حسن مرتضوی عرفان عملی وتصوف

مباحث ومطالب پیرامون عرفان عملی وتصوف
 
دستور ریاضت از علامه مجلسی(رحمه الله )
ساعت ٤:٠٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٠ اسفند ۱۳۸٦  
نمونه ای از ریاضت مرحوم مجلسی را که خودش گفته در اینجا میآورم     موضوع : نمونه ای از دستورالعمل های مرحوم مجلسی برای سیروسلوک(ریاضت)   لا هو الا هو نمونه ای از ریاضت مرحوم مجلسی را که خودش گفته در اینجا میآورم(البته این همش نیست) دریافته هایى را که این بنده ، از دوران ریاضت و خودسازى بدست آوده ام ، مربوط به زمانى است که به مطالعه و تحقیق تفاسیر پرداخته بودم ، و شبى بین خواب و بیدارى حضرت محمد((ص )) را زیارت کردم . با خود گفتم که : شایسته است تا در کمالات و اخلاق وى دقیق شوم ، هر چه ندبر من فزونتر مى گشت ، عظمت و نورانیت آن حضرت گسترده تر و روشنتر مى نمود. از این روى ، دریافتم که خلق و سرشت او، قرآن است ، و باید در قرآن بیندیشم . هر چه دقت من در آیه اى بیشتر مى شد، دریافت فزونترى از حقایق نصیبم مى گردید. بگونه اى که یک باره حقایق بیکرانى به جانم سرازیر مى شد. و چنین موهبتى ، در پى هر تدبر من در آیه اى پدید مى آمد. البته ، براى کسى که به چنین توفیقى دست نیافته ، باور این سخن ، غیر ممکن مى نماید، چرا که غیر عادى به نظر مى رسد، اما - در نام ویاد این مطالب - راهنمائى و برادران ایمانى ام را قصد نموده ام . آن دستور ((خودسازى و ریاضت )) عبارت است از: از هر کلامى که سود ندارد، و بلکه از غیر یاد حق تعالى ؛ زبان به کام کشیدن . از لذتها و خوشیهاى (غیر ضرورى و باز دارنده )، خوردنیها، پوشیدنیها، زناشوییها، مسکنها و...، دست کشیدن . از مراوده با غیر اولیاءالله دورى جستن . خواب فراوان را ترک نمودن . یاد خداوند متعال را، همراه با مراقبت ، پیشه خود ساختن . دیگران ، مداومت بر ذکر ((یا حى یا قیوم لااله الا انت )) را پى مى گرفتند، و من نیز آن ذکر را آزموده ام . اما بیشترین ذکر من ((یالله )) است ، با دور افکندن غیر حق از قلب ، و با توجه به ذات بارى تعالى . البته ، مهم و اساسى ، همان ذکر حق تعالى ، با مراقبت است ، که دیگر چیزها به پایه ذکر نمى رسد. پایدارى - به مدت چهل روز- بر آنچه که (از قانون تمرین و ریاضیت ) بر شمردیم ؛ باعث مى شود، که در بهایى از انوار: حکمت ، معرفت و محبت الهى گشوده گردد، و سپس ، آدمى به مقام فناء و بقاء باالله ترقى کند و راه یابد. (چنانکه روایات فراوانى در این باب گذشت ) و از آن روى که اینم شیوه خودسازى و سیر الى الله ؛ نزدیک ترین راهها به سوى خداست ؛ تعارض نفس و شیاطین ظاهر و باطن ، با آن شدیدتر است . زیرا اگر همه مردم به نمى شوند، چرا که بیشتر غرضها، در روى آورى به این گونه دانشها؛ دوستى مال ، مقام و برترى نزد مردم است . که اگر چنین شد، شیاطین نیز مدد کار مى شوند. اما اگر، غرض از آموختن دانش ، خشنودى خداوند متعال بود، (به گونه طبیعى ) دشواریهایى را پیش روى دارد. که اگر دشوارى پدیدار نشد، سزاوار است است که در این کوتاه آمدن شیطان - که شاید غرضى در آن داشته باشد - درنگ کنیم . در این چهل سالى که به راهنمایى و ارشاد مردم پرداخته ام ، کسى را که بر اساس این دستورالعمل ، به خود سازى به پردازد، نیافتم ، و این خود دلیل شکوهمندى و گرانمایگى این دستور است ، در صورتیکه ، با راهنمایئهاى همگانى و گسترش دانشهاى دینى ؛ بیش از صد هزار نفر را، هدایت کرده ام . در این ایام ، دیدار حضرت رسول ((ص )) را توفیق یافتم ، از ایشان پرسیدم نزدیک ترین راه ، براى سیر الى الله چیست ؟ حضرت فرمودند، همان است که مى دانى (و بدان عمل کرده و دستور مى دهى ). چگونه است ، آدمى که در برابر ادعاى دروغین کسى که مى گوید: من کیمیاگرم ، دارایى و فرصتهاى خود را صرف مى کند، در صورتى که مى داند، اگر این ادعا راست باشد، نیازى به اظهار آن نیست ، بلکه باید در کتمان آن بکوشد، اگر چه به بدترین شکنجه ها کشته شود. اما به احتمال اینکه راست مى گوید، راضى است که مال خود را براى او پرداخت کند. و آنچه که من مى گویم ، بر گرفته از خود آیات الهى ، روایات پیغمبر((ص )) و امامان معصوم ((ع )) است . چیزى اس که حکماى ظاهر، مانند، بوعلى سینا، - در نمط نهم از اشارات - نیز بدان گواهى داده است پس ایرادى ندارد، که تو چهل روزت را (به این گونه که گفتم ) به عبادت پردازى - با اینکه باید تمام عرمت را چنین کنى - با تضرع وزارى به درگاه خداوند روى آورى ، با انگیزه بندگى و عبادت ، و نه براى آزمایش . چنانکه ، خاتم انبیاء((ص )) فرمودند: کسى که چهل روز خود را براى خداوند خالص کند، سرچشمه هاى معرفت را، از جانش بر زبانش جارى مى سازد(فقط 40 چهل روز بچه ها) والحمد لله هدانا لهذا و ما کنا لنهتدى لولا ان هدانا لله