگانه صحبت نتواند داشتن و اگر ناگاه در صحبت بیگانه افتد چنان نشیند که منافق در مسجد و کودک در مکتب و اسیر در زندان. و در مرض اخیر با اصحاب گفته است که: از رفتن من غمناک مشوید که نور منصور رحمهالله تعالی بعد از صد و پنجاه سال بر روح شیخ فریدالدین عطار رحمةالله تجلی کرد و مرشد او شد، و گفت در هر حالتی که باشید با من باشید و مرا یاد کنید تا من شما را ممد و معاون باشم در هر لباسی که باشم. مثـنوی معـنوی قرائت و گفتار توسط دکتر عبدالکریم سروش بشنو از نی چون حکایت می کند زندگینامه مولانا نحوه سروده شدن مثنوی قرائت لب لباب 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 بسم رب النور « آن جهود سگ ببین چه رای کرد .. پهلوی آتش بتی بر پای کرد  کانک این بت را سجود آرد برست .. ور نیارد در دل آتش نشست  » ـ جلال الدین محمد بن بهاءالدین محمد بن حسینی خطیبی بکری بلخی, معروف به حضرت مولانا  قدس الله سره حضرت مولانا در بیش از  20 داستان متوالی در مثنوی توصیفات مفصلی از چگونگی روند تاریخی شکل گرفتن قدرت پادشاه جهود و چگونگی گلستان شدن آتش او بر قوم پسربچه بیگناه بغلم می آورند. داستانی طولانی است و بنده در اینجا فقط به توصیف اجمالی کل داستان میپردازم. گرچه عرفا همواره به کنایه و در پرده صحبت کرده اند, ولی در این داستانها نکات واضح و وصف حال بسیاری هم هست.    داستان با اشاره به اتفاقات تاریخی و با حکایت «داستان آن پادشاه جهود که نصرانیان را می کشت از بهر تعصب» و  با ابیات زیر شروع میشود: «بود شاهی در جهودان ظلم ساز .. دشمن عیسی و نصرانی گداز  عهد عیسی بود و نوبت آن او .. جان موسی او و موسی جان او»   که حاکی از زمانی در گذشته است و در سرزمینی که قدرت در دست پیروان حضرت عیسی(ع) بود. و پیر دردانه ما در داستان دوم میفرمایند: « او وزیری داشت گبر و عشوه ده .. کو بر آب از مکر بر بستی گره  گفت ترسایان پناه جان کنند .. دین خود را از ملک پنهان کنند .. گفت ای شه گوش و دستم را ببر .. بینی ام بشکاف و لب در حکم مر  بعد از آن در زیر دار آور مرا .. تا بخواهد یک شفاعت گر مرا  بر منادی گاه کن این کار تو .. بر سر راهی که باشد چارسو  آنگهم از خود بران تا شهر دور .. تا در اندازم دریشان شر و شور»  که حاکی از حیله وزیر برای فریب مسیحیان است, و از شاه میخواهد که او را به یک سرزمین دور تبعید کند تا در آنجا به شر و شور بپردازد. بنظر بنده توصیفات مفصل این بخش شباهت زیادی به مجازاتهای قرون وسطایی در اروپا دارد که دست و گوش و دماغ محکومان به مرگ را در ملع عام قطع میکردند, و شفاعت شدگان و بخشوده شدگان را به جزایر دوردست تبعید میکردند. و در داستان سوم میفرماید: « صد هزاران مرد ترسا سوی او .. اندک اندک جمع شد در کوی او  او بیان می کرد با ایشان براز .. سر انگلیون و زنار و نماز  او به ظاهر واعظ احکام بود .. لیک در باطن صفیر و دام بود»   که حاکی از اتفاقات اندک اندک تاریخی و تشکیل یک ملت مسیحی بزرگ در سرزمین جدید است. و حیله های مسیحی نمایان جهود الاصل کذاب و دروغین در تحریف دین مسیحیان در مدتی مدید در این سرزمین جدید دورافتاده. و در اینجا حضرت مولانا اشارت مستقیم به دجال یک چشم دارند و میفرماید: « دل بدو دادند ترسایان تمام .. خود چه باشد قوت تقلید عام  در درون سینه مهرش کاشتند .. نایب عیسیش می پنداشتند  او بسر دجال یک چشم لعین .. ای خدا فریاد رس نعم المعین صد هزاران دام و دانه‌ست ای خدا .. ما چو مرغان حریص بی‌نوا »     البته مسیحیان هم دجال را «مسیح کذاب‏ و دروغین‏» مى‏دانند که دشمن و ضد مسیح است. قاموس کتاب‏ مقدس (صفحه 460).  و معتقدند که او بشکل رهبر مسیحیان ظاهر میشود. اختلاف نظراتی در مورد ماهیت دجال هست و برخی گفتند که شخص خاصی نیست و بلکه یک روند تاریخی است. ولی حضرت مولانا تاکیید به یک «پادشاه جهود» خاص دارند و در مورد اجداد او و روند تاریخی شکل گیری قدرت او مینویسند. همچنین روایت است که: «نام اصلى دجال، «صائد بن صید» و کنیه‏اش «ابو یوسف‏» است. از مادرى یهودى به نام «میمونه‏» به ‏دنیا آمده و در جزیره‏اى به یک‏ صخره بسته شده است. چون سال‏ از چهارصد هجرت بگذرد، باید منتظر بود تا ظاهر شود و این ازعلامات آخرالزمان است». بنظر بنده اگر چهارصد سال را از آن مادر یهودی و زمان تبعید و حجرت وزیر به جزیره دورافتاده و به چارمیخ کشیدن او در آنجا در نظر بگیریم, آنگاه آشارت به شخصی در زمان ما میشود که جای تعمق و تفکر دارد.  بعد از این توصیفات تاریخی, حضرت مولانا به چگونگی آتش جور پادشاه جهود به قوم پسربچه بیگناه میپردازد و میفرمایند:   «آن جهود سگ ببین چه رای کرد .. پهلوی آتش بتی بر پای کرد  کانک این بت را سجود آرد برست .. ور نیارد در دل آتش نشست  چون سزای این بت نفس او نداد .. از بت نفسش بتی دیگر بزاد  مادر بتها بت نفس شماست .. زانک آن بت مار و این بت اژدهاست .. بت شکستن سهل باشد نیک سهل .. سهل دیدن نفس را جهلست جهل »     در اینجا خطاب به قوم پسربچه است, و تاکیید خاصی بر «نفس شما», زرق و مال و جاه دنیا پرستی شماست. و همچنین یک بت نفس جدید و زرق و مال جدیدی هم مطرح است. بنظر بنده میتوان گفت که دل بستن به زرق و مال و بانک و بورس و تبدیل ارز و نرخ نزول جهود, بزرگترین خطر در راه بت شکنی است. ابن حماد نیز به نقل از پیامبر اکرم (صلى الله علیه وآله وسلم)  از گنجی گزارش مى‏دهد:  «فرات از کوهى از طلا و نقره پرده بر مى‏دارد سپس بر سر آن جنگ مى‏شود به طورى که از هر نه نفر، هفت نفر کشته مى‏شود، پس هرگاه آن را درک کردید به آن نزدیک نشوید» .  در مکتب حضرت مولانا آتش نتیجه وحدت اضداد نار و نور است. نار نماینده مرگ و تخریب, و نور نماینده سازندگی و زندگی است. میتوان گفت که آتش قهر پادشاه جهود هم متشکل از نار (تخریب نظامی) و نور (سازندگی اقتصادی) است. و آتش جور جهود بوسیله این دو وجه متضاد اعمال میشود.  وحدت اضداد رکن دوم از ارکان چهارگانه فلسفه عرفان اسلامی است که مقوله وسیعی است ولی بر اساس آن هر ضدی در ضد خود عیان میشود. پیر دردانه ما با تکیه بر حدیث گلستان شدن آتش بر خلیل, میفرمایند که جور جهود هم محتاج ضدی است تا تبدیل به گلستان شود, و آن ضد را رضایت قلبی قوم پسر بچه بیگناه و در آتش رفتن اختیاری قوم میدانند, و میفرماید: «یک زنی با طفل آورد آن جهود .. پیش آن بت و آتش اندر شعله بود   طفل ازو بستد در آتش در فکند .. زن بترسید و دل از ایمان بکند   خواست تا او سجده آرد پیش بت .. بانگ زد آن طفل انی لم امت   اندر آ ای مادر اینجا من خوشم .. گر چه در صورت میان آتشم  .. اندر آ و دیگران را هم بخوان .. کاندر آتش شاه بنهادست خوان   اندر آیید ای مسلمانان همه .. غیر عرب دین عرابست آن همه .. خلق خود را بعد از آن بی‌خویشتن .. می‌فکندند اندر آتش مرد و زن    بی‌موکل بی‌کشش از عشق دوست .. زانک شیرین کردن هر تلخ ازوست    تا چنان شد کان عوانان خلق را .. منع می‌کردند کآتش در میا»    در نزد عرفا, چهار عنصر آب و خاک و باد و آتش در فرمان حق و در تسلط انبیا و اولیانند و پیر ما سبب این رفتار آتش را هم از کرامات ایشان میدانند و میفرمایند: «رو بآتش کرد شه کای تندخو .. آن جهان سوز طبیعی خوت کو    چون نمی‌سوزی چه شد خاصیتت .. یا ز بخت ما دگر شد نیتت    .. جادوی کردت کسی یا سیمیاست .. یا خلاف طبع تو از بخت ماست   گفت آتش من همانم ای شمن .. اندر آ تا تو ببینی تاب من    طبع من دیگر نگشت و عنصرم .. تیغ حقم هم بدستوری برم   .. آب حلم و آتش خشم ای پسر .. هم ز حق بینی چو بگشایی بصر   گر نبودی واقف از حق جان باد .. فرق کی کردی میان قوم عاد  هود گرد مؤمنان خطی کشید .. نرم می‌شد باد کانجا می‌رسید»      بنا به برداشت کلی بنده, وجود عدل و داد در سرزمین پسربچه بیگناه از شرایط لازم و ضروری برای جلب رضایت قلبی قوم است. و البته شکی نیست که عدل و داد شعار پرچم میرعارفان مولی صاحب الزمان(عج) است, و بنظر بنده وجود آن در سرزمین شیعیان از مهمترین عوامل جلب رضایت و حمایت ایشان و تعجیل فرج است. در این گیر و دار و در موازات این مسائل, حضرت مولانا توصیفات مفصلی از یک سری اختلافات بین المللی امیران قوم حضرت عیسی(ع) اراعه میدهند و میفرمایند:  «قوم عیسی را بد اندر دار و گیر .. حاکمانشان ده امیر و دو امیر    هر فریقی مر امیری را تبع .. بنده گشته میر خود را از طمع    این ده و این دو امیر و قومشان  .. گشته بند آن وزیر بد نشان    اعتماد جمله بر گفتار او .. اقتدای جمله بر رفتار او    پیش او در وقت و ساعت هر امیر  .. جان بدادی گر بدو گفتی بمیر»      که اشارات صریحی به تیغ و طمع و تضاد منافع اقتصادی ملتها و جبه گیری امیران مختلف است. بنظر بنده در اینجا اشارت به سه جبه متخاصم است ولی شاید هم که اشارت به ده امیر متحد و دو امیر متحد دیگر باشد و کلا اشارت به دو جبه باشد. به هر حال گرچه همگان سرسپرده وزیرند, ولی اختلاف منافع و جبه گیریهایی بزرگی هم در میان است. البته امام باقر علیه السلام میفرمایند: «در شام سه گروه داراى پرچم، خروج مى کنند: اصهب، ابقع و سفیانى» و قول معصوم(ع) ارجح است. همچنین ابیتاتی است که جای تعمق دارد و میفرمایند: «یک شه دیگر ز نسل آن جهود .. در هلاک قوم عیسی رو نمود   گر خبر خواهی ازین دیگر خروج .. سوره بر خوان واسما ذات البروج»  که اشارت صریح به سوره بروج آیه 4 به بعد ... و قتل اصحاب الاخدود است. و بنده عین گفته دوستی را تکرار میکنم که در این باب گفت: « اصحاب اخدود همه کشته و نابود شدند .همان مردمی که آتش سختی برجان خلق برافروختند و برکنار آن خندقهای اتش بنشستند و سوختن مومنانی را که به اتش افکندند مشاهده میکردند. و با انان که بسوختند هیچ دشمنی نداشتند جز انکه انان به خدا ایمان اورده بودند» و در اینجا ذکر ابیات دیگری مصداق دارد که میفرماید:  « تا قیامت می‌زند قرآن ندی .. ای گروهی جهل را گشته فدی    که مرا افسانه می‌پنداشتید .. تخم طعن و کافری می‌کاشتید    خود بدیدیت آنک طعنه می‌زدیت .. که شما فانی و افسانه بدیت    من کلام حقم و قایم به ذات .. قوت جان جان و یاقوت زکات    نور خورشیدم فتاده بر شما .. لیک از خورشید ناگشته جدا» ـ البته این ابیات مربوط به مقولات دیگریست و در جلد سوم آمده است. در داستان پادشاه جهود به توهینات دیگری تاکیید شده است که در اوسط این گیر و دار و در حکایت «کژ ماندن دهان آن مرد که نام محمد را صلی‌الله علیه و سلم بتسخر خواند» توصیف شده است.      در ضمن توصیفات مفصلی از فتنه و حیله پادشاه جهود هم هست و تاکییدات فراوانی بر دوازده طومار منافی یکدیگر است. و او طومارها و قرارداهای متضادی به هر یک از این امیران میدهد, و همچنین در خفا به تک تک آنها وعده نیابت خود و خلافت را میدهد, که در نهایت موجب اختلاف و درگیری این امیران با یکدیگر میشود, همچنانکه میفرماید: « آن امیر دیگر آمد از کمین .. دعوی او در خلافت بد همین   از بغل او نیز طوماری نمود .. تا برآمد هر دو را خشم جهود آن امیران دگر یک‌یک قطار .. برکشیده تیغهای آبدار   هر یکی را تیغ و طوماری به دست .. درهم افتادند چون پیلان مست صد هزاران مرد ترسا کشته شد .. تا ز سرهای بریده پشته شد   خون روان شد همچو سیل از چپ و راست .. کوه کوه اندر هوا زین گرد خاست   تخمهای فتنه‌ها کو کشته بود .. آفت سرهای ایشان گشته بود »      ولی در انتها داستان به قوم پسربچه بی گناه باز میگردد و تکلیف نهایی با حکایت «طنز و انکار کردن پادشاه جهود و قبول ناکردن نصیحت خاصان خویش» و ابیات زیر ختم میشود: « این عجایب دید آن شاه جهود .. جز که طنز و جز که انکارش نبود  ناصحان گفتند از حد مگرران .. مرکب استیزه را چندین مران  ناصحان را دست بست و بند کرد .. ظلم را پیوند در پیوند کرد  بانگ آمد کار چون اینجا رسید .. پای دار ای سگ که قهر ما رسید  بعد از آن آتش چهل گز بر فروخت .. حلقه گشت و آن جهودان را بسوخت  اصل ایشان بود آتش ز ابتدا .. سوی اصل خویش رفتند انتها  هم ز آتش زاده بودند آن فریق .. جزوها را سوی کل باشد طریق  آتشی بودند مؤمن سوز و بس .. سوخت خود را آتش ایشان چو خس»     «چاه مظلم گشت ظلم ظالمان .. این چنین گفتند جملهء عالمان    هر که ظالم‌تر چهش با هول‌تر .. عدل فرمودست بتر را بتر ای که تو از جاه ظلمی می‌کنی .. دانک بهر خویش چاهی می‌کنی    .. آب دریا جمله در فرمان تست .. آب و آتش ای خداوند آن تست    گر تو خواهی آتش آب خوش شود .. ور نخواهی آب هم آتش شود»  ـ حضرت مولانا  قدس الله سره   وَ لَقَد کَتَبنا فِی الزَّبورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ أنَّ الأَرضَ یَرِثُها عِبادیَ الصّالحونَ (آیه‌ی 105 سوره‌ی انبیاء) «و ما بعد از تورات در زبور نوشتیم که البته بندگان نیکوکار و صالح من زمین را به ارث خواهند برد.» بنده سعی خواهم کرد در نوشته های آینده به جزئیات بیشتر این داستان که نکات آن بشکل عجیبی وصف حال است بپردازم. «آن روز بر دلم در معنی گشوده شد .. کز ساکنان درگه پیر مغان شدم» ـ خواجه لسان الغیب     پیر مغان ::: شنبه 12/3/1386::: ساعت 2:26 صبح نظرات دیگران: 45 نظر + رهزن اوباش بن دیر مغان بسم رب النور اخوان میگفتند تو نیا که ما غرق ریاییم .. ما همه اهل تزویر و ناموس و نفاقیم گرفتار نفس خود و غافل از جان .. غافل از نور دلت در پی کاخ و مال و جاهیم مگو از حیله چاه و مکر گرگان .. که ما هنوز همان جاهلانیم و همه حیله گرانیم انتقام عهد شکنان عاشورا مفرما .. که ما همه زاهد شهنه شناس عالیمقامیم پدر میگفت نور نور دل نمیبینم کجایی .. بیا که ما از جور فرعون جهانگیر در حراسیم لشکر سفیانی فرود آمد کجایی ..تو میدانی که ما تیغ الماس و پرچم احمد نداریم کمبود و گرانی شد آخر کجایی .. بیا که ما از قحطی روزافزون کنعان در حراسیم تو که پیمانه طلایی داری کجایی .. خشکسالی هفت ساله آمد ما گندم فردا نداریم پدر میگفت پسرانم یوسف را بجویید .. اینیکی میگفت که ما همه در انفعال و انتظاریم آنیکی میگفت که این پیر نهیف گمراه شد .. ما غیور و دولتمندیم و در کار ملک از عاقلانیم ای کلید بند زندان کنعان تو کجایی .. که ما در زهد ریایی غرق تزویر و ناموس و نفاقیم سید محمد تو رهزن زهد زاهدانی .. ما همینیم که نمودیم, ما رهزن اوباش بن دیر مغانیم آقا نیا که دروغ میگوییم و غرق گناهیم .. ما همه اهل تزویر و ناموس و نفاقیم یوسف فاطمه در چه ما باش .. که ما همه اخوان چاه کن  و همان حیله گرانیم نه نه بیا و عهد شکنان عاشورا را .. رسوا کن که ما همه اهل زرق و مال و جاهیم سید محمد تو ننگ اخوانی .. چند میگویی که ما اوباشتر از اوباش بن دیر مغانیم ابیات , اسلو , جمعه 28/2/1386  «قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبّی إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ (یوسف/98) (یعقوب) گفت: برای شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست. او آمرزگار مهربان است». همچنین ابیاتی از پیران کامل راه عرفان : «عزیز مصر به رغم برادران غیور .. ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسید کجاست صوفی دجال فعل ملحدشکل .. بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید» ـ خواجه لسان الغیب « یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی .. کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت .. با طبیب نامحرم حال درد پنهانی » ـ خواجه لسان الغیب «ای ضیاء الحق حسام دین و دل .. کی توان اندود خورشیدی به گل    قصد کردستند این گل‌پاره‌ها  .. که بپوشانند خورشید ترا    در دل که لعلها دلال تست  .. باغها از خنده مالامال تست    محرم مردیت را کو رستمی  .. تا ز صد خرمن یکی جو گفتمی    چون بخواهم کز سرت آهی کنم  .. چون علی سر را فرو چاهی کنم    چونک اخوان را دل کینه‌ورست  .. یوسفم را قعر چه اولیترست » ـ حضرت مولانا «ای ز سودای تو دل شیدا شده .. زآتش عشق تو آب ما شده  عاشقان در جست و جویت صد هزار .. تو چو دری در بن دریا شده  از میان آب و گل برخاسته .. در میان جان و دل پیدا شده  عاشقان را بر امید روی تو .. خون دل پالوده و جانها شده  تو ز جمله فارغ و مشغول خویش .. خود به عشق خویش ناپروا شده  دیده روی خویشتن در آینه .. بر جمال خویشتن شیدا شده  ما همه پروانهء پر سوخته .. تو چو شمع از نور خود یکتا شده  یوسف اندر ملک مصر و سلطنت .. دیده یعقوب نابینا شده  گم شدم در جست و جویت روز و شب .. چند بازت جویم ای گم ناشده  چون دل عطار در عالم دلی .. می نبینم از تو خون پالا شده» ـ شیخ رهبر عطار «ده برادر قحطشان کرده نفور .. پیش یوسف آمدند از راه دور  از سر بی چارگی گفتند حال .. چاره ای می خواستند از تنگ حال  روی یوسف بود در برقع نهان .. پیش یوسف بود طاسی آن زمان  دست زد بر طاس یوسف آشکار .. طاسش اندر ناله آمد زار زار  گفت حالی یوسف حکمت شناس .. هیچ می دانید کین آواز طاس  ده برادر برگشادند آن زمان .. پیش یوسف از سر عجزی زفان  جمله گفتند ای عزیر حق شناس .. کس چه داند بانگ آید ز طاس  یوسف آنگه گفت من دانم درست .. کو چه گوید با شما ای جمله سست  گفت می گوید شما را پیش ازین .. یک برادر بود حسنش بیش ازین  نام یوسف داشت، که بود از شما .. در نکویی گوی بر بود از شما  دست زد بر طاس از سر باز در .. گفت برگوید بدین آواز در  جمله افکندید یوسف را به چاه .. پس بیاوردید گرگی بی گناه  پیرهن در خون کشیدید از فسون .. تا دل یعقوب از آن خون گشت خون  دست زد بر طاس یک باری دگر .. طاس را آورد در کاری دگر  گفت می گوید پدر را سوختید .. یوسف مه روی را بفروختید  با برادر کی کنند این ، کافران .. شرم تان باد از خدا ای حاضران  زان سخن آن قوم حیران آمده .. آب گشتند، از پی نان آمده  گرچه یوسف را چنان بفروختند .. برخود آن ساعت جهان بفروختند  چون به چاه افکندنش کردند ساز .. جمله در چاه بلا ماندند باز  کور چشمی باشد آن کین قصه او .. بشنود زین برنگیرد حصه او  تو مکن چندین در آن قصه نظر .. قصهء تست این همه، ای بی خبر  آنچ تو از بی وفایی کرده ای .. نی به نور آشنایی کرده ای  گر کسی عمری زند بر طاس دست .. کار ناشایست تو زان بیش هست  باش تا از خواب بیدارت کنند .. در نهاد خود گرفتارت کنند  باش تا فردا جفاهای ترا .. کافریهای و خطاهای ترا  پیش رویت عرضه دارند آن همه .. یک به یک برتو شمارند آن همه  چون بسی آواز طاس آید به گوش .. می ندانم تا بماند عقل و هوش    ای چو موری لنگ در کار آمده .. در بن طاسی گرفتارآمده  چند گرد طاس گردی سرنگون .. در گرر کین هست طشت غرق خون  در میان طاس مانی مبتلا .. هر دم آوازی دگر آید ترا  پر برآر و درگررای حق شناس .. ورنه رسوا گردی از آوازطاس    دیگری پرسید ازو کای پیشوا .. هست گستاخی در آن حضرت روا  گر کسی گستاخیی یابد عظیم .. بعد از آنش از پی درآید هیچ بیم  چون بود گستاخی آنجا، بازگوی .. در معنی برفشان و رازگوی    گفت هر کس را که اهلیت بود .. محرم سر الوهیت بود  گر کند گستاخیی او را رواست .. زانک دایم رازدار پادشاست  لیک مردی رازدان و رازدار .. کی کند گستاخیی گستاخ وار  چون ز چپ باشد ادب حرمت زراست .. یک نفس گستاخیی از وی رواست  مرد اشتروان که باشد برکنار .. کی تواند بود شه را رازدار  گر کند گستاخیی چون اهل راز .. ماند از ایمان وز جان نیز باز  کی تواند داشت رندی در سپاه .. زهره گستاخیی در پیش شاه  گر به راه آید وشاق اعجمی .. هست گستاخی او از خرمی  جمله رب داند نه رب داند نه رب .. گر کند گستاخیی از فرط حب  او چه دیوانه بود از شور عشق .. می رود بر روی آب از زور عشق  خوش بود گستاخی او، خوش بود .. زانک آن دیوانه چون آتش بود  در ره آتش سلامت کی بود .. مرد مجنون را ملامت کی بود  چون ترا دیوانگی آید پدید .. هرچ تو گویی ز تو بتوان شنید» ـ شیخ رهبر عطار  پیر مغان ::: جمعه 28/2/1386::: ساعت 3:48 عصر نظرات دیگران: 29 نظر + عشق کوه سوز بسم رب النور خانه سوزانی جانا بسوز .. تن چه باشد تو جان من بسوز جان چه باشد تن چه باشد .. کوه های هر دوکون را هم بسوز عقل و دین بردی زمن .. هر شب و صبح گویی بسوز سوختم در آتش حجرت .. یکدمی بارم بده ای جان فروز سید محمد تو رند و قلاشی خموش .. چند گویی یجوز و لایجوز ابیات, اسلو , پنجشنبه 27/2/1386   پیر مغان ::: پنجشنبه 27/2/1386::: ساعت 10:51 عصر نظرات دیگران: 1 نظر + علم ندب لامکان بسم رب النور «هو الذی یریکم البرق خوفاً و طمعاً» خوفاً من الزوال و طمعاً فی الثبات. نسبیت «زمان و مکان» و «رستن عارف از بند زمان و مکان» از اصول اساسی عرفانی است که در توصیف آن غالبا از منطق تابش ذرات بامبرده میشود, همچنانکه شیخ رهبر عطار میفرماید:   «خورشید رخش بتافت ناگاه .. هر ذره که بود دیده بان بود  در هر دل ذره ای محقر .. گویی تو که صد هزار جان بود  هر ذره اگرچه صد نشان داشت .. چون در نگریست بی نشان بود  چون پرتو ذره ای چنین است .. چه جای زمین و آسمان بود  طاوس رخش چو جلوه ای کرد .. ذرات جهان هم آشیان بود» ـ عطار آلبرت اینیشتین در زمان خود گفته بود: «نظر به اینکه مکان یک ذره بنیادی قابل محاسبات ریاضی نیست, پس حتما در دنیای دیگری است» که البته قادر به تجربیات علمی و اثبات ادعای خود نبود, ولی امروزه نه تنها قابل اثبات ریاضی بوسیله معادلات فیزیک کوانتوم  است, بلکه حتی قابل تجربیات علمی در راکتورهای اتمی است. مکان یک اکترون همواره احتمالی است, در هر زمانی احتمالا در هر مکانی در محدوده ابر الکترونی است, تصاویر مجازی زیر توصیف مکان یک ذره بنیادی (الکترون) است:   ولی منطق تابش از این فراتر میرود و در فیزیک کوانتوم, تابش متعلق به «ذره تحریک شده» است و از آنجمله میتوان تابش ایزوتوپهای تحریک شده اورانیم را نام برد. تجربیات علمی اتبات میکند که منشع این تابش در مکان نیست. اثرات تابش لامکان بر مکان آنچنان عجیب و عرفانی بود که پدر علم فیزیک کوانتوم, شرودینگر, قادر به توصیف آن نبود و در نتیجه از مثال یک گربه استفاده کرد و گفت: «اگر تابش یک ذره تحریک شده بر یک گربه بتابد٬ دیگر نمیتوان چیزی به اطمینان راجع به این گربه گفت, در هر زمانی احتمالا هم زنده و هم مرده, هم هست و هم نیست, هم اینجا و هم آنجاست.»   به بیان دیگر این تابش موجب رستن گربه از قوانین «زمان و مکان» و «مرگ و زندگی» میشود. در هر زمانی احتمالا در هر مکانی در «تجلی و فنا» است. «هر ذره اگرچه صد نشان داشت ..  چون در نگریست بی نشان بود » ـ عطار  شرودینگر در ادامه گفت: «اگر این تابش بطور همزمان بر دو گربه بتابد, این دو تا ابد آیینه (برعکسِ) یکدیگر خواهد شد. زندگی یک گربه دلیل بر مرگ گربه دیگر و مکان یک گربه وابسته به مکان گربه دیگر است, هر اتفاقی که برای یک گربه بیفتد, برای گربه دیگر هم میافتد, حتی اگر هزارن سال و کهکشانها از هم جدا شده باشند.» به بیان دیگر, «مکان و مرگ و زندگی» یک گربه «تا ابد» وابسته معکوس به گربه دیگر است. در نزد عرفا, فنای نفس موجب تجلی ابدی جان میشود. «با چنان رحمت که دارد شاه هش .. بی ضرورت چون بگوید نفس کش» ـ مولانا او سپس معادله شرودینگر را نوشت که قانون اساسی تجربیات علمی کوانتوم است و منحنی این معادله نشان میدهد که مرگ و زندگی و مکان هر گربه آینه (بر عکس) گربه دیگر بدور محور مختصات است و این وابستگی تا بینهایت (هر مکان و هر زمان) صادق است. شکل زیر تصویری مجازی از منحنی معادله شرودینگر است: فرضیه شرودینگر نسبتا قدیمی است ولی «دنیاهای موازی» از فرضیات جدیدتر کوانتوم است که البته هنوز قابل اثبات ریاضی نیست, ولی از معدود فرضیاتی است که قادر به توصیف چگونگی وابستگی عجیب دو گربه است و بر اساس آن: دنیاها در موازت ابعاد زمانی ـ مکانی قرار گرفته و در ارتباط با یکدگر و تاثیرگذار بر یکدیگرند, هر اتفاقی که در یک دنیا رخ دهد در دنیای موازی آن هم بشکلی عیان میشود. بر اساس این فرضیه, دو گربه با دریافت آن تابش وارد دو دنیای موازی میشوند, و وابستگی عجیبشان به دلیل تاتیرگذاری دنیاهای موازی بر یکدیگر است. حال که اثرات تابش ذره لامکان بر اشیاع مکان این عجایب است, پس اثرات تابش خورشید لامکان بر عارف چه عجایبی است؟ شیخ رهبر در مورد اثرات تابش خورشید رخ مه آن شاهد دردانه بر یک رند قلاش رهزن اوباش و پیر مفتی عارفان از ورای زمان و مکان, میفرمایند:  «بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد ..  در بن دیر مغان ره زن اوباش شد   میکده ی فقر یافت خرقه ی دعوی بسوخت ..  در ره ایمان به کفر در دو جهان فاش شد  زآتش دل پاک سوخت مدعیان را به دم ..  دردی اندوه خورد عاشق و قلاش شد  پاک بری چست بود در ندب لامکان ..  کم زن و استاد گشت حیله گر و طاش شد  لاشه ی دل را ز عشق بار گران برنهاد ..  فانی و لاشییء گشت یار هویداش شد  راست که بنمود روی آن مه خورشید چهر ..  عقل چو طاوس گشت وهم چو خفاش شد  وهم ز تدبیر او آزر بت ساز گشت ..  عقل ز تشویر او مانی نقاش شد  چون دل عطار را بحر گهربخش دید ..  در سخن آمد به حرف ابر گهرپاش شد» ـ  عطار بنا بر فرضیه شرودینگر, تابش یک ذره تحریک شده موجب رستن گربه از بند قوانین «زمان و مکان» میشود. در فلسفه عرفانی با هویدا شدن «شاهد صوفی» که او را  «تابش خورشید لامکان» هم نامیدند, عارف از بند زمان و مکان میرهد. البته فیزیک کوانتوم علم تابش «ذرات لامکان» است و طبیعتا تفاوتهایی با تابش «خورشید لامکان» دارد, ولی توصیف علمی با مصداقی برای توجیح منطقی بسیاری از باورهای اساسی فلسفه عرفانی است. و بنا بفرمایش حضرت مولانا «جمله عالم صورت و جان است علم»  و  البته: «جان جمله علمها این است این .. که بدانی من کیم در یوم دین» ـ مولانا پیر مغان ::: دوشنبه 24/2/1386::: ساعت 2:44 عصر نظرات دیگران: 11 نظر + عشق رندان  بسم رب النور, و با حمد و سپاس بر آن شاهد دردانه بی چون.   خورشید دوکون که هر چه هست پرتوی از جلوه جمال بینهایت اوست و چون جلوه نماید ذرات دوکون محو شوند, و با خبران بیخبر و صاحبدلان بیدل. دلبر عیاری که عقل جزوی منکر عشقش شود, صنم باده بدستی که شیخ و زاهد با دیدن جلوه جمالش از زهد توبه کند و میل می و معشوقه کند. شاهد دردانه ای که عاشقان را محو و فانی جلوه جمال بینهایت خورشید دوکون نماید و به محفل بزم عشق رندان بدنام کشاند.   گوش را گفتم صدایش را شنو .. گفت کر چون در سماع غلغل عرشی فتد چشم را گفتم که رویش را ببین .. گفت ذره چون تواند گرد خورشیدی پرد گفتم صنما من نشانت را نمیابم .. کور و کر چون به آن سرمنزل عالی رسد گفت در لعل لب و جعد گیسویم نگر .. چشم منکر چون تواند بر چنین یاری فتد جزبه را گفتم که زلفش را بکش .. تا سیمبری در لامکانی در خم زلفی فتد به لب گفتم در لب لعلش گریز .. جان بلب آر تا لبت بر لب جان جانانی پرد عقل را گفتم که یکدم وصفش بگو .. گفت شبنم چون تواند قعر دریایی رسد لاجرم رند قلاش و شاهدباز شدم .. تا از مغبچه باده فرش بکامم باده صافی فتد به زاهد گفتم کراماتم ببین .. گفت نظر شهنه پرستان چون بر قلاشی فتد شیخ را گفتم که طاماتم شنو .. گفت زاهد عالیمقام کی همدم رندی شود لاجرم به طواف آتشکده گبران رفتم .. تا از فسق من بر زهد زاهد ننگی رسد سید محمد تو رند قلاش شاهدبازی .. عاقبت آتش کفرت در خرقه هر مفتی فتد   ابیات, اسلو  یکشنبه 23/2/1386 پیر مغان ::: یکشنبه 23/2/1386::: ساعت 6:7 عصر نظرات دیگران: 2 نظر + زانکه ما سیمرغ حقیقی گوهریم بسم رب النور «هو الذی یریکم البرق خوفاً و طمعاً» خوفاً من الزوال و طمعاً فی الثبات. «سپاس واهب حیوة را و مبدع موجودات را و درود بر خواجگان رسالت و ائمه نبوت سیّما بر صاحب شریعت کبری و هادی طریقت علیا محمّد مصطفی علیه الصّلوة و السلبام. امّا بعد. این کلمه ای چند است در احوال تجرید گفته آمد و سخن در آن محصور است در دو قسم: قسم اول در بدایا، قسم دوم در مقاصد، و این جزو موسوم است به صفیر سیمرغ، و زیانی ندارد که در پیش مقدمه یاد کنیم از احوال این سیمرغ و مستقرّ او. روشن روانان چنان نموده اند که هر آن هدهدی که در فصل بهار بترک آشیان خود بگوید و به منقار خود پر و بال خود برکند و قصد کوه قاف کند سایه کوه قاف بر او افتد در مقدار هزار سال این زمان که «و إنّ یوماً عند ربّک کالف سنة ممّا تعدّون» و این هزار در تقویم اهل حقیقت یک صبح دم است از مشرق لاهوت اعظم. درین مدت سیمرغی شود که صفیر او خفتگان را بیدار کند و نشیمن او در کوه قاف است. صفیر او به همه میرسد ولیکن مستمع کم دارد، همه باویند و بیشتر بی ویند. با مائی و با ما نئی .. جانی از آن پیدا نئی و بیمارانی که رهین علت استسقا باشند و یا گرفتار دق، سایه او علاج ایشان است و مرض را سود دارد. و رنگهای مختلف را زایل کند و این سیمرغ پرواز کند بی جنبش و بپرد بی پر، و نزدیک شود بی قطع اماکن. و همه نقشهای مادروست، و او خود رنگ ندارد، و مشرقست آشیان او و مغرب ازو خالی نه. همه ازو مشغول و او از همه فارغ، همه از او پر و او از همه تهی. همه علوم از صفیر این سیمرغ است و ازو استخراج کرده اند و سازهای عجیب مثل ارغنون و غیر آن از صدا و رنّات او بیرون آورده اند. بیت تو ندیدی شب سلیمان را .. تو چه دانی زبان مرغان را و غذای سیمرغ آتش است و هر که پری از آن او بر پهلوی راست بندد بر آتش بگذرد و از حرق ایمن بود. و نسیم صبا از نفس اوست، از برای این عاشقان راز دل و اسرار ضمایر با گویند. و این کلمات که متحرر میشود نفئه مصدور است و چیزی مختصر از آن و از ندای او» ـ برگرفته از رساله «صفیر سیمرغ» اثر حکیم و عارف بزرگ قرن ششم شیخ شهاب الدین ابوالفتوح یحیی ابن حبش ابن امیرک سهروردی حکایت خطی که برادران یوسف هنگام فروش او دادند «یوسفی کانجم سپندش سوختند .. ده برادر چون ورا بفروختند مالک دعرش چو زیشان می خرید .. خط ایشان خواست، کار زان میخرید خط ستد زان قوم هم بر جایگاه .. پس گرفت آن ده برادر را گواه چون عزیز مصر یوسف را خرید .. آن خط پر غدر با یوسف رسید عاقبت چون گشت یوسف پادشاه .. ده برادر آمدند آن جایگاه روی یوسف باز می نشناختند .. خویش را در پیش او انداختند خویشتن را چاره جان خواستند .. آب خود بردند تا نان خواستند یوسف صدیق گفت ای مردمان .. من خطی دارم به عبرانی زبان می نیارد خواند از خیلم کسی .. گر شما خوانید نان به خشم بسی جمله عبری خوان بدند واختیار .. شادمان گفتند شاها خط بیار کور دل باد آنک این حال از حضور .. قصهء خود نشنود چند از غرور خط ایشان یوسف ایشان را بداد .. لرزه بر اندام ایشان برفتاد نه خطی زان خط توانستند خواند .. نه حدیثی نیز دانستند راند جمله از غم در تأسف ماندند .. مبتلای کار یوسف ماندند سست شد حالی زبان آن همه .. شد ز کار سخت جان آن همه گفت یوسف گوییی بی هش شدید .. وقت خط خواندن چرا خامش شدید جمله گفتندش که ما و تن زدن .. به ازین خط خواندن و گردن زدن چون نگه کردند آن سی مرغ زار .. در خط آن رقعهء پر اعتبار هرچ ایشان کرده بودند آن همه .. بود کرده نقش تا پایان همه آن همه خود بود سخت این بود لیک .. کان اسیران چون نگه کردند نیک رفته بودند و طریقی ساخته .. یوسف خود را به چاه انداخته جان یوسف را به خواری سوخته .. وانگه او را بر سری بفروخته می ندانی تو گدای هیچ کس .. میفروشی یوسفی در هر نفس یوسفت چون پادشه خواهد شدن .. پیشوای پیشگه خواهد شدن تو به آخر هم گدا، هم گرسنه .. سوی او خواهی شدن هم برهنه چون از و کار تو بر خواهد فروخت .. از چه او را رایگان باید فروخت جان آن مرغان ز تشویر و حیا .. شد حیای محض و جان شد توتیا چون شدند از کل کل پاک آن همه .. یافتند از نور حضرت جان همه باز از سر بنده نو جان شدند .. باز از نوعی دگر حیران شدند کرده و ناکرده دیرینه شان .. پاک گشت و محو گشت از سینه شان آفتاب قربت از پیشان بتافت .. جمله را از پرتو آن جان بتافت هم ز عکس روی سیمرغ جهان .. چهره سیمرغ دیدند از جهان چون نگه کردند آن سی مرغ زود .. بی شک این سی مرغ آن سیمرغ بود در تحیر جمله سرگردان شدند .. باز از نوعی دگر حیران شدند خویش را دیدند سیمرغ تمام .. بود خود سیمرغ سی مرغ مدام چون سوی سیمرغ کردندی نگاه .. بود این سیمرغ این کین جایگاه ور بسوی خویش کردندی نظر .. بود این سیمرغ ایشان آن دگر ور نظر در هر دو کردندی بهم .. هر دو یک سیمرغ بودی بیش و کم بود این یک آن و آن یک بود این .. در همه عالم کسی نشنود این آن همه غرق تحیر ماندند .. بی تفکر وز تفکر ماندند چون ندانستند هیچ از هیچ حال .. بی زفان کردند از آن حضرت سؤال کشف این سر قوی در خواستند .. حل مایی و توی درخواستند بی زفان آمد از آن حضرت خطاب .. کاینه ست این حضرت چون آفتاب هر که آید خویشتن بیند درو .. جان و تن هم جان و تن بیند درو چون شما سی مرغ اینجا آمدید .. سی درین آیینه پیدا آمدید گر چل و پنجاه مرغ آیید باز .. پرده ای از خویش بگشایید باز گرچه بسیاری به سر گردیده اید .. خویش را بینید و خود را دیده اید هیچ کس را دیده بر ما کی رسد .. چشم موری بر ثریا کی رسد دیده موری که سندان برگرفت .. پشهء پیلی به دندان برگرفت هرچ دانستی، چو دیدی آن نبود .. و آنچ گفتی و شنیدی، آن نبود این همه وادی که از پس کرده اید .. وین همه مردی که هر کس کرده اید جمله در افعال مایی رفته اید .. وادی ذات صفت را خفته اید چون شما سی مرغ حیران مانده اید .. بی دل و بی صبر و بی جان مانده اید ما به سیمرغی بسی اولیتریم .. زانک سیمرغ حقیقی گوهریم محو ما گردید در صد عز و ناز .. تا به ما در خویش را یابید باز محو او گشتند آخر بر دوام .. سایه در خورشید گم شد والسلام تا که می رفتند و می گفت این سخن .. چون رسیدند و نه سر ماند و نه بن لاجرم اینجا سخن کوتاه شد .. ره رو و ره برنماند و راه شد» ـ  شیخ رهبر, فریدالدین ابو حامد محمد بن ابوبکر ابراهیم بن اسحاق عطار نیشابوری پیر مغان ::: شنبه 22/2/1386::: ساعت 5:46 عصر نظرات دیگران: 0 نظر لیست کل یادداشت های این وبلاگ [12/3/1386- 2:26 ص] گلستان شدن آتش بر قوم پسربچه بیگناه (1) [28/2/1386- 3:48 ع] رهزن اوباش بن دیر مغان [27/2/1386- 10:51 ع] عشق کوه سوز [24/2/1386- 2:44 ع] علم ندب لامکان [23/2/1386- 6:7 ع] عشق رندان [22/2/1386- 5:46 ع] زانکه ما سیمرغ حقیقی گوهریم در بیان قطبیت آن حضرت و مرتبت خلفایش: گفتم هوای میکده غم می‌برد ز دل گفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند گفتم شراب و خرقه نه آیین مرهب است گفت این عمل به مرهب پیر مغان کنند ـ خواجه بازدید امروز: 0 بازدید دیروز: 4 کل بازدید :1643 یا یوسف عللنی، لو لامک اخوانی کم من علل یشفی، من علة احزانی شو گوش خرد برکش، چون طفل دبستانی تا پیر مغان بینی در بلبله گردانی ـ مولانا در باره خودم : پیر مغان[6] نام: سید محمد. محل اقامت: 23 سال در ایران, 17 سال در اروپا و 7 سال در کایفرنیا, و اکنون ساکن اسلو در نروژ . تحصیلات: فوق مهندسی مکانیک و آرشیتکت برنامه ریزی کامپیوتر. جامع العلوم علوم ظاهری زمان, و سالک سرگشته علوم شهودی و عرفانی. سرگرمی: می و معشوقه, طواف آتشکده گبران. شاهدبازی و رندی و قلاشی و رهزنی اوباش. تعبیر خواب, اسرار جام جم و علم ندب لامکان. ما به سیمرغی بسی اولیتریم زانکه سیمرغ حقیقی گوهریم محو ما گردید در صد عز و ناز تا به ما در خویش را یابید باز ـ عطار بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی ـ خواجه فهرست موضوعی یادداشت ها: سی مرغ در پیشگاه سیمرغ[5] رهزن اوباش بن دیر مغان[1] علم ندب لامکان[1] عزیز مصر به رغم برادران غیور ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسید کجاست صوفی دجال فعل ملحدشکل بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید ـ خواجه اصطلاحات عرفانی جان فشان ای آفتاب معنوی مر جهان کهنه را بنما نوی در وجود آدمی جان و روان می‌رسد از غیب چون آب رون ـ مولانا جستجو در وبلاگ : جستجو: تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود ـ خواجه بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد در بن دیر مغان ره زن اوباش شد میکده ی فقر یافت خرقه ی دعوی بسوخت در ره ایمان به کفر در دو جهان فاش شد زآتش دل پاک سوخت مدعیان را به دم دردی اندوه خورد عاشق و قلاش شد پاک بری چست بود در ندب لامکان کم زن و استاد گشت حیله گر و طاش شد لاشه ی دل را ز عشق بار گران برنهاد فانی و لاشییء گشت یار هویداش شد راست که بنمود روی آن مه خورشید چهر عقل چو طاوس گشت وهم چو خفاش شد وهم ز تدبیر او آزر بت ساز گشت عقل ز تشویر او مانی نقاش شد چون دل عطار را بحر گهربخش دید در سخن آمد به حرف ابر گهرپاش شد ـ شیخ رهبر عطار 2006-ParsiBlog™.com © گر چه نزد دوستان نامت محمد به ولیک بر عدو نام تو چون نام پدر منصور باد ـ سنایی لینک دوستان : موعد موعود مرید نور سرزمین نور اندیشه ها و افکار مولانا شرح عشق نظر گویند سعدی با که داری که غم با یار گفتن غم نباشد حدیث دوست با دشمن نگویم که هرگز مدعی محرم نباشد ـ سعدی لوگوی دوستان: مولانا و پژوهشگران ایران     مریم آموسا          برگرفته از: ایلنا        "مولانا جلال الدین محمدبن سلطان العلماء بهاء الدین محمد بن حسین بن احمد خطیبی بکری بلخی" که در کتاب ها از او به نام های "مولانای روم"," مولوی" و "ملای روم" یاد کرده اند، یکی از بزرگترین و تواناترین عرفای نام‌‏آور و یکی از درخشان ترین ستاره های آسمان ادب فارسی است. جلال الدین محمد" فرزند "بهاء الدین"، در ششم ربیع الاول سال 604 هجری در بلخ متولد شد و در آغاز این سفر طولانی که 5 و 6 ساله بود که هنگام عبور از نیشابور همراه پدرش به دیدار "شیخ فریدالدین عطار" رسیده بود. شیخ کتاب "اسرار نامه" را به او داده و درباره او به پدرش گفته بود "این فرزند را گرامی دار، زود باشد که از نفس گرم , آتش در سوختگان عالم زند". بعید نیست که معتقدان و مریدان "مولوی" بعد از مشاهده مقامات او در دوران سالمندی چنین پیشگویی را از زبان "عطار" درباره عهد خردسالی او کرده باشند. بعد از وفات "سلطان العلماء" ، سال 628 یا 631 ،فرزندش "جلال الدین محمد" به خواهش مریدان پدر بر مسند وعظ و تذکر و فتوی و تدریس نشست، بی آنکه تا پیش از آن قدمی در طریقت نهاده باشد، اما اندکی پس از فوت پدر، یکی از شاگردان و مریدان پدر، "سید برهان الدین"، محقق ترمذی در طلب استاد به قونیه رسید و چون "بهاء ولد" درگذشته بود، تربیت و تعلیم "مولانا" را بر عهده گرفت و او را به مسافرت و تحصیل در جلسه دمشق برانگیخت و این سفرها 7 سال به طول انجامید و پس از بازگشت به دستور "برهان الدین" مدتی را به ریاضت گذرانید و پس از آنکه از بوته آزمایش گذشت و در مقام تعلیم و تربیت قرار گرفت و بدین ترتیب مدتی که گذشت و "شمس الدین محمد بن علی بن ملک داد تبریزی" به یکباره بر سر راه "مولانا" قرار گرفت و دیدارش "مولانا" را به یکباره دگرگون کرد که درباره این رویداد افسانه ها بسیار بافته اند که گاه مبالغه آمیز نیز به نظر می رسد."مولانا" با دیدار شمس به مقامات دنیوی پشت کرد و دست ارادت از دامان ارشاد "شمس" برنداشت تا اینکه "شمس" در سال 645 هجری به دست عده‌‏ای از شاگران متعصب "مولانا" که گویا فرزندش نیز در آن میان بود، کشته شد. در این هنگام "مولانا" 41 ساله بود و مدتی را در تشویش و اضطراب در انتظار "شمس" گذرانید و عاقبت به تصور آن که او را در دمشق خواهد یافت، به آنجا سفر کرد. ولی پس از نا امیدی از یافتن او به قونیه بازگشت. در حالی که این دیدار و آشنایی انقلابی در وجود او به وجود آورد و تاثیری شگرف بر روح و جسم و جان و آثارش گذاشت، پس از "صلاح الدین فریدون"،"مولوی" معروف به "زرکوب"،توجه "مولانا" را نسبت به خود جلب کرد و پس از وی، "حسام الدین چلبی" جانشین او شد و "مولانا" را ترغیب کرد تا "مثنوی معنوی" را بسراید. زندگی واقعی "مولانا" به عنوان یک شاعر شیفته بعد از سال 642 و انقلاب حال او آغاز شد و از آن پس همواره خود را وقف ارشاد و تربیت عده ای از سالکان خانقاه خود کرد و وفات "مولانا جلال الدین" در پنجم جمادی آخر سال 672 اتفاق افتاد، مرگ وی در قونیه به صورت واقعه ای تلخ تلقی شد، چندان که تا روز چهلم، مردم سوگوار بودند، پیکر او را در کنار قبر پدرش به خاک سپردند.آرامگاه او وعدگاه عاشقان و صاحب دلان است. ********************** عبدالکریم سروش: مغز کار مولانا و گوهر کار مولانا خاموشی است مولوی تخلصش خاموش بود و خاموشی را برگزیده بود و این‌‏همه حرف که می زد از اضطرار بود، لذا با سیاست کلی او مناسب همین بود که کمتر بگوید یا اگر می گوید گفته های خود را نیاراید،زینت نکند و در بند لفظ و قافیه نماند به همین دلیل در آن غزل مشهور دیوان شمس می گوید: " ای خمشی مغز منی پرده آن نغز منی"  مغز کار مولانا، گوهر کار مولانا خاموش بودن است و سخن گفتن‌‏هایش پرده ای می کشد بر روی مغز کار او . اما خصائص دیگری که کلام مولانا دارد به گمان من هیچ شاعری را در زبان پارسی پیدا نمی کنیم که احتمالا در همه ادبیات همه زبان ها هم پیدا نخواهید کرد که در باب عشق و دلدادگی چنین سخنانی که برخاسته از تجربه عمیق و مستقیم اوست گفته باشد. داوری من در رابطه با همه زبان ها داوری محتاطانه ای است و به قطع و یقین نمی گویم ،اما کسان دیگری این سخن را گفته اند و قائلانی دارد، اما در زبان پارسی و زبان عربی با اطمینان نسبتا کاملی می توانم بگویم که مولانا از این جهت بی نظیر است و همین بزرگترین پیام مولوی به کل تاریخ بشریت بوده است، کشفی بوده است که توسط او صورت گرفته یک کشف انسان ساز و یک نیاز شخصیت آفرین، یک معجزه ای که مرده را زنده می کند، گریه را خنده می کند و او هم به بلیغ‌‏ترین بیانی و بی تکلف‌‏ترین وجهه این تجربه را با دیگران در میان نهاده ، تجربه ای که هیچ وقت کهنه نمی شود و مثل یک آب تازه و زلال همیشه شما می توانید در آن شنا بکنید. من از وقتی مولوی را شناختم به صفت یکی از اولیاء خداوند شناختم و من همنشینی با او را همنشینی با یک ولی الهی می دانم و این شعر مولوی را همیشه به یاد دارم که گفت: "هرکه خواهد همنشینی با خدا تا نشیند در حضور اولیاء" نشستن در حضور اولیاء خدا نشستن در حضور خود خدا است و اولیاء خدا هم مرده و زنده ندارند و بدن آنها حجاب آنها است وقتی که بدن می رود تازه آزادتر می شوند و عریان‌‏تر می شوند و در اشعار خود مولانا هست که می گوید: " چون زرخت تن تهی شد این بدن تر و خشک خانه نبود آن من" خانه را ترک می کنند و می روند و آزادتر هم می شوند و الان مولوی است که در کلامش نشسته است و به گمان من کتاب او مثل قرآن یک کتاب الهامی است و همنشینی با او و کتاب او همنشینی با اولیاء خداوند است. ********************** دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی: آفاق عاطفی مولانا جلال‌الدین به گستردگی ازل تا ابد است دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی درباره حوزه عاطفی غزلیات شمس معتقد است:تجلیات عاطفی شعر هر شاعری، سایه‌ای از من اوست، که خود نموداری است از سعه وجودی او و گسترشی که در عرصه فرهنگ و شناخت هستی دارد. عواطف برخی از شاعران، مثلاً شاعران درباری، از من محدود و حقیری سرچشمه می‌گیرد، و عواطف شاعران بزرگ از من متعالی. اما آفاق عاطفی مولانا جلال‌الدین به گستردگی ازل تا ابد، و اقالیم اندیشه او به فراخای هستی است و امور جزئی و میان‌‏دست در شعرش کمترین انعکاسی ندارد. جهان‌بینی او پوینده و نسبت به هستی و جلوه‌های آن روشن است. از این‌رو "تنوع در عین وحدت" را در سراسر جلوه‌های عاطفی شعر او می‌توان یافت.مولانا در یک سوی وجود، جان جهان را می‌بیند و در سوی دیگر جهان را. در فاصله میان جهان و جان جهان است که انسان حضور خود را در کاینات احساس می‌کند. انگیزه این پویایی را مولانا تضاد درونی اشیا می‌داند. وی جهان را جهان هست و نیست می‌خواند، جهانی که در عین بودن پای در نیستی دارد، نیستی‌ای که خود هستی دیگر است. نو شدن جهان زاده تضاد است: "هله، تا دوی نباشد کهن و نوی نباشد" اما این هستی و نیستی از آن صورت هاست و در ورای هستی و نیستی صورت ها، از نظر مولانا، غیب مطلق جای دارد که گاه از آن به عدم تعبیر می‌کند و این عدم با وجود مطلق یکی است. جهان و جان جهان از یکدیگر جدا نیستند، بلکه جان جهان در جهان سریان دارد و بیرون از جهان نیست. این معنی، که به وحدت وجود تعبیر می‌شود، محور آثار صوفیان قرن هفتم به بعد شده است. بهترین روشنگران این جهان‌بینی، که با آنچه در آثار حلاج و برخی دیگر از صوفیان دیده می‌شود فرق دارد، مولوی و محیی‌الدین ابن‌العربی هستند. مولانا حق را از فرط شدت ظهور و سریان در کاینات به "هستِ نیست رنگ" تعبیر می‌کند: "در غیب هست عودی، کاین عشق از اوست دودی یک هست نیست رنگی کز اوست هر وجودی" که در ظهورات گوناگون خود، هر لحظه جلوه و نقشی دارد. از نظر مولانا انسان در نقطه‌ای ایستاده است که جهان و جان جهان را احساس می‌کند: به قول شاعر معاصر در مفصل خاک و خدا، پایگاه انسان در کاینات بالاترین پایگاه است، زیرا انسان عالم اصغر و جلوه‌گاه زیباترین صورت "مطلق" است: "جمله اجزای خاک هست چو ما عشقناک لیک تو ای روح پاک، نادره تر عاشقی" انسان آزاد و مختار است، از حد خاک مرحله‌ها پیموده تا به درجه انسانی رسیده و از این حد هم فراتر تواند رفت: "از حد خاک تا بشر چندهزار منزل است شهر به شهر بردمت، بر سر ره نمانمت" یا: "به مقام خاک بودی، سفر نهان نمودی چو به آدمی رسیدی، هله تا به این نپایی" عشق مولانا به شمس تبریز، در حقیقت عشق اوست به انسان کامل. از نظر صوفیه انسان کامل، در تاریخ، ظهورات گوناگونی داشته است. انسان کامل در هر عصری تجلی و ظهوری دارد، که به ولی یا جلوه حقیقت محمدیه از آن عبارت می‌شود. یکی از درونمایه‌های غزلیات مولانا وطن اصلی انسان است و شوق بازگشت او به آن وطن. وطن در نظر صوفیه مصر و عراق و شام نیست، عالم نه جای (ناکجاآباد) است ." حُبّ الوطن مِنَ الایمان" را هم بر پایه همین مفهوم تفسیر می‌کنند: "خلق چو مرغابیان زاده به دریای جان کی کند اینجا مقام مرغ کزان بحر خاست؟" عشق قوه محرکه همه کاینات و در همه اجزای هستی ساری و جاری است و این معنی یکی دیگر از درونمایه‌های فکری مولاناست: عشق نیز همچون عالم، بی‌آغاز و انجام است :"شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد." جهان‌بینی مولانا شعر او را از لحاظ گستردگی حوزه عاطفی و هیجان های روحی و سیلاب های روانی و پویایی و بیقراری ممتاز ساخته و در زبان شعر او منعکس شده و به آن تحرک و شوری بی‌نظیر ارزانی داشته است. ********************** دکتر غلامرضا اعوانی :عشق اصلی مولانا نزد خداست " دکتر غلامرضا اعوانی" نیز معتقد است "مولانا" عشق اصلی را نزد خدا می داند، او عشق اصلی را بسان زرناب می داند. در حالی که عشق انسانی ما فقط زراندود است، "مولانا" مثالی می زند مبنی بر اینکه آتش سرخ است‌‏, نور آن سفید است و چوب در حال سوختن هم منشا دود است. او معتقدست عشق ما دود دارد، در حالی که عشق خدا پاک است.  در نظر "مولانا" زر انسان جنبه حقانیت دارد.عشق انسان تنها زراندود زر اصلی یعنی خداست "مولانا" معنی شناسی است که به حقایق و اسراری پی می برد که به انسان اختصاص دارد، خدا خود گفته است که به انسان همه اسراسر را با قید کل ها آموخته است.یعنی حقایق همه اسرار الهی در انسان ظهور دارد.بنابراین او وجود جامع و الهی و مظهر اسم الله است. "مولانا معتقد" است که انسان نباید به مرده وجود فانی دل ببندد، بلکه بایستی به وجود ازلی حضرت حق دل ببندد. مولانا" عقل را بر جزئی و کلی تقسیم می کند، عقل کلی نزد او همان عشق است ،"مولانا" از عقل مکتسبی و قراردادی هم سخن می گوید. "مولانا" آنچه با عشق تضاد دارد، عقل جزئی و دنیایی است که منکر عشق می شود ********************** دکتر محمد خوانساری :مولوی شاعر قصه هاست " دکتر محمد خوانساری", عضو فرهنگستان ادب پارسی نیزمولانا را شاعر قصه ها می داند و معتقد است : "مولانا" دقایق معرفتی را در جامی می ریزد و از آن شراب مردم را بیخود می کند. معمولا شارحان "مثنوی" توجه شان بیشتر به سمت معنا و وجوه معرفت شناسانه اوست . "مولانا" علاوه بر پرداختن به ابعاد معنوی در آثارش به خصوص در "مثنوی" به صورت نیز اهمیت ویژه ای قائل است. او در بیان داستان و پروردن قهرمان ها بسیار موفق است. و‌‏ خواننده با این قهرمان ها همراه و همدل می شود و در نهایت روی داستان تکیه می کند."مولوی" شاعر قصه‌‏هاست.در زمان "مولانا" کسانی بوده اند که حرفه شان قصه گویی بوده است و عده زیادی را دور خود جمع می کرده و برایشان قصه تعریف می کرده اند، باید اقرار کرد که "مولوی" دست کمی از آنها نداشته است. وقتی خواننده قصه های "مولوی" را با اصلش مقایسه می کند، در می یابد که او چنان داستان ها را رنگ‌‏ آمیزی می کند و تفصیل می دهد که تعجب تمام وجود خواننده را می گیرد. داستان های "مولوی" نه فقط به لحاظ شکل، بلکه از لحاظ موضوع هم متنوع است. شما می توانید در داستان های "مثنوی" از کمدی و تراژدی تا داستان های ترس آور و روایت از زبان حیوانات را هم ملاحظه کنید. ********************** دکتر محمد بقایی:"مولانا" و "اقبال" تلاش را زندگی و عدم تحرک را مرگ می دانند دکتر محمد بقایی" ( ماکان ) " معتقد است ، به جز "گلشن راز" همه مثنوی‌‏های اقبال لاهوری همه در بحر "مثنوی مولانا" یعنی رمل مسدس سروده شده است. او 15 غزل در استقبال از غزل های "مولانا" سروده وبسیاری از مفردات مثنوی مولانا را در آثار خود به کار گرفته است . "اقبال" در تمام آثارش از "اسرار خودی" تا "ارمغان مجاز" دلبستگی شدید خود را به افکار "مولانا" ابراز می داد تا جایی که از او با نام‌‏های مرشد و پیر یاد می‌‏کند تا آنجا که گفت‌‏: فکر من در آستانش در سجود  "اقبال" در "جاوید نامه" خود که به سبک "ارداویر افنامه" , "سیر العباد سنایی" و "کمدی الهی دانته" به نگارش درآورد،"مولوی" را به عنوان راهنمای سفر خیال خود بر می گزیند و این مبین احترام عظیم برای مرشد و مراد خود است و عقل و عشق را در او می‌‏جوید. "اقبال" در جای جای آثارش فواید آموزه‌‏های عرفانی , اجتماعی و فلسفی "مولانا" را برگرفته و بیان می کند."اقبال" خود را مبلغ اندیشه‌‏های "مولانا" می داند و رسالت خود را این می داند که با ترویج "مولانا" و افکارش در شرق عالم (مسلمانان ) تحرک پدید آورد تا حرکتی را که از خود دارند ز بیگانه نجویند. "مولانا" و "اقبال" تلاش را زندگی و عدم تحرک را مرگ می دانند و هر دو رسیدن به جاودانگی را به میزان تلاش آدمی می دانند، هر دو با زمینه تفکرات پیش از خود آشنا بودند، هر دو در قلمرو عقل حضور دارند، ولی نمی خواهند ماوراء عقل را تجربه کنند.هر دو شاعر جهانی اند , شعر شان فلسفی, اجتماعی و عرفانی است. ******************** محمد علی موحد:خصیصه اصلی شاهکارهای مولانا تفکر و هنر است محمد علی موحد درباره اینکه آنچه که موجب شده مولانا در دنیای امروز برای ما جاذبه و کشش داشته باشد معتقد است: می‏خواهید دریابید که چگونه و چرا مولانا برای ما در این روزگارکشش و جاذبه دارد؟ چرا و از کجا مردم زمان ما با مولانا همدردی و همدلی احساس می‏کنند؟این مغناطیس القلوب کیست که دل‏ها را می‏رباید؟ این مرد که در گوشه‏ای از جهان هفتصد و پنجاه سال پیش می‏زیست در کلام و پیام او چه جوششی و درخششی، چه سرّی هست که جان ‏عارف و عامی را می‏شوراند. یادآوری این نکته‏ها کمترین فایده‏اش آن است که اگر کسی اعلامیه حقوق بشر را می‏خواند به‏سوابق 2500 ساله آن بیندیشد و به ریشه‏های دینی و عرفانی آن توجه کند و بداند که این‏آرمان‏های ارجمند که امروز در قالب الفاظ و عبارت‏های تازه عرضه می‏شود همان گم‏گشته‏های‏کهن قرون و اعصار است و آن که مثنوی را می‏خواند با دیدی تازه در آن بنگرد. هرکس که با دیدی تازه و از سرِ تأمل در مولانا نگاه کند نکته‏های فراوان در او کشف می‏کند. مولانا در ساحت‏آفرینش فکری و هنری از سرآمدان و برجستگان عالم است و خصیصه اصلی شاهکارهای تفکر و هنر آن است که سر از چنبره زمان و مکان برمی‏کشند و در هر دور و زمان می‏توانند با مردم آن‏دور و زمان هم‌‏زبان گردند. قابل بازخوانی و بازشناسی هستند. مولانا را که شهسوار عرصه‏خلاقیت است باید از نو خواند و از نو شناخت. ******************** دکتر مهدی دهباشی:مولانا" با مقدمات علمی وارد سیر و سلوک عرفانی می شود دکتر مهدی دهباشی" در خصوص "مولانا و اندیشه های عرفانی "مولانا" معتقد است: عرفان "مولوی" , عرفانی است که علاوه بر این ویژگی ها ( ریاضت , عبادت , زهد ) عشق الهی را چاشنی تمام این مراتب و مقامات و مراحل سیر و سلوک کرده است، یعنی عرفان "مولوی" , عرفان عاشقانه است و عشق الهی سر تا سر وجود او را فرا گرفته است. "مولانا" از تعلیمات "برهان الدین ترمزی" که از عرفای به نام بوده , دستور ریاضت و تهذیب نفس گرفته و سال ها تحت تربیت او به مراتب عالیه عرفان و مقامات عرفانی دست یافته است و به همین جهت بعد از دوران ریاضت استاد عرفان (ترمزی) قریب به این مضمون را به او می گوید که تو پس از این ریاضت ها به عالی ترین مقامات عرفانی دست یافته ای و باید ارشاد و هدایت خلق را شروع کنی. "مولوی" از عرفای به نامی است که مراحل عرفان را پس از تحصیل علوم اسلامی طی کرده است و از علوم رسمی بهره وافر جسته است. بنابراین عرفان او عرفان عاشقانه است که گاهی همراه با اسماء و ذکر نیز بوده است. "مولانا" با مقدمات علمی وارد سیر و سلوک عرفانی می شود و در این راه کاملا از کتاب و سنت تبعیت می کند، نمونه های فراوانی از آیات و تفسیر آیات و احادیث در اشعار او دیده می شود."مولانا" با استفاده از حدیثی قدسی که من که خداوند هستم , گنج پنهانی بودم , دوست داشتم که شناخته شوم , عالم را آفریدم تا شناخته شوم , در فلسفه، این حدیث انگیزه خلقت از عشق الهی به خود است و این عشق توام با معرفت است که "مولانا" آن را در بیتی زیبا بیان کرده است . ******************** مولانا از سنت شاعران و عارفان عصر خود عدول کرده است دکتر سیروس شمیسا معتقد است: مولانا شاعری است که معتقد به سنت شاعری دوران خود نبود در سنت شاعری ایران خیلی از کلمات این اجازه را نداشته اند که وارد بدنه شعر بشوند، مثلا اگر حافظ را پای چوبه دار می بردند، حاضر نبود در شعرش خربزه یا قورباغه را وارد کند، اما در غزلیات مولانا این اتفاق می افتد. مولانا در" فیه مافیه" شان شاعری خود را بیان کرده است و به شدت شاعران سنتی را مورد انتقاد قرار داده است.  مهمترین کلید درک آثار مولانا را خواندن آثار پسر او، سلطان ولد است سلطان ولد در تمام عمر همراه پدر بود و اگر کسی "رباب نامه" را بخواند گویی مولانا زنده شده است و خود شرحی بر غزلیات و مثنوی نوشته است. شاعرانی که در مقام اولیاء الله قرار می گیرند- که داستان آنها چیز دیگری است-و شاعرانی سنتی مانند انوری که مولانا به شدت به نقد آنها پرداخته است . سلطان ولد در لابه لای شرح و تفسیر غزلیات و مثنوی به سخنان فوق که همان سخنان پدرش است، اشاره کرده است معمولا در ایران سبک به عنوان سبک دوره متعارف است و شاعران بزرگ همواره از سبک شخصی برخوردار بوده اند و کشف سبک یک شاعر یک اتفاق بسیار مهم است .غبطه هر سبک شناسی درگیر شدن با سبک شاعر است و با گفتن این مطلب که مولانا عارف بوده است، کسی نمی تواند به سبک او پی ببرد، چرا که مولانا همان گونه که از سنت شاعری خود عدول کرده است از سنت عرفانی عصر خویش نیز عدول کرده است .به طوری که برخی به تکفیر او پرداخته اند. مثلا وقتی" عراقی" به قونیه می رود در کلاس درس مولانا حاضر نمی شود و به کلاس درس "صدرالدین قونوی"می رود. مولانا برخلاف عرفای هم عصرش خانقاه نداشت و در همان مدرسه ای که اصول فقه را به شاگردانش می آموخت، بعدها مجلس سماع برپا کرده بود. حتی بسیاری از مشایخ به مولانا می گفتند که ذکر تو چیست و او در پاسخ گفت من ذکری ندارم. ******************** محمدرضا برزگر خالقی:غم از نظر مولانا دوری از معشوق واصل خویش است غم از نظر مولانا غرور و خودبینی، جفا کردن، فرو رفتن در معاصی و شهوات، دوری از معشوق و اصل خود و اسیر صفات سفلی شدن، است از آن‌‏جا که انسان مغرور، همه چیز را برای خود و درخدمت خویش می‌‏خواهد، چنین می‌‏اندیشد که همه امور مورد علاقه‌‏اش باید برای او نه تنها فراهم باشد، بلکه از زوال و نیستی هم به‌‏دور باشد، بنابر این وقتی با نبود آن روبه‌‏رو می‌‏شود دچار غم و اندوه می‌‏شود.از دیدگاه مولانا مجموعه عالم به صورت عقل کل است و مقصود از عقل کل خداوند است. مولانا معتقد ست یکی از علل غم، طول امل است و ترس از طول امل در کلام حضرت علی (ع) هم آمده است در مفهومی کلی و عام، مولانا، غم را زاده عقل و اراده عمل خود بشر می‌‏داند و عوامل برطرف کننده غم از نگاه مولانا عبارتند از: سرعت جریان روح عارف، با حق بودن، و... مولانا در شعری معنوی غم را از طرف خداوند می‌‏داند و با توجه به اعتقادات قدما، جگر، دل و سینه را محل غم برمی‌‏شمارد و وی اعتقاد دارد که رنج در عالم خاک است. مولانا بزرگترین شادی‌‏ها و غم‌‏ها را مربوط به وصال می‌‏داند که وصل، اصل شادی است و اگر همه پدیده‌‏های هستی صوری باشد، وصال به معشوق معنا می‌‏یابد. مولانا رسیدن به ثبات در شادمانی را مستلزم ارضای نیازهای فیزیولوژیک، امنیتی، محبت و احترام می‌‏داند. آن‌‏چه که از دیدگاه مولانا باعث پایداری و اصالت در شادی می‌‏شود، عبارتند از اصالت در شادی و خوشی، عارضی بودن غم، برتری داشتن شادی بر غم، ماندگار بودن شادی و شادی که حاصلش حق الیقین بودن است. از روشن ترین جلوه های شخصیت شادمان مولانا را روی آوردن او به موسیقی است موسیقی و سماع سلاح ستیز با افسردگی و خمودی است، سماع حرکتی دورانی و منظم است و موسیقی نیز حرکت است، حرکتی ظریف و وسیع؛ کوبیدن بر تارها و آلات خاموش طرب و به لرزش انداختن ذرات و در نهایت پای‌‏کوبی همه چیز. قسمتی از شادی‌‏های مولانا نتیجه فراوانی ارتباط روحی او با طبیعت است، از میان خنده‌‏هایی که مولانا به طبیعت نسبت می‌‏دهد، بیش از همه خنده گل به خنده او شبیه است، چرا که هر دو معشوق ازلی‌‏اند و خنده همیشگی آن‌‏ها موهبتی الهی است. + نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385ساعت 2:2 قبل از ظهر  توسط علی  |  نظر بدهید

 
بدعت
ساعت ۱:٥۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
موضوع و معنی بدعت بدعت درلغت به معنی ایجاد چیزی است که نبوده و در اصطلاح عبارت است از احداث و داخل کردن در دین آنچه را که در آن وجود نداشته و آن از نظر بدوی به حرام و غیر حرام تقسیم می‏شود. وبعض فقها آنچه را که بعد از پیغمبر - صلّی اللّه علیه و آله - ظاهر شده به احکام خمسه واجب و حرام و مستحبّ و مکروه و مباح تقسیم نموده‏اند، ولی نام بدعت را به قسم حرام اختصاص داده‏اند و اکنون هم معنی مشهور آن همان استعمال در قسم حرام آن می‏باشد، چنانکه شهید اول در کتاب قواعد خودبدان اشاره نموده است. واجب آن مانند: نشر احکام دین به هر طریق که مخالفت صریح با قوانین شرعیه نداشته باشد، مانند لزوم حفظ و ضبط احادیث دینی که از بزرگان دین روایت شده است. مستحبّ آن مانند: احداث مدارس و بیمارستانها یا خواندن ادعیه به ترتیب مخصوص یا بعد از نمازهای پنجگانه یا توسّل به نام بزرگان دین و ورد قرار دادن آن، هر چند نصّ صریح در آن باب از ائمّه هُدی - علیهم السّلام - نرسیده باشد. وحرام آن مانند: مذاهب قدریه و جبریه و اعتقاد به رؤیت و تجسّم و امثال آنها، یا گفتن اَلصَّلوةُ خَیر مِن النّوم(۷) به جای حی عَلی خَیرِ العَمَل(۸) و آن را جزء اذان قرار دادن، یا اقامه جماعت در نمازهای نافله، یا گفتن آمین پس از سوره حمد در نماز و ترک تقصیر در عمره تمتّع و مانند آنها. وبعضی دیگر گفته‏اند، بدعت دو قسم است: بدعت هدایت و بدعت ضَلال و گمراهی؛ آنچه بر خلاف امر خدا باشد ضلال وگمراهی و حرام است و آنچه جزو چیزهایی است که مورد پسند حقّ می‏باشد، هر چند به ظاهر شرع نرسیده، ممدوح و نیکوست. ولی فقهای امامیه همان طور که ذکر کردیم نام بدعت را اختصاص داده‏اند به آنچه در عبادات یا به طور کلّی در احکام بر خلاف دستور شارع مقدّس ایجاد شده باشد که عبارت از قسم حرام آن است، و واجب یا مستحبّ آن را بدعت نگفته‏اند. بنابراین شرح که داده شد، ادامه عمل به آنچه در زمان پیغمبر - صلّی اللّه علیه و آله - و ائمّه هدی - علیهم السّلام - بوده هر چند موجبات آن به عقیده بعضی در زمان غیبت از بین رفته باشد، بدعت محسوب نمی‏شود، خصوص آنکه امری اجتهادی باشد. مثلاً قول به وجوب نماز جمعه که بعضی علمای شیعه بدان فتوی می‏دهند، نزد کسانی که علل وجوب آن را در زمان غیبت منتفی دانسته و قائل به حرمت آن شده‏اند، هر چند بر خلاف فتوی و نظر ایشان است بدعت محسوب نمی‏شود. یا موضوعی که از نظر تسهیل در عمل ذکر شود و احتیاط نیز در آن رعایت شده باشد، نه آن‏که بیان حکم شرعی باشد چون ایجاد حکم جدیدی در دین نیست بدعت و حرام نمی‏باشد. و همچنین خواندن خداوند به هر دعا که باشد یا با ترتیب معینی که ممدّ توجّه باشد هر چند به آن ترتیب از ائمّه اطهار - علیهم السّلام - نرسیده باشد خلاف نیست، مگر آنکه نصّ صریح به ترتیب یا عدد معینی رسیده باشد که در آن صورت خلاف آن پسندیده نیست، مانند کم یا زیاد نمودن در تسبیح حضرت زهرا - علیهاالسّلام - که خلاف دستور است. چون به همان ترتیب مخصوص مستحبّ است، چنانکه زیاده و نقیصه درعبادات واجبه حرام و موجب بطلان است. و با این شرح و بیان، تقید به خواندن دعای مخصوص یا توسّل به نام ائمّه هدی - علیهم السّلام - ولو مأثور نباشد اشکالی ندارد و بدعت نیست و حرام شمرده نمی‏شود، بلکه توسّل به آنها و تکرار نام آن بزرگواران به هر طریق که باشد ممدوح است. و همچنین مخالفت با احکامی که مورد اختلاف است، بلکه مخالفت با حکم مشهور یا فتوای قریب به اتّفاق هم، بدعت نیست، مگر حکمی که مورد اجماع باشد آن هم اجماع مصرّح نه منقول؛ زیرا حجیت اجماع منقول مورد اختلاف است. و احکامی هم که از باب تسامح در ادله سنن تلقّی به قبول شده، مخالفت با آنها چون مخالفت با حکم مسلّم شرعی نیست، بدعت محسوب نمی‏شود.

 
مکتوب مرحوم مجلسی (رحمه الله)
ساعت ۱:٥٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
مکتوب مولانا محمدباقر مجلسی قدّس سرّه به‏ طوری که در ریاض السّیاحة تألیف عالم جلیل مرحوم حاج میرزا زین‏ العابدین شیروانی و در بشارة المؤمنین تألیف عالم نحریر مرحوم حاج ملّا سلطانمحمد گنابادی مذکور است و در کتاب وقایع الایام فی تتمة محرّم الحرام(۱۷۰) تألیف محدّث جلیل حاج ملاعلی واعظ تبریزی نیز ذکر شده که مرحوم ملا خلیل قزوینی(۱۷۱) که از افاضل زمان بوده، از مولانا محمّدباقر مجلسی دوم صاحب بحارالانوار در سه مسأله که از امهّات مسائل اسلامیه است استفسار نموده: اول) در طریقه حکما و حقیت و بطلان آن. دوم) طریقه مجتهدین و اخباریین. سوم) طریقه فقها و صوفیه. مولانا در جواب سه سؤال شرحی مرقوم داشته که عین آن ذیلاً درج می‏شود. پدر بزرگوارم جناب آقای صالح‏علیشاه نیز فرمودند که در سال ۱۳۳۰ قمری هنگام مراجعت از حجّ موقع تشرّف‏به عتبات عالیات خدمت مرحوم ایت اللَّه شیخ الشّریعة اصفهانی رسیده‏اند و معظّم‏له در ضمن بیانات خود فرموده‏اند که: شاه سلطانحسین صفوی از مرحوم مجلسی دوم سؤالاتی نموده از جمله آنکه از چه ممرّ که حلال‏تر است ارتزاق شخصی نماید؟ دیگر آنکه راجع به حکمت و فرقه‏های تصوّف سؤالاتی نموده و مجلسی جواب داده است و فرموده بود که عین خط مجلسی نزد ایشان است. محتمل است که جواب مندرج در ذیل، همان بوده باشد ولی چون بدان دسترسی پیدا نشد نمی‏توانم در این‏باره و یکی بودن این دو، نظر قطعی ابراز دارم. صورت اجوبه این است مخفی نماند که هر که در راه دین خود را از اغراض نفسانی خالی گرداند و طالب حق بشود، البتّه حق تعالی به مقتضای: وَالَّذینَ جاهَدوا فینا لَنَهْدینَّهُمْ سُبُلَنا(۱۷۲) او را به راه راست هدایت ماید. و بحمداللَّه شما را به اخبار و آثار اهل بیت - علیهم السّلام - آشنا گردانید و خود می‏توانید از کلام هدایتْ نظام ایشان آنچه حقّ است در این مسائل استخراج نمایید. و چون مبالغه فرموده بودید در این سه مسأله که از امهّات مسائل اسلامیه است، طریق حقّ امامیه را این شکسته تحریر نماید؛ لهذا به جهت اطاعت امر و رعایت حقوق اخوّت ایمانی به ذکر آنها مجملاً مصدّع می‏گردد و تفاصیل آنها را به کتب مبسوطه حواله می‏نماید: امّا مسأله اولی) طریق حکما و حقیت و بطلان آن؛ باید دانست که حقّ تعالی اگر مردم را در عقول خود مستقلّ می‏دانست انبیا و رسل - علیهم السّلام - را بر ایشان نمی‏فرستاد و همه را حواله به عقول ایشان می‏نمود و چون چنین نکرده و ما را به اطاعت انبیا و اوصیا مأمور گردانیده و فرموده است: و ما آتیکُمْ الرَّسولُ فَخُذُوه وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا(۱۷۳). پس در زمان حضرت رسول‏اللَّه - صلّی اللَّه علیه و آله - رجوع به او باید نمود و چون آن حضرت را ارتحال به عالم بقا پیش آمد، فرمود: انّی تارِکٌ فیکُم الثَّقَلَین کتاب اللَّهِ و عِتْرَتی(۱۷۴) و ما را حواله به کتاب خدا و اهل بیت خود نموده و فرمود: کتاب با اهل بیت است و معنی کتاب را ایشان می‏دانند. پس ما را رجوع به ایشان باید کرد در جمیع امور دین از اصول و فروع. چون معصوم غائب شد فرمود که: رجوع کنید در امور مشکله که بر شما مشتبه شود به آثار و احادیث ما. پس در امور به عقل خود مستقل بودن و قرآن و احادیث متواتره را به شبهات ضعیفه حکما تأویل کردن و دست از کتاب برداشتن عین خطاست. امّا مسأله دوم) که طریقه مجتهدین و اخباریین را سؤال فرموده بودند؛ از جواب سؤال سابق جواب این مسأله نیز قدری معلوم می‏شود و مسلک فقیر در این باب وسط است و افراط و تفریط در جمیع امور مذموم است و بنده مسلک جماعتی را که گمانهای بد به علمای امامیه می‏برند و ایشان را به قلّت تدین متهم می‏دانند خطا می‏دانم و ایشان اکابر دین بودند، مساعی ایشان را و زلّات ایشان را مغفور می‏دانم و همچنین مسلک گروهی که ایشان را پیشوا قرار می‏دهند و مخالفت ایشان را در هیچ امر جایز نمی‏دانند و مقلّد ایشان می‏شوند درست نمی‏دانم و نه عمل به اصول عقلیه که از کتاب و سنّت مستنبط نباشد ولکن اصول و قواعد کلیه که از عمومات کتاب و سنّت معلوم شود با عدم معارض نصّ بخصوصه اینها را متّبع می‏دانم. و تفصیل این امور در مجلّد آخر بحارالانوار مذکور است. و اما مسأله سوم) که از حقیت و بطلان طریقه صوفیه سؤال کرده بودند؛ باید دانست که راه دین یکی است. حق تعالی یک پیغمبر فرستاد و یک شریعت مقرر ساخت، و لکن مردم در مراتب عمل و تقوی مختلف می‏باشند و جمعی از مسلمانان عمل به ظواهر شرع نبوی نمایند و به سنن و مستحبّات عمل نمایند و ترک مکروهات و شبهات کنند و متوجّه زوائد دنیا نگردند و پیوسته اوقات خود را صرف طاعات و عبادات کنند و از اکثر خلق که معاشرت ایشان موجب تضییع عمر است کناره جویند، ایشان را مؤمن و زاهد و متّقی می‏گویند و مسمّی به صوفیه نیز ساخته‏اند؛ زیرا که در پوشش خود از نهایت قناعت به پشم که خشن‏تر و ارزانتر جامه‏هاست قناعت می‏کرده‏اند و این جماعت زبده مردمند. ولکن چون در هر سلسله جمعی داخل می‏شوند که آنها را ضایع می‏کنند و در هر فرقه از سنّی و شیعه و زیدی و صاحبان مذاهب باطله می‏باشند، تمیز میان آنها باید کرد که چنانچه میان علما باید کرد. و چنانچه علما اشرف مردمند، بدِ ایشان بدترین خلق می‏باشند و یکی از علما شیطان است و یکی ابوحنیفه است و همچنین میان صوفیه، شیعه و سنّی و ملحد می‏باشند. و چنانچه سلسله شیعه در میان این امّت از سلسله‏های دیگر ممتاز بوده است، همچنین سلسله صوفیه شیعه از غیر ایشان ممتاز بوده‏اند و چنانچه در عصرهای ائمّه معصومین - علیهم‏السّلام - صوفیه اهل سنّت معارض ائمّه بوده‏اند، در زمان غیبت امام، صوفیه اهل سنّت معارض و معاند صوفیه اهل حقّ بوده‏اند و بر این معنی شواهد بسیار است. اوّل) آنکه ملّا جامی که نفحات را نوشته که به اعتقاد خود جمیع مشایخ صوفیه را ذکر کرده است، حضرت سلطان العارفین و برهان الواصلین شیخ صفی‏الدّین - نوّراللَّه برهانه - را که از آفتاب مشهورتر بود و در علم و حلم و فضل و حال و مقام و کرامات از همه پیش بود ذکر نکرده است. و از مشایخ نقشبندیه و غیر ایشان جمعی را ذکر کرده است که به غیر از اوزبکان نادان دیگری نام ایشان را نشنیده. و همچنین سید بزرگوار علی بن طاووس - رضی‏اللَّه عنه - که صاحب کرامات و مقامات بوده و شیخ ابن فهد حلّی که در زهد و ورع و کمال مشهور آفاق بوده و کتب او در دقایق اسرار صوفیه مشهور است و امثال ایشان از صوفیه امامیه از برای تعصّب و مخالفت طریقت، ایشان را ذکر نکرده. دوّم) صوفیه شیعه، علم و عمل با یکدیگر جمع می‏کرده‏اند و در زمانهای تقیه مردم را به ریاضات و مجاهدات از اغراض باطله صاف می‏کرده‏اند و به حلیه علم و عمل ایشان را مُحلّی می‏گردانیدند. و صوفیان که تابع اهل سنّتند، مردم را منع از تعلّم علم می‏کنند؛ زیرا که می‏دانند که با وجود علم کسی عمر را بهتر از امیرالمؤمنین نمی‏داند، پس باید جاهل باشد که این قسم امر باطل را قبول کند؛ چنانچه حضرت شیخ صفی‏الدّین چندین هزار کس را به این طریقه مستقیم به دین حقّ تشیع آورد و از برکات اولاد امجاد آن بزرگوار عالم به نور ایمان منوّر شد. سوم) آنکه طریقه صوفیان عظام که حامیان دین مبین بوده‏اند در ذکر و فکر و ارشاد و ریاضت، مباین است با طریقه صوفیان که مشایخ آنها منسوبند به آن مثل: چرخ زدن و سماع کردن و برجستن و شعرهای افسانه‏ای عاشقانه خواندن که در میان ایشان نمی‏باشد. و به غیر تهلیل و توحید حقّ تعالی و توسّل به انوار ائمّه هدی و حمایت حامیان شیعیان امیرالمؤمنین چیزی در میان ایشان نیست و اینها همه به موافقت شریعت مقدّسه است. و ایضاً بسیاری از علمای دین طریقه مرضیه صوفیه حقّه داشته‏اند و به اطوار و اخلاق این جماعت بوده‏اند؛ مانند بهاءالدین محمّد - رضی‏اللَّه عنه - که کتب او مشحون است به تحقیقات صوفیه، و والد مرحوم از او تعلّم ذکر نموده بود و هر سال یک اربعین به عمل می‏آورد و جمع کثیری از تابعان شریعت مقدّسه موافق قانون شریعت ریاضت می‏داشتند، و فقیر نیز مکرّر اربعین‏ها بسر آوردم. و در احادیث معتبره وارد شده است که هر که چهل صباح اعمال خود را برای خدا خالص گرداند، حقّ تعالی چشمه‏های حکمت از دل او بر زبان او جاری می‏گرداند. پس از این شواهد و دلائل که ذکر آنها موجب تطویل کلام است، باید بر شما ظاهر باشد که این سلسله علّیه را که مروّجان دین مبین و هادیان مسالک یقینند با سایر سلسله‏های صوفیه که سالک اهل ضلالتند ربطی نیست، ایشان برای ترویج امر خود به این سلسله علّیه خود را منسوب می‏گردانند. و باید دانست که آنها که تصوّف را عموماً نفی می‏کنند، از بی‏بصیرتی ایشان است که فرق نکرده‏اند میان صوفیه شیعه و صوفیه اهل سنّت، و چون اطوار و عقاید ناشایست از آنها دیده و شنوده گمان می‏کنند که همه چنینند. و غافل شده از آنکه طریق خواصّ شیعیان علی - علیه‏السّلام - همیشه ریاضت و مجاهده و ذکر خدا و ترک دنیا و انزوای از اشرار خلق بوده و طریقه صوفیه حقّ، طریقه ایشان است. و مجملاً باید دانست که در همه امور افراط و تفریط خوب نیست و طریقه حقّه طریق وسط است؛ چنانچه حقّ تعالی فرمود: وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ اُمَّةً وَسَطاً(۱۷۵). و اگر در آنچه گفتیم تفکّر نمایید، در هر باب حقّ بر شما ظاهر می‏شود. وَاللَّهُ یهدی مَنْ یشاءُ اِلی صِراطٍ مُسْتَقیمٍ(۱۷۶). ۱۷۰) چاپ قم ص ۳۷۳. ۱۷۱) مرحوم ملّا خلیل بن غازی از علمای بزرگ زمان صفویه بوده و تألیفات زیادی داشته، در سال ۱۰۰۱ در قزوین متولّد و در ۱۰۸۹ وفات یافته است. ۱۷۲) سورة العنکبوت، ایه ۶۹ : «کسانی را که در راه ما مجاهدت کنند، به راههای خویش هدایتشان می‏کنیم.» ۱۷۳) سورة الحَشر، ایه ۷: «هر چه پیامبر به شما داد بستانید و از هرچه شما را منع کرد، اجتناب کنید.» ۱۷۴) من دو چیز گرانبها در میان شما قرار می‏دهم، کتاب خدا و اهل بیتم را. ۱۷۵) سورة البقرة، ایه ۱۴۳: «و بدین سان شما را امّتی میانه‏رو و معتدل قرار دادیم». ۱۷۶) سورة یونس، ایه ۲۵: «و خدا هر که را بخواهد به راه راست هدایت می‏کند».

 
مغز هوشیار
ساعت ۱:٥٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
شش روش برای ایجاد مغز هوشیار مغز، سلطان بدن است و برای داشتن یک سلطان لایق، مراقبت های ویژه ای لازم است. بعضی اوقات حس می کنیم که حافظه ما خوب کار نمی کند و یا در حفظ و یادگیری مطالب دچار مشکلاتی شده ایم. در همین راستا دانشمندان تحقیقات فراوانی روی کارایی مغز انسان در شرایط گوناگون انجام داده اند و همواره به دنبال به دست آوردن روش های مفیدی بوده اند تا بازدهی مغز را بالا ببرند. اما با این همه تلاش و کوشش، هنوز مسائل و ابهامات بسیاری درباره ی فعالیت مغزی افراد مختلف وجود دارد. تحقیقات نشان می دهد که انسان ها دارای کارایی های مغزی گوناگونی هستند و این کارایی ها دلایلی مانند وراثت، تغذیه ، تربیت مغز و .... دارد. نتیجه چندین سال تلاش و کوشش دانشمندان، راه هایی است که ما می توانیم برای داشتن یک مغز آماده و مفید به کارگیریم. داروهای هوشمند همه انسان ها وقتی به سن چهل سالگی می رسند، تغییراتی را در توانایی های روانی خود به خوبی درک می کنند. این آغاز فرآیند تدریجی است که بسته به شدت میزان آن، حتی می تواند به جنون ختم شود. در اینجا این سؤال مطرح می شود که آیا می توان به وسیله دارو، این حالت خاص را بهبود دهیم یا به طور کلی از بین ببریم یا حتی در مرحله ای پیشرفته تر از بروز آن جلوگیری کنیم؟ کودکانی که در صبحانه خود از نوشیدنی های شیرین و گرم استفاده می کنند ، در انجام تست های حافظه و توجه ، همسطح افراد هفتاد ساله عمل می کنند. در حال حاضر در بازار داروهایی وجود دارد که به نوعی این کار را انجام می دهند، به این داروها داروهای «افزایش هوشیاری» می گویند و محققان روی داروهای جدیدی در همین زمینه هم کار می کنند. یکی از معروف ترین این داروها MODAFINIL است که به خوبی حالت نارکولپسی را برطرف می کند. نارکولپسی در انسان باعث خواب ناگهانی می شود و فعلاً MODAFINIL بهترین گزینه برای درمان آن است. این دارو می تواند شخص را متناوباً 90ساعت بیدار نگه دارد و برخلاف آمفتامین ها و حتی قهوه، عوارض بسیار کمی دارد. تحقیقات نشان می دهند فقط تعداد کمی از کسانی که MODAFINIL مصرف می کنند از نارکولپسی رنج می برند و اکثر آنها کسانی هستند که نمی خواهند بخوابند. این وضعیت در مورد داروهای زیاد دیگری هم صادق است، یعنی مردم به خاطر مشکل یا بیماری خاصی آنها را مصرف نمی کنند، بلکه از آنها استفاده می کنند تا از اثرات آنها در زندگی روزانه بهره مند شوند. نمونه دیگر این داروها RITALIN است؛ دارویی که مردم در بسیاری موارد صرفاً برای افزایش قوه تمرکز خودشان از آن استفاده می کنند، اما این استفاده بی رویه هم می تواند برای انسان خطرساز باشد. دکتر دانیلی پیوملی، یکی از محققان دانشگاه کالیفرنیا در این مورد می گوید: « ما باید مراقب چیزهایی که می خواهیم، باشیم .» او که روی افزایش قدرت و نحوه عملکرد حافظه انسان کار می کند، در عین حال بر استفاده ازاین داروها در موارد خاص تأکید می کند و می گوید:«بالاخره باید به یاد آوردن چیزهایی را که نمی خواهیم، پایان دهیم .» استفاده از داروها برای بهبود عملکرد مغز انسان، آینده روشنی دارد و دانشمندان امیدوارند روزی بتوانند عملکرد مغزی انسان های سالخورده را مانند جوانان، بدون اشتباه کنند. تغذیه مناسب مغز انسان ، یکی از حریص ترین ارگان های بدن محسوب می شود که احتیاجات رژیمی ویژه ای دارد. به همین خاطر «هر چیزی که شما می خورید بر نحوه فکر کردنتان تأثیر می گذارد». چندان هم عجیب نیست. از این رو محققان تحقیقات گسترده ای در زمینه تغذیه انجام داده اند. یکی از جالب ترین تحقیقات در زمینه خوردن صبحانه است. با هر بار صبحانه خوردن، میزان زیادی گلوکز که غذای اصلی مغز است ، به بدن وارد می شود و طی مطالعات بسیار زیاد انجام شده، مشخص شده است افرادی که صبحانه نمی خورند ، کارایی کمتری در مدرسه یا محل کار دارند. یکی از جالب ترین تحقیقات در زمینه خوردن صبحانه که در سال 2003 انجام شد، اثبات کرد کودکانی که در صبحانه خود از نوشیدنی های شیرین و گرم استفاده می کنند، در انجام تست های حافظه و توجه ، همسطح افراد هفتاد ساله عمل می کنند. در تحقیق دیگری که توسط «باربارا استووارت» از دانشگاه آستر انگلیس انجام شد، بر نقش بسیار مؤثر لوبیا تأکید شده است. این ماده سرشار از پروتئین به همراه نان در برنامه غذایی روزانه کودکان باعث می شود آنها سخت ترین تست های مرتبط با آگاهی فکری را به راحتی انجام دهند. بعد از صبحانه نوبت به غذاهای اصلی می رسد. دانشمندان بر استفاده فراوان از تخم مرغ و سالاد در رژیم غذایی تأکید می کنند. در تخم مرغ میزان فراوانی کولین وجود دارد که از این ماده در بدن برای تولید انتقال دهنده های عصبی استیل کولین استفاده می شود. محققان در دانشگاه بوستون با کاهش میزان استیل کولین در مغز متوجه شدند که کمبود این ماده باعث می شود شخص حافظه خود را در زمینه به یاد آوردن الفباء و حروف کلمات از دست بدهد. کمبود این ماده در مغز همچنین می تواند باعث آلزایمر شود و تحقیقات نشان می دهد افزایش این ماده در مغز می تواند روند فراموشی مربوط به پیری را کند کند. هنگام خواب ، مغز با تردستی راه حل های خلاقانه ای پیدا می کند، پس اگر شما هم در حل مسئله ای مشکل دارید و منتظر یک لحظه اوره کائی (یافتم معروف ارشمیدس ) هستید، بهتر است همین حالا به خواب ناز فرو روید. از دیگر غذاهای توصیه شده سالادها هستند. این غذاها دارای مقدار بسیار زیادی آنتی اکسیدان هستند که در آنها میزان فراوان بتاکاروتن، ویتامین E و C وجود دارد. محققان اعلام کرده اند افزایش آنتی اکسیدان در مغز باعث افزایش قدرت یادگیری حتی در سن بالا می شود، به گونه ای که آنها در دانشگاه کالیفرنیا موفق شدند به یک سگ پیر چیزهای جدیدی آموزش دهند. دانشمندان حتی تأثیر دسرها بر فعالیت مغز را هم مورد بررسی قرار داده اند. آنها بهترین دسر پس از صرف ناهار را ماست می دانند چون به راحتی استرس های بعدازظهر را برطرف می کند و دلیل آن این است که ماست دارای تیروزین های آمینواسید است. از این ماده در مغز برای ساخت انتقال دهنده های عصبی و نورآدرنالین استفاده می شود که این دو ماده تأثیر زیادی در برطرف شدن استرس دارند. محققان توصیه می کنند در عصر هم مقدار کمی غذا خورده شود تا گلوکز مورد نیاز مغز آماده شود، البته تاکید آنها بر یک وعده بسیار سبک و مقوی است. شصت درصد ساختار مغز چربی است ، به همین خاطر این قسمت از بدن باید همیشه چرب نگه داشته شود. بهترین گزینه برای این منظور اسید چرب امگا3 است که به میزان بسیار زیاد در دی اچ ای (DOCOSAHEXAENOIC) یافت می شود. این ماده در یکی از لذیذترین غذاهای دنیا به میزان بسیار زیاد وجود دارد یعنی در ماهی . به همین دلیل ماهی بهترین غذای مغز است و مصرف همیشگی آن تأثیر مثبت بسیار زیادی در کارایی مغز دارد. در پایان روز هم دانشمندان توصیه می کنند میوه های تازه مانند توت فرنگی و تمشک مصرف شود. میوه ها به خصوص توت فرنگی و تمشک در تقویت حافظه کوتاه مدت تأثیر زیادی دارند. موسیقی در حدود یک دهه پیش، فرانسیس روشر که یک روان شناس در دانشگاه ویسکانسین ایالات متحده است، طی یک تحقیق علمی اعلام کرد گوش دادن به سمفونی های موتزارت ، استدلالات ریاضی انسان را پیشرفت می دهد. این یافته او در آن سال بازتاب های بسیار گسترده ای داشت. آنها حتی توانستند اثبات کنند، تأثیر سمفونی های موتزارت با دیگر موسیقی ها تفاوت دارد. این کشف، تأثیر موسیقی بر فعالیت های مغز را دقیقاً اثبات کرد و از آن روز به بعد موسیقی درمانی و استفاده از موسیقی در خیلی از درمان ها رواج یافت ، اما برای استفاده از موتزارت برای تمدد اعصاب باید به برخی نکات توجه کرد. موتزارت روی هر شخصی تأثیر گذار نیست. با این حال همین که شخص هنگام گوش دادن به موسیقی احساس می کند موسیقی بر عملکرد مغز وی تأثیر می گذارد ، باعث می شود یک احساس آرامش به شنونده دست دهد .البته این حالت را با کارهای دیگر هم می توان به دست آورد، اما موسیقی گزینه مناسب تری به نظر می رسد. هرچند گوش دادن به داستان هم می تواند تأثیری برابر گوش دادن به موسیقی داشته باشد. موسیقی می تواند حتی تأثیر بیشتری بر مغز انسان داشته باشد و این بار کلید کار، درس های موسیقی است .محققان با مقایسه کودکان شش ساله که آموزش های موسیقایی می بینند با دیگر کودکان، متوجه شدند ضریب هوشی این کودکان دو تا سه امتیاز بیشتر از کودکان دیگر است. در تحقیقی مشابه، روشر کشف کرد کودکانی که پیش از مدرسه آموزش موسیقی ببینند نسبت به کسانی که پیش از مدرسه دوره های کامپیوتر را پشت سر گذاشته اند، دارای استدلالات عددی و ریاضی بهتری هستند. شاید موسیقی باعث افزایش مهارت های روانی در کودکان می شود. حرکت همزمان انگشتان دو دست و توجه به متن موسیقی و نت و هارمونی، وقتی که به صورت هماهنگ در کنار یکدیگر قرار می گیرند، مسلماً باعث تقویت فعالیت های قسمتی از مغز می شوند، اما این فعالیت ها هنوز کشف نشده اند. نکته مبهم دیگر تأثیر موسیقی بر ضریب هوشی افراد بزرگسال است. فعلاً دانشمندان پاسخ قطعی در این زمینه ندارند ،اما یادگیری موسیقی را به بزرگسالان توصیه می کنند. استفاده با صرفه از مغز تا چندی پیش ضریب هوشی یک شخص - مقیاسی برای توانایی های حل مشکلات هوشی یک شخص - پدیده ای ثابت برای انسان فرض می شد که میزان آن مستقیماً از راه وراثت تعیین می شد، اما اخیراً دانشمندان نظریه ای مطرح کرده اند که در آن میزان ضریب هوشی هر شخص به عملکردی پایه ای در مغز انسان با نام «حافظه فعال» بستگی دارد؛ بدین صورت که هرچه حافظه جاری انسان بیشتر شود، میزان ضریب هوشی او هم افزایش می یابد. حافظه جاری، سیستم ذخیره کوتاه مدت مغز انسان است . در این بخش مسائل هوشی انسان حل می شوند، مثلاً اگر شما بخواهید 7+6-73 را حل کنید، این قسمت از مغز شما - حافظه جاری - قسمت وسطی فعالیت ذهنی شما که برای حل مسئله لازم است را در خود نگه می دارد. میزان اطلاعاتی که حافظه جاری می تواند در خود ذخیره کند، به آگاهی عمومی شخص بستگی دارد. به تازگی یک تیم تحقیقاتی در انستیتو کارولینا استکهلم به رهبری ترکل کلینگبرگ به نشانه هایی دست یافته است مبنی بر این که سیستم عصبی که در حافظه جاری قرار دارد، ممکن است با تمرین بزرگ شود. آنها با استفاده از نوعی اسکن مغناطیسی پیشرفته، فعالیت های مغزی چند شخص بالغ را پیش و پس از یک برنامه تمرینی حافظه جاری اندازه گیری کردند . این برنامه کارهایی از قبیل حفظ کردن موقعیت یک سری نقطه در یک صفحه شطرنجی بود. پس از پنج هفته تمرین، آنها متوجه شدند فعالیت های مغزی افراد مورد نظر در قسمتی از مغز که با این نوع فعالیت ها درگیر است، افزایش یافته است. اما نکته شگفت انگیز در این آزمایش این بود که هنگامی که گروه، این آزمایش ها را روی کودکان اعمال می کرد، متوجه شد این بار به جای سیستم عصبی موجود در حافظه جاری، قسمتی از مغز که مربوط به آگاهی عمومی کودکان است، رشد یافته و ضریب هوشی کودکان هشت درصد افزایش یافته است . با این که دانش مربوط به حافظه جاری، روزهای اولیه خود را سپری می کند، کلینبرگ امیدوار است تمرین های حافظه فعال، کلید بازکردن قفل قدرت باشد. او در این مورد می گوید : «عوامل وراثتی و دوران جنینی نقش بسیار زیادی در میزان توانایی فعالیت های مغزی دارند، اما فراتر از آن، چند درصد - که هنوز میزان آن مشخص نیست وجود دارد که می توان با تمرین آنها را افزایش داد.» استراتژی فرض کنید در یک تالار سخنرانی هستید و در آن تالار ، ششصد نفر حضور دارند. اگر تمام این افراد نام خود را به شما بگویند و یک ساعت بعد از شما بخواهند که آنها را تکرار کنید، ممکن است دچار سرگیجه شوید. این بدان خاطر نیست که شما نمی توانید این کار را انجام دهید، بلکه مشکل اینجاست که شما تکنیک ها و روش های مربوط به انجام آن را نمی دانید. اما افرادی هستند که می توانند این کار را به صورت عادی انجام دهند. آنها می توانند هزاران عدد ، اشعار بسیار قدیمی و غیر مستعمل، و صدها هزار کلمه بدون استفاده را حفظ کنند. در یکی از مسابقات جهانی در این زمینه ، «النور مگ وایر» و تیم همکارش از دانشگاه لندن، هشت نفر از بهترین های مسابقات را زیر نظر گرفتند. آنها حین آزمایش های متفاوت، به مدرکی که ثابت کند این افراد از ضریب هوشی بالایی برخوردار هستند دست نیافتند، اما متوجه شدند این افراد هنگام حفظ کردن از سه منطقه مغزشان برای انجام کار استفاده می کنند و این در حالی است که آنها در تست های حفظ کردنی از این مناطق ویژه مغزی استفاده نمی کنند. دلیل این امر را می توان استراتژی خاص آنها برای حفظ کردن دانست. مثلاً آنها برای حفظ کردن نحوه و ترتیب چیدن یک دسته برگه ، به هر کدام از آنها یک شخصیت می دهند و برای حفظ کردن ترتیب قرارگیری، یک داستان بر اساس نحوه قرار گیری برگه ها پردازش می کنند و طبیعتاً حفظ کردن یک داستان بسیار راحت تر از حفظ کردن تعداد بسیار زیادی عدد مشابه است . بازیگران سینما و تئاتر هم تقریباً از روش مشابهی استفاده می کنند. آنها چیزهایی را که بیان می کنند با احساسات همراه می کنند و انسان ذاتاً وقایعی را که با احساسات زیادی همراه است، جزء به جز حفظ می کند. هنرپیشگان حرفه ای از روش دیگری استفاده می کنند. آنها هنگام ادای کلمات، حرکات مربوط به آن را هم انجام می دهند و این عمل آنقدر مؤثر است که آنها حتی چند ماه پس از نمایش می توانند متنی را که حفظ کرده اند، به راحتی ادا کنند. «هلگا نویس» یک روان شناس از دانشگاه المهرست در ایلینویز به همراه «تونی نویس» که یک بازیگر است، کشف کردند که از این روش می توان برای افزایش یادگیری دانش آموزان استفاده کرد. دانش آموزانی که کلماتشان را با آموزش های دیگری همراه کنند، بعداً 38درصد بیشتر می توانند کلمات را بازسازی کنند. نویس ها معتقدند داشتن دو روش ذهنی برای حفظ کردن می تواند قابلیت حفظ کردن افراد را به صورت باور نکردنی افزایش دهد. «بری گوردون» از دانشگاه جان هاپکینز اعتقاد دارد، استراتژی، در زندگی روزانه هم اهمیت زیادی دارد. کارهای ساده ای مانند قرار دادن کلیدها در یک جای مشخص و نوشتن چیزها برای از یاد نبردن آنها می تواند میزان اطلاعاتی را که پیش خود نگه می دارید، زیادتر کند. اگربه خاطر آوردن اسامی، مشکل شماست، سعی کنید آنها را به صورت ذهنی تداعی کنید. استراحت کمبود خواب، اثرات بدی برای مغز شما در پی خواهد داشت. برنامه ریزی، حل مسائل، یادگیری، تمرکز و حافظه جاری شما همه از کمبود خواب متحمل عوارض سوء می شوند. در عین حال حتی در ضریب هوشی هم خلل وارد می شود. دکتر «شون درومند» از دانشگاه کالیفرنیا در این مورد می گوید: اگر شما 21 ساعت پشت سرهم بیدار بمانید ، توانایی هایتان به اندازه کسی است که تا حدی که قانون (ایالات متحده آمریکا) اجازه می دهد، مست است، البته لازم نیست دقیقاً 21 ساعت بیدار بمانید تا این حالت را تجربه کنید، فقط کافی است دو یا سه شب دیر بخوابید و زود بیدار شوید تا همین حالت به شما دست دهد. خوشبختانه این رابطه دو سویه است. اگر شما به کسی که از خواب محروم شده، اجازه بدهید یک یا دو ساعت بیشتر چشم روی هم بگذارد، این شخص می تواند در کارهایی که نیاز به تمرکز بیشتر دارد، مانند امتحان دادن، موفق تر عمل کند. دکتر درومند در این مورد می گوید: «توجه ( تمرکز) اساسی ترین پایه هرم ذهن است، اگر شما آن را تقویت کنید، دیگر نیازی نیست به چیز دیگری توجه نشان دهید.» اینها تنها فواید یک خوب عمیق شبانه نیست. وقتی که شما خواب هستید، مغز شما حافظه های جدیدی را تمرین کرده و حتی بعضی از مسائل را حل می کند. فرض کنید شما می خواهید یک بازی جدید رایانه ای را یاد بگیرید. در این صورت بهتر است به جای این که چند ساعت پای کامپیوتر بنشینید، دو ساعت بازی کنید و سپس بخوابید. هنگامی که شما خواب هستید مغز شما همان مدارهایی که برای یادگیری بازی استفاده کرده است را دوباره فعال می کند. دوباره صدای آنها را می شنود و سپس حافظه های جدید را در حافظه بلند مدت ذخیره می کند و هنگامی که بیدار شوید، یک بازیگر بهتر شده اید. چنین روشی در دیگر کارها مانند یادگیری پیانو، رانندگی خودرو و ... هم می تواند کارگر باشد. در این مورد همچنین شواهدی در دست است که نشان می دهد خواب باعث بهبود روش حل مسائل می شود. داستان دیمیتری مندلیف که پس از خواب روزانه یکباره به طرح جدید تناوبی رسید، نمونه بارز این مسئله است. چون او شدیدا درگیر حل مسئله بوده ، هنگام خواب مغز او همانطور که در بالا ذکر شد، به فعالیت هایش در این زمینه ادامه داده و به حل مسئله رسیده است . به نظر می رسد هنگام خواب ، مغز با تردستی راه حل های خلاقانه ای پیدا می کند، پس اگر شما هم در حل مسئله ای مشکل دارید و منتظر یک لحظه اوره کائی («یافتم» معروف ارشمیدس ) هستید، بهتر است همین حالا به خواب ناز فرو روید. شش روش برای ایجاد مغز هوشیار - تألیف جواد نصرتی لینک های مرتبط چگونه ضریب هوشی کودکم را افزایش دهم ؟ پنج توصیه غذایی برای افزایش هوش غذاهای تقویت کننده حافظه (1) غذاهای تقویت کننده حافظه (2) 30 راه ساده برای افزایش بهره هوشی کودکان پنج راه برای افزایش هوش چند تمرین برای تقویت حافظه یازده روش برای تقویت حافظه در سالمندان پنج راه برای تقویت قوای ذهنی چه چیزهایی باعث تقویت یا تضعیف حافظه می شود ؟ نقش لسیتین در مبارزه با فراموشی و تقویت حافظه + نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 0:39 قبل از ظهر  توسط علی  |  نظر بدهید اعترافات یک انرژی‌ درمانگر اعترافات یک انرژی‌ درمانگر:     من‌ دکتر نیستم "شعبده‌ بازم‌           دستگیری‌ «علی‌اکبری‌»; فردی‌ که‌ ادعا می‌کندبا تمرکز انرژی‌ بدنش‌ در دستانش‌، بیماران‌ را شفامی‌دهد، یکی‌ از خبرهای‌ جنجالی‌ هفته‌های‌ اخیربود. علی‌اکبری‌ که‌ تا قبل‌ از دستگیری‌، جرایدزیادی‌ از نیروی‌ خارق‌العاده‌ و شفابخش‌ دستانش‌مطالب‌ زیادی‌ می‌نوشتند، خود ادعا دارد افرادزیادی‌ را با انرژی‌ متصاعده‌ از دستانش‌ شفا داده‌است‌، اما به‌ دلیل‌ این‌ که‌ خطمشی‌ تهیه‌ مطالب‌ وگزارشها یک‌ خطمشی‌ مردمی‌ است‌ و نظرمسئولین‌ مجله‌، درج‌ حقایق‌ به‌ دور از شایعات‌است‌، نه‌ تنها هیچ‌گاه‌ از این‌ مورد گزارش‌ نکرد،بلکه‌ به‌ تحلیل‌ واقعی‌ قضایا پرداخت‌ (اول‌ اسفند80 و 15 آذرماه‌ 82). در این‌ مقاله‌ ضمن‌ بررسی‌ این‌ پرونده‌، مطالب‌چاپ‌ شده‌ در مجله‌ را راجع‌ به‌ این‌ امر تا امروزمرور می‌کنیم‌.           انرژی‌ چیست‌؟     در علم‌ فیزیک‌ انرژی‌ این‌ گونه‌ تعریف‌ شده‌است‌: «هر چیز که‌ باعث‌ تغییر شکل‌، حرکت‌ و تغییرحرکت‌ گردد، انرژی‌ است‌، در همه‌ جا و در همه‌چیز» و یکی‌ از انرژی‌ها، انرژی‌ حرارتی‌ است‌. دروجود انسان‌ نیز این‌ انرژی‌ حرارتی‌ به‌ صورت‌دمای‌ همیشگی‌ بدن‌ و میزان‌ بیشتر از آن‌ به‌ صورت‌تب‌ بروز می‌کند. در طب‌ چینی‌ و به‌ عقیده‌حکمای‌ طب‌ سنتی‌ چین‌، در بدن‌ انسان‌ نقاطی‌وجود دارد به‌ نام‌ «نقاط شی‌ء» که‌ این‌ نقاط انرژی‌درمانگر محور محدود حول‌ خود را دارند; به‌نوعی‌ که‌ با ضربه‌ زدن‌، فشار و ماساژ این‌ نقاط، آن‌هم‌ در جلسات‌ مشخص‌ و به‌ مدت‌ معین‌ در هرجلسه‌، که‌ حداقل‌ این‌ مدت‌ 20 ثانیه‌ و در هرجلسه‌ حداقل‌ یک‌ تا سه‌ بار است‌، رفته‌رفته‌ حالت‌بهبودی‌ در آن‌ قسمت‌ پدیدار می‌شود و دو نوع‌طب‌، یکی‌ فشاری‌ و دیگری‌ طب‌ سوزنی‌، که‌ هر دواز درمان‌های‌ طب‌ سنتی‌ چین‌ هستند، این‌ نقاط راتحریک‌ نموده‌ و وادار به‌ پخش‌ انرژی‌ مخصوصی‌در محیط خود می‌نمایند که‌ باعث‌ بهبودی‌ بیمارمی‌گردد. البته‌ این‌ موضوع‌ در مورد بیماری‌های‌خاصی‌ صدق‌ می‌کند. این‌ها در مورد انرژی‌ وانرژی‌ درمانی‌ طب‌ سنتی‌ چین‌ است‌، اما آیاانرژی‌ گرم‌ کننده‌ دستان‌ شخصی‌ که‌ می‌گوید این‌انرژی‌ شفا می‌دهد یا نه‌، بحثی‌ است‌ که‌ باید به‌ آن‌پرداخت‌؟     ما در مجله‌ شماره‌ 60 که‌ اول‌ اسفند 1380منتشر شد، با بهروز کریمی‌ (شعبده‌ باز معروف‌ که‌ بالقب‌ پریستو او را می‌شناسیم‌ و قائم‌ مقام‌ کانون‌سرگرمی‌های‌ وزارت‌ ارشاد است‌) صحبتی‌داشتیم‌; چون‌ واقعا نمی‌دانستیم‌ و نمی‌دانیم‌ آیاانرژی‌ دستان‌ وجود دارد و اگر وجود دارد، آیاشفابخش‌ است‌، که‌ او این‌ موضوع‌ را تکذیب‌کرد...     البته‌ در طب‌ سنتی‌ خودمان‌ هم‌ برای‌ کم‌ کردن‌درد، آن‌ را به‌ وسیله‌های‌ مختلف‌ مثل‌ گذاشتن‌آجر، حوله‌ و یا پارچه‌ گرم‌ روی‌ موضع‌ درد تسکین‌می‌دادند، اما فقط تسکین‌ موقت‌.     کریمی‌ در مورد انرژی‌ بدن‌ می‌گوید: «بدن‌ ماهم‌ مثل‌ خیلی‌ از اجسام‌ طبیعت‌ انرژی‌ دارد ووقتی‌ انسان‌ با تمرین‌ بتواند انرژی‌ خود را متمرکزکند، قادر به‌ خیلی‌ از کارهای‌ خارق‌العاده‌شعبده‌بازی‌ خواهد شد».     او در مورد خم‌ کردن‌ چنگال‌ نیز می‌گوید: «درکار شعبده‌بازی‌، کارهایی‌ یاد داده‌ می‌شود که‌حتی‌ افراد عادی‌ با یاد گرفتن‌ نوع‌ انجام‌ آن‌می‌توانند آن‌ کار را انجام‌ دهند; مثلا من‌ با نگاهم‌عقربه‌ ساعت‌ را حرکت‌ می‌دهم‌، این‌ صرفا شعبده‌است‌; چون‌ در قسمتی‌ از دستم‌، که‌ خارج‌ از دیدتماشاچی‌ است‌، یک‌ آهن‌ ربا قرار می‌دهم‌، آن‌آهنرباست‌ که‌ عقربه‌ ساعت‌ را حرکت‌ می‌دهد، نه‌نگاه‌ من‌ و قاشق‌ خم‌ کردن‌ و امثال‌ آن‌ نیز هر کدام‌روش‌ خاصی‌ دارد».     و درباره‌ یک‌ انرژی‌ درمانگر می‌گوید:     «یک‌ روز یادم‌ می‌آید یک‌ انرژی‌ درمانگرمی‌خواست‌ از وزارت‌ علوم‌ پزشکی‌ جواز مطب‌بگیرد. در یک‌ جلسه‌، یکی‌ از دوستان‌ پزشک‌، مراهم‌ دعوت‌ کرد. آن‌ جلسه‌ برای‌ ادعاهای‌ انرژی‌درمانگر و در نتیجه‌، تایید یا رد صلاحیت‌ او در امرپزشکی‌ تشکیل‌ شده‌ بود. آن‌ عزیز انرژی‌ درمانگر،پشت‌ تریبون‌ رفت‌ و پس‌ از ایراد سخنانی‌ در موردانرژی‌ و انرژی‌ درمانی‌، یک‌ چنگال‌ را دردستانش‌ خم‌ کرد. دوست‌ پزشکم‌ پس‌ از او پشت‌تریبون‌ رفت‌ و اعلام‌ کرد یکی‌ از دوستان‌ من‌شعبده‌ باز است‌ و دقیقا می‌تواند این‌ کار را انجام‌دهد. من‌ پشت‌ تریبون‌ رفتم‌ و 5 چنگال‌ در آن‌واحد در دستانم‌ خم‌ کردم‌ و اعلام‌ کردم‌ این‌ کاریک‌ شعبده‌ بازی‌ است‌. بعد از آن‌ رئیس‌ جلسه‌گفت‌: ما یک‌ مریض‌ داریم‌ که‌ درمان‌ او به‌ بن‌بست‌رسیده‌، شما یکی‌ از آنها را شفا بدهید.     شخصی‌ که‌ ادعای‌ انرژی‌ درمانگر داشت‌،قبول‌ نکرد و حاضر نشد به‌ بیمارستان‌ برود».     این‌ شعبده‌ باز در مورد قدرت‌ تلقین‌ در شفای‌بعضی‌ از افراد می‌گوید:     «یک‌ بار که‌ در یک‌ برنامه‌ روی‌ سن‌ هیپنوتیزم‌می‌کردم‌، مادری‌ دختر بیمارش‌ را، که‌ در یک‌حادثه‌ توان‌ راه‌ رفتن‌ را از دست‌ داده‌ و با عصا راه‌می‌رفت‌، آورد و گفت‌ که‌ دختر من‌ عقیده‌ داردشما می‌توانید با هیپنوتیزم‌ او را شفا دهید، روی‌مرا زمین‌ نزنید و... حضار که‌ دلشان‌ می‌خواست‌آن‌ دختر سلامتی‌ خود را بازیابد، مرا تشویق‌کردند که‌ این‌ کار را بکنم‌. به‌ او گفتم‌ که‌ من‌ یک‌شعبده‌ بازم‌، ولی‌ در صورتی‌ که‌ دختر شما به‌ حرفم‌گوش‌ کند، شاید شفا پیدا کند. بعد که‌ مطمئن‌ شدم‌حرفم‌ اثر کرده‌، به‌ او گفتم‌ می‌تواند راه‌ برود و اوهیچ‌ مشکلی‌ ندارد و در کمال‌ ناباوری‌ خودم‌ وتماشاچیان‌، دختر عصایش‌ را رها کرد. به‌ او گفتم‌:حالا به‌ طرف‌ من‌ بیا.     و او به‌ سمت‌ من‌ آمد. حضار تشویقم‌ کردند ومادر اشک‌ شوق‌ می‌ریخت‌، اما همه‌ این‌ها تلقین‌ واستفاده‌ از قدرت‌ تلقین‌ بود، تنها همین‌; نه‌ شعبده‌بازی‌ بود و نه‌ انرژی‌ درمانگری‌»     آنچه‌ که‌ خواندید، گفته‌های‌ یک‌ شعبده‌بازمعروف‌ و بین‌المللی‌ بود که‌ در صفحه‌ 52 مجله‌شماره‌ 60 خانواده‌ سبز در اول‌ اسفند 80 منتشرشده‌ بود.     در این‌ مقاله‌ بهروز کریمی‌ (پریستو) دقیقانظرات‌ منطقی‌ خود را راجع‌ به‌ انرژی‌ و انرژی‌درمانی‌ توضیح‌ داده‌ است‌. البته‌ ما ضمن‌ این‌ که‌ به‌شفای‌ تلقینی‌ اعتقاد داریم‌، منکر این‌ هم‌ نیستیم‌ که‌پیامبران‌ و ائمه‌ معصومین‌(ع‌)، به‌ کمک‌ خداوند وبا اراده‌ او با لمس‌ کردن‌ بیمار، دادن‌ یک‌ حبه‌ قند،یا نبات‌ و امثال‌ آن‌، بیمار را شفا می‌دادند که‌ بحث‌دیگری‌ است‌ و یا افرادی‌ با توسل‌ به‌ معصومین‌(ع‌)و دیدن‌ رویای‌ صادقه‌ و یا بدون‌ هیچ‌ دیداری‌ شفاگرفته‌اند. اینها همه‌ در قدرت‌ ذات‌ اقدس‌ الهی‌است‌، اما موضوع‌ مهم‌ این‌ است‌ که‌ در این‌ امرمادیات‌ دخالت‌ نداشته‌ و ما نه‌ شنیده‌ و نه‌ دیده‌ایم‌که‌ مقربین‌ درگاه‌ الهی‌ بابت‌ این‌ کارها از کسی‌پولی‌ دریافت‌ کرده‌ و معنویت‌ روحانی‌ خود را باپول‌ و مادیات‌ عوض‌ کرده‌ باشند، حتی‌ اگر باخواهش‌ و تمنا و التماس‌ شخص‌ شفا گرفته‌ همراه‌باشد; چون‌ در این‌ صورت‌ معنویت‌ آنان‌ زیرسوال‌ رفته‌ و از دست‌ می‌رود و به‌ عبارت‌ ساده‌ترمعنویت‌ آنان‌ در مادیات‌ حل‌ شده‌ و نابودمی‌شود. همچنین‌ در شماره‌ 100 مجله‌ خانواده‌سبز در صفحه‌ 46 مطلبی‌ از «دیوید کاپرفیلد»معروف‌ به‌ چاپ‌ رسید که‌ در گوشه‌ای‌ از گفته‌های‌او خواندیم‌: «گاهی‌ بیماری‌هایی‌ را هم‌ درمان‌می‌کنم‌، اما براین‌ عقیده‌ هستم‌ که‌ من‌ فقط امید به‌زندگی‌ را تقویت‌ می‌کنم‌، نه‌ انسان‌ خارق‌العاده‌ای‌هستم‌ و نه‌ می‌گویم‌ انرژی‌ درمانگرم‌»     وی‌ در گوشه‌ای‌ دیگر از گفته‌هایش‌ اشاره‌کرده‌ بود: «اگر شما می‌بینید من‌ به‌ بیماری‌ سلامتی‌می‌دهم‌، تنها از اعتماد به‌ نفس‌ و امید به‌ آینده‌ وقدرت‌ تلقین‌ استفاده‌ می‌کنم‌، من‌ نه‌ انرژی‌ دارم‌،نه‌ قدرت‌ خارق‌العاده‌; بلکه‌ تنها شعبده‌ بازی‌ هستم‌که‌ احساس‌ امید به‌ زندگی‌ را در بیماران‌ پرورش‌می‌دهم‌».     و در صفحه‌ 110 همین‌ مجله‌ نیز مقاله‌ «دکتر بااحساسات‌ مردم‌ بازی‌ نکنید» را درج‌ کردیم‌ که‌ درمورد نوار ویدیویی‌ و سی‌دی‌، علی‌اکبری‌ نوشتیم‌،ولی‌ به‌خاطر حفظ حرمت‌ها اسم‌ ایشان‌ را ننوشتیم‌و حال‌ صحبت‌ ما با این‌ فرد این‌ است‌: شماخواننده‌ای‌، دکتری‌ و یا شعبده‌ باز؟ عکس‌های‌آلبوم‌ها و فیلم‌های‌ تبلیغاتی‌ هم‌ درست‌، اما این‌همه‌ تبلیغ‌ و سوء استفاده‌ از احساسات‌ مذهبی‌ایرانیان‌ به‌ چه‌ معناست‌؟     انرژی‌ درمانی‌ اگر هم‌ درست‌ باشد، به‌ صورت‌چهره‌ به‌ چهره‌ ممکن‌ است‌. فکر می‌کنیم‌ با این‌همه‌ تبلیغ‌ صورت‌ گرفته‌ توسط شما، تا آخر عمربیمار خواهید داشت‌، پس‌ چه‌ ضرورتی‌ دارد که‌این‌ همه‌ مردم‌ را آواره‌ دفترکار خود می‌کنید؟شاید شنیدن‌ ناله‌های‌ انسان‌های‌ بیمار و نیازمندشما را خوشحال‌ می‌کند     خواننده‌ شبکه‌های‌ ماهواره‌ای‌، شعبده‌ بازپیش‌ از این‌ و دکتر بدون‌ مدرک‌ اگر واقعاخداوند به‌ شما قدرتی‌ داده‌ و می‌توانید از آن‌برای‌ درمان‌ هموطنان‌ خود استفاده‌ کنید، دیگر به‌این‌ همه‌ تبلیغ‌ نیازی‌ نیست‌. در قرن‌ بیست‌ و یکم‌انتقال‌ از طریق‌ تصاویر تلویزیونی‌ و نگاه‌ کردن‌ به‌آب‌ در ساعت‌ مقرر، از آن‌ حرف‌هایی‌ است‌ که‌باعث‌ تاسف‌ است‌     در همین‌ مقاله‌ یک‌ شاهد عینی‌ مبتلا به‌ ام‌ اس‌نیز از کلاه‌ گشادی‌ که‌ به‌ سرش‌ رفته‌ می‌گوید که‌اظهارات‌ او را در جای‌ دیگری‌ نوشته‌ایم‌.     در یک‌ سمینار یک‌ روزه‌، جمعی‌ از پزشکان‌نواری‌ ویدیویی‌ را دیدند که‌ بسیاری‌ از افرادسرشناس‌، انرژی‌ درمانی‌ علی‌اکبری‌ را تایید کرده‌بودند، صرف‌نظر از این‌ که‌ چند سال‌ پیش‌ و درجریان‌ دادرسی‌ پرونده‌ قضایی‌ این‌ شخص‌ معلوم‌شد، وی‌ فقط مدرک‌ دیپلم‌ داشته‌ و از عنوان‌ دکترسوء استفاده‌ کرده‌. در اول‌ مقاله‌ نیز آمده‌ بود:«اولش‌ گفت‌ من‌ شعبده‌ بازم‌ بعد گفت‌ بهترین‌شعبده‌ باز دنیا هستم‌ و چندی‌ بعد گفت‌ اصلا کاری‌که‌ من‌ می‌کنم‌ شعبده‌ بازی‌ نیست‌، یک‌ انرژی‌ماورایی‌ است‌. چندی‌ بعد آمد و گفت‌ من‌ انرژی‌درمانی‌ می‌کنم‌، بیماران‌ بیایند تا من‌ درمانشان‌ کنم‌و اما پس‌ از آن‌ چه‌ اتفاقی‌ افتاد؟ رفت‌ و نشست‌ دریکی‌ از شبکه‌های‌ ماهواره‌ای‌ فارسی‌ زبان‌ و گفت‌:صدای‌ من‌ قشنگ‌ است‌، گوش‌ کنید و موزیک‌نواخته‌ شد: ای‌ دل‌...ای‌...دل‌...»           و حالا دستگیری‌ و بازداشت‌      و سرانجام‌ علی‌اکبری‌ در پی‌ شکایت‌ عده‌ای‌،توسط قاضی‌ معینی‌، رئیس‌ شعبه‌ 41 حوزه‌ قضایی‌2 مشهد احضار و به‌ علت‌ عدم‌ حضور در دادگاه‌در فروردگاه‌ مهرآباد دستگیر شد.     قاضی‌ معینی‌ در مورد این‌ پرونده‌ به‌ همکار مامی‌گوید:     «علی‌اکبری‌ به‌ علت‌ شکایت‌ حدود 50 شاکی‌دستگیر و ابتدا با قرار یکصد میلیون‌ تومان‌ به‌زندان‌ و سپس‌ با قرار وثیقه‌ بازداشت‌ گردید.     اکثر شاکیان‌ می‌گویند علی‌اکبری‌ از آنها مبالغ‌گزافی‌ گرفته‌ و هیچ‌ گونه‌ بهبودی‌ در وضع‌ آنان‌ایجاد نشده‌ است‌.     به‌ گفته‌ قاضی‌ پرونده‌: «هنرمندان‌ وورزشکاران‌ زیادی‌ با او عکس‌ دارند و وی‌ درسی‌دی‌های‌ خود از این‌ عکس‌ها استفاده‌می‌کرده‌. او در مورد میزان‌ تحصیلات‌ خود تنهایک‌ دیپلم‌ به‌ ما ارائه‌ نموده‌ و مدرک‌ بالاتری‌تاکنون‌ به‌ ما ارائه‌ نداده‌ است‌». معینی‌ در موردسی‌دی‌های‌ منتشره‌ از سوی‌ علی‌اکبری‌ به‌ عنوان‌«سمفونی‌ شفا» می‌گوید: «علی‌اکبری‌ ادعا دارد باصدای‌ او به‌ طور جمعی‌ یا فردی‌ بیماران‌ معالجه‌می‌شوند و در سی‌دی‌ دوم‌ که‌ در صورت‌ انتشارفاجعه‌ است‌، او در کنار اشخاص‌ معروفی‌ نشسته‌ و باآنان‌ صحبت‌ کرده‌... وی‌ کارهای‌ تردستی‌ زیادی‌می‌کند; مثلا در سی‌دی‌ یک‌ قاشق‌ را در حالت‌متعادل‌ روی‌ لیوان‌ قرار داده‌ و نشان‌ می‌دهد که‌آن‌ را با نگاه‌ می‌اندازد، ولی‌ یکی‌ از پزشکان‌ این‌کار را انجام‌ داد و گفت‌ که‌ با نفس‌ بازدمش‌ قاشق‌ راانداخته‌ است‌.     یا در جایی‌ قاشق‌ را خم‌ می‌کند که‌ شعبده‌ بازهااین‌ کار را بسیار ساده‌تر و سریعتر از او انجام‌می‌دهند. در حال‌ حاضر او توسط گروهی‌ ازپزشکان‌ متخصص‌ شهر، که‌ کمیسیون‌ پزشکی‌قانونی‌ را تشکیل‌ داده‌اند، آزمایش‌ شده‌ و نظریه‌آنان‌ این‌ است‌ که‌ او قادر به‌ خوب‌ کردن‌ بیماران‌نمی‌باشد و تنها به‌ فکر کلاهبرداری‌ بوده‌ و بس‌...»     قاضی‌ معینی‌ در پایان‌ می‌گوید: «کسانی‌ که‌ ازعلی‌اکبری‌ شکایت‌ دارند، می‌توانند به‌ شعبه‌ 41دادگاه‌ عمومی‌ مشهد مراجعه‌ کنند».           شاکیان‌ چه‌ می‌گویند؟      یکی‌ از شاکیان‌ می‌گفت‌: «زمانی‌که‌سی‌دی‌های‌ او را دیدم‌ و این‌ که‌ چه‌ اشخاص‌معروفی‌ در کنار او عکس‌ دارند، به‌ این‌ آقااطمینان‌ کردم‌». یکی‌ دیگر می‌گفت‌: «شنیدم‌ این‌آقا روزی‌ 15 تا 20 میلیون‌ تومان‌ سرمردم‌ بیماررا کلاه‌ می‌گذاشته‌، پرسش‌ این‌ است‌: چرا تا به‌امروز کسی‌ جلوی‌ او را نگرفته‌؟ این‌ فرد فقط دراین‌ مدت‌، ثروت‌ بادآورده‌ به‌دست‌ آورده‌...»     یکی‌ دیگر از شاکیان‌ می‌گفت‌: «روزی‌ که‌ به‌دفتر کار او رفتم‌، از آنجا که‌ پنج‌ هزار تومان‌ کم‌داشتم‌، منشی‌ او رفتار زشتی‌ با من‌ داشت‌ و مرا به‌دفتر کار او راه‌ نداد; همین‌ آقا که‌ حرف‌ از مردم‌ وکمک‌ به‌ مردم‌ می‌زند»     تمام‌ این‌ها در شرایطی‌ است‌ که‌ علی‌اکبری‌می‌گوید: «این‌ها و عده‌ای‌ از پزشکان‌ دشمن‌ من‌هستند»     به‌ هر حال‌ علی‌اکبری‌ گویا کوتاه‌ آمده‌ و دریکی‌ از جلسات‌ دادگاه‌ خود گفته‌ است‌: «من‌شعبده‌ بازم‌» که‌ البته‌ مجبور شد سرانجام‌ اعتراف‌کند.     او که‌ در حال‌ حاضر در زندان‌ به‌ سر می‌برد،جرم‌های‌ زیادی‌ دارد که‌ به‌ چند نمونه‌ از آنهااشاره‌ می‌کنیم‌: -1 کلاهبرداری‌ کلان‌ در سطح‌کشور -2 سوء استفاده‌ از نام‌ افراد -3 جعل‌عنوان‌ از مدرک‌ دکترا و 4، 5، 6 تا 300 و نهایت‌این‌ که‌ او کلاه‌گشادی‌ به‌ سر مردم‌ گذاشته‌ است‌.     علی‌ اکبری‌ طرفداران‌ زیادی‌ داشت‌ که‌ به‌ اوایمان‌ داشتند; برای‌ مثال‌ پسر جوانی‌ در نامه‌ای‌اینترنتی‌ به‌ او نوشته‌ بود: «برادر 22 ساله‌ام‌ چندماهی‌ است‌ که‌ براثر تصادف‌ دچار ضایعه‌ نخاعی‌در گردن‌ شده‌. امروز که‌ CD شما توسط یکی‌ ازدوستانم‌ به‌ دستم‌ رسید، از نیروی‌ شفابخش‌ شمامتعجب‌ شدم‌». اما این‌ جوان‌ در نامه‌ اینترنتی‌اش‌اشاره‌ نکرده‌ که‌ برادرش‌ خوب‌ شده‌ یا نه‌؟     نوجوان‌ 14 ساله‌ دیگری‌ به‌ نام‌ بهمن‌ برای‌ علی‌اکبری‌ نوشته‌ است‌: «من‌ CD شما را دیدم‌، اگرچه‌بیمار نیستم‌، اما به‌ شما افتخار می‌کنم‌». همچنین‌ دریکی‌ از نامه‌های‌ الکترونیکی‌ علی‌ اکبری‌ یک‌جوان‌ تحصیلکرده‌ برایش‌ نوشته‌: «من‌ احسان‌صفاری‌ از مشهد و دانشجو هستم‌. چندی‌ قبل‌ CDشما را دیدم‌. امیدوارم‌ هر کجا که‌ هستید، سالم‌ وسلامت‌ باشید». در «همشهری‌» پنجم‌ اسفندماه‌82 در صفحه‌ 19 مطلب‌ علیرضا رحیمی‌نژادآمده‌ است‌: «دکتر دیپلمه‌ بجز ایران‌ در کشورهای‌فرانسه‌، امریکا و کانادا نیز شهرت‌ زیادی‌ پیدا کرده‌بود. این‌ دکتر دیپلمه‌ در آخرین‌ سفرش‌ به‌ تورنتودر هفته‌ نامه‌ای‌ برای‌ خود یک‌ آگهی‌ تبلیغاتی‌چاپ‌ کرد و نوشت‌.     استاد علی‌ اکبری‌ که‌ یک‌ استثنا در نیرودرمانی‌است‌ اکنون‌ تحت‌ پژوهش‌ مراکز علمی‌ امریکاقرار گرفته‌ و دارای‌ نیروی‌ شفابخش‌ در صورت‌ ودست‌ خود است‌. این‌ نیروی‌ قدرتمند تاکنون‌هزاران‌ بیمار ناعلاج‌ را درمان‌ کرده‌ و اکنون‌ دراختیار شما قرار گرفته‌ است‌».     علی‌اکبری‌ که‌ در دی‌ ماه‌ امسال‌ با بیست‌ و پنج‌شکایت‌ در مشهد مواجه‌ شد، با خونسردی‌ درجلسه‌های‌ محاکمه‌ شرکت‌ کرد; گرچه‌ بعدهامدعی‌ شد: «من‌ شعبده‌ بازم‌»، اما بدنیست‌بخوانید که‌ یکی‌ از شاکیان‌ چه‌ می‌گوید: «من‌ یک‌نابینا هستم‌. چهار سال‌ پیش‌ متوجه‌ شدم‌ که‌ علی‌اکبری‌ به‌ ایران‌ آمده‌. امیدوار بودم‌ که‌ از این‌نابینایی‌ رها شوم‌. سرانجام‌ پس‌ از شش‌ ماه‌ موفق‌شدم‌ از او وقت‌ ملاقات‌ بگیرم‌. اومرا دید و گفت‌:نابینایی‌ات‌ را درمان‌ می‌کنم‌، اما این‌ کار هزینه‌بالایی‌ دارد. او برای‌ هر ویزیت‌ از من‌ 50 هزارتومان‌ پول‌ می‌گرفت‌ تا این‌ که‌ ده‌ بار مرا ویزیت‌کرد و یک‌ بار هم‌ 500 هزار تومان‌ از من‌ گرفت‌،اما بیماری‌ام‌ معالجه‌ نشد، تا این‌ که‌ یک‌ روز یکی‌ ازدوستانم‌ گفت‌ علی‌ اکبری‌ از من‌ فیلم‌برداری‌کرده‌ و با مونتاژهای‌ مردی‌ روی‌ تصویر من‌ مدعی‌شده‌ که‌ نابینایی‌ام‌ را درمان‌ کرده‌ است‌».     «الف‌، ن‌» نیز می‌گوید: «از ناحیه‌ چشم‌ به‌ طورمادرزادی‌ دچار مشکل‌ بودم‌. اکبری‌ دستش‌ رامقابل‌ صورتم‌ گرفت‌ و به‌حرکت‌ درآورد، اما هیچ‌اتفاق‌ خاصی‌ نیفتاد و من‌ چیزی‌ احساس‌ نکردم‌.فقط جریان‌ هوا را، که‌ به‌خاطر حرکت‌ دستش‌ایجاد شده‌ بود، حس‌ کردم‌ و هیچ‌ تغییری‌ هم‌ درچشم‌ هایم‌ ایجاد نشد».     در پایان‌ باید دید: سرنوشت‌ «دکتر دیپلمه‌» چه‌می‌شود؟      + نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 1:13 بعد از ظهر  توسط علی  |  نظر بدهید تغییر همیشگی به نقل از انسان همه چیز در جهان در معرض تغییر همیشگی است. پس هرآنچه در محیط ماست تغییر میکند...شب به روز...و تابستان به زمستان...و سرما به گرما...و جوانی به مرگ...و زندگی به پایان...و حرکت به سکون و به همین ترتیب... ما توسط دو نیروی قدرتمند و متعارض، اما متمم و مکمل هم احاطه شده ایم... و این دو نیرو مارا هدایت میکنند تا هماهنگی را بین جسم و عقلمان پیدا کنیم...تا به آن برسیم...و نامهای ین و یانگ بر این دو نیرو اطلاق میشود...این کلمات ژاپنی هستند و به معنی ماده و نر میباشند. و از ین و یانگ وحدتی یگانه سرچشمه میگیرد... کاملا همانند ماده و نر... چون این دو بر یکدیگر تکیه میکنند... پس این قدرتهای متعارض نشاطی متعادل متعادل را تشکیل میدهند... مایکروبیوتیک بر تاثیرگذاری ین و یانگ در زندگی روزمره تاکید میکند. در ضمن اهداف ین انتشار و از هم گسیختگی و توسعه و جدایی وجود دارد، که به این صورت به هم پیوستن انرژی بیرونی یا مادی را تشکیل میدهند...و در مقابل تنظیم و اجتماع و کاهش ضمن اهداف یانگ میباشد که به این صورت انرژی داخلی یا روحی را تشکیل میدهند. ین و یانگ از مهمترین قدرتهای اساسی و اولیه به شمار می آیند. و امکان درک هر تغییر یا حرکت یا تشکیل شدن یا کنش و واکنش به اضافه همه پدیده ها به واسطه ین و یانگ وجود دارد. اما در دنیایی که ما را احاطه کرده، خورشید و روز و حرارت و تابستان صفتهای یاگ را نمایش داده در حالیکه ماه و شب و سرما و زمستان صفتهای بیشتری از ین را انعکاس میدهند. امکان مشاهده حرکت پیوسته ین و یانگ در جسم بشری از طریق بزرگ و کوچک شدن و قلب و ریه ها و معده و روده ها هست. و انسان و حیوان، با توجه به اینکه موجوداتی پر از نشاط هستند، بیشتر از گیاهان جامد، که به ین متعلق اند، به یانگ تعلق دارند. همانا زندگی رقصی میان نر و ماده است... هر سلولی در بدن ما عاشق این رقص است... و هر انرژی نوری... و هر نفس... و هر فکر و صدا و سکوتی... انرژی رقص کیهان است... پس زندگی چیزی نیست جز رقص خوشحالی و سلامت و بیداری... پس همه ما به ایجاد این رقص از طریق غذا دعوت شده ایم... و در فنا... صفتهای ین و یانگ را در جدول زیر وارد کردیم تا بتوانید به وضوح از آنها مطلع شوید: صفتها ین (ماده) یانگ (نر)   دفع کننده جذب کننده عوارض توسعه انتشار جدایی گسیختگی جدایی تحلیل رفتن ازهم باز شدن کوچک شدن مخلوط شدن تنظیم شدن در بر گرفتن اجتماع ترکیب شدن یگانه شدن جهت یابی (درکاشت گیاه) افقی به سمت بالا و بیرونی، زیر زمین افقی به سمت پایی و داخلی، بالای زمین موقعیت عمودی افقی نور تاریکتر روشنتر حرکت غیر فعال، کندتر فعالتر، سریعتر ارتعاش طول موج کوتاهتر فرکانس بالاتر طول موجی بلندتر فرکانس پایین آهنگ روزانه شب روز فعالیت فکری جسدی جنسیت ماده نر علم زیست گیاهی حیوانی فصلها زمستان تابستان حرارت سردتر گرمتر بافت خشنتر لطیفتر غلظت نرمتر سختتر وزن سبکتر سنگینتر رطوبت دارای رطوبت بیشتر خشکتر ارتفاع بلندتر کوتاهتر حجم بزرگتر کوچکتر رنگ بنفش، نیلی، آبی، نارنجی، قرمز سبز زرد مواد شیمیایی ازت، اکسیژن، پتاسیم، فسفر، وکلسیم.. الی آخر هیدروژن، کربن، سدیم، سیانور، مگنزیم.. الی آخر جرمهای آسمانی ماه خورشید بعدها فضا زمان     + نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385ساعت 4:2 قبل از ظهر  توسط علی  |  نظر بدهید درباره این وبلاگ از سه منطقه جغرافیائی تغذیه میشود . نویسندگان این وبلاگ تمامی معتقد به دین مبین اسلام بوده و هرگونه توهین و بی ادبی نسبت به این مهم را موجب تباطل کارائی می دانند. باشد که این وبلاگ در این راستا نقشی آموزنده داشته باشد . ضمنا این وبلاگ از سوی 238 وبلاگ غیر ایرانی لینک یافته است . تمامی مقالات زبان اصلی از طریق لینکها قابل دستیابی هستند. نظر دادن بینندگان گرامی وبلاگ در جهت اطلاع ما از نیاز آنهاست و در اصل راهی است بسوی مطلوب آنها علی هوشمندان

 
معرفی منابع جهت حافظ
ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
معرفی منابع جهت حافظ‌ پژوهی   سلام،     پس از تهیه نوشتهء کوتاهی که دربارهء شروح نوشته‌شده بر مثنوی معنوی آوردم و استقبال دوستان، تصمیم به تهیه مطلبی مشابه دربارهء منابع حافظ‌پژوهی گرفتم. جهت پرهیز از دوباره‌کاری، بدنبال نوشتار، کتاب، CD، یا صفحات وب گشتم. از جمله مطالب خوب و نسبتاً جامع در این زمینه را در وبلاگی بنام حافظ‌پژوهی یافتم. نویسندهء این وبلاگ مطلبی در دو بخش ذیل عناوین "کتابشناسی حافظ‌پژوهی" و "معرفی کتب تحلیلی، شرح‌ها و تفسیر‌های موجود دربارهء دیوان" تهیه نموده است که ضمن معرفی تهیه‌کننده و قدردانی از ایشان برای تهیه این مطلب خوب، آن را ذیلاً نقل می‌کنم. در ضمن این وبلاگ در حال نقل و تهیهء مطلب خوبی دربارهء فال حافظ است که تاکنون چهار قسمت آن را بروی وبلاگ خود قرار داده است. توصیه می‌کنم مطلب مذکور را بخوانید.    به فهرست ذیل، دو  CD مولتی‌مدیا و مفید "لسان‌الغیب 3" و "سروش حافظی" از محصولات شرکت نیستان جم را بیافزایید. با کلیک بر روی نام هر یک به بخش محصولات سایت این شرکت منتقل می‌شوید و توضیحات مفصل دربارهء این دو محصول مفید را می‌توانید ملاحظه کنید. ضمناً در CD "لسان الغیب 3" بخشی بنام "حافظ‌شناسی" وجود دارد که در آن بخش نیز منابع بسیاری معرفی شده‌اند. 26 بهمن 85 پانویس!   کتاب شناسی حافظ پژوهی (بنقل از وبلاگ حافظ‌پژوهی)  بخش نخست : برجسته ترین تصحیح های دیوان حافظ  -         دیوان حافظ به سعی سایه / نشر کارنامه / یکی از بهترین تصحیح های دیوان است حاصل کوشش هوشنگ ابتهاج و هم فکری دکتر شفیعی کدکنی . به گمان من در حال حاضر کامل ترین و قابل اعتماد ترین نسخهء تصحیح شده دیوان خواجه همین است.  -         دیوان حافظ به تصحیح سلیم نیساری / ؟ / که بیشترین نسخ خطی در این تصحیح توسط ایشان گرد آمده و مقابله شده اند ... البته یکی از معتبر ترین تصحیح ها هم هست .  -         حافظ / قزوینی ، غنی / انتشارات اساطیر / ارزش این تصحیح بیش از همه به این است که این نسخه اولین تصحیح علمی از دیوان خواجه است که در حقیقت بابی جدید در نگرش به متون کهن خصوصا دیوان حافظ را باز کرد . این چاپ متن اصلی تصحیح قزوینی و غنی است بدون کم و کاست . این تصحیح و تصحیح سلیم نیساری علاوه بر متن دیوان شامل « مقدّمهء گلندام » یا مقدّمهء جامع دیوان نیز هستند که تنها سند به جای مانده و معتبر از دوران خواجه است در مورد ایشان .  البته دیوان خواجه توسط استادان دیگری نیز تصحیح شده ، اما از آنجا که تعدّد این تصحیح ها موجب سردرگمی علاقمندان می شود و غالبا هر انتشاراتی یک دیوان بر اساس تصحیح یکی از بزرگان ارائه می دهد این سه دیوان به عنوان برجسته ترین تصحیح ها معرفی شد . این به آن معنا نیست که تلاش های بزرگانی چون استاد خانلری ، جلالی نائینی – نذیر احمد ، رشید عیوضی ، بهاء الدین خرّمشاهی ، انجوی و دیگر بزرگان نادیده گرفته شود بلکه به معنای انتخاب سه اثر کم اختلاف تر و البته صاحب مزیّت هایی چون تعدد نسخ خطی مورد رجوع ، ذوق شاعرانهء مصحح و البته میزان پایبندی به روش تصحیح ارائه شده می باشند .  بخش دوم : معرفی کتب تحلیلی ، شرح ها و تفسیر های موجود در بارهء دیوان  ( در این بخش بدون توجه به نوع نگارش و سلیقهء مولف کتاب سعی شده است کتب موجود در بازار معرفی شوند چرا که بسیاری از کتاب های قابل توجه در این موضوع تجدید چاپ نشده اند و البته کتاب های معرفی شده زیر را نیز می توان به دسته های متفاوت طبقه بندی کرد . )  -         آینهء حافظ و حافظ آینه / محمد رضا تاج الدینی / انتشارات پاژنگ  -         آیینهء جام ( شرح مشکلات دیوان حافظ ) / عبّاس زریاب خویی / علمی  -         از کوچهء رندان / دکتر عبدالحسین زرین کوب / سخن / یکی از کتب مرجع است در مورد شاعر خصوصا با نگاه ویژه ای که به تاریخ حیات خواجه دارد  -         به شاخ نباتت قسم ( باور های عامیانه دربارهء فال حافظ ) / زیر نظر دکتر محمود روح الامینی / انتشارات پاژنگ  -         پند و پیوند ( گزارش بیست غزل حافظ بر پایهء زیبا شناسی و باور شناسی ) / میر جلال الدین کزّازی / نشر قطره  -         پیر ما گفت / به کوشش سعید نیاز کرمانی / انتشارات پاژنگ  -         تاریخ عصر حافظ ( ج یک... جلد دوم آن به نام تاریخ تصوف در اسلام ) / قاسم غنی / زوّار  -         تاملی در حافظ / محمد علی اسلامی ندوشن / انتشارات یزدان ؛ نشر آثار  -         تماشاگه راز / مرتضی مطهری / صدرا  -         چارده روایت ( مجموعه مقالات ) / بهاء الدین خرّمشاهی / کتاب پرواز  -         حافظ / به کوشش خلیل خطیب رهبر / انتشارات صفی علی شاه / کتابی مفید شامل معانی ابیات ، کلمات مشکل و اعراب گذاری غزلیات حافظ بر اساس تصحیح قزوینی – غنی ؛  این کتاب به کسانی که می خواهند صحیح خوانی و معانی ابیات را بیاموزند توصیه می شود  -         حافظ / بهاء الدین خرّمشاهی / طرح نو  -         حافظ حافظهء ماست / بهاء الدین خرّمشاهی / نشر قطره  -         حافظ شناسی ( دورهء پانزده جلدی ) / به کوشش سعید نیاز کرمانی / انتشارات پاژنگ  -         حافظ شیرین سخن / دکتر محمد معین / صدای معاصر  -         حافظ نامه / بهاء الدین خرّمشاهی / انتشارات علمی و فرهنگی / شرحی است بر گزیده ای از غزلیات خواجه و در نوع خود یکی از کتاب های مرجع و قابل توجه به حساب می آید  -         حافظ و جام جم / دکتر جواد برومند سعید / پاژنگ  -         حافظ و قرآن ( تطبیق ابیات حافظ با آیات قرآن ) / مرتضی ضرغامفر / انتشارات صائب  -         خاطر مجموع ( دیوان ) / به کوشش شفیع شجاعی ادیب / انشارات فاخر / این کتاب حاصل مقابلهء بیست و یک نسخهء معتبر چاپی است ، در صفحهء مقابل هر غزل اختلاف نسخ و ابیات الحاقی آمده و ذیل هر غزل شرح بعضی از مشکلات ابیات درج شده است  -         دربارهء حافظ ( مجموعه مقاله های نشر دانش ) / زیر نظر نصر الله پورجوادی / مرکز نشر دانشگاهی  -         در گلستان خیال حافظ / خسرو فرشید ورد / ؟ -         دفتر دیگر سانی ها در غزل های حافظ / دکتر سلیم نیساری / سروش / که حاصل بررسی آن چهل و اندی نسخهء خطی بررسی شده توسط استاد است ... البته تنها جلد اول آن به چاپ رسیده است   -         دولت پیر مغان ( مجموعه مقالات ) / به کوشش سعید نیاز کرمانی / انتشارات پاژنگ   -         شرح سودی بر دیوان حافظ / سودی بسنوی / ترجمه دکتر عصمت ستّار زاده/ ؟  -         فرهنگ اشعار حافظ / احمد علی رجائی بخارائی / علمی  -         فرهنگ واژه های ایهامی در شعر حافظ / محمد ذوالریاستین/ فرزان روز  -         کلک خیال انگیز ( فرهنگ جامع دیوان حافظ ) / پرویز اهور /؟  -         گمشدهء لب دریا / دکتر تقی پور نامداریان / سخن  -         ماجرای پایان نا پذیر حافظ / محمد علی اسلامی ندوشن / انتشارات یزدان  -         مزاج دهر تبه شد ( شعر و اندیشهء حافظ در نگاهی به حافظ شناسی معاصر ) / محمود درگاهی / ؟  -         مکتب حافظ ( مقدمه ای بر حافظ شناسی ) / منوچهر مرتضوی / ؟  -         مگر آیینه ام ( مجموعه مقالات ) / سعید نیاز کرمانی / پاژنگ  -         نقشی از حافظ / علی دشتی / امیر کبیر  -         یک قصّه بیش نیست / حسن انوری / علمی / ... که به قول استاد خرّمشاهی « یکی از پر اطّلاع ترین و شسته رفته ترین آثار حافظ پژوهی در عصر جدید است »       امید است معرفی این آثار برای دوستاران شناخت اندیشه و شعر حافظ مفید باشد ....

 
مراحل تحصیل در حوزه
ساعت ۱:٥۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
مراحل تحصیل در حوزه‏هاى علمیه نحوه تدریس در حوزه با گذشت زمان تغییر کرده است. تا نمیه دوم قرن چهاردهم هجرى دانش‏آموز وارد مکتب‏خانه مى‏شد. و پس از آشنایى با حروف به فراگرفتن قرآن کریم مى‏پرداخت و پس از آشنایى مختصرى با مقدمات صرف و نحو و غیره به حوزه داخل مى‏گردید. ولى بعد از افتتاح مدارس جدید و انقراض مکتب‏خانه‏ها دانش‏آموزان پس از تکمیل دوره اول یا دوم متوسطه به حوزه ملحق مى‏گردند. تاکنون چنین مرسوم و رایج بوده است که هر طلبه‏اى با ورود به حوزه علمیه در دوران تحصیل خود، مراحل مشخصى از سطوح علمى را پشت‏سر مى‏گذاشت. ابتدا، این مراحل را به طور اجمال مد نظر قرار مى‏دهیم، تا زمینه بحث از موضوع اصلى فراهم آید: 1) دروس مقدماتى; 2) سطح; 3) خارج; 4) دروس تخصصى; 5) دروس جنبى. 1) دروس مقدماتى: شامل صرف و نحو زبان عربى، معانى و بیان و منطق است که هدف اصلى از این درس‏ها، تسلط طلاب به «زبان قرآن‏» مى‏باشد و این مرحله در حکم کلید فهم معارف اسلام است; چرا که احادیث و سنت پیامبر اکرم و ائمه اطهار - صلوات الله علیهم - به همین زبان است. (1) این دوره بین سه تا چهار سال به طول مى‏انجامد. 2) دروس سطح: شامل علم اصول و فقه است. در اصول معمولا کتاب‏هاى معالم، اصول الفقه، رسائل و کفایه و در فقه کتاب‏هاى مختصر النافع، لمعه و مکاسب مورد توجه قرار گرفته است. البته در بعضى از حوزه‏ها کتاب‏هاى دیگرى نیز براى تدریس استفاده مى‏شود. هدف عمده در این مرحله، آشنایى طلبه با فقه و اصول و متون مربوط به آنهاست که با مطالعه متون فقهى و اصولى علماى پیشین، اولا: از نظرها و ابتکارهاى آنان و شیوه استدالال فقهى و اصولى و مبانى ایشان اطلاع مى‏یابد، ثانیا: خود را براى استنباط از احادیث و آیات در درس خارج آماده مى‏کند. این دوره معمولا 5 تا 7 سال طول مى‏کشد. 3) درس خارج فقه و اصول: در این مرحله، استاد و شاگرد مقید به متن خاصى نیستند، اما براى منظم شدن سیر بحث، یک متن فقهى مثل شرایع، تحریر الوسیله، عروة الوثقى یا یک متن اصولى مثل کفایة الاصول را انتخاب مى‏کنند و بر اساس آن، بحث را ادامه مى‏دهند. در این درس‏ها استاد با بررسى دلایل و شواهد هر مطلب، نظر نهایى خود را ارائه مى‏کند و شاگردان در پذیرش یا رد نظر استاد، مختار هستند. هدف اصلى در این مرحله، تمرین و پرورش قوه استنباط و اجتهاد طلاب است، تا آنان در علم فقه، صاحب نظر شوند و بتوانند هر مسئله جدید فقهى را با توجه به منابع چهارگانه احکام: کتاب، سنت، علق و اجماع حل کنند و به اصطلاح، رد فروع بر اصول کنند. در این دوره دروس فقه و اصول در حد عالى تدریس مى‏گردد و استاد هنگام تدریس بدون استفاده از کتاب و با بهره‏گیرى از حافظه به تدریس مشغول مى‏گردد که به درس خارج شهرت یافته است. شاگرد در این مرحله دروس سطح و عالى خود را تکمیلا دنبال مى‏کند و بسته به طرز تفکر خود قسمت‏هاى خارج فلسفه و عرفان و دیگر دروس را بحث و تحقیق و بعضى اوقات تالیف و تدریس مى‏نماید. و شاگردان ممتاز تقریرات استاد را با مراجعه به منابع و تحقیق کافى به رشته تحریر در آورده و تایید استاد را از نوشته‏هاى خود به دست مى‏آورند. و دوره خارج معمولا بین هشت تا ده سال بر مبناى استعداد شاگرد و تبحر استاد طولانى خواهد بود و جلسات تدریس بین یک تا دو ساعت ادامه دارد. و بعضى از شاگردان در حلقات درس اساتید مختلف حاضر مى‏گردند. و هم در این مرحله است که طلاب با استعداد و فاضل حوزه‏ها به درجه اجتهاد که آخرین مراحل تکامل علوم حوزوى است دست‏یافته و از اساتید خود اجازه آن را دریافت مى‏نمایند. و بعضى از این اجازات خود از آثار ارزشمند علمى و ادبى است که اساتید حوزه‏ها براى شاگردان ممتاز خود نوشته و از قرون گذشته تا کنون به یادگار مانده است. در این مرحله جهت تدریس، کتاب خاصى نیست استاد بر حسب قدرت استنباط و احاطه وى به علوم پس از رنج بسیار مطالب درس خود را از کتابهاى گوناگون استخراج نموده و لب مطالب را گرد آورى نموده و براى شاگردان به تدریس مى‏پردازند هنگام بحث‏شاگردان فاضل و هوشمند از دیگران و سایرین تمیز داده مى‏شوند و قدرت استنباط و ملکه او ظاهر مى‏گردد. طلاب دینى معمولا بیش از یک دوره به درس خارج حاضر مى‏گردند و بر حسب کوشش و هوشمندى شاگرد بعضا به مقام شامخ اجتهاد نائل مى‏گردند. 4) دروس تخصصى: هدف از این دروس - که تحت عنوان رشته‏هاى تفسیر، کلام، تبلیغ و ... شروع شده است - پرورش متخصص، در رشته‏هاى خاص مورد نیاز حوزه و جامعه است. این کار پرارزش باعث مى‏شود که شخص علاوه بر اجتهاد در فقه و اصول، در یکى از رشته‏هاى علوم اسلامى متبحر شود، تا بتواند منشا خدمات مفیدى در حوزه و جامعه شود; نه این که بعد از صرف مدت زمان طولانى براى تحصیل، به نتیجه مطلوبى نرسد، چنانکه شهید مطهرى(ره) مى‏گوید: «وقتى که ما از قم به تهران رفتیم، احساس کردیم که مردم به چیزهایى نیاز دارند که ما نمى‏دانیم و ما مطالبى یادگرفته‏ایم که مورد نیاز مردم نیست.» (2) 5) دروس جنبى یا عمومى: در حوزه علمیه قم و در بعضى شهرستانها، همزمان با دوره مقدمات و سطح، درسهایى تحت عنوان عقاید، تفسیر، اقتصاد، ملل و نحل، علوم قرآن، اخلاق و ... تعلیم داده مى‏شود که در رشد فکرى طلاب و گسترش اطلاعات علمى آنها موثر است. این درس‏ها هر چند لازم است، ولى مرحله مستقلى در درس‏هاى حوزه محسوب نمى‏شود. پى‏نوشتها 1- در این جا از زبان عربى به زبان قرآن تعبیر شد تا جوابى بر این اشکال باشد که چرا علما و طلاب بعد از سال‏ها خواندن دروس عربى نمى‏توانند با میلیون‏ها عرب زبان در جهان اسلام ارتباط برقرار کنند و معارف اسلام را به آنان آموزش دهند؟ پاسخ این است که، وظایف حوزه‏ها فهم معارف قرآن و احادیث است و این کار با آشنایى کامل به مفاهیم، اصطلاحات، الفاظ و معانى و بیان و صرف و نحو زبان عربى مربوط به دوران نزول وحى میسر است و ربطى به زبان عربى معاصر و رشد و تحول آن ندارد. هر چند این نقص در مجموعه نظام حوزه خودنمایى مى‏کند و حوزه‏ها مى‏توانند و در صدد هستند که براى ارتباط و صدور معارف دینى به جهان اسلام، مسلح به زبان عربى روز شوند، تا این قبیل نارسایى‏ها جبران شود. 2- روزنامه جمهورى اسلامى، ش 3645، ص 12 و ش 3567، ص 12. شیوه‏هاى تحصیل و تدریس در حوزه‏هاى علمیه صفحه 27 محمد على رضایى محل تحصیل و تدریس در حوزه‏هاى علمیه مساجد از صدر اسلام فضاى تدریس و مراکز درس و بحث‏شناخته شدند. قرائت قرآن کریم و تفسیر و آموزش اصول و فروع دین از جمله موضوعاتى بودند که در مساجد تدریس مى‏شدند و حلقات علمى را به خود اختصاص مى‏دادند و اى بسا در مسجدى دو یا چند حلقه درس در یک زمان تشکیل مى‏گردید. همچنین باید مکتب خانه‏ها، کتابفروشى‏ها، خانه‏هاى دانشمندان دینى و حجره‏ها را در ردیف مکانهایى قرار داد که در آنها به آموزش پرداخته مى‏شد. مکتب خانه‏ها جایى بود که بیشتر کودکان در آن براى آموزش خط و حساب و ادبیات و عربى و قرآن کریم حاضر مى‏شدند و در حقیقت علوم ابتدایى و خواندن و نوشتن در آن معمول بود. این روند تا ایجاد مدارس به گونه نو در ایران رواج داشت. از آنجایى که کتابفروشان خود ادیبانى با فرهنگ بودند و در پناه این پیشه که خواندن و آگاهى را بر ایشان ارزانى مى‏داشت، به دنبال کامجویى معنوى مى‏رفتند و دانشوران و ادیبان را به سوى کانون خود مى‏کشاندند، سوداگرانى سود آفرین محسوب نمى‏شدند، بلکه بیشتر به دانشهاى خود مى‏افزودند و دیگران را بهره‏مند مى‏ساختند. خانه‏هاى دانشمندان یکى دیگر از مکانهایى است که به قدمت تاریخ اسلامى براى تعلیم و تربیت دانشجویان تعیین شده بود. خانه پیامبر خدا و بعضى از اصحاب از نخستین مراکز آموزش علوم اسلامى به شمار مى‏روند. همچنین حجره‏ها و مغازه‏هایى که علماى دینى در شهرهاى دور و نزدیک جهان اسلام براى اداره امو مسلمانان و رسیدگى به مسایل حقوقى و قضایى آنان بر پا داشته بودند، از دیگر مکانهاى تدریس معارف قرآنى شناخته مى‏شوند. چرا که آنان به عنوان فرزانگان شهر که داراى وجهه مردمى نیز مى‏باشند، مورد رجوع ارباب فضل و دانشجویان بوده‏اند. در شهرهایى که اماکن متبرکه و مقدسى وجود دارد، به حساب معمول مرکز تجمع طلاب علوم دینى و یکى از مکانهاى تدریس شناخته مى‏شود. لذا امامزاده‏ها، مقبره‏هاى علماى دینى و اولیاى خدا از مکانهاى تدریس محسوب مى‏گردند. مرحله بعد برپایى مدرسه‏هاست که مکانى ویژه تحصیل و تدریس شناخته شده است. در انگیزه ایجاد مدارس سخنان بسیارى گفته شده، که به دو عامل عمده اشاره مى‏شود: یکى از علل عمده انگیزه پیدایش مدارس عملیه که به حسب معمول در کنار مراقد بزرگان یا مساجد دایر مى‏گردید، این است که با افزایش دانش پژوهان و فزونى حلقه‏هاى درس تزاحمى بین آموزش و پرستش ایجاد مى‏شد که با مکان یابى جدیدى به عنوان مدرسه این مزاحمت از میان مى‏رفت و با ایجاد خوابگاه‏ها در کنار مدرس‏ها، بر رفاه دانش پژوهان افزوده مى‏گشت. دکتر احمد شبلى، استاد تاریخ و تمدن اسلامى در دانشگاه قاهره دلیل دیگرى بر ایجاد مدرسه‏هاى علمیه بیان مى‏دارد. وى عقیده دارد برپایى مدارس که نخست به دست «خواجه نظام الملک‏» (م 485 ق.) رخ داده است، مقابله با گسترش و پیشرفت‏شیعه در زمان خاندان بویه و فاطمیان در عراق و سوریه و مصر بوده است. وى مى‏گوید: «فتح بغداد به ست‏سلجوقیان (25 محرم 447 ق.) سر فصلى بود در پیکار با تشیع آنجا. عقاید شیعه که به دست دودمان بویه آبیارى شده بود دیرى در بغداد نپایید. روشى که سلجوقیان در جایگزینى شیوه تفکر سنى، به جاى مسلک خاص شیعه، پى گرفتند یک تبلیغ متقابل بود. پس براى آموزش مواد دینى مى‏بایست مدرسه‏ها و دانشسراها ساخته و پرداخته مى‏شدند. بزودى پس از روى کار آمدن این دودمان، نظام الملک (م 485 ه) وزیر «آلب ارسلان‏» و «ملکشاه‏» به این تصور جامه عمل پوشاند. نظام الملک مدرسه‏هایى شکوهمند پى‏افکند که در بغداد، نیشابور و بسیارى شهرهاى دیگر پس از او به نام این وزیر (نظامیه) خوانده شد. بنیاد مدرسه‏ها بدین منظور هرگز پس از آن درنگ نپذیرفته است، ولى از میان همه دنباله‏روان نظام الملک در این زمینه هیچ کدام از نورالدین زنگى - نخستین پایه گذار مدرسه‏ها در دمشق - برجسته‏تر نبودند.» (1) دکتر مصطفى جواد استاد ژرف‏نگر دانشگاه بغداد نقدى بر کتاب دکتر شبلى دارند که در مجله «الاستاذ» به چاپ رسیده است. این پژوهشگر شیعى در مورد سخن فوق گوید: « ... هر چند این گفته از سخنان برخى از تاریخ نگاران شافعى است، ولى مهر بطلان بر آن خورده است. زیرا پیش از نظام الملک مدرسه‏هایى چند در شهرهاى ایران شناخته و دانسته شده بودند. تاج الدین سبکى شافعى در زندگینامه نظام‏الملک مى‏نویسد: «و استادم ذهبى پنداشته است که نظام الملک نخستین سازنده این مدرسه‏ها بود، ولى این چنین نیست، زیرا مدرسه بیهقى نیشابور پیش از زاده شدن نظام الملک برپا بوده است. و نیز مدرسه سعدیه نیشابور را امیر نصر پسر سبکتکین، برادر سلطان محمود غزنوى، بنیاد نهاد که در آن هنگام فرماندار نیشابور بود. مدرسه سوم در نیشابور را ابوسعیداسماعیل بن على بن مثناى استرآبادى، واعظ صوفى و استاد سخنور برپا ساخت و مدرسه چهارم نیز در نیشابور ساخته شد براى استاد ابو اسحاق اسفرایینى. «حاکم‏» در شرح حال این استاد مى‏نویسد: پیشتر مانند این مدرسه، یعنى مدرسه استاد استرآبادى، در نیشابور ساخته نشده بود. این گفته بروشنى مى‏رساند که پیش از نظام الملک (نظامیه) مدرسه دیگرى ساخته شده بود و من به این اندیشه رسیدم و این گمان بر من چیره آمد که نظام الملک نخستین کسى است که براى نخستین بار براى دانشجویان کمک هزینه‏هاى تحصیلى (شهریه دانشجویى) تعیین کرد، ولى برایم روشن نشد که مدرسه‏هاى پیش از نظامیه براى دانشجویان کمک هزینه تحصیلى داشتند یا نه؟ آنچه آشکارتر مى‏نماید این است که نداشتند.» (2) راستش این است که «ذهبى‏» نخستین گوینده این سخن بوده است، زیرا پیش از او «ابن خلکان‏» در وفیات الاعیان خود به هنگام نگارش زندگینامه نظام الملک همین گفته را آورده است: «و او (نظام الملک) نخستین کسى بود که مدرسه‏ها را ساخت و آن گاه مردم از او پیروى کردند. ساختن مدرسه بغداد را در سال 457 ق. آغاز کرد...» (3) از مدرسه‏هایى که ساختن آن پیش از نظامیه بود مدرسه «ابن حبان بستى‏» بود که در بست (شهرى میان سیستان، غزنه و هرات) ساخته شد. ابن حبان همان حدیث‏دان و فقیه نامبردار ابوحاتم محمد بن حبان تمیمى متوفى به سال 354 ق . است. یاقوت حموى مى‏نویسد: «ابو حاتم حبان کتابهاى خود را در راه خدا قرار داد و آنها را وقف کرد و در سرایى ویژه گرد آورد، پس انگیزه نابودى آن همانا گذشت زمان و ناتوانى پادشاه و چیره شدن تباهى بر مردم آن شهرها بود.» آن گاه یکى از زنان حدیث دان به نقل از یک حدیث دان بازگو کرده است که: «از حافظ ابو عبدالله حاکم شنیدم که مى‏گفت: خانه ابو حاتم حبان امروز مدرسه شاگردان او و جایگاه بیگانگان و ناآشنایانى است که از فقیهان و اهل حدیث در آنجا اقامت دارند و آن را درآمدهایى است که شهریه دانشجویى و هزینه تحصیلى دانشجویان از آن پرداخت مى‏شود. در این کتابخانه ابوحاتم به دست وصى او سپرده شده است. وصى او مى‏تواند به هر کس مى‏خواهد نگارش از روى کتابهاى فقهى را، بى‏آنکه آن کتاب از کتابخانه بیرون رود، ارزانى دارد.» (4) اینکه مى‏گوید: «مدرسه‏اى براى شاگردان و یارانش و درآمدهایى که شهریه دانشجویان از آن پرداخت مى‏شود» نشانى است بر بودن ویژگى بزرگى در مدرسه‏هاى نظامیه که گویندگان، صفت نخستین بودن آن را ادعا کرده‏اند.» (5) نویسنده کتاب «عمده الطالب فى انساب آل ابى طالب‏»، مى‏نویسد: «دانشجویان در خانه‏اى که شریف رضى 359 - 406 ق. براى آنان گرفت و آن را دانشسرا (دارالعلم نامید، با او سکونت داشتند و شریف همگى نیازمندى‏هایشان را آماده ساخت.» فشرده خبر این است که: «خداوند به شریف رضى پسرى داد، یکى از وزیران براى او طبقى فرستاد با هزار دینار بر آن. شریف رضى آن را پس فرستاد و گفت وزیر مى‏دانسته است که من از کسى چیزى نمى‏پذیرم. وزیر دوباره آن طبق را براى شریف رضى فرستاد و به پیک گفت: به شریف بگو این طبق زر براى ماما (قابله) فرستاده‏ایم. شریف براى بار دوم آن را پس فرستاد و گفت: وزیر مى‏دانسته است که زنان ما را زنى بیگانه نمى‏زایاند. براى سومین بار، وزیر سینى زر پس فرستاد و به پیک خود گفت: به شریف بگو این زر میان دانشجویانش پخش کند. شریف رو به شاگردان کرد و گفت: اى دانشجویان! بنگرید! این سینى با دینارهایش، چه کسى مى‏خواهد از این دینارها بردارد؟ آن گاه دانشجویى از آن میان برخاست، تکه‏اى از یک دینار برید و آن را پیش خود نگاه داشت و مانده را در سینى نهاد. رضى درباره این کار از او پرسید. دانشجو پاسخ گفت: شبى به روغن چراغ نیاز داشتم ولى انباردار نبود و من آن را از فلان خواربار فروش وام گرفتم. از این‏رو این تکه دینار را گرفتم تا به جاى روغن چراغ به آن مرد دهم. همین که رضى این سخن شنید همان‏جا دستور داد تا به شماره دانشجویان کلیدهاى انبار ساخته شود و به آنان واگذار گردد تا هر دانشجویى آنچه نیاز دارد با کلید خود از انبار بردارد. و چشم به راه انباردار نماند. شریف آن گاه آن سینى دینارهاى زر را به همان صورت براى وزیر برگرداند.» (6) با توجه به تحقیقات به عمل آمده قبل از مدارس نظامیه در جهان اسلام مدارسى وجود داشته است که مکان ویژه تدریس محسوب مى‏شده و هزینه‏اى براى رفع نیازمندیهایشان مشخص گردیده بود. حوزه علمیه دار العلم شریف رضى (گردآورنده نهج البلاغه) یکى از آن مدارسى است که پیش از نظامیه تاسیس گردیده است. محل تشکیل حلقه‏هاى درس: محل تشکیل حلقه‏هاى درس در حوزه‏هاى شیعى در ایران و عراق و سایر مراکز شیعه‏نشین در مدارس دینى، حجره استاد، یا خانه استاد و یا مکانى که به نام مدرس معروف است، مى‏باشد. در اعتاب مقدسه عراق که قبلا بزرگترین حوزه‏هاى شیعى را در برداشت برحسب فصل گرما در بالاى بام یا زیر زمین مدرسه که به آن «سرداب‏» مى‏گفتند، حلقه‏هاى علمى برگزار مى‏شد. در شهرهایى که پیدایش حوزه بیشتر به خاطر وجود پر برکت اهل بیت و مراقد مطهر آن بزرگواران بوده است، حجرات و ایوان صحن‏هاى حرم مطهر ائمه از مهمترین مراکز تشکیل کلاسهاى درس به شمار مى‏رفته است. که این سنت‏حسنه همچنان نیز ادامه دارد، چنانچه بسیارى از درسهاى حوزوى در حوزه علمیه قم در حجرات صحن حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله علیها برگزار مى‏شود. در حوزه با عظمت قم که در حال حاضر از بزرگترین مراکز تحصیل علوم اسلامى به شمار مى‏رود درسهاى مقدمات و به طور کلى دروسى که تحت برنامه مرکز مدیریت در شش سال اول تحصیل طلبه برگزار مى‏شود در مدارسى که در همین جهت فعالیت دارند، برگزار مى‏شود. دروس سطح و دروس خارج و درسهاى مختلف جانبى دیگرى که شاگردان خود به نسبت به علاقه و نیاز خود آن را انتخاب مى‏کنند معمولا با توافق بین استاد و متعلمین در محلى خاص برگزار مى‏شود. گرچه در سالهاى اخیر بسیارى از حجرات مدرسه مبارکه فیضیه و دارالشفاء به همین امر اختصاص داده شده‏اند، اما هنوز هم بسیارى از دروس حوزوى در مساجد، حسینیه‏ها، تکایا و یا مکانهاى مقدس دیگر برگزار مى‏شود. از جمله دروسى که در حال حاضر جز در مساجد و مکانهاى بزرگ دیگر امکان برقرارى آن نیست، دروس خارج مراجع معظم تقلید است، چنانچه درسهاى خارج مراجع و بزرگان حوزه علمیه قم، در صبح و عصر در شبستانهاى مسجد اعظم برگزار مى‏گردد که گاهى تعداد متعلمین بعضى از این حلقه‏هاى علمى نزدیک به هزار نفر مى‏رسد. در سالهاى اخیر مدرسه بزرگى توسط مرحوم حضرت آیه الله العظمى گلپایگانى، ساخته شد که طرح بناى آن به شکل کلاسهاى متعدد است که صرفا جهت برگزارى درسهاى حوزوى است. این خدمت بزرگ با توجه به گسترش حوزه علمیه قم، گام مهمى را در جهت تامین فضاى آموزشى آن برداشته است. پى‏نوشتها 1- گفتار «شیخ الطباخ‏» در مجله الجامعة الاسلامیه، سال 17، شماره 224، ص 40، به نقل از تاریخ آموزش در اسلام، احمد شبلى، ترجمه محمد حسین ساکت، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ص 100 -101. 2- طبقات الشافعیه الکبرى، ج 3، ص 137. 3- وفیات الاعیان، ج 1، چاپ ایران. 4- معجم البلدان، زیر نام «بست‏». 5- تاریخ آموزش در اسلام، ص 338 - 340. 6- عمده الطالب، جمال الدین احمد بن على، ص 209 - 210. حوزه‏هاى علمیه شیعه در گستره جهان صفحه 127 سید علیرضا سید کبارى

 
مدیوم
ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
مدیتیشن دوقلب   ( ) مقدمات انجام مدیتیشن دوقلب انجام هر عملی نیاز به فراهم کردن مقدماتی دارد . خصوصا اگر آن عمل یک تجربه روحانی باشد. مدیتیشن یک هوشیاری است . هوشیاری ای که همچون لعابی زرین میتواند همه فعالیت های روزمره ما را زینت دهد . مدیتیشن مارا آگاه میکند و باعث میشود که همه آنچه پیرامون ماست به گونه ای دیگر شود. هنگامی که آن را فراگیریم میبینیم که به راحتی جایگاه خود را در جای جای زندگی مان پیدا کرده و جزئی از زندگی ما میشود . مدیتیشن روشنایی طلائی رنگی است که در ابتدا برای مواقعی خاص (دقایقی که به مدیتیشن میپردازیم ) و سپس در تمام طول زندگی تلائلو میکند . مدیتیشن نوری است که ابتدا برای لحظه ای درک میشود و سپس همه زندگی ما را غرق خود میکند. به منظور درک هرچه بیشتر این نور آگاهی و درک لذت آن , مقدماتی را باید فراهم نمود . جالب آن است که پس از مدتی مهیا کردن این مقدمات خود بدل به مراقبه ای زیبا میگردد . این مقدمات عبارت از آماده کردن مکان مراقبه , لباس مراقبه , ساعتی از روز که بدین امر مشخص میشود و نحوه نشستن و استقرار یافتن در این حالت . انجام برنامه نیازمند مکان خاصی نمیباشد منتهی برای شروع بهتر است اتاقی تمیز با تهویه مناسب فراهم شود . نور حتی الامکان کم باشد چرا که اتاق زیاده از حد روشن باشد قادر به گذشتن از پلک های بسته و تاثیر گذاری بر قشر مغز میباشد . در نتیجه عمق خلسه مراقبه کننده زیاد نمیشود. توصیه میشود به دور از تلفن یا هرگونه صدای ناگهانی قرار گیریم . هرگونه صدای ناگهانی نظیر زنگ تلفن , زنگ منزل یا داد و فریاد ممکن است آرامش فرد را برهم بزند . سر و صدای مبهم مانند صدای ترافیک و همهمه آدم ها ایرادی ندارد , فراهم نمودن شرایطی به دور از همهمه جمعیت یا حرکت ماشین ها در شهرهای بزرگ عملا میسر نمیباشد . چنین همهمه مبهمی حتی اثر مثبت هم میتواند داشته باشد زیرا سر و صدای ناگهانی ناخواسته ( مانند بهم خوردن پنجره و ... ) را در خود حل میکند . نوع پوشش زیاد مهم نیست . لباس حتی الامکان نخی باشد . مدیتیشن دریافت سیل انرژی است و لباس های چرمی و پلاستیکی به عنوان عایق انرژی مانع دریافت کامل انرژی میباشند . لباس نخی سفید و تمیز کمترین تاثیر را بر روی عبور انرژی گذاشته در نتیجه بر پوشش های دیگر افضل است. اما به هیچ وجه اجباری نیست . در حالت مراقبه بدن باید راحت ترین فرم خود را داشته باشد . لباس های تنگ یا کمربندهای چرمی میتواند مانع رسیدن به این فرم ایده آل شود. در این حالت سعی کنید فلزات ( عینک , ساعت , انگشتر و ... )) را از خود دور کنید. شما بدون رعایت هیچکدام از این توصیه ها نیز میتوانید به مراقبه بپردازید ولی شرایط بالا روند کار را تسهیل میکند . تجربه نشان داده است که هرگاه مراقبه کننده قبل از پرداختن به مراقبه دوش گرفته باشد نتیجه بسیار لذت بخش تر میگردد. پرداختن به مدیتیشن در هر ساعتی از روز میسر است . زمان انجام آن بسته به زمان استراحت و وقت آزاد شما دارد. اما به هنگام صبح زود یا عصر ممکن است بهتر باشد . کل برنامه 15- 20 دقیقه بیشتر وقت نمیگیرد . در این مدت نیز به مرور میتواند کمتر شود . بسیاری از استادان روحانی این فرایند باز شدن دریچه هستی و سرازیر شدن انرژی کیهانی را د لحظه ای انجام میدهند. اگر در آثار عرفا و شاعران دقت کرده باشید بسیاری از آنها تنها در یک دم , حالت سرور و وجد را تجربه کرده اند و یک عمر شرح آن لحظه را به انحاء مختلف بیان کرده اند. چسباندن نوک زبان به سقف دهان در بدن چاگراهای اصلی قرار دارند که در پشت و جلوی بدن ادامه دارند , این چاکراها بر روی کانالی از انرژی که در دو سطح جلویی و پشتی ادامه دارد قرار گرفته است , هنگامی که فرد در سطح آگاهی بالیی نیست , سطح انرژی نسبتا کم بوده و انرژی در این کانال به صورت پیوسته ادامه ندارد . چنانچه انرژی در کانال ها جریان نداشته باشد , هاله درونی و اندازه چاکراها کوچک میباشند . روش های گوناگونی وجود دارد که میتوان به صورت موقت انرژی را دوباره در کانال ها به میزان زیادی جریان داد. از جمله تکنیک هایی که میتوانند بر روی جریان انرژی کانال های جلویی و پشتی بدن تاثیر گذارند تنفس های شکمی یا پرانایی , چسباندن نوک زبان به سقف دقان و تکرار مانتراها را میتوان نام برد . یکی از موثرترین این تکنیک ها که به سادگی قابل دستیابی میباشد اتصال زبان به کام میباشد. هر کسی میتواند به آسانی و به طور موقت سطح انرژی خود را فقط با بالا بردن نوک زبان و چسباندن آن به کام دهان افزایش دهد . این کار , ارتباط بین کانال های انرژی پشتی و جلویی بهتر و و در نتیجه گردش انرژی بهتر و بیشتر میگردد . در این حالت اندازه هاله درونی هم افزایش مییابدهمانند زمانی که کلید لامپ باز باشد الکتریسیته جریان می یابد و لامپ روشن میشود . بدین ترتیب هاله درونی پرنور و بزرگ خواهد شد. چسباندن زبان به سقف دهان به شفاگر این امکان را میدهد که انرژی بیشتری را در دسترس داشته باشد و فرایند شفا بخشیدن را نیز موثرتر میکند . از این تکنیک در انجام مدیتیشن دوقلب نیز میتوان استفاده نمود. مراحل مدیتیشن دوقلب 1- تمیز کردن کالبد انرژی به کمک تمرینات فیزیکی : انجام مدیتیشن موجب افزایش انرژی در بدن میگردد . چنانچه قبل از افزایش این انرژی بدن را از انرژی های راکد و کثیف پاک نکنیم , موجب تجمع انرژی کثیف در بدن میگردد . این عدم تعادل میتواند سرآغاز بیماری یا ناراحتی باشد . از مقدمات بسیار مهم مدیتیشن مهیا کردن شرایط فیزیکی بدن است . بدن ما توده ای از انرژی است . هرگونه ارتباطی با دنیای بیرون , به نوعی توده انرژی بیگانه ای را به آن وارد میکند . بیشتر این انرژی های تازه رسیده انرژی های مطلوب نبوده و باعث انباشتگی کانال های انرژی میگردند . انجام مدیتیشن یعنی گذر کردن خیل عظیمی از انرژی , بدیهی است این خیل عظیم انرژی نیاز به گذرگاهی تمیز و راهی باز دارد تا بتواند به خوبی جریان یافته و مثمر ثمر واقع شود . هنگامی که سیگار میکشیم , میترسیم , حسادت میکنیم و ... مسیر جریان این انرژی را در بدن خود تنگ و حتی مسدود میکنیم . لذا انجام مدیتیشن میتواند خطرناک هم باشد و به انباشتگی شدید انرژی در بدن منجر شود . به منظور جلوگیری از چنین خطری و بالاتر رفتن نتیجه کار تمرینات ورزشی خاصی توصیه میشود که بسیار ساده بوده و در هر مکانی قابل انجام هستند. هدف اصلی تمرینات پاکسازی کانال های انرژی است . تمرینات باعث به دور ریختن انرژی چاکراها و کانال های بدن میگردد و در نتیجه بدن به خوبی میتواند مجددا دریافت انرژی داشته باشد. تمرینات فیزیکی نقشی بیش از این ندارند . هیچگاه ورزش کردن به ما انرژی نمیدهد . دلیل آنگه ما با ورزش کردن احساس سرحالی و قدرت میکنیم آن است که منابع پرانا همیشه در دسترس ما هستند منتهی ما به خاطر تنش ها و عادات فکریمان , بدن را اکنده از انرژی راکد کرده ایم در نتیجه نمیتوانیم به خوبی از منابع انرژی مثل خورشید , زمین و هوا استفاده کنیم . با انجام چند تمرین فیزیکی یا ورزش کردن این کانالها تکانده میشود . سطح انرژی بدن نسبت به محیط پایین تر رفته و بدن قادر به دریافت انرژی تازه میگردد . لذا فرد پس از ورزش کردن احساس سرخوشی و نیرو گرفتن میکند . خداوند مهربان همه چیز را در دستر همه کس رار داده است . این ما هستیم که با رفتار و پندارمان آن ها را از خود دریغ میکنیم. 2- یاری خواستن از انرزی آسمانی: اگر میخواهید از صندلی استفاده کنید باید پشت خود را کاملا به پشتی صندلی تکیه داد و کف پاها را به زمین گذارید . حالت دیگر نشستن به صورت چهار زانو است حالت نشستن نیمه لوتوس وضعیت مناسبی است . برای نشستن بر روی زمین اگر بدن کمی بالاتر از پاها قرارگیرد بهتر است . میتوانید برای خود دعا کرده و خواهان برکات الهی برای خود گردید . نمونه ای دعا در زیر آورده شده است . چشمانتان را ببندید و دعای زیر را با تمام وجود تکرار کنید . نوک زبان را به سقف دهان بچسبانید . (((تقدیم به خداوند متعال . خداوندا به خاطر برکات الهی از تو سپاسگزارم و به خاطر هدایت , یاری , حمایت و شناختی که به من عطا نموده ای سپاسگرارم و به تو ایمان دارم.))) (((تقدیم به معلمان روحانی ام , به فرشتگان مقدس , یاری رسانندگان روحی , همه معصومین و به همه بزرگان , از شما نیز به خاطر برکاتتان سپاسگزارم و به خاطر هدایت , یاری , حمایت و بصیرتی که به من عطا نموده اید سپاسگزارم و به شما ایمان دارم))) یاری خواستن از قدرت پروردگار یا راهنمایان بسیار مهم است . هر رهرو واقعی ای معمولا راهنما یا راهنمایان ممعنوی ای دارد که ممکن است خود او نیز از وجود آنها مطلع نباشد . به هر حال دعا برای هدایت , یاری و حمایت رهروان بسیار ضروری است . بدون دعا کردن و طلب کمک و سپاسگزاری از فرشتگان مقدس و راهنمایان روحی و معلمان روحی و کسانی که به طریقی در رساندن این علم به ما کمک کرده اند پرداختن به هرگونه مدیتیشن پیشرفته ای میتواند خطر آفرین باشد. 3- فعال کردن چاکرای قلب با دعا برای تمامی زمین به همراه عشق و مهربانی: برای چند ثانیه با انگشتانتان روی چاکرای جلویی قلب فشار آورید . با این کار تمرکز روی چاکرای جلویی قلب آسانتر میگردد . برای افزایش تمرکز بهتر است لحظاتی دستانتان بر روی چاکرای قلب باقی بماند . برای همه زمین با عشق و مهربانی دعا کنید . به هنگام دعا کردن میتوانید کره زمین را در مقیاسی بسیار کوچک در جلویتان تصور کنید . طلب خیر کردن برای زمین نباید فقط در حد کلام باشد , بلکه باید از اعماق وجودتان زمین را دعا کنید . سریع ترین راه سعادت طلب عشق و مهربانی کردن برای تمام چیزها و موجودات و انسان هایی است که بر روی کره زمین هستند . برای این کار میتوانید از دعای زیر بهره جویید: ((( تقدیم به خداوند متعاد , پروردگارا مرا وسیله ای برای صلح و امنیت خود قرار ده ))) صلح و امنیت خداوند را احساس نموده و خواستار رحمت و بخشش برای تمام زمین گردید . ((هرجا نفرت است مهر و عشق تو از طریق من جاری گردد ))) عشق الهی را با نور احساس کنید , اجازه دهید به کانالی برای عشق الهی مبدل شوید و زمین را با عشق دعا کنید. (((هرجا آسیب و سختی است , بخشش ارزانی کن ))) آشتی و محبت الهی را احساس کرده و زمین را با آشتی , درک هماهنگی و امنیت دعا کنید . (((هرجا ناامیدی است , امید و هرجا تردید است ایمان را ارزانی کن ))) امید و ایمان به خداوند را احساس نمایید و برای زمین با امیدواری و ایمان دعا کنید و امید و ایمان به خداوند مردمانی که دچار سختی و گرفتاری زندگی شده اند را دعا کنید. (((هرجا تاریکی است نور و هرجا که اندوه است شادی ارزانی کن))) بگذارید که به مجرایی برای نور و شادی الهی مبدل گردید . زمین را با نور و شادی الهی دعا کنید . مردمانی که دچار اندوه و رنج شده اند را با نور و شادی الهی دعا کنید. به هنگام دعا کردن مفهوم و خوساته هر عبارت دعا را با اعماق وجود خود حس کرده و خواستار تحقق یافتن آن گرید. از قدرت تجسم نیز میتوانید سود جویید , هنگامی که با عشق و مهربانی برای زمین دعا میکنید تصور کنید که هاله پیرامون زمین درخشان تر و طلاعی میگردد . این دعا میتواند برای ملت یا گروه خاصی نیز فرستاده شود. به هنگام انجام مدیتیشن اصلی هیچگاه مستقیما برای اطفال بچه ها و اشخاص دعا نکنید ,انرژی پدید امده از مدیتیشن آنقدر زیاد است که ممکن است آن ها را از پای بیندازد بهتر است در انجام مدیتیشن دوقلب نیز زیاده روی نگردد . حتی برخی ممکن است در اطراف ناحیه قلب دچار انباشتگی و سنگینی گردند . این به خاطر آن است که کالبد انرژی به اندازه کافی تمیز نگردیده است .یک انرژی درمان با پاکسازی چاکرای قلب به سادگی میتواند انباشتگی حاصله را برطرف کندو. استفاده از دذعاهای پیشنهادی الزامی نیست میتوانیدد از هر دعا یا خواسته قلبی خود نیز استفاده کنید . شاید تاثیر یک دعای شخصی کودکانه که با خلوص نیت از اعماق وجود برمیخیزد بسیار بیشتر از دعاهای معمول باشد . سعی کنید عشق و مهربانی خود را بدون قید و شرط به دیگران نثار کنید . به دنبال نتیجه نباشید. به هنگام دعا کردن یکسان ببخشید . نه تنها دوستان بلکه دشمنان و کسانی را که نمیشناسید را نیز دعا کنید . اگر خوب بنگرید کسانی که ظاهرا دشمن شما هستند شاید بیشتر از بقیه در حق شما لطف کرده اند و به دلیل ایثار بسیار زیاد آن هاست که فکر میکنید آن ها دشمن شما هستند. 4- فعال کردن چاکرای تاج با دعای خیر برای زمین به همراه عشق و مهربانی: چند ثانیه ناحیه تاج را با انگشتانتان فشار دهید تا تمرکز بر روی چاکرای تاج بهتر انجام شود. هنگامی که چاکرای تاج به اندازه کافی باز شد برخی حس میکنند که چیزی در بالای سرشان شکوفه زده است . همچنین برخی فشار قابل محسوسی را در فرق سر احساس میکنند. با انجام این تمرین چاکرای تاج موقتا باز میشود . این باز شدن موقتی باعث میشود تا از این پس با کوچکترین تحریکی چاکرای تاج فعال گردد. پس از مدتی چاکرای تاج به صورت همیشگی بازمانده و این حالت عادی میشود. بر روی چاکرای تاج تمرکز کنید . دعایی که میتوانید در این مرحله استفاده کنید چنین است: ((( ای مرکز قلب الهی , بگذار تمام زمین از عشق و مهربانی سرشار گردد ))) عشق و مهربانی را احساس کنید , اجازه دهید که به کانالی برای عشق و مهربانی الهی بدل شوید و تمامی زمین را در این احساس شریک کنید. ((( بگذار که تمامی زمین از شادی و خوشی سرشار گردد ))) شادی و خوشی را احساس نموده و آن را با زمین قسمت کنید . تصور کنید که مردمان با وجود تمامی مشکلات و مصائب حل نشدنی شان لبخند میزنند , قلوب آن ها آکنده از شادی و خوشی است , مشکلاتشان سبک تر و صورتشان نورانی میگردد , عشق , آگاهی و شفقت عاشقانه خود را به آنچه دیگران انجام میدهند یا میگویند بیفزایید چنانکه گویی خود شما چنان کرده یا گفته اید . آنچه میخواهید دیگران انجام دهند یا رفتار کنند را در ذهنتان مرور کنید و انجام دهید. (((ای مرکز قلب الهی , بگذار که تمامی زمین از دانش هماهنگی و امنیت لبریز گردد))) به کانالی برای دانش , هماهنگی و امنیت بدل شوید . تصور کنید که مردمانی که در آستانه جنگ با یکدیگر هستند یا با هم میجنگند با یکدیگر آشتی کرده و در کمال هماهنگی و همراهی زندگی میکنند . اسلحه ها را رها کرده با همدیگر دست داده و یکدیگر را در آغوش میگیرند . تصور کنید که در دستان همه انسان ها گلی زیباست که به یکدیگر میدهند . میتوانید خودتان به جای آنها به همه انسان ها گل دهید . بگذارید احساس لذتبخش این عمل سرتاسر وجودتان را لبریز کند. ((( بگذار که تمامی زمین از نیت و عمل نیک سرشار گردد , انسان ها جز برای خدمت و کمک به دیگران قدمی بر ندارند.))) تصور کنید که مردمان نه تنها اکنده از نیات نیکو شده و از خوبی ها سخن میگویند بلکه حقیقتا هم نیکو عمل میکنند. تصور کنید که نیکی همه جارا فراگرفته است. 5-مدیتیشن و دعای عشق و مهربانی بر روی زمین از طریق توجه همزمان به چاکرای تاج و قلب: پس از اینکه چاکرای تاج فعال گردید , همزمان بر روی چاکرای تاج و قلب تمرکز نمایید . برای دقایقی زمین را از دعای عشق و مهربانی خود لبریز کنید . این عمل باعث یکی شدن دو چاکرای قلب و تاج گردیده و قدرت دعا را افزون میکند . دعای ما عشق اندود شده و از اعماق وودمان برخاسته و نیروی عظیمی تولید میکند. دستانتان را بالا بیاورید . کره زمین را جلویتان تصور کنید , تجسم کنید که نوری طلاعی یا سفید درخشان از چاکرای تاج وارد میشود , به چاکرای قلب میرسد و سپس از دستان و انگشتانتان به کره زمین میریزد . تمام زمین و آنچه در آن است را لبریز از عشق و مهربانی کنید. میتوانید از دعا نیز استفاده کنید : ((( ای مرکز قلب الهی بگذار که تمامی زمین , تمامی انسان ها و تمامی موجودات از عشق و مهربانی سرشار گردند.))) عشق و مهربانی الهی را احساس نموده , آن را با تمامی زمین و تمامی انسان ها و موجودات قسمت کنید . تصور کنید که لطف و رحمت الهی بر تمام موجودات یکسان داده میشود . بخواهید که عشق الهی , لطف الهی و رحمت الهی از طریق نور طلائی رنگ به همه انسان ها ارزانی شود. (((بگذار که تمامی زمین , تمامی انسان ها و موجودات با گرمی , عشق را احساس کنید و آن را بازمین قسمت کنید . ))) شیرینی عشق را احساس کنید و آن را با زمین قسمت کنید . با خودتان مرتبا تکرار کنید که تمام راه ها برای عاشقانه زیستن ماست تصور کنید هر اتفاقی که برای شما و دیگران می افتد لطف و رحمت الهی است . (( ای مرکز قلب الهی , بگذار که تمامی زمین , تمامی انسان ها و موجودات از شقا , زیبایی روحانی و سلامت الهی لبریز گردند.))) 6-رسیدن به اشراق بر روی نور و مانترای آوم (آمین ) و بر فاصله بین تکرار دو (آوم) مراقبه کنید . به آرامی نور سفید درخشان یا طلاعی رنگی را در ناحیه تاج تصور کنید . احساس نید که عظمت انرژی به کمک نور ساطع میشود . امنیت , آرامش و سعادت الهی را با نور تجربه کنید . چند دقیقه ای بر روی نور , آرامش درونی و سعادت الهی تامل کنید . به آرامی و در سکوت مانترای آوم را زمزمه کنید . همزمان بر روی مانترا و نور تامل نمایید. به هنگام تامل بر فاصله تکرار دو آوم همزمان بر روی نور, صوت , آرامش و سعادت الهی مراقبه نمایید. به مدت ده دقیقه مدیتیشن را ادامه دهید. ممکن است انفجار درونی نورانی ای را در فرق سرخود احساس کنید . آرامش خود را حفظ کنید . هنگامی که قادر به تمرکز همزمان بر روی نقطه نورانی و فاصله بین دو آوم گشتید چنین تجربه ای خواهید داشت . تمامی وجودتان سرشار از نور خواهد گردید . در واقع شما به اولین تجربه آنی اشراق و جذبه معنوی دست یافته اید . زمانی که انفجار نور را بر روی چاکرای تاج احساس کنید , چاکرای تاج همچون تاجی طلاعی بر روی سر خواهد درخشید به همین دلیل پادشاهان به دنبال چنین تاجی هستند و تاج زمینی را بر سر میگذارند. اگر احساس کردید که به بیرون بدنتان کشیده شده اید یا اینکه داخل تونل نورانی ای در حرکت هستید , سعی کنید بدون هیچ دخالتی اجازه دهید که تجربه کامل شود فقط یکپارچگی با نور را تجربه کنید . تنها چیزی که واقعی است , تجربه نور است , بقیه همانند سایه هایی بر دیوار توهم و غیر واقعی هستند. ممکن است خلا عظیمی را تجربه کنید این تجربه نیز خوب است و در واقع یک مرحله گذر از آگاهی معمولی به آگاهی برتر است . فقط کافی است که آرام باشید . میتوانید خداوند متعال را سپاس گویید و راهنمایان روحی که شمارا به سطح آگاهی برتر هدایت کرده اند را دعا کنید . میتوانید برای معلمان روحانی خود طلب خیر و برکت کنید. هنگامی که تجاربی شبیه این داشتید همانند کسی میشوید که افلاطون میگوید از غار زمینی به بیرون آمده است . در ابتدا چشمانش را از شدت نور میبندد ( حقیقت را انکار میکند ) ولی پس از اینکه حقیقت را درک کرد برمیگردد تا به کسانی که در غار هستند آگاهی دهد. برای برخی از مردم دستیابی به اولین تجربه ناگهانی روشن بینی یا آگاهی برتر ممکن است سال ها به طول انجامد . اما برخی ممکن است فقط در طول چنین ما ه به این تجربه دست یابند . برخی هم چندین هفته در موارد انگشت شمار کسانی که آمادگی روحی بسیار زیادی دارند در اولین تلاش برای دستیابی به اشراق به نتیجه میرسند . این امر معمولا با کمک یک استاد روحانی مجرب میسر میگردد . به هنگام پرداختن به مدیتیشن دوقلب , سالک باید فقط به انجام عمل بپردازد و منتظر نباشد , رسیدن به نتیجه و کسب دانش متعالی به هیچ وجه نباید او را وسوسه کند . در غیر اینصورت تامل و مراقبه سالک بیشتر بر روی نتایج و آرزوها خواهد بود تا روی نقطه نور یا مانترا و فاصله بین دو مانترا . کسانی که به دنبال نتیجه هستند معمولا قادر به کسب تجربه ای خالص و ناب نیستند. تجربه تنویر یا اشراق ممکن است با روش های دیگر نیز خاصل شود. تفاوت مدیتیشن دو قلب با بقیه روش ها در این است که بسیار سریع و در اکثر افرادی که تمرینات را انجام میدهد دست یافتنی است. 7- تخلیه انرژی اضافی: پس از اتمام مدیتیشن انرژی اضافه را با چند دقیقه دعای خیر برای زمین همواره با طلب عشق و مهربانی , امنیت و رستگاری آزاد نمایید . دستانتان را بالا ببرید , به طوری که به طرف کره زمین و رو به جلو باشد . این دعا را تکرار کنید: (((خدایا بگذار تمام زمین از عشق و مهربانی سرشار گردد)) عشق و مهربانی را احساس کنید , اجازه دهید که به کانالی برای عشق و مهربانی مبدل گردید . تصور کنید که نور طلاعی رنگی از دستانتان خارج میشود و کره زمین را در بر میگیرد ببینید که تمام انسان ها روی کره زمین از این نور طلاعی رنگ لبریز میشوند . تصور کنید که شما با این نور طلاعی رنگ آنها را قادر میسازید هر کاری را انجام دهند . در ذهنتاان قویا به همه انسان ها ندا سردهید که شما میتوانید , شما موفق میشوید. اینکار را آنقدر ادامه دهید تا بدنتان به حالت عاذی بازگردد و دیگر انرژی اضافه ای در آن وجود نداشته باشد . اگر انرژی اضافه تخلیه نشود کالبد انرژی انباشته از انرژی گردیده و مراقبه کننده دجار سردرد و درد در ناحیه قفسه سینه خواهد گردید. انباشته شدن انرژی در دراز مدت باعث صدمه زدن به کالبد فیزیکی قابل رویت نیز خواهد گردید. تصور کنید انرژی همانند ستونی نور از چاکرای قاعده ای به زمین میپاشد و در آن نفوذ میکند . به هر حال انرژی اضافه را نباید مصرف کرد . فقط پس از اینکه انرژی اضافه را تخلیه کردید میتوانید برای دوستان , بیماران و افراد خانواده تان دعا کنید. چنانچه قبل از تخلیه یا رها کردن انرژی اضافه برای کسی دعا کنید ممکن است در کالبد انرژی او انباشتگی ایجاد شود. 8-شکرگزاری: پس از مدیتیشن دوقلب همیشه از قدرت الهی سپاسگزاری کنید و برای راهنمایان معنوی خود , استادان روحی و معلمان روحانی خود طلب خیر نمایید . میتوانید دعای زیر را تکرار کنید: (((تقدیم به خداوی متعال , تقدیم به معلمان روحانی من , تمام استادان , تمام شفاگران , از لطف و انرژی الهی سپاسگزارم ))) حالا چشمانتان را با لبخندی زیبا و دوست داشتنی باز کنید . 9-تخلیه بیشتر انرژی اضافه و تقویت بدن به کمک ماساژ و تمرینات فیزیکی بیشتر: انرژی اضافه را با ماساژ و حرکات بدنی باید کاملا تخلیه کرد . بدنتان را 30 بار تکان دهید . قسمت های مختلف آن را ماساژ دهید , سپس برای دقایقی به انجام تمرینات فیزیکی بپردازید , این اعمال به منظور تخلیه انرژی اضافه و بیرون ریختن انرژی از بدن انجام میگیرد . بدین ترتیب کالبد فیزیکی شما تمیز و قوی میگردد . این عمل همچنین سبب تسهیل در جذب انرژی گردیده و زیبایی و سلامتی را برای تمرین کنند به ارمغان خواهد آورد. لینک مطلب در انجمن نوشته :آرام(جمشید هاشمی )  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386   لینک مطلب     نظرات              مطالعات تئوری در مورد حسیات ارواح   ( ) بدن وسیله رنج , اگر علت اول نباشد حداقل علت ثانوی است. نفس این رنج را درک می کند . این ادراک معلول : خاطره ای که نفس حس می کند شاید خیلی دردناک باشد اما اثر فیزیکی ندارد و در حقیقت نه سرما و نه گرما قادر نیستند سازمان نسوج نفس را برهم زنند , نفس (روح) نه یخ میزند و نه میسوزد . آیا همه روزه ما شاهد این نیستیم که خاطرات یا ترس از درد فیزیکی یک اثر واقعی ببار می آورد و حتی موجب مرگ می شود ؟ همه دنیا می دانند که اشخاصی که عضوی از بدن آنها قطع شده است در عضو که دیگر وجود ندارد احساس درد می کنند . مسلما این عضوی نیست که مرکز و یا حتی نقطه شروع درد باشد , مغز خاطرات و اثر آن درد را حس می کند و همه در همین است . می توان قبول کرد که چیزی شبیه به این رنج های روح بعد از مرگ وجود دارد . یک مطالعه عمیقتر از ثالب مثالی که نقش بسیار مهمی در پدیده های روحی بازی میکند نشان می دهد که تظاهرات بخار مانند یا قابل لمس حالت روح در لحظه مرگ این مساله را روشن کرده است . این اعتقاد در نزد زندگان و تابلوی تکان دهنده از کسانی که دست بخودکشی میزنند و یا آنانی که اعدام میشوند و یا کسانی که غرق در لذت های مادی می شوند ., همه این رنجها را ثابت می کنند. قالب مثالی رابطه ایست که روح را به بدن مادی متصل می کند , روح انرژی خود را از محیط اطراف و از سیاله جهانی بدست می آورد , در آن واحد هم الکتریسیته می گیرد و هم مغناطیس و هم تا یک نقطه معینی از ماده جامد آن را اخذ میکند . میتوان گفت که روح جوهر ماده است , روح اصل زندگی آلی (ارگانیک ) است , اما اصل زندگی معنوی نیست , زندگی معنوی درون روح است . روح علاوه بر این , عامل حسیات خارمجی است . در بدن این حسیات بوسیله اندامهایی که بعنوان کانال بکار می روند در بدن قرار گرفته اند , وقتی بدن از بین میرود حسیات آزاد می شوند . و بهمین دلیل است که روح نمیگوید که درد می کشد بلکه سر و پا میکشند . نباید حسیات قالب مثالی را که مستقل هستند با حسیات بدن اشتباه کنیم . ما نمیتوانیم درد های بدن را با درد های قالب مثالی نفیا و یا اثباتا مقایسه کنیم . روح به محض خروج از بدن درد میکشد اما این درد با درد بدن فرق دارد اگر چه درد و رنج روح صرفا معنوی نیست مانند پشیمانی , زیرا از سرما و گرما هم متاثر می شود , روح در زمستان بیشتر از تابستان رنج نمی برد , ما از شعله های آتش بدون احساس درد گذشته ایم , درچه حرارت روی ارواح هیچ اثری ندارد. دردی که ارواح احساس می کنند بمعنی واقعی درد فیزیکی نیست : این یک احساس درونی مبهمی است , خود روح دقیقا نمیتواند آن را بفهمد , بخصوص اینکه رنج در موضع خاصی قرار ندارد و عامل خارجی آن را بوجود نمی آورد , این درد بیشتر خاطره است تا واقعیت اما یک خاطره ای که درد آور است. اما گاهی اوقات این درد بیشت از یک خاطره است همانطور که خواهیم دیدتجربه به ما می اموزد که در لحظه مرگ قالب مثالی کم و بیش آهسته از بدن خارج میشود , روح در لحظات آغازین مرگ وضعیت خود را نمیفهمد , او فکر نمی کند که مرده است و احساس زندگی می کند , او بدنش را در یک گوشه ای میبیند و او می داند که بدن متعلق به اوست و جدا شدن خود را از آن نمی فهمد , این حالت تا زمانی که بین بدن و قالب مثالی ارتباطی وجود دارد طول میکشد . مردی که خودکشی کرده بود به ما گفت , نه من نمرده ام و اضافه کرد معذالک احساس میکنم که کرمها مرا می خورند بنابر این مسلما کرمها قالب مثالی و بطریق اولی روح او را نمی خورند , بلکه بدن را می خورند اما چون جدایی بدن از ثالب مثالی کامل نیست اینطور نتیجه میگیریم که نوعی انعکاس معنوی حسیاتی را که در بدن گذاشته است به قالب مثالی منتقل میکند. انعکاس شاید لغت درستی نباشد بهتر است بگوییم یک اثر بسیار مادی باقی می گذارد , بیشتر این دید قالب مثالی از وقایع بدن است که او را به آن وابسته می کند و موجب می شود که توهمات را بجای واقعیت بگیرد . بدین ترتیب این خاطرات نیست چونکه در زندگی , بدن هرگز بوسیله کرمها خورده نمیشود , این احساس واقعیت است ,استنتاحی است که انسان از امور واقع بدست می آورد زیرا با دقت آن را مشاهده میکنند در زندگی زمینی , بدن از تاثیرات خارجی متاثر می شود از طریق قالب مثالی آنها را به روح منتقل میکند . پس بدن هیچ احساسی ندارد چون نه روح دارد و نه قالب مثالی , قالب مثالی که از بدن خارج شده باشد دارای حس است , اما مچون این حسیات از یک کانال محدودی به آن نمیرد آزاد و کلی است بنابراین قالب مثالی در واقع عامل انتقال است زیرا روح است که آگاه است , چنین نتیجه میگیریم که قالب مثالی می تواند بدون روح وجود داشته باشد . قالب مثالی بیش از بدن مرده احساس ندارد , به همان ترتیب که اگر روح قالب مثالی نداشته باشد هیچ دردی را احساس نخواهد کرد , این همان چیزی است که ارواح پاک به آن دست خواهند یافت . ما می دانیم که هرنچه ارواح پاک تر باشند جوهر قالب مثالی اثیری تر است , بهمین دلیل هرچه که روح پیشرفت کند تاثیر مادی بر روی آن کم می شود , یعنی بهمان ترتیبی که خود قالب مثلا لطیف تر می شود. اما خواهند گفت که حسیات دلچسب از طریق قالب مثالی به روح منتقل می شود همانند حسیات نامطبوع , بنابراین اگر روح پاک به حسیات نامطبوع دسترسی ندارد باید یه حسیات خوب هم دسترسی نداشته باشد . بله بدون شک روح به حسیاتی دسترسی ندارد که فقط از نفوذ ماده ای که ما میشناسیم ناشی می شود , صدای وسیله های ما و عطر گل های ما هیچ اثری روی آن ندارد و معذالک او دارای حسیات درونی است , و یک جذابیت غیر قابل توصیفی دارد که ما کوچکترین فکر و تصوری از آن نمیتوانیم داشته باشیم زیرا ما در این موقعیت همانند کور مادرزاد در مقابل نور هستیم ما میدانیم که وجود دارد اما به چه وسیله؟ در اینجا علم برای ما متوقف میشود , ما میدانیم که ادراک , حسیات , حس شنوائی و حس بینایی ومجود دارد , و این قوا خواص یک موجود است و نه مانند انسانها بخشی از وجود او , اما یکبار دیگر سوال می کنیم این قوا بواسطه چه چیز با ما در ارتباط هستند , اینها چیزی است که ما نمی دانیم . ارواح به ما توضیح نمیدهند زیرا زبان ما برای بیان تصوراتی که ما نداریم ساخته نشده است همانطور که در زبان وحشیان کلماتی برای توصف هنرها , علوم و دکترین های فلسفی ما وجود ندارد. باتوجه به اینکه ارواح فارغ از تاثیرات ماده ما هستند , ما می خواهیم از ارواح بیسیار پیشرفته صحبت کنیم که پوشش اثیری آنها شباهتی به پوشش زمینی ندارد. بهمین ترتیب هم قالب مثالی آنها لطیف تر است . ارواح عطریات و صداهای ما را نه همانند دوران زندگی خودشان بلکه با حسیات خود درک می کنند. می توانیم بگوییم که ارتعاشات ملکولی در همه وجود آنها احساس میشود و به همه حواس مشترک آنها که خود روح باشد وارد می شود , اگرچه با یک حالت کاملا مختلف و شاید هم با یک احساس متفاوت و همین امر دگرگونی در ادراک را پدید می اورد. آنها صدای ما را می شنوند , معذالک آنها بدون کمک حرف و فقط بوسیله انتقال فکر , ما را می فهمند و این به کمک آن چیزی می آید که میگوییم , وقتی روح حالت مادی خود را بیشتر از دست بدهد این نفوذ بیشتر می شود و اما در مورد بینائی , این قوه مستقل از نور است . استعداد دیدن یک خاصیت اساسی نفس است , برای روح تاریک وجود ندارد اما نفق هرچه گسترده تر باشد بیشتر میتواند در میان پاکان نفوذ کند . نفس یا روح در خود استعداد هرگونه ادراکی را دارد , این ادراکات در زندگی زمینی بوسیله ضخامت اندامها پوشیده و ضعیف می گردد , در زندگی فوق زمینی این ادراکات بتدیجی که پوشش نیمه مادی رقیق تر میشود , قوی تر می گردد , این پوشش که ریشه در محیط زیست دارد بر حسب طبیعت دنیاها تغییر می کند ارواح با گذشتن از جهانی به جهان دیگر پوشش خود را عوض می کنند , همانطور که ما با عبور از زمستان به تابستان یا از قطب به استوا لباس خود را عوض میکنیم و آن وقت است که ادراکات آنها مانند ارواح عامی ما عمل می کند , اما همه ارواح دنی و عالی فقط چیزی را که می خواهند بشنوند یا احساس کنند می شنوند و احساس می کنند بدون داشتن اندام های حساس , آنها می توانند با اراده ادراکات خود را فعال و یا خنثی نمایند , فقط یک چیز است که آنها مجبورند بشنوند و آن توصیه های ارواح خوب است . دید همیشه فعال است اما می توانند متقابلا یکی را برای دیگری نامرعی کنند , آنها می توانند بر حسب طبقه ای که اشغال کرده اند , خود را از ارواح پست مخفی کنند اما از ارواح بالاتر از خود نمی توانند خود را مخفی کنند. در نخستین لحظات پس از مرگ , دید روح در ابهام و گیجی و ناراحتی است و بتدریجی که از تن جدا میشود روشن تر می گردد و همان روشنی که در حیات زمینی داشته است بدست می آورد و به طور مجزا می تواند از امجسامی عبور کند که برای ما تیره و سخت است و اما در خصوص گسترش روح در تمام فضای لایتناهی چه در گذشته و چه در آینده بستگی به پاکی و اعتلای روح دارد. بزعم برخی از نویسندگان , کل این نظریه چندان قانع کننده نیست . ما فکر می کردیم که یک بار از قالب ضخیم خود که وسیله درد های ما است خلاص شدیم , دیگر رنج نخواهیم برد و حالا شما می گویید که ما باز رنج خواهیم برد , چه این حالت باشد و چه آن حالت در هر صورت رنج همچنان باقیست , افسوس بله , ما باید رنج ببریم و آنهم بسیار طولانی ولی از لحظه ای که ما این بدن خاکی را ترک بکنیم دیگر نباید رنج بکشیم. رنج های زمینی گاهی اوقات از ما جدا و مستقل هستند اما بسیاری از رنجها نتیجه اراده خود ما است وقتی به منشا این رنجها برسیم میبینیم که بیشترین آنها بنا به عللی بوده است که ما می توانستیم جلوی آنها را بگیریم . چه بدی ها , چه نقص ها که بخاطر زیاده روی انسان حاصل می شود . آیا این ها به خاطر جاه طلبی و در یک جمله بخاطر شهوات انسانی نیست؟ انسانی که همیشه با قناعت زیسته است در هیچ چیزی زیاده روی نکرده و در سلیقه های خود همیشه راه سادگی را پیموده است و در هوسهای خود افراط نکرده است , مصون از همه محنت ها و آفات است , برای روح هم همینطور است , رنجهایی را که او متحمل می شود نتیجه چگونگی زندگی او در روی زمین است , روح بدون شک نقرس و رماتیسم ندارد اما رنجهایی دیگر دارد که دست کمی از آنها ندارد . ما دیده ایم که این رنجها نتیجه پیوندهایی است که هنوز بین روح و ماده وجود دارد , همچنین هرچه بیشتر از نفوذ ماده رها شود , بعبارتی هرچه بیشتر حالت مادی خود را از دست بدهد کمتر احساس درد می کند بنابراین این به او بستگی دارد که در همین دوران زندگی خود را از نفوذ ماده برهاند ,انسان دارای اراده آزاد است و در نتیجه او بین انجام یک امر یا عدم انجام آن حق انتخاب دارد. انسانی که شهوات حیوانی خود را مهار کند و بر نفرت و طمع و حسادت و غرور خود تسلط یابد و اجازه ندهد که خودخواهی بر او غلبه یابد و نفس خود را با احساسات شریف پالایش دهد , کار نیک کند و به چیزهای این دنیای آنقدر دلبستگی پیدا کند که شایستگی آن را داشته باشند , این انسان در بدن مادی خود نیز قبلا پاک شده است و از ماده رها شده و وقتی که این بدن مادی را ترک کند دیگر تحت نفوذ آن نخواهد بود و رنجهای فیزیکی او هیچگونه خاطرات دردناکی برای او باقی نمی گذارد و برای او هیچ اثر نامطبوعی باقی نمی ماند زیرا که آنها فقط بدن او را تحت تاثیر قرار داده اند و نه روح او را بنابر این از ترک بدن خوشحال است و آرامش وجدان او موجب از میان رفتن همه رنج های معنوی اوست. ما در این مورد از هزاران نفر سوال کردیم که به تمام طبقات و مناصب اجتماعی بستگی داشتند و ما آنها را در تمام دوران زندگی روحی شان از لحظه ای که بدن فیزیکی خود را ترک کردند مورد مطالعه قرار دادیم و آنها را گام به گام در زندگی ماورا قبرشان برای مشاهده تغییراتی که بر آنها روی می دهد تعقیب کردیم . همچنین تغییرات عقاید و احساسات آنها را نیز بررسی کردیم و در این ارتباط دریافتیم که عامی ترین مردم اطلاعات باارزشی به ما داده اند . برای مثال گفته اند که رنج های مادی پیامد رفتار ارواح است و این زندگی جدید منبع سعادت خاموش نشدنی است برای آنانی که راه نیکی را پیموده اند . چنین نتیجه میگیریم آنهایی که رنج می برند کسانی هستند که خود خواسته اند و باید فقط خود را چه در آن دنیا و چه در این دنیا مسئول بدانند. لینک مطلب در انجمن نوشته آلن کاردک  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در دوشنبه سی ام بهمن 1385   لینک مطلب     نظرات              ادراکات , حسیات و رنجهای روح   ( ) آیا نفس وقتی یکبار در جهان ارواح قرار گرفت هنوز ادراکات دوران زنده بودن خود را دارد؟ بله و ادراکات دیگری را که نداشته , زیرا بدن او همانند یک حجابی است که آنها را می پوشاند , هوش صفت او است اما وقتیکه مانع نداشته باشد آزادانه تر متجلی می شود. آیا اراکات و شناخت های ارواح نامتناهی هستند , در یک کلمه آیا آنها همه چیز را میدانند؟ هرچه بیشتر آنها به کمال نزدیک شوند بیشتر می دانند و اگر آنها متعالی باشند خیلی میدانند , ارواح پست کم و بیش درباره چیزها جاهل هستند. آیا ارواح مدت زمان را مانند ما می فهمند؟ نه بهمین دلیل است که وقتی ما میخواهیم وقت و زمان را مشخص کنیم شما نمی فهمید. ارواح خارج از زمان زندگی می کنند , بنحویکه ما آنها را نمی فهمیم , مدت برای آنها بدین ترتیب منتفی است و قرنها که برای ما اینقدر زیاد است در نظر آنها چند لحظه ای بیش نیست که در ابدیت گم میشود , بنحوی که عدم تساوی زمینی از بین میرود و برای کسی که به فضا می رود محو می گردد. آیا ارواح از زمان حال حاضر یک تصور دقیقتر و بهتر از ما را دارند؟ تقریبا شبیه کسی که یک چیزی را روشنتر از یک شخص نابینا می بیند , ارواح چیزی را میبینند که شما نمیبینید , آنها بنحو دیگری از شما قضاوت می کنند اما یکبار دیگر می گوییم که این بستگی به اعتلای آنها دارد. ارواح گذشته را چگونه می فهمند و آیا این معرفت نسبت به گذشته حد و حدودی ندارد؟ گذشته همانطور که ما به آن می پردازیم یک زمان حاضر است درست مثل تو که چیزی را از گذشته بخاطر می آوری فقط چون ما آن حجابی را نداریم که اندیشه و عقل شما را می پوشاند و تاریک می کند , چیزهایی را بخاطر می آوریم که از نظر تو پنهان است اما همه چیز از نظر ارواح شناخته شده نیست , ابتدا آفرینش آنهاست. آیا ارواح آینده را می شناسند؟ باز هم بستگی به کمال ارواح دارد . غالبت ارواح می بینند اما همیشه اجازه ندارند که آن را فاش سازند وقتی آنها میبینند بنظر آنها حال حاضر می آید . ارواح به ترتیبی که به خداوند نزدیک می شوند اینده را روشن تر می بینند و بعد از مرگ نفس با یک چشم بهم زدن مهاجرت های گذشته خود را میبینند و لمس می کنند اما فقط آن چیزی را می توانند ببینند که خداوند برای آنها آماده کرده است , برای اینکار نفس باید پس از زندگی های زیادی کاملا در اختیار خداوند باشد. ارواحی که به کمال مطلق رسیده اند آیا نسبت به آینده شناخت کامل دارند؟ کامل کلمه درستی نیست زیرا خداوند تنها ارباب مطلق است و هیچ چیزی با او برابری نمیکند. آیا ارواح خدا را میبینند؟ فقط ارواح متعالی او را می بینند و او را می فهمند , ارواح پست او را احساس می کنند یا وجود او را حدس می زنند. وقتی یک روح پست می گوید که خداوند او را از کاری منع کرده است یا انجام کاری را به او اجازه داده است از کجا می داند که این مساله از خداوند ناشی می شود؟ او خدا را نمیبیند اما حاکمیت او را احساس می ند و زمانی که چیزی نباید اتفاق بیافتد یا حرفی گفته شود او آن را مثل سروشی یا الهامی درک می کند و یک هشدار نامرئی او را از انجام آن باز می دارد . آیا خود شما از پیش این احساس را نداشته ای که به طور نهانی از انجام یا عدم انجام کاری بازذداشته شده باشید؟ همینطور است برای ما فقط با یکدرجه بالاتر , زیرا تو می فهمی که جوهر ارواح ظریفتر از جوهر شما است و آنها بهتر می توانند هشدارهای الهی را دریابند. آیا فرمان مستقیما بوسیله خداوند به او داده می شود یا با واسطه ارواح دیگر؟ فرمان مستقیما از طرف خداوند به او داده نمیشود , برای اینکه با او ارتباط برقرار شود باید لیاقت آن را داشته باشد. خداوند فرامین خود را از طریق ارواحی که نسبت به او از لحاظ درجات کامل تر و فرهیخته تر هستند ابلاغ می کند. آیا چشمان ارواح مثل موجودات زمینی جهان بیرون را می بیند؟ نه دید آنها درون آنها قرار دارد. آیا ارواح برای دیدن احتیاج به نور دارند؟ آنها خودبخود میبینند و به نور خارجی احتیاج ندارند برای آنها دیگر تاریکی وجود ندارد مگر برای کسانی که تاریکی برایشان نوعی کیفر و جزا باشد. آیا ارواح برای دیدن دو نقطه مختلف احتیاج به قرار گرفتن در هر دو نقطه دارند ؟ آیا برای مثال آنها می توانند همزمان دو نیمکره زمین را ببینند؟ چون روح بصورت فکر جابجا میشود میتوان گفت که او همه جا را در آن واحد میبیند , فکر میتواند پرتو افشانی کند و در همان زمان در نقاط مختلفی قرار گیرد اما این نیرو و استعداد بستگی به پاکی روح دارد . هرچه او کمتر پاک باشد دیدش محدود تر است . تنها ارواح متعالی می توانند بصورت یک کل فراگیر باشند. استعداد دیدن در نزد ارواح یک کیفیت لاینفک آنهاست که در تمام وجود آنها نهفته است , درست مانند نور که در همه قسمت های یک بدن نورانی قرار دارد , این نوعی بصیرت کلی است که به همه گسترش می یابد که در آن واحد فضا , زمان و اشیا را در بر میگیرد و برای یک چنین بصیرتی نه ظلمت وجود دارد و نه مانع مادی . اینطور می فهمیم که باید چنین باشد , در نزد انسان کار حس بینایی از طریق اندامی انجام میشود که نور به آن میرسد , بدون نور اندام بینائی در تاریکی قرار میگیرد , در نزد روح قوه بینائی صفت خود روح است , صرفنظر از هر عامل خارجی دید مستقل از نور است. آیا روح اشیاء را به روشنی ما می بیند؟ خیلی روشن تر زیرا دید او به چیزهایی نفوذ می کند که شما نمیتوانید و هیچ چیز جلوی دید او را نمیگیرد. آیا روح صدا را درک می کند؟ بله آن را چنان ادراک می کند که حواس ناقص شما نمی توانند آن را درک و یا مشاهده نماید. آیا در روح قوه شنوائی در تمام وجود او هست مثل قوه بینائی؟ همه ادراکات صفات روح هستند و بخشی از وجود او می باشد , زمانی که او پوشیده از یک جسم مادی است این ادراکات از طریق اندام ها صورت میگیرد اما در حالت آزادی دیگر در مکان خاصی استقرار ندارد. آیا روح می تواند ادراکات خود را که صفات فطری او هستند بکار نبرد؟ روح جز آنچه که می خواهید نمیبیند و نمیشنود . این یک امر کلی است و بحصوص برای ارواح پیشرفته زیرا برای آنهایی که ناقص هستند علیرغم میل خودشان آنچه میتواند برای بهتر کردن آنها مفید باشد , آنها می شنوند و میبینند. آیا ارواح نسبت به موسیقی حساس هستند؟ آیا شما از موسیقی خودتان صحبت می کنید؟ این موسیقی شما دربرابر موسیقی آسمانی چیست؟ از این آهنگ آسمانی هیچکس نمی تواند در روی زمین تصوری داشته باشد , آهنگ زمینی دربرابر آهنگ اسمانی همچون آوای وحش است در مقابل آهنگی شیرین و مطلوع معذالک ارواح عامی از شنیدن موسیقی شما لذت می برند زیرا هنوز آنها آمادگی شنیدن موسیقی عالی تری را ندارند. موسیقی برای ارواح دارای جذبه نامتناهی است و آنهم به دلیل خاصیت حساس پیشرفته آنهاست , من موسیقی آسمانی را می شنوم که زیاباترین و شیرین ترین آهنگی است که یک تخیل روحانی می تواند آن را درک کند. آیا ارواح نسبت به زیباوی طبیعت حساس هستند؟ زیباوی طبیعت کره زمین آنقدر مختلف است که انسان کمتر می تواند آنهارا بشناسد . بله برای ارواح پیشرفته زیبائی های کل عالم وجود دارد که در مقابل آنها زیبائی جز طبیعت از میان می رود. آیا ارواح دارای احتیاجات و زنج های فیزیکی ما هستند؟ ارواح آنها را می شناسند زیرا آنها را تجربه کرده اند اما همانند شما بطور مادی آنها را احساس نمی کنند . چون آنها روح هستند. آیا ارواح خسته می شوند و احتیاجی به استراحت دارند؟ آنها نمی توانند آنطور که شما فکر می کنید خسته بشوند و در نتیجه احتیاجی به استراحت بدنی شما ندارند چونکه آنها دارای اندام هایی نیستند که احتیاج به تجدید قوا داشته باشند , اما روح به این مفهوم که در یک فعالیت مداوم نیست استراحت می کند او به حالت مادی عمل نمیکند , عمل او فکری است و استراحت او هم روحی است یعنی استراحت واقعی است اما قابل قیاس با استراحت بدنی نیست. خستگی که ارواح آن را تجربه می کنند به دلیل پست بودن آنها است , زیرا هرچه آنها متعالی باشند کمتر نیازمند به استراحت هستند. وقتی که یک روح می گوید رنج می برد مقصود او چه نوع رنجی است؟ عذاب روحی که او را می آزارد دردناک تر از رنج های فیزیکی است. ارواحی که از عذاب سرما یا گرما شکوه و ناله دارند از کجا ناشی می شود ؟ بخاطر بیاورید آنچه که هنگام زندگی تحمل کرده اید که واقعیتی دردناک بوده است . می توان با آن مقایسه کرد و از آن طریق وضعیت آنها را توصف کرد . وقتی که آنها بدن فیزیکی خود را به یاد می آورند تاثیری روی آنها می گذارد که درست مثل کسی که لباس خود را ترک میکند و هنوز احساس می کند چند لحظه ای آن را به تن دارد ارواح نیز خاطرات زمینی را این چنین احساس می کنند. لینک مطلب در انجمن نوشته آلن کاردک  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در شنبه بیست و هشتم بهمن 1385   لینک مطلب     نظرات              تولد مجدد و بازگشت ارواح   ( ) برخی می گویند اندیشه بازگشت چیز جدیدی نیست این دوباره توسط فیثاغورث معرفی شده است , اما هرگز نگفته ایم که آموزه روحی یک فکر جدیدی است , علم روحی یک قانون طبیعت است و از پگاه تاریخ باید وجود داشته باشد و ما همیشه سعی کرده ایم که رد پایی از آن را در دوران باستان پیدا کنیم . فیثاغورث همانطور که می دانیم مبتکر نظام تناسخ نیست , او آنرا از فلاسفه هند و مصر گرفته است که سابقه آن به زمان بسیار بسیار دور میرسد که نمی توان آن را بخاطر آورد. عقیده به تولد مجدد روح یک اعتقاد عامه است که مردان درخشانی آنرا مجاز دانسته اند . از چه طریق این فکر به ما رسیده است. نمیدانیم , اما هرچه که باشد یک فکر اگر جدی نباشد در عرصه تاریخ , دانشمندان یک جامعه آنرا می پذیرند . باستانی بودن این دکترین بیشتر یک اثلات است تا یک موضوع . معذالک چون همانطور که میدانید بین تناسخ قدیمی ها و دکترین جدید بازگشت این فرق بزرگ هست که ارواح مطلقا حلول روح انسان در حیوانات و بالعکس را رد می کنند. ارواح با اعلام کثرت وجودهای بدنی , دکترینی را تجدید می کنند که در تولد روزهای نخستین جهان از نقطه نظر منطقی تر ارائه می کنند. اگر آنرا از همه شاخ و برگهای خرافی پاک کنیم مطابق قوانین پیشرفته طبیعت بوده و با خرد پروردگار هماهنگ است . در اینجا شاید بتوان فهمید چرا همه ارواح روی این نکته موافق نیستند ما به این نکته دوباره خواهیم پرداخت. ما مساله را از دیدگاه دیگری بررسی می کنیم و صرفنظر از هرگونه مداخله ارواح آنها را برای لحظه ای کنار می گذاریم و فرض می کنیم که این تئوری کار ارواح نیست و فرض میکنیم که هرگز مساله ارواح نبوده است برای یک لحظه بر روی یک زمینه بیطرف قرار می گیریم. برای شناخت کثرت و وحدت وجودهای مادی ما باید فعلا بیطرف باشیم به همان نسبت درجه احتمال یک فرضیه را قبول داشته باشیم و ببینیم که عقل مارا به کجا رهنمون می شود و منفعت ما در کجاست . بعضی از اشخاص عقیده بازگشت را فقط بخاطر اینکه به مذاق آنها خوش نمی آید رد می کنند و می گویند از یکبار زندگی کردن به اندازه کافی به ستوه آمده اند و نمی خواهند دیگر یک زندگی جدید را آغاز کنند و فکر دوباره ظاهر شدن روی کره زمین موجب بروز خشم خواهد شد. ما یک چیز داریم که به آنها بگوییم و آن این است که آیا آنها فکر می کنند خدا عقیده آنها را می پرسد و در این زمینه برای تنظیم جهان با آنها مشورت می کند؟ بنابراین بازگشت یا وجود دارد یا ندارد اگر وجود داشته باشد مخالفت آنها بی معنی است و باید آنرا تحمل کرد و خداوند از آنها اجازه نمی گیرد. ما می شنویم که بیماری می گوید . من امروز به اندازه کافی رنج برده ام و دیگر نمی خواهم فردا رنج ببرم. بیمار هرچه هم بداخلاق باشد فردای آن روز و روزهای بعد باید رنج ببرد تا اینکه معالجه بشود بنابراین اگر آنها بخواهند از لحاظ فیزیکی زندگی کنند آنها دوباره زندگی خواهند کرد و دوباره متجسد خواهند شد. آنها همانند بچه ای که می خواهد به مدرسه برود یا یک زندانی که می خواهد به زندان برود شورش می کنند اما به ناچار باید آن را بگذرنند و چنینی اعتراضاتی در مقابل گذراندن آزمایشات دوران حیات بسیار بچگانه است . ما به آنها معذالک برای اینکه آنها را مطمعن کنیم . خواهیم گفت که آموزه روحی در مورد بازگشت به آن موحشی نیست که تصور می کنند و اگر آنها این آموزه را به درستی مطالعه کرده بودند می دانستند که چنین هراسناک هم نیست و می فهمیدند که شرائط حیات جدید بستگی به آنها دارد . آنها بر طبق آنچه که در اینجا و در روی زمین انجام داده اند خوشبخت یا بدبخت خواهند بود و آنها می توانند از همین زندگی به آن درجه از مقامی برسند که دیگر ترسی از سقوط در لجنزار نداشته باشند . ما فرض می کنیم که با کسانی صحبت می کنیم که به جهان پس از مرگ اعتقاد دارند یا کسانی که تصور عدم را در خاطر می آورند . ما با کسانی صحبت می کنیم که می خواهند هسته جان خود را در اقیانوس کیهان غرق نمایند. جانی بدون فردیت همانند قطرات باران در اقیانوس که سرانجام قسمتی از آن می شود . بنابراین اگر شما به آینده ای بهر نخو اعتقاد داشته باشید اجازه نخواهید داد که برای دیگران آینده به نحو دیگری باشد. پس فایده نیکوکاری کجاست ؟ اگر به جهان دیگر اعتقاد نداشته باشیم بخود می گوییم چرا به خود فشار بیاوریم و چرا همه شهوات و هوسهایمان را ارضاء نکنیم؟ اگر چه به ضرر دیگران باشد برای اینکه دوغ و دوشاب فرقی ندارد. شما فکر می کنید که در آینده بر طبق آنچا که در زندگی انجام داده اید کمابیش خوشبخت یا بدبخت خواهید بود, آنوقت آیا شما نمی خواهید که تا حد امکان خوشبخت باشید زیرا این خوشبختی ابدی خواهد بود؟ آیا برحسب اتفاق این اشتیاق را ندارید که یکی از کاملترین انسان های کره زمین باشید و ناگهان به سعادت ابدی منتخبین متعالی نائل شوید ؟ نه شما قائل هستید که انسانهایی بهتر از شما وجود دارند و برای مکان بهتر بیشتر از شما استحقاق دارند , بدون اینکه شما جزو رانده شدگان باشید . خوب برای یک لحظه در فکر خود خویشتن را در مکان متوسطی که هستید مجسم کنید زیرا شما شایسته این وضعیت هستید وفرض کنید شخصی به شما می گوید (( شما رنج می برید , شما آ« مقدار که باید خوشبخت نیستید در حالی که شما در برابر کسانی قرار دارید که از یک خوشبختی ناب متمتع می شوند , آیا دوست دارید جایتان را با آنها عوض کنید؟ شما بدون شک خواهید گفت که چه باید کرد؟ دوباره آن کار بدی را که انجام داده اید شروع کنید و خوب آنرا انجام بدهید . آیا در اینکار به چندین دوره زندگی آزمایشی شک می کنید؟ حالا در مقام قیاس ساده تری بر می آییم: اگر به انسانی که از لحاظ منابع مالی دچار محرومیت است اما کاملا مفلس نشده است بگوییم (( اکنون اینجا ثروت هنگفتی وجود دارد تو می توانی از ان بهره مند شوی و در عوض برای اینکار باید یک دقیقه طحمت بکشی )) تنبل ترین اشخاص در روی کره زمین بدون درنگ خواهند گفت ((یک دقیقه , دو دقیقه , یک ساعت , یک روز , اگر لازم باشد کار می کنم چه باید بکنم تا زندگی من قرین ثروت و نعمت شود.)) بنابراین مدت زندگی بدن فیزیکی نسبت به ابدیت چقدر است؟ کمتر از یک دقیقه , کمتر از یک ثانیه؟ ماشنیده ایم که می گویند : خدا که مطلق مهربانی است نمی تواند به انسان تحمیل کند که یک سلسله تیره بختی و بیچارگی را از نو آغاز کند . آیا فکر نمی کنید که مهربانی خدا زمانی بیشتر است که انسانی را بخاطر چند لحظه اشتباه تا ابد محکوم به رنج نکند و در عوض به او امکان بدهد که خطاهایش را جبران کند؟ دو سازنده هر کدام یک کارگر داشتند که می خواستند شریک رئیس خود شوند بنابر این اتفاق افتاد که این دو کارگر در یک روز خیلی بد کار کردند و لازم بود که اخراج شوند. یکی از دو سازنده علیرغم تقاضاهای کارگرش او را اخراج کرد و این کارگر کار دیگری پیدا نکرد و از فقر مرد . سازنده دیگر به کارگرش می گوید: شما یک روز را تلف کرده اید و از بابت آن یک روز به من بدهکارید , شما کار خود را بد انجام داده اید و باید آنرا جبران کنید . من به شما اجازه می دهم که کار خود را دوباره انجام بدهی شما سعی کنید درست کار کنید و آن را جبران کنید من شما را اخراج نخواهم کرد و شما می توانید همیشه به آن موقعیتی که به شما قول داده ام برسید. آیا احتیاج است بپرسم که کدامیک از این دو سازنده انسان تر بوده اند؟ آیا بخشش خداوند از انسان هم کمتر است؟ این فکر که سرنوشت ما برای همیشه به چند سال آزامیش بستگی دارد بسیار حزن انگیز است . بخصوص که همیشه بستگی به رسیدن کمال در روی کره زمین ندارد. درحالیکه عقیده عکس آن مسلما بسیار تسلی بخش است: این برای ما امیدی است بدین ترتیب ما بدون آنکه برله یا عله کثرت وجودها عقیده ای ابراز کرده باشیم و بدون تایید فرضیه ای در این باب می گوییم : اگر حق انتخاب داشته باشیم هیچکس عقاب و بلایا را ترجیح نمی دهد . یک فیلسوف گفته است که اگر خدا وجود نداشت می بایست برای خوشبختی انسانها او را بوجود می آوردیم , همینطور باید برای خوشبختی انسان اگر هم کثرت وودها نباشد باید آنرا بوجود بیاوریم . اما همانطور که گفته ایم خدا از ما اجازه نمی گیرد و با ما مشورت نمی کند . این یا هست یا نیست , ببینیم احتمال کدام بیشتر است و موضوع را از دید دیگری ببینیم , و همیشه صرفنظر از اطلاعاتی که ارواح به ما می دهند و فقط بعنوان یک مکتب فلسفی آن را مورد مطالعه قرار می دهیم . اگر بازگشت نباشد فقط یک زندگی بدنی هست و این مسلم است و اگر زندگی بدنی حاضر ما تنها همین باشد نفس هر انسان با تولدش آفریده می شود مگر اینکه به سابقه نفس معتقد باشیم. اگر نفس قبلا به هر شکلی وجود نداشته باشد پس قبل از تولد چه بوده است ؟ یا روح قبل از تولد وجود داشته یا نداشته است و حد وسطی وجود ندارد , اگر وجود داشته وضعیت او چه بوده است ؟ آیا از خود آگاهی داشته است؟ اگر آگاهی نداته است مثال این است که وجود نداشته و اگر فردیت داشته یا پیشرفت می کرده و یا ساکن بوده است در این دو صورت با چه درجه ای وارد بدن شده پیشرفت می کرده و یا ساکن بوده است , در این دو صورت با چه درجه ای وارد بدن دشه است اگر طبق اعتقاد عامه معتقد باشیم که روح با بدن متولد می شود یا اینکه معتقد باشیم قبل از بازگشت روح فقط دارای استعدادهای منفی بوده است , سوالهای ذیل را مطرح می کنیم: 1- چرا نفس دارای استعدادهای مختلف و مستقل از اعتقاداتی است که بوسیله تعلیم و تربیت بدست آمده است؟ 2- استعداد های فوق عادی برخی از بچه ها در سنین پایین برای هنر و دانش از کجا ناشی شده است در حالی که برخی دیگر در تمام عمرشان در درجه پایین یا متوسط از لحاظ استعداد باقی می مانند؟ 3-ایده های فطری یا اشراقی که در نزد دیگران وجود ندارد از کجا ناشی شده است؟ 4-این غرائز زودرس رذیلت یا فضیلت در نزد بچه ها از کجا آمده است؟ این احساسات فطری بزرگ یا پستی که متناقض با محیطی است که در آن پرورش یافته اند از کجا آمده است؟ 5-چرا برخی از انسانها صرفنظر از تحصیلاتشان پیشرفته تر از برخی دیگر هستند؟ 6- چرا انسانهای وحشی و متمدن وجود دارند ؟ یک بچه شیر خوار و وحشی را در نظر بگیرید و اگر او را در مشهورترین مدارس تربیت کنید از او هرگز نمی توانید یک لاپلاس یا یک نیوتن بسازید. ما می پرسیم کدام فلسفه یا الهیاتی است که باید این را حل کند؟ ارواح در موقع تولدشان یا مساویند یا نامساوی . در این شکی نیست . اگر مساویند این اختلاف استعدادها در چیست؟ آیا این بستگی به سازمان اندامها دارد ؟ ولی اگر بدنبال این سوال برویم وحشتناک ترین و غیر اخلاقی ترین آموزه را ارائه داده ایم . یعنی انسان ماشینی بیش نیست و بازیچه ماده است و او دیگر مسولیت اعمال خود را ندارد , میت وان همه چیز را به نقص فیزیکی او ارتباط داد. اگر نامساوی هستند برای این است که خداوند آنها را چنین آفریده اما چرا این برتری فطری را به برخی داده است؟ آیا این طرفداری از یک عده ای مطابق با عدالت اوست و منطبق با تساوی عشقی است که او نسبت به همه مخلوقات خود دارد؟ در مقابل یک توالی از وجودهای قبلی روبه رشد را قبول می کنیم . میبینیم همه چیز حل و توضیح داده میشود . انسانها با تولد مکاشفه آنچه را که قبلا بدست آورده اند می یابند , انها مطابق تعداد زندگی هایی که کرده اند کم و بیش پیشرفته اند و این بر طبق فاصله آنها از نقطه حرکت می باشد و دقیقا مانند اجتماعی از افراد در هر سن است که هر کسی پیشرفتش بر طبق سالهایی است که زندگی کرده است , وجودهای متوالی برای زندگی روح همانند سالهای زمینی برای زندگی بدن است . یک روز هزار نفر را جمع کنید از یک ساله تا هشتاد ساله , سپس یک چادر روی روزهایی که پشت سر گذاشته اند بیاندازید . اگر کسی آن را نداند فکر می کند که همه در یک روز متولد شده اند و آن وثت شما از خود می پرسید چطور شده است که عده ای بزرگند و عده ای کوچک , یک عده پیر و یک عده جوان , باسواد هستند و یک عده یگر هنوز جاهل , اما اگر ابری که گذشته شما را پوشنیده است کنار برود و اگر بفهمید که همه کم و بیش مدت طولانی زیسته اند همه چیز بر شما روشن می شود . خداوند در عدالت خود نمی توانسته ارواح کامل و ناقص بیافریند اما اگر به کثرت وجودها معتقد باشیم , عدم تساوی که ما می بینیم بهیچوجه مخالف نصفت خدا نسیت . و آنه که ما میبینیم حاضر است , نه گذشته , آیا این دلیل روی یک نظام و یک فرض بیهوده است؟ نه ما از یک امر واقع روشن و واضح صحبت می کنیم که غیر قابل بحث است : عدم تساوی استعدادها و رشد فکری و اخلاقی با هر تئوری دیگری قابل باین نیست , در حالیکه توضیح آن با این نظریه ساده طبیعی و عقلانی است. آیا منطقی نیست که تئوری قابل توضیح را بر غیر قابل توضیح ترجیح بدهیم؟ در خصوص سوال ششم می گوییم که انسان وحشی آفریقایی یک نژاد عقب افتداده است . بنابراین می پرسیم که آیا یک وخشی آفریقایی انسان است یا نه ؟ اگر انسان است چرا خداوند او و نژادش را از امتیازاتی که به نژاد قفقازی داده است محروم کرده است ؟ اگر انسان نیست چرا به دنبال این است که می خواهد او یکتا پرست شود؟ آموزه روحی وسیع تر از همه اینهاست , برای او انواع مختلف انسان وجود ندارد . انسانهایی هستند که روح آنها کم و بیش عقب افتاده است اما مستعد پیشرفت می باشد , آیا این مطابق با عدالت خدائی نیست؟ ما نفس را در گذشته و در حال حاضر دیدیم , اگر آن را در آینده اش ببینیم همان مشکلات را خواهیم داشت. 1- اگر وجود حاضر ما رقم زننده سرنوشت آینده ماست پس در زندگی آینده وضعیت انسان وحشی و متمدن چیست؟ آیا در یک سطح قرار دارند یا در سعادت ابدی از هم فاصله دارند؟ 2- آیا انسانی که در تمام زندگی اش کار کرده تا بهبودی یابد آیا در همان درجه است که انسانی که در درجه پایین باقی مانده است؟ آنهم بخاطر خطایش بلکه فقط به این خاطر که یا وقت نداشته و یا امکان بهتر کردن خود را نداشته است؟ 3- انسانی که بدی می کند زیا نتوانسته است به روشنی درون برسد آیا او مستوجب وضعی است که ارتباطی به او ندارد؟ 4- کوشش در این است که انسان روشن شود , اخلاقی و متمدن شود اما برای اینکه شخصی روشن شود میلیونها نفر هستند که هر روز قبل از اینکه نور به آنها برسد می میند , سرنوشت آنها چیست؟ آیا با آنها مانند رانده شدگان رفتار می شود؟ در صورت عکس آنها چه کرده اند که باید در طبقه مساوی با دیگران قرار بگیرند؟ 5-سرنوشت بچه هایی که قبل از ارتکاب عمل خوب یا بد در سنین پایین می میرند چیست , اگر آنها از انتخاب شدگان هستند چرا باید این شایستگی را بدون انجام کاری بدست بیاورند؟ بوسیله چه امتیازی آنها از فراز و نشیب های زندگی گذشته اند؟ آیا دکترینی وجود دارد که بتواند این مسائل راحل کند؟ زندگی های متوالی را بپذیرد و همه چیز مطابق با عدالت خداوند توضیح داده خواهد شد. آنچه را که در یک زندگی نمی توان انجام داد در زندگی دیگر می توان انجام داد بدین ترتیب است که هیچکس از قانون پیشرفت نمی گریزد و بدین ترتیب است که هرکس بر طبق شایستگی و لیاقت واقعی اش پاداش می گیرد و هیچکس از سعادت و آمرزش متعالی محروم نخواهد شد هرچقدر هم موانع مختلف بر سر راه باشد انسان به سعادت ابدی خواهد رسید. این سوالات تا بینهایت قابل طرح کردن است زیرا مسائل روانی و اخلاقی که راه حل خود را جز در کثرت وجودها و زندگی ها نمی یابد بیشمار هستند ما به کلی ترین آنها خواهیم پرداخت . اصل بازگشت به نحو صریح در انجیل ثبت شده است: وقتی که آنها از کوه پایین امدند . عیسی مسیح این فرمان را صادر و به آنها گفت با هیچکس درباره آنچه دیدید سخن نرانید تازمانی که پس خدا بین مردگان برخیزد. شاگردانش از او سوال کردند و او به آنها گفت :پس چرا عالمان یهودی می گویند که الیاهو باید از پیش بیاید؟ مسیح به آنها جواب می دهد: درست است الیاهو باید بیاید و همه چیز را مرتب کند اما من به شما می گویم که الیاهو قبلا آمده است و آنها او را نمی شناسند و آنها همانطور که می خواهند او را زجر خواهند داد و بدین ترتیب است که آنها فرزند انسان را از میان می برند . بدین ترتیب بود که شاگردانش فهمیدند که مقصود عیسی ژان باپ تیست بوده است که از او سخن می گفته است. چون ژان باپ تیست الیاهو بود بنابر این بازگشت روح یا نفس الیاهو بود در بدن پزان باپ تیست . هر عقیده ای که درباره بازگشت داشته باشیم چه قبول کنیم و چه رد کنیم اگر وجود داشته باشد باید علیرغم اعتقادات مخالف بیشتر آن را تحمل کنیم نکته اساسی این است که اطلاعاتی که ارواح می دهند مبتنی بر عدم اخلاقیات نفس , عذابها و پاداش ها آینده عدالت خداوند , اراده آزاد بشر و ... می باشد بنابراین این اطلاعات و درس ها ضد مذهبی نیست. همانطور که گفتیم ما دلیل آوردیم که اطلاعات ارواح برای برخی از اشحاص حجت نیست , اگر ما همانند دیگران عقیده کثرت زندگی ها را برگزیده ایم به این خاطر نیست که این از ارواح گرفته شده است بلکه بخاطر این است که به نظر ما خیلی منطقی می آید و تنها این عقیده مسائل لاینحل را حل می کند . این عقیده را ما فقط از انسانهای فانی دریافت کرده ایم و بهمین دلیل در کنار گذاشتن عقاید خود درنگ نکرده ایم از لحظه ای که به یک اشتباه اشاره می شود اگر انسان در ایده خود پافشاری کند غرورش جریحه دار خواهد شد همینطور عقایدی که خلاف عقل باشد ما آن را در می کنیم اگر چه از طرف ارواح آمده باشد همانطوری که عقاید بسیاری را ما رد کردیم زیرا ما از طریق تجربه می دانی که آنچه را که از طرف آنها می آید ما نباید کورکورانه قبول کنیم همانطور که هرچه از طرف انسانها گفته می شود نباید پذیرفته شود . اولین چیز در نظر ما این است که گفته منطقی باشد و امور مسلم آن را تایید کند , یعنی امور واقع مثبت و مادی که اگر کسی با دقت و بطور منطقی مورد مطالعه و مشاهده قرار بدهد . حقیقت بر او روشن شود. وقتی که امور واقع جنبه عمومیت پیدا می کند مانند تشکیل و حرکت زمین ما باید این دلائل را قبول داشته باشیم و مخالفین این دلائل برای مخالفت خود بهای سنگینی می پردازند. بنابراین بطور خلاصه می دانیم که مبحث کثرت زندگی ها چیزهای غیر قابل توضیح را توضیح می دهد , این مبحث بسیار تسلی بخش است و منطبق با بالاترین عدالت است و برای انسان نشانه سعادتی است که خداوند در رحمت خود به او عطا کرده است. سخنان شخص مسیح در این ارتباط شکی باقی نمی گذارد . اینها چیزی است که در انجیل پزان مقدس در فصل سوم می گوید. 3- عیسی مسیح به نیکودم جواب داد: در واقع من به تو می گویم که اگر یک انسان دوباره متولد نشود نمی تواند سلطنت الهی را ببیند. 4-نیکودم به او گفت : وقتی انسانی پیر شد چگونه دوباره متولد می شود؟ آیا می تواند وارد شکم مادرش شود و یکبار دیگر متولد شود؟ 5-عیسی مسیح جواب داد: در حقیقت من به تو می گویم که اگر یک انسان از آب و روح تولد نیابد به مقر خدایی راه نمی یابد چیزی که از گوشت آفریده می شود گوشت است و چیزی که از روح آفریده می شود روح است. پس آنچه که به تو گفتم دیگر تعجب نکن: باید که شما دوباره متولد شوید. لینک مطلب در انجمن نوشته آلن کاردک  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در سه شنبه پنجم دی 1385   لینک مطلب     نظرات              نسب و خویشاوندی ارواح   ( ) آیا پدر و مادر به فرزندان خود بخشی از نفس خود را منتقل می کنند یا فقط زندگی حیوانی خود را می دهند که به آن بعدا یک نفس جدید زندگی معنوی را اضافه می کند؟ فقط زندگی حیوانی را می دهند زیرا نفس قابل تجزیه نیست , یک پدر ابله می تواند بچه های دانا داشته باشد و برعکس. چون ما زندگی های متعدد داشته ایم آیا خویشاوندی به ماوراء زندگی حاضر ما می رسد؟ طریق دیگری قابل تصور نیست , توالی وجودهای مادی بین ارواح ارتباطاتی برقرار می کند که به زندگی های قبلی شما بر می گردد , از آنجاست اغلب علت علاقه بین شما و برخی ارواحی که به نظر شما بیگانه می رسند. در نظر بعضی اشخاص آموزه بازگشت , ظاهرا با قبول توسعه نسب به ماوراء زندگی حاضر , پیوندهای خانوادگی را خواهد گسست. نسب را توسعه می دهد اما آنرا گسیخته نمی کند , نسب مبتنی بر عواطف قبلی است , روابطی که اعضای یک خانواده با به هم پیوند می دهد پایدارتر است . نسب وظائف برادری را افزایش می دهد زیرا در همسایگی شما یا بین خدمتکاران شما می تواند روحی یافت شود که با شما پیوند خونی داشته است. نسب معذالک اهمیت خویشاوندی را کم می کند زیرا پدر انسان می تواند روحی باشد که به یک نژاد دیگری تغلق داشته باشد یا در وضعیت دیگری زندگی کرده باشد. درست است اما این اهمیت مبتنی بر غرور است , چیزی که اکثرا به اجداد خود افتخار می کنند فقط عنوان مقام و ثروت است . کسی که شرم دارد بگوید جد من یک کفاش باشرف بوده است افتخار می کند که فرزند یک شاهزاده هرزه باشد. به هر حال هرچه بگویند یا انجام بدهند مانع حقیقت نخواهد شد زیرا خداوند قوانین طبیعت را بر لاف زدن ها و میل اشخاص بنا نکرده است. وقتی که بین ارواح یک خانواده خویشاوندی وجود نداشته است , آیا نباید نتیجه گرفت که کیش اجداد چیز مسخره ایست؟ مسلما نه زیرا انسان باید از اینکه متعلق به خانواده ای باشد که در آن ارواح پرورش یافته تجسد نموده اند افتخار کند . اگرچه ارواح از یکدیگر ناشی نمی شوند اما آنها برای کسانی که با آنها رابطه خویشاوندی داشته اند عواطف بیشتری نشان می دهند زیرا این ارواح درفلان خانواده بعلت علاقه یا بوسیله پیوند های قبلی جذب می شوند , اما بدانید که ارواح پدران شما به هیچ عنوان به کیش شخصیتی که برای آنها با غرور بوجود آورده اند افتخار نمی کنند. شما از شایستگی های آنان برخوردار نخواهید شد , مگر اینکه راه درستی را که آنها رفته اند پیروی کنید و در اینجاست که خاطرات شما نه فقط برای آنها جالب بلکه مفید نیز هست. تشابه فیزیکی و اخلاقی پدر و مادر اغلب به فرزندان خود شباهت فیزیکی خود را انتقال می دهند. آیا شباهت معنوی خود را هم انتقال می دهند؟ نه زیرا آنها نفس یا روح مختلفی دارند , جسم از جسم ناشی می شود اما روح از روح ناشی نمیشود . بین فرزندان نسلها چیزی جز همخونی وجود ندارد. تشابه معنوی که گاهی بین پدر و مادر و فرزندان پیدا می شود از کجا می آید؟ آنها ارواح علاقمندی هستند که شبیه کسانی می شوند که به آنها علاقمند هستند. آیا روح پدر و مادر بعد از تولد طفل اثری بر روی آن ندارد؟ چرا اثر بزرگی دارند همانطور که گفتیم ارواح باید یکدیگر را در پیشرفت کمک کنند. روح پدر و مادر رسالت دارند تا روح اطفال خود را با تعلیم و تربیت رو به اعتلاء ببرند , این برای روح پدر و مادر یک وظیفه است اگر شکست بخورد مجرم است. چرا پدر و مادر خوب و با فضیلت بچه هایی را بوجود می آورند که دارای سرشت منحرف هستند؟ بعبارت دیگر چرا صفات خوب پدر و مادر از طریق علاقه یک روح خوب را جذب نمی کند تا وارد بدن کودک آنها بشود؟ یک روح بد می تواند خواستار پدر و مادر خوب باشد باین امید که پندهای آنان او را به راه درست هدایت کند و اغلب خداوند این درخواست را اجابت می کند. آیا پدر و مادر می توانند با فکر و دعای خود یک روح خوب را بیش از یک روح بد به جسم فرزند خود جذب کنند؟ نه اما آنها می توانند روح کودک خود را بهتر کنند , این وظیفه آنهاست , فرزندان شرور آزمایش پدر و مادر هستند. تشاب خصوصیاتی که بین دو برادر وجود دارد بخصوص دوقلوها از کجا ناشی می شود؟ ارواحی که به یکدیگر علاقه دارند از لحاظ احساسات بیکدیگر شبیه هستند و از اینکه با هم باشند خوشحالند. بچه هایی که بدن های آنها بهم چسبیده است و برخی اندامهای مشترک دارند آیا دو روح یا بعبارتی دو نفس دارند؟ بله اما شباهت آنها غالبا بچشم شما بصورت واحد جلوه گر می شود. وقتی ارواح دوقلوهایی که بهم علاقمندند تجسد می یابند تنفری که گاهی اوقات بین آنها ایجاد می شود از کجا می آید؟ اینکه دوقلوها دارای ارواح علاقمند با یکدیگر هستند یک قاعده نیست , ارواح بد می توانند با یکدیگر در زندگی مبارزه کنند. درباره داستان بچه هایی که در شکم مادر با یکدیگر می جنگند چه فکر می کنید؟ یک چیز مجازیست برای اینکه بگویند تنفر آنها ریشه دار است آنرا به قبل از تولدشان می کشانند. به استعاره ها و مجازهای شاعرانه توجه نکنید. خصوصیات متمایز هر ملتی از کجا می آید؟ ارواح همچنین دارای خانواده هایی هستند که به خاطر علاقه ای که بین آنهاست و بر طبق اعتلایشان پاک شده اند , دور هم جمع شده اند . خوب , یک ملت یک خانواده بزرگ است که ارواح علاقمند دور هم جمع میشوند . تمایلی که اعضاء این خانواده ها به اتحاد دارند منبع تشابهی است که در خصوصت متمایز هر ملتی وجود دارد . آیا فکر می کنید ارواح خوب و با فضیلت ملتی خشن و نا متمدن را انتخاب می کنند؟ نه ارواح به توده مردم علاقمند همانطور که به همه افراد علاقه دارند , آنجا ارواح در محیط خود هستند. آیا بشر در وجودهای مجدید خود آثاری از خصوصیت اخلاقی وجودهای پیشین را حفظ می کند؟ بله می تواند ومجود داشته باشد اما به نحو بهتری انسان تغییر می کند . وضعیت اجتماعی می تواند همان نباشد , اگر ارباب تبدیل به برده شود سلیقه های او بکلی متفاوت خواهد شد و اگر آنرا شما بفهمید رنج خواهید برد. اگر روح در تجسدهای مختلف یکی باشد تظاهرات او در هر تمجسد ممکن است تشابهاتی داشته باشد اما با تغییراتی در عادت های جدید او دگرگون می شود تا اینکه یک کمال چشم گیر می تواند خصوصیت او را بکلی تغییر دهد زیرا اگر او خودخواه و بدجنس باشد می تواند با توبه فروتن و انسان شود. آیا انسان در تجسد های مختلف خود آثاری از خصوصات فیزیکی وجودهای قبلی خود را حفظ می کند؟ بدن متلاشی شده و بدن جدید هیچ ارتباطی با بدن قدیم ندارد . معذالک روح بر بدن انعکاس دارد , مسلما بدن چیزی جز ماده نیست اما علیرغم این روح برطبق ظرفیتهای بدن شکل می گیرد و روح خصوصات معینی را بر روی آن باقی می گذارد , بخصوص در روی چهره و این واقعیت که گفتنه اند چشمها آیینه روح هستند یعنی اینکه چهره بویژه منعکس کننده روح است , زیرا شخصی که فوق العاده زشت باشد اگر دارای روحی خوب و خردمند و انسان باشد چیز خوش آیندی در چهره خود دارد در حالیکه چهره ای بسیار زیبایی هستند که هیچ علاقه ای را ایجاد نمی کنند و حتی گاهی اکراه هم ایجاد می کنند . شاید اینطور فکر می کنید که تنها بدنهای زیبا حامل ارواح کامل هستند در حالیکه هر روز انسان های خوبی را مشاهده می کنید که بدشکل هستند . آنچه که حال و هوای خانوادگی می نامند تشابه سلیقه ها و علائق است , بدون اینکه یک تشابه لفظی داشته باشد. بدن که نفس را می پوشاند در یک تجسد جدید هیچ رابطه ضروری با بدنی که آنرا ترک کرده است ندارد زیرا می تواند بدن را از یک ریشه دیگری بگیرد بیهوده است که نتیجه گیری کنیم که در توالی وجودها همیشه شباهت وجود دارد این شباهت اتفاقی است . معذالک صفات روح اغلب اندامهایی را که برای تظاهر بکار می رود اصلاح می کند ولی صفات روی چهره اثر می گذارد و حتی در مجموع حالات یک نشان مشخص دارد بدین ترتیب است که در زیر متواضع ترین بدن انسان می تواند نشانه بزرگی و شرافت را ببینید درحالیکه زیر نقاب یک ارباب بزرگ گاهی اوقات حالت پستی و ننگ دیده می شود . بعضی از اشخاص بزرگ را بخود میگیرند . بنظر می رسد که این اشخاص با این عمل به اصل خود رجعت می کنند در حالیکه دیگران علیرغم تولد و تعلیم و تربیتشان در موقعیت های مختلف تغییر وضع می دهند. این وضعیت را چگونه می توان توضیح داد جز اینکه بگویی انعکاسی از روح است. اندیشه های فطری آیا روح متجسد هیچ آثاری از ادراکات و شناختهای زندگی قبلی خود دارد؟ برای روح خاطره مبهمی می ماند که به آن می گویند اندیشه های فطری. آیا تئوری اندیشه های فطری یک چیز تخیلی نیست؟ نه شناختها و معرفت های اکتسابی در هر وجود از بین نمی رود , روح با جداشدن از ماده همیشه آنرا بخاطر می آورد . هنگام بازگشت برای یک مدتی بخشی از آنرا می تواند فراموش کند اما مکاشفه ایکه برایش باقی می ماند به پیشرفت او کمک می کند بدون آن باید همیشه از نو شروع کند . در هر وجود جدید روح نقطه حرکت خود را از جایی آغاز می کند که در وجود قبلی اش قرار گرفته بود. آیا بدین ترتیب او بین دو وجود متوالی باید ارتباط بزرگی داشته باشد؟ نه اینقدر بزرگ که بتوانیم فکرش را بکنیم زیرا وضعیت ها کاملا متفاوت هستند و در این فاصله روح می تواند پیشرفت کند. اصل نیروهای فوق العاده انسانها که بدون مطالعات قبلی دارای کشف شهود برخی از معرفت ها مانند زبان , حساب و غیره هستند چیست؟ خاطرات گذشته و پیشرفت قبلی نفس که از آنها آگاهی ندارد. می خوهی آنها از کجا بیایند؟ بدن عوض می شود اما روح عوض نمیشد اگر چه لباس عوض کند. آیا با تغییر بدن برخی از نیروهای فکری از دست می روند , مثلا استعداد هنر از بین می رود؟ بله اگر این فکر آلوده شده باشد یا آنرا بد بکار برده باشد یک نیرو می تواند در یک زندگی در حالت خواب بسر ببرد زیرا روح می خواهد یک نیروی دیگری را مورد استفاده قرار بدهد که ارتباطی با آن نیرو ندارد بنابراین آن نیرو به حالت پنهان باقی می ماند تا بعدا ظاهر شود. آیا انسان احساس غریزی که نسبت به وجود خدا و زندگی آینده دارد نتیجه یادآوری قبلی است حتی در حالت توحش؟ این خاطره ایست که روح قبل از تجسد داشته است اما غرور اغلب این احساس را خاموش می کند. آیا اعتقاد به علوم روحی مربوط به این خاطرات گذشته است که انسان نزد همه ملل پیدا می کند؟ این دکترین هم قدیم است و هم جدید و بهمین خاطر است که در همه جا یافت می شود و این دلیلی واقعی است . روح متجسد خاطره حالت غیر متمجسد بودن خود را بخاطر می آورد و آگاهی غریزی از جهان نامرئی دارد اما اغلب آنرا با پیش داوری و نادانی به خرافات می آلاید. لینک مطلب در انجمن نوشته آلن کاردک  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در شنبه هجدهم آذر 1385   لینک مطلب     نظرات              عکس های موجودات ناشناخته   ( ) * * *  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در چهارشنبه هشتم آذر 1385   لینک مطلب     نظرات              عکس های ارواح   ( ) چند عکس از ارواح            :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در سه شنبه هفتم آذر 1385   لینک مطلب     نظرات              سرنوشت کودکان بعد از مرگ و جنسیت ارواح   ( ) آیا روح یک کودک مرده در سن پایین به پیشرفتگی روح یک شخص بالغ است؟ گاهی خیلی پیشرفته تر از شخص بالغ است زیرا می تواند که خیلی بیشتر زندگی کرده و تجارب بیشتری داشته باشد , بخصوص که اگر روح او پیشرفته باشد. آیا روح یک کودک می تواند از روح پدرش پیشرفته تر باشد؟ این خیلی فراوان است.آیا خود شما آنرا روی زمین نمی بینید. کودکی که در سن پایین می میرد و بدی نکرده است آیا روحش متعلق به درجات بالا نیست؟ اگر او بدی نکرده است , خوبی هم نکرده است بخاطر کودک بودن او نیست بلکه بخاطر این است که روح او پیشرفته تر است. چرا اغلب زندگی از زمان بچگی قطع می شود؟ مدت زندگی کودک می تواند برای روحی که در او تجسد یافته است , تکمیل کردن یک زندگی قطع شده ای قبل از پایان مورد نظر باشد و مرگ او غالبا یک امتحان یا یک توبه برای پدر و مادر است. روح طفلی که در سن پایین می میرد چه می شود؟ او یک وجود جدید را شرو می کند. اگر روح فقط یک زندگی داشت و اگر بعد از این وجود سرنوشت آینده اش برای ابد تعیین می شد پس شایستگی نیمی از انسان هایی که در سنین پایین می مردند چه می شد؟ زیرا کودکان بدین ترتیب از سعادت ابدی متمتع نمی شدند و بدون دلیل از امتحانات مشکل زمینی معاف می شدند. یک چنین نظمی در اشیاء بر طبق عدالت خدائی نیست زیرا بوسیله بازگشت , عدالت و تساوی برای همه برقرار می شود. آینده بدون استثناء متعلق به همه است و استثنائی برای کسی نیست , آنهایی که دیرتر به آخر می رسند تنها خود مقصرند , انسان باید نتیجه اعمال خود را ببیند همانطور که مسئول اعمال خود نیز هست. بنابراین , این منطقی نیست که کودکان در آیتی از معصومیت بدانیم . آیا نمی بینید کودکانی که دارای بدترین غرائض در سنی هستند که دیگر تعلیم و تربیت در آنها هیچ اثری ندارد؟ آیا نمیبینیم که انسانها تزویر , تقلب , خیانت حتی غریزه دزدی و خیانت را علیرغم همه انسان های خوبی که در اطرافشان هستند با خود به دنیا می آورند؟ قانون آنها را تبرئه می کند زیرا می گوید آنها فاقد عقل و قوه تمیز هستند , حق با قانون مدنی است زیرا در واقع کودکان بیشتر غریزی عمل می کنند تا از روی عقل اما این غرائز مختلف بین بچه های یک سن و سال از کجا ناشی می شوند در حالیکه در شرایط و اثرات مساوی پرورش یافته اند؟ این انحراف زودرس از کجا ناشی شده است؟ این نتیجه پستی روح است , چون تعلیم و تربیت نقشی نداشته است و نتایج آن را هم می بینند نه بخاطر عمل کودکانه خود بلکه بخاطر زندگی های قبلی شان و بدین ترتیب است که قانون برای همه یکسان است و عدالت خداوندی بر همه جاریست. جنسیت در نزد ارواح آیا ارواح جنسیت دارند؟ نه به آن ترتیبی که شما دارید , زیرا جنسیت بستگی به اندامها دارد بین ارواح عشق و علاقه وجود دارد اما مبتنی بر تشابه احساسات است. آیا روحی که بدن یک انسان را زنده نگه داشته است می تواند در یک وجود جدید به بدن یک زن یا یک مرد داخل شود؟ بله آنها یک روح هستند که در غالب مردان و زنان وارد می شوند. آیا زمانی که انسان روح است ترجیح می دهد که وارد بدن زن شود یا مرد؟ این از نظر روح اهمیت کمی دارد , این مطابق امتحاناتی است که باید بدهد. ارواح در زنان و مردان حلول می کنند زیرا آنها جنسیت خاصی ندارند , چون ارواح باید بطور کلی پیشرفت کنند . هر جنس مانند هر موقعیت اجتماعی برای آنها آزمایش ها و وظائف خاصی را فراهم می آورند که فرصتی خواهد بود برای کسب تجربه . روحی که همیشه مرد است فقط دانائی مردان را دارد. لینک مطلب در انجمن نوشته آلن کاردک  :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در پنجشنبه دوم آذر 1385   لینک مطلب     نظرات              عکس هایی از موجودات ناشناخته   ( )      :: نوع مطلب :  :: نوشته شده توسط Hamid در یکشنبه بیست و هشتم آبان 1385   لینک مطلب     نظرات              تکامل تدریجی   ( ) آیا روح از زمان آفرینش و تکوین خود از تمام استعدادهای خود متمتع می شود؟ نه زیرا روح همانند انسان کودکی خود را دارد , ارواح در اصل خود هیچ وجود غریزی ندارند و از خود و اعمال خود بسختی آگاهند , هوش بعدا بتدریج رشد می نماید. حالت روح در اولین تجسد خود چگونه است؟ حالت بچه را در بدن فیزیکی خود دارد , هوش او بسختی شکوفا می شود او در زندگی استعداد و قوه خود را می سنجد. آیا روح انسان های وحشی در حالت کودکی هستند؟ کودکی نفوس آنها نسبی است اما نفس آنها از پیش رشد پیدا کرده است , آنها دارای شهوات هستند. آیا شهوات نشانه رشد است؟ نشانه رشد بله اما کمال نه , این یک علامت فعالیت است و علامت شعور ((من )) در حالیکه در نفس اولیه هوش و زندگی در حالت جنینی قرار دارند. زندگی روح در مجموع همان مراحلی را طی می کند که ما در زندگی فیزیکی طی می کنیم , روح بتدریج از حالت جنینی به حالت کودکی و از کودکی در طی دوره ها بحالت بلوغ و سپس به کمال می رسد با این تفاوت که سقوط و فرودی مانند زندگی فیزیکی ندارد , زندگی روح که آغازی داشته است پایانی نخواهد داشت , از نقطه نظر روح برای اینکه از دوران کودکی روحی به رشد کامل برسد نیازمند به زمان طولانی است و پیشرفت او نه فقط بر روی یک کره بلکه در جهان های مختلف کامل می شود. زندگی روح بدینترتیب از یک سلسله وجودهای بدنی تشکیل می شود که هر کدام از آنها برای روح فرصتی است برای پیشرفت , زیرا هر وجود بدنی از یک سلسله ایامی تشکیل می شود که در هر یک از آنها انسان تجربه و آموزش بدست می آورد. همانطور که در زندگی انسان روزهایی است که هیچ ثمری برای او به بار نمی آورد . برای روح دز زندگی بدنی نیز ایامی است که ثمری ندارد زیرا نمی دانسته که از آن بهره مند شود. آیا انسان می تواند در این زندگی از طریق یک رفتار کامل همه درجات را طی کند و یک روح کامل بشود بدون اینکه مراحل واسطه را طی کند؟ نه زیرا انسانی که فکر می کند کامل است از کمال فاصله بسیار دارد . صفات و کیفیاتی است که برای انسان ناشناخته است و او نمی تواند بفهمد . کمال او در حد رفتار طبیعت زمینی اوست . اما این کمال مطلق نیست . همانطور که یک بچه هرچقدر هم از لحاظ فکری پیشرفته باشد باید قبل از رسیدن به سن پختگی از جوانی عبور کند , همینطور که بیمار قبل از اینکه سلامتی خود را بدست بیاورد باید دوره نقاهت را بگذراند . و بعد روح باید در علم و اخلاق پیشرفت کند , اگر روح در یک جهت پیشرفت کرده است باید برای رسیدن به بالای نردبان در جهت دیگر نیز پیشرفت کند اما انسان هرچه بیشتر در این زندگی پیشرفت کند امتحانات بعدی کوتاهتر و کم عذاب تر خواهد بود. آیا انسان می تواند در این زندگی امیدوار باشد که زندگی آینده اش تلخی کمتری را خواهد داشت؟ بله بدون شک او می تواند مسافت و مشقات راه را کم کند . همه راهها به شادمانی ختم می شود. آیا یک انسان در وجودهای جدیدش بیشتر از آنچه که هست سقوط می کند؟ در وضعیت اجتماعیش بله اما بعنوان یک روح نه. آیا روح یک انسان خوب می تواند در تجسد جدیدش در بدن یک جنایتکار وارد شود؟ نه زیرا انسان خوب نمی تواند فاسد شود. آیا روح یک انسان منحرف می تواند روح یک انسان خوب شود؟ بله اگر توبه کند بنابراین , این پاداش اوست. پیشرفت ارواح تدریجی است و هرگز به عقب بر نمی گردد , در سلسله مراتب ارواح بتدریج بالا می روند و به درجه ای که رسیدند از آن پایین تر نمی آیند. ارواح در وجودها مختلف فیزیکی خود بعنوان انسان تنزل می کنند اما بعنوان روح نه . بدین ترتیب روح یک شخص قدرتمند در روی زمین ممکن است در جسم یک صنعتگر بسیار ساده وارد شود و بالعکس , زیرا این درجات بین انسانها اغلب بدلیل عدم اعتلای عواطف اخلاقی است . هرود پادشاه بود و مسیح نجار . آیا امکان ترقی در زندگی بعدی موجب نمیشود که بعضی ها در راه بدی قدم بردارند , به این فکر که بعدا اصلاح خواهند شد؟ کسی که چنین می اندیشد به هیچ چیزی اعتقاد ندارد و ایده یک مجازات ابدی او را متوقف نمی کند , زیرا منطق او , او را به عقب می راند و این ایده به ناباوری درباره همه مچیز می انجامد. اگر برای راهنمایی انسانها فقط از وسایل منطقی استفاده نمی شد اینقدر شکاک در دنیا وجود نداشت . یک روح ناکامل در واقع می تواند همانطور که گفتی در زندگی فیزیکی اش بیاندیشد اما بمحض اینکه از ماده جدا شود او بطریق دیگری می اندیشد , زیرا او بزودی متوجه می شود که در محاسیه اشتباه کرده است و اینجاست که در زندگی جدیدش احساس معکوسی پیدا می کند. بدین ترتیب است که پیشرفت حاصل می شود و بهمین دلیل است که شما در روی کره زمین انسانهایی پیشرفته تر از انسانهای دیگر دارید. بعضی از انسانها از پیش تجاربی دارند که دیگران ندارند اما آنهایی که ندارند کم کم بدست می آورند . این بستگی به خود آنها دارد که پیرفت کنند یا بطور نامعینی به عقب بیافتند. انسانی که موقعیت بدی دارد مایل است هرچه زودتر آنرا تغییر بدهد. کسی که یقین دارد که فراز و نشیب این زندگی نتیجه نقصان های اوست در جستجوی آن خواهد بود که یک زندگی جدیدی با آسایش بیشتر برای خود تامین کند و این فکر بیشتر او را از راه بدی برحذر می دارد تا از آتش ابدی که به آن اعتقاد ندارد. آیا ارواح نمی توانند با تحمل فراز و نشیب این پیکر مادی بهتر بشوند و آیا زندگی مادی نوعی صافی خواهد بود که با گذشت از آن موجودات روحی به کمال خواهند رسید؟ بله اینطور است , انسانها با پرهیز از بدی و انجام نیکی در امتحانات خود موفق می شوند اما این توفیق بعد از تجسد یا تصفیه های متوالی بدست می آید و به هدفشان با کوشش و زمانی کم و بیش طولانی خواهند رسید. آیا برای بهتر شدن این بدن است که بر رویح تاثیر می گذارد و یا روح است که بر بدن اثر می کند؟ روح تو همه چیز است و بدن تو لباسی است که فاسد می شود همه حرف همین است. ما از لحاظ مادی نفس را در درجات تصفیه و پالایش با آب انگور مقایسه می کنیم . آب انگور نوعی عصاره دارد که جوهر یا الکل نامیده می شود اما مواد خارجی که تغییر دهنده جوهر آن می باشند آنرا ضعیف می کنند , آب انگور در اینصورت به صافی نهایی نخواهد رسید مگر با تقطیر های مکرر که در هر تقطیر جوهر از آلودگی پاک می شود . جوهر آب انگور باید برای رسیدن به صافی وارد انبیق شود مواد خارجی مانند قالب مثالی هستند که این قالب به همان ترتیب که روح به کمال می رسد خود را پاک می کند.

 
محب حقیقی
ساعت ۱:٤٧ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸٦  
محبت زنان ، محبت اجسام و محبت عالم در نگاه محب حقیقی بسم الله الرحمن الرحیم   در پست های پیشین راجع به محبت زنان از دیدگاه شیخ اکبر سخنانی گفته شد. اینک لازم است که به بحث حب بطور مستوفی پرداخته شود. بهمین منظور از رساله « لا یعول علیه » سخنان کوتاهی در اینجا آورده می شود تا حقیقت حب شناخته شود.   همانطور که در مطلب کرامت زن آمد شیخ می گوید که حق مجرد از ماده شهود نمی شود و از نظر ذات غنی از عالمین است. تعلق تجلی بدان ماده است که در ذات حق هیچ تجلیی نیست. اما تجلی او در عالم باید طوری باشد که در متعلق حب٬ وجه الهی پیدار گردد و از بزرگترین اختلاطاتی که رخ می دهد شهود حق در مقید و دعوی مطلق است همانطور که شیخ در رساله « لا یعول علیه » می گوید:                     شغل النفس بالجمال المقید مع الدعوى برؤیة جمال الحق لا یعوَّل علیه. یعنی : مشغولیت نفس به جمال مقید با دعوی اینکه رویت جمال مطلق، نمی توان بر آن تکیه  کرد.   چون عارف را سزاوار است که در رویت حق در عالم جمال مقید را در نظر نگیرد و به هر مقیدی که بنگرد، مطلق را شهود کند و مطلق که جمال حق است در نظر عارف در هر وجه نکویی پیداست. اگر عارف به زنان می نگرد هیچ موقع زن خاصی او را محجوب از دیدار اصل حب نمی کند و جنبه اطلاقی مورد نظر اوست و تقید فقط از ناحیه نفوس است همانطور که می گوید:   کل حب تبقی فی صاحبه فضلة طبیعیة لا یعوَّل علیه. یعنی: هر حبی که در صاحب حب (محب) باقیمانده طبیعی به جا بگذارد نمی توان بر آن تکیه کرد.   پس اگر حب٬ نفسانی باشد و باعث تحریک نفس و توجه آن به طبیعت زنان شود، این حب ناخالص است و در آن بین حب حقیقی و فضله های طبیعی مشارکت شده و از خلوص آن کاسته و شرک در تعلق حب بوجود آمده است. برای همین شیخ می گوید:   کل حال إلهی یعطی حرکة حسیة لا یعوَّل علیه. یعنی: هر حال الهی که حرکت حسی بوجود آورد، نمی تواند بر آن تکیه کرد.   و ادامه می دهد:   کل حب یعرف سببه فیکون من الأسباب التی تنقطع لا یعوَّل علیه. هر حبی که سسبش شناخته شود و آن سبب از اسباب منقطع باشد، نمی توان بر آن تکیه کرد.   اولا که حب باید بی سبب باشد یعنی بدون سبب شناخته شده همانطور که شیخ بارها می گوید که متعلق حب عدم است یعنی حب از جایی برخاسته که موطنش عدمی است و عدم را شناسایی نیست پس سبب شناسا ندارد همانطور که می گوید:   الحب الذی یعطیک التعلق بوجود المحبوب وهو غیر موجود فهو صحیح وإن لم فلا تعول علیه. یعنی: حبی که تعلق به محبوب غیر موجود داشته باشد صحیح است و اگر به هر نحوی بهره ای از وجود کَونی برده باشد نمی توان بر آن تکیه کرد.   پس متعلق حب عدم است. در فتوحات مثال می آورد که اگر محبوب شما دست در گردن انداختن باشد تا این عمل رخ نداده و معدوم است محبوب است و همینکه رخ داد، پرنده بی سبب غیر دسترس حب برمی خیزد و در جایی دیگر آشیان می کند و همینطور بنگر به مثال های بالاتر و آنچه بی مثال است. پس حب حقیقی، خود نفس حب می باشد و آن مطلوب است که همیشه با محب است و این اسم غلبه قهری سلطان حب است اما متعلق حب معدوم است و شیخ در این باره می گوید:   کل حب لا یتعلق بنفسه وهو المسمى حب الحب لا یعوَّل علیه. یعنی: هر حبی که متعلقش، خودش نباشد آن حب حب است و بر ان تکیه نتوان کرد.   یعنی حب بذاته اصل است و اگر حبی زاید بر حب ذاتی باشد، فضله ای وجودی است و نمی توان بر خلوص آن پای فشرد و همینطور هر شهوتی که به غیر از ذات حب در انسان شعله گیرد، شهوتی مطرود است آنچنان که شیخ می گوید: کل شهوة غیر شهوة الحب لا یعوَّل علیها. یعنی: هر شهوتی غیر شهوت حب، نمی توان بر آن تکیه کرد.   پس همه چیز از سلطنت حب است و محبوب و متعلق حب ناپیدا و نا شناسا. اما همین ذات حب را تجلیاتی است خالص که باید آنها شناخته شود. وجه شناخت آن این است که محب در حب فانی شود و هیچ اراده و درکی که تعلق به خود محب یا هر ماده ی دیگری داشته باشد را رها نماید و از نفس خود سفر کرده و در موطن عدم بنشیند، آنگاه تجلیات حب٬ او را می گرداند و چون هیچ چیز به غیر از سلطان حب بر او حکم فرما نیست همه تجلیات خالص برای حب است و لاغیر. آنچنان که شیخ اکبر گوید:   کل حب لا یفنیک عنک ولا یتغیر بتغیر التجلی لا یعوَّل علیه. یعنی: هر حبی که تو را از خود فانی نکند و آن حب به تغیر تجلی(سلطنت حب)، متغیر نگردد، نمی توان بر آن تکیه کرد.   پس در اینجا اراده محب در محبوب غرق شده و نیست می گردد و شیخ در این باره می گوید:   کل محبة لا یؤثر صاحبها إرادة محبوبه على إرادته فلا یعوَّل علیها. یعنی: هر محبتی که صاحب محبت، اراده محبوب را بر اراده خود موثر نداند، نمی توان بر آن تکیه کرد. و اینکه :   کل محبة لا یلتذ صاحبها بموافقة محبوبه فیما یکرهه نفسه طبعا لا یعوَّل علیه. یعنی: هر محبتی که صاحب محبت، به موافقت محبوب در آنچه نفسش کراهت دارد، متلذذ نگردد، نمی توان بر آن تکیه کرد.   پس در این مرحله است که محب واقعی، نفس را بدرود گفته و به تعبیر بهتر تلذذ آن را به تلذذ محبوب معلق کرده و تلذذ ذاتی نفسش را در شعاع انوار حب، گم کرده است. اما بواقع محب حقیقی و عارف بالله کسی است که پس از رسیدن به این مرحله از حب که ذکر شد، می توان به اجسام طبیعی و طبیعت زنان نظر کند، چرا که او فقط وجه الهی را درین طبیعت می بیند و نفسش دیگر بدنبال زواید و فضله های نفسانی و طبیعی نخواهد رفت. و شیخ چه جالب بین حب و شهوت محب نفسانی و سالکِ طریق محبوب با عارف حقِ حب و محبوب فرق نهاده است و گفته است:   التجلی الإلهی فی الأجسام الطبیعیة کانت ما کانت لا یعوَّل علیه إلا المحققون من رجال الله. یعنی: تجلی الهی در اجسام طبیعی، آنطور که این اجسام بر آنند و تجلی به فراخور این اجسام و مواد متغیر می گردد را نمی توان بر آن تکیه کرد مگر محققون در شناخت تجلیات حق در اجسام و نگریستن به وجه حق در انها از رجال الهی. فاعل « کانت ما کانت » اگر اجسام طبیعی باشد یعنی هر آنطور که اجسام هستند بواسطه تجلیات و چه تجلیات باشد که تجلیات متنوع، منظور یکی است. اما بواقع ضمیر فاعلی به نزدیک بر می گردد. چون به حسب اجسام مختلف، تجلیات مختلفند و در اصل تجلی تکثری نیست. و تکثرات عالم و تنوع تجلیات از اعیان عالم هستند و البته نزد عارف و محقق ثبوت دارد که این اعیان ثابته و ماهیات اشیاء معدوم هستند و احکام اینها که صور تجلیات متنوع است موجود می باشد که این احکام اعیان همان صور اسمائیه الهیه است. الله اعلم. + نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم مهر 1386ساعت 21:35  توسط مهدی  |  14 نظر کرامت زن بسم الله الرحمن الرحیم شیخ اکبر در باب ۴۶۳ فتوحات مکیه نظر خود را در زندگی با زنان اینطوری می نگارد: « من در آغاز ورودم در این طریق ، مکروه ترین خلق خدای تعالی زنان و نزدیکی آنان بود و بر این نحو ، هجده سال باقی ماندم و چون نزد من این خبر نبوی _ که خداوند زنان را برای نبی خود دوست گردانیده است _ آگاهی یافتم ، خوف خشم نزد من تقدم یافت و فهمیدم که نزد پیامبر (ص) زنان نه از روی طبیعت بلکه به تحبیب الهی به سوی او ، دوست گردانیده شده بودند، پس به زنان محبت ورزیدم و اکنون بیشتر از همه به آنان مهر می ورزم و بیشتر از همه حقوقشان را رعایت می کنم زیرا این از روی تحبب الهی ست نه حب طبیعی. » دلایلی از بزرگان فلسفه در مورد عدم توجه به زن یکی از بزرگترین مواردی که بزرگان عرفان و فلسفی به فهم آن نرسیده اند٬ همین شناخت زنان است. اگر زندگی این بزرگان تحقیق کنیم می بینینم که بسیاری از آنها به امر ازدواج تن نداده اند. با اینکه انبیاء الهی که بزرگان دین و بندگاه خاص الهی بوده اند به زنان و زندگی با آنها بسیار علاقه داشته اند. برای نمونه ملاصدرا در اسفار در مورد زن نظر تکریمانه ای ندارد و ملا هادی سبزواری هم در تعلیقه خود بر اسفار آن نظر را تاکید می کند. پس می بینیم کسی که زن هم اختیار نموده اند٬ باز نظر تکریمانه ای ندارند آنچنان که می گوید: و منها تولد الحیوانات المختلفه... بعضها للاکل... و بعضها للرکوب و الزینه... و بعضها للحمل... و بعضها للتجمل و الراحه... و بعضها للنکاح... و بعضها للملابس و البیت و الاثاث. «اسفار اربعه جلد 7 فصل 13 ص 136. مکتبه مصطفوی.» و ملاهادی سبزواری شرح می دهد که : فی ادراجها فی سلک الحیوانات ایماء لطیف الی ان النساء لضعف عقولهن و جمودهن علی ادراک الجزئیات و رغبتهن الی زخارف الدنیا، کدن ان یلتحقن بالحیوانات الصامته حقا و صدقاً، اغلبهن سیرتهن الدواب و لکن کساهن صوره الانسان لئلایشمئز عن صحبتهن و یرغب فی نکاحن و من هنا غلب فی شرعنا المطهر جانب الر