علوم غریبه

پس از درود مطلق و ذات برحق صلوات زاکیات و تحیات مروّحات نثار ارواح مطهره مقدسه انبیاء و اولیاء · سیما سید المرسلین و رحمةٍ للعالمین اشرف النبیین المتمکن فی مقام اوادنی المقرب الی الله حتّی تدلّی سیدنا فی الوجود صاحب لواءِ الحمد و المقام المحمود حبیب الله محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم · و سر الاسرار و مشرق الانوار حقیقة النقطة البائیة و اصل الحیوة المائیة الاسم الاعظم و المظهر الاتم باب الله و وعاء علم الله و مجمع علوم الانبیاء و مرجع سلاسل الاولیاء مظهر العجائب و مظهر الغرائب و النجم الثاقب مولانا علی بن ابی طالب صلوات الله علیه · و الجوهرة القدسیة و الحوراء الانسیة سیدة النساء و صندوق مصاحف الاولیاء البتول العذراء فاطمة الزهراء سلام الله علیها · و النور اللامع و الحسن الجامع الجمال الابین و مجلی سرّ حضرت ذی المن و القوس الطالع من الایمن ابی محمّد الحسن علیه السّلام · و ظهور العشق الاعلی و المتوجّه بالهمة العلیا مقصد العرفاء و اب الاولیاء و خامس اصحاب الکسا و سید الشّهدا سرّ الله الاتم و ثار الله الاعظم المقدس عن الشین ابی عبدالله الحسین علیه السّلام · و سید المجددین و زین العابدین و سند الزاهدین و کاشف اسرار العرفان و انسان العین و عین الانسان مجمع البحرین المقدس عن الشین الامام علی بن الحسین علیه السّلام · و حافظ معارج الیقین و وارث علوم المرسلین و النباء العظیم و الصراط المستقیم و کاشف حقایق البواطن و الظواهر و مجمع علوم الاوائل و الاواخر الامام محمّد الباقر علیه السّلام · و البحر الموّاج و السراج الوهاج مجدد الاسلام و ناشر دین خیر الانام القرآن الناطق الامام جعفر بن محمّد الصادق علیه السّلام · و کلیم ایمن الامامة و شجرة طور الکرامة صاحب الرق المنشور و البیت المعمور و البحر المسجور بامر الدّین قائم الامام موسی بن جعفر الکاظم علیه السّلام · و ناشر السنة و الدین و مرجع اهل الیقین الانسان اللاهوتی و الروح الناسوتی کهف النفوس القدسیة غوث الاقطاب الانسیة الکنز الغیبی و القرآن اللاریبی صدر الوری بدر الدجی الامام علی بن موسی الرضا علیه السّلام · و باب الله المفتوح و کتابه المشروح ظل الله الممدود سر اسرار الوجود سید الاولیاء و سند الاصفیا غایة الظهور و الایجاد بن الامام التقی محمّد علی الجواد علیه السّلام · و مفتاح خزائن الوجوب و حافظ مکامن الغیوب النّاصح الزکی و الهادی المتقی طیار جوّ الازل و الابد الامام النقی علی بن محمّد علیه السّلام · و البحر الزاخر و النور الزاهر عنقاء قاف القدم و الصاعد مرقاة الهمم المؤتمن العسکری الامام حسن بن علی علیه السّلام · و کمال النشاة و نشاة الکمال و جمال الجمع و مجمع الجمال سرّ السرار الالوهیة و کنه حقایق الربوبیة الاسم الاعظم و ناموس الله الاقدم غواص الیم الرحمانیة مسلک الایة الرحیمیة طور تجلی الالوهیة بقیة الله فی الارض الغائب فی الاستار الظاهریة و الهادی الی الطرق الغیبیة و القائم المهدی المؤتمن حجة بن الحسن عجل الله فرجه پس   · اوّل السلسله و باب الطریقه کنز المعارف و قلیل المعارف شیخ المشایخ شیخ معروف کرخی طاب ثراه    (شرح حال دیگر) · و صاحب العلم الوفی و الزاهد الصّفی ابی الحسن شیخ سری السقطی طاب ثراه · و اول الاقطاب فی الغیبة و باب ابواب الطریقة و مظهر الحقیقة سید الطائفة و رأس عُلَماءِ الشّریعة العالم الهادی شیخ جنید البغدادی طاب ثراه · و حضرت مروّج الشّریعة و مکمل الطّریقة الواصل الی ربّه الباری احمد بن محمّد شیخ ابوعلی رودباری طاب ثراه · و جامع المراتب و مجمع المطالب و مرجع اولی المفاخر و المناقب الحسین بن محمّد شیخ ابوعلی کاتب طاب ثراه · و مشرق الانوار و مشرق الاسرار و زین الابرار و شرف الاخیار سعید بن سلام شیخ اب عمران المغربی طاب ثراه · و فخر الاعالی و الادانی و مجلی کلمة کن فکانی و مشرق النّور لامکانی شیخ ابوالقاسم گورکانی طاب ثراه · و العالم بامر الله و ناشر دین الله المتبحر الناموسی ابن عبدالله شیخ ابوبکر الطوسی طاب ثراه · و جامع العلوم و المعارف و مجمع الکرامات و المکاشف العالم العالی شیخ احمد طوسی غزالی طاب ثراه · و الفاضل الصّمدانی و العارف الفاضل الودادی و الکاشف سرّ المبادی شیخ ابوالفضل بغدادی طاب ثراه · و کاشف الایات و صاحب الکرامات و خوارق العادات شیخ ابوالبرکات طاب ثراه · و العالم الاساسی و الزاهد المواسی و المحقق الاسطقسّی شیخ ابومسعود اندلسی طاب ثراه · و باب مدائن العرفان و لبّ علوم الایقان و کاشف رموز القرآن الزّاهد المؤتمن شعیب بن حسین شیخ ابی مدین طاب ثراه · و صاحب الفتوحات القلبیه و الهادی الی الحقائق السریه ابی الفتوح شیخ سعید الصعیدی طاب ثراه · و العارف الوفی و الکامل الوافی و الزّاهد الصّوفی شیخ کمال الدّین کوفی طاب ثراه · و الصّالح البادل و المرشد الکامل و السّالک الواصل شیخ صالح بربری طاب ثراه · و جامع الطرفین و نزید الحرمین رکن الدّین و اصل المسلمین شیخ عبدالله یافعی طاب ثراه · و رئیس السّلسله و اب الطّائفة و سید الطّریقة القطب الازلی و العالم العلی ابن عبدالله شاه سید نعمة‌· الله ولی طاب ثراه · و ابن الشّاه سید نعمة‌· الله العارف بامر الله و مجلی اسرار الله میر شاه برهان‌· الدّین خلیل‌· الله طاب ثراه · و ابن برهان‌· الدّین السّالک الاکمل و العالم الاجل و عارف الاسرار الابد و الازل میر شاه حبیب‌· الدّین محب‌· الله الاول طاب ثراه · و الزّاهد الاعدل و تسبیح الجمال الاجمل السّید الابجل میر شاه کمال‌· الدّین عطیة‌· الله الاول طاب ثراه · و فخر الاعالی و الادانی و حقیقة سبع المثانی میر شاه برهان‌· الدّین خلیل‌· الله ثانی طاب ثراه · و منبع الکمالات الاول و السّید العالم المجلل میر شاه شمس‌· الدّین محمّد الاول طاب ثراه · و مشید المبانی و مظهر الرّموز و المعانی و صاحب الیقین الشّهودی و العیانی میر شاه حبیب‌· الدّین محب‌· الله ثانی طاب ثراه · و مجمع الجمع القرآنی فی مظاهر الفرق الفرقانی و عالم العلم البیانی میر شاه شمس‌· الدّین محمّد ثانی طاب ثراه · و غوّاص بحرهای نهانی مظهر الاوائل و مظهر الثّوانی العالم الربّانی میر شاه کمال‌· الدّین عطیة‌· الله ثانی طاب ثراه · و نجل الاولیاء و ظهور الاصفیا و ختم الاتقیا السّید الممجد میر شاه شمس‌· الدّین محمّد ثالث طاب ثراه · و الشّیخ الجلیل و الفاضل النّبیل و المظهر الاصیل الحمید المؤتمن شیخ محمود ساکن دکن طاب ثراه · و الصّفی الکامل و الحکیم العامل تاج العلی و الدّنی شیخ شمس‌· الدّین دکنی طاب ثراه · و مروج الشّریعة و محیی الطّریقة العارف الولی و السّلطان السّنی رضاعلیشاه دکنی طاب ثراه · و مجدد السلسلة الرضویة شیخ المشایخ الشّهید فی سبیل الله و ناشر ایات الله السید معصومعلیشاه طاب ثراه · و باب الطریقة و وجه الحقیقة سیاح مدن الابد و الازل و سبّاح بحار العلم و العمل نورعلیشاه اول طاب ثراه · و جامع علوم الاوائل و الاواخر و مجمع اصول المناقب و المفاخر قطب سلسله بعد از رضاعلیشاه  مولانا حسینعلیشاه اصفهانی طاب ثراه · و الفرید التّبیانی و الصّراط المستقیم المیزانی مولانا مجذوبعلیشاه همدانی طاب ثراه · و وجه الله و مرجع عباد الله و مسبّح بحار تنزیه الله الحاج میرزا زین العابدین شیروانی مستعلیشاه طاب ثراه · و صدر العلماء و بدر العرفاء العالم المجرد و المجلل المسدد الواصل الی الله الحاج میرزا زین العابدین شیرازی رحمتعلیشاه طاب ثراه · و نور الاولیاء و بدر الاصفیاء المقرب الی الله الحاج محمّد کاظم سعادتعلیشاه اصفهانی طاب ثراه · و سلطان العرفا و زین الحکما و رأس العلما الزهد الاتم و الخلق الاعظم و باقر علوم اولاد آدم مولانا الحاج ملا سلطانمحمّد بیدختی گنابادی سلطانعلیشاه طاب ثراه و جعل الجنة مثواه (شرح حال دیگر) · و نور الانوار و مظهر الاسرار ذی الوقار و السکینة و المتخصص بالهمة العلیة الصادق العلی و الصابر الولی مولانا الحاج ملا علی نورعلیشاه ثانی قدّس سرّه السّبحانی ابن سلطانعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و ملجإ الامجاد و ملاذ الاوتاد العلم الصمدانی و العارف السّبحانی المؤید بالتائیدات الربانیة و مبین الاسرار الالهیة قطب العارفین و صالح المؤمنین ایة الله العظمی فی الارضین المولی المؤتمن مولانا الحاج شیخ محمّد حسن صالحعلیشاه قدس الله سره العزیز سلیل جلیل حضرت آقای نورعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و قطب العارفین و ملجإ السالکین نتیجة الاولیا و زبدة الاصفیا زین العرفاء و قرة عین الفقراء مولانا المعظم و ملاذنا المحترم الحاج سلطان حسین تابنده رضاعلیشاه ثانی قدس سرّه الشریف سلیل جلیل حضرت قطب العارفین آقای صالحعلیشاه طاب ثراه (شرح حال دیگر) · و قدوة العارفین و قبلة السالکین جامع الشریعة و الطریقة المتخلق بالاخلاق الحسنه محبوب اولیا الله مولانا و مقتدانا جناب آقای الحاج علی تابنده محبوبعلیشاه قدس سرّه العزیز سلیل جلیل حضرت آقای رضاعلیشاه طاب ثراه · و از برای قوت ظاهر و باطن جمیع راهنمایان دین سیما افاضه ظاهریه و باطنیه و ظهور کمالات صوری و معنوی حضرت الهادی الی الشریعة و الطریقة المنتهی فی الفقر و الفنا مرضی اولیاء الله مولانا المعظم آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوبعلیشاه ارواحنا فداهسلیل جلیل حضرت قطب العارفین آقای صالحعلیشاه طاب ثراه  و از برای ظهور و خروج حضرت صاحب الامر و العصر و الزمان خلیفة الرحمٰن و امام الانس و الجان عجّل الله فرجه و از جهت ذکر دوام و فکر مدام جمیع اهل سلوک  الفاتحه و از برای بقاء عزت و شوکت و ازدیاد شوق و مودت سلسله فقرا و رفعت و شوکت و نصرت علم صاحب این خانقاه و شادی فقرا و دوستان فقرا   هو توضیح معیار صحّت و بطلان امورات دینیّه الهیّه اذن و اجازه است که مایه توسّل و وجهه توجه آنست، و رسم نبود که بدون اجازه بزرگان خبری را روایت کنند چه جای آنکه دستگیری یا تلقین ذکر و فکر یا امر و نهی و فتوی نمایند، و نشستن در مناصب الهیّه بدون اجازه شقاوت و اضلال و ضلالت است، و سلسله اجازه مشایخ روایت و بیعت و هدایت معنعن و مسلسل است تا حضرت آدم (ع).   و سلسله فقری حضرت حاج دکتر نورعلی تابنده ملقّب به مجذوبعلیشاه به جناب حاج علی تابنده ملقّب به محبوبعلیشاه به جناب حاج سلطانحسین تابنده ملقّب به رضاعلیشاه ثانی به جناب حاج شیخ محمد حسن بیدختی ملقّب به صالحعلیشاه به جناب حاج ملا علی ملقّب به نورعلیشاه ثانی به جناب الشّهید حاج ملاسلطان محمّد ملقّب به سلطانعلی شاه می‌رسد و آنجناب خلیفه شیخ زین‌الدّین حاجی آقا محمّد کاظم اصفهانی ملقّب به سعادت علیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی میرزا زین‌العابدین آقا میرزا کوچک شیرازی نائب الصّدر ملقّب به رحمتعلیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی میرزا زین‌العابدین شیروانی ملقّب به مستعلیشاه، و آنجناب خلیفه حاجی مّلا محمّد جعفر کبودرآهنگی همدانی ملّقب به مجذوبعلیشاه، وآنجناب خلیفه شیخ محمّدحسین اصفهانی ملّقب به حسینعلیشاه، و آنجناب خلیفه ملاّمحمّدعلی اصفهانی ملّقب به نورعلیشاه، و آنجناب خلیفه سید معصوم علیشاه، و آنجناب خلیفه رضا علیشاه دکنی، و قطبیّت پس از رضاعلیشاه به حسین علیشاه رسید، زیرا که درحیات رضاعلیشاه سید معصوم علیشاه که خلیفة الخلفاء بودند در ایران و پس از ایشان نورعلیشاه رحلت نمودند و خلیفه نورعلیشاه که حسینعلی شاه بودند خلافت بالاستقلال رضاعلیشاه یافتند، و رضاعلیشاه خلیفه شیخ شمس الدّین دکنی، و آنجناب خلیفه شیخ محمود دکنی، و آنجناب خلیفه میرشاه شمس الدّین ثالث، و آنجناب خلیفه میرشاه کمال الدّین عطیةالله ثانی، و آنجناب خلیفه میرشمس‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه حبیب‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه شمس‌الدّین اول، و آنجناب خلیفه میرشاه برهان‌الدّین ثانی، و آنجناب خلیفه میرشاه کمال الدّین عطیّة الله اول، و آنجناب خلیفه میرشاه حبیب‌الدّین اول، و آنجناب خلیفه میرشاه برهان‌الدّین، و آنجناب خلیفه والد خود شاه سیّدنعمةالله ولیّ کرمانی، و آنجناب خلیفه عفیف‌الدّین شیخ عبدالله یافعی، و آنجناب خلیفه شیخ صالح بربری، و آنجناب خلیفه شیخ کمال‌الدّین کوفی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالفتوح، و آنجناب خلیفه شیخ ابی‌مدین مغربی، و آنجناب خلیفه شیخ ابومسعود اندلسی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالبرکات، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالفضل بغدادی، و آنجناب خلیفه شیخ احمدغزالی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوبکر نسّاج، و آنجناب خلیفه شیخ ابوالقاسم گورکانی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعثمان مغربی، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعلی کاتب، و آنجناب خلیفه شیخ ابوعلی رودباری، و آنجناب خلیفه سیّد الطّائفه و امّ السّلاسل شیخ جنید بغدادی، و آنجناب خلیفه شیخ سَریِّ سقطی، و آنجناب خلیفه شیخ معروف کرخی، و آنجناب در روایت کانَ یَأْخُذُمِنَ الصّادِقِ (ع) لکن بدعوت وطریقت منصوب و امّ السّلسله است از جانب امام ثامن ضامن علیّ بن موسی الرّضا (ع)، و دربان بودن و نوشتن او بدریا و قسم دادن وخبر اُقْلُلْ مَعارِفَکَ خطاب به ایشان معروف است، و کرامات مزار ایشان بسیاراست و اگرچه اول این سلسله حضرت معروف است لکن اول اقطاب جنید بود و اوصاف او در«روضات الجنّات» مذکور است. و جنید خلافت سَریّ داشت لکن معروف و سَریّ در حیات ائمّه (ع) و ظهور آنها بودند و جنید پس از رحلت امام حسن عسکری (ع) و غیبت حیات داشت لهذا قطب ظاهر گشت، و وکلاء اربعه خلافت نداشتند بلکه سفارت بود و دستگیری نمی‌نمودند. و خبر کافی در عدم ورود شیئی از حجّت در جنید پس ورود نفی آنست، و از احتجاج معلوم می‌شود عزل سایرین چون ممیزی و هلالی و بلالی و حلاجی بلکه لعن آنها، و بدون حیّ ظاهر یُعرف طریقت بقاء نیابد، و نصّ درباره غیرجنید و خلفاءِ او ادّعا نشده، و الآن در اصفهان هرکس خواهد بحضرت قائم (ع) عریضه نویسد و حاجتی خواهد می‌نویسد و ازعقب دیواری در آبی مخصوص اندازد که جنید برساند و حاجت او برآورده می‌شود وگویند جنید می‌رساند. و بس است در فضل او آنکه او را درکودکی نزد معلم بردند و نزد مادر آمد و گفت من بندگی دو شخص نتوانم نمایم مرا بخدا بخش، و بهر علمی که خواست بخواند گفت: هذا عِلْمُ الْکَسائی وَ هذا عِلْمُ سِیَبِوَیْهِ وَ هذا عِلْمُ ‏ُ‘فُلانٍ تا نزد سَریّ آوردند گفت: هذا فِقْهُ اللهِ و کرامات از آنجناب بسیار نقل نموده‌اند. و امام آخر حضرت حجّت (ع) خلیفه امام حسن عسکری (ع)، و آن حضرت خلیفه امام علیّ النّقی (ع)، و آن حضرت خلیفه امام محمّدتقی (ع)، و آن حضرت خلیفه امام علیّ‌بن موسی الرّضا (ع)، وآن حضرت خلیفه امام موسی کاظم (ع)، و آن حضرت خلیفه امام جعفر صادق (ع)، و آن حضرت خلیفه امام محمّد باقر (ع)، و آن حضرت خلیفه سیّد سجّاد (ع)، و آن حضرت خلیفه سیّدالشّهداء (ع)، و آن حضرت خلیفه امام حسن (ع) مجتبی، و آن حضرت خلیفه ‌شاه اولیاء علیّ بن ابیطالب (ع) بود. و اهل سنّت گویند که آن حضرت خلیفه چهارم بود و اهل تشیّع خلیفه بلافصل دانند و آیه: اِنَّما وَلِیُّکُمُ الله و یا اَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغَ وقصّه مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ و آیات و اخبار بسیار دیگر مستند نمایند که در کتب کلامیّه مسطوراست، و آنچه راقم گوید اینست که مقصود ما سلطنت ظاهریّه نیست و سلطنت معنویّه و طریقت در هیچ سلسله فقر از سنّی و شیعه نسبت بغیر آن حضرت داده نشده و تمام را مستند به آنحضرت دانند، و نقشبندیّه به صادق (ع) رسانند و اگرچه بعض آنها گمان دارندکه از ابی‌بکر به آن حضرت رسد و اهل طریق را همین کفایت است. و هکذا علماء منسوبند به آن حضرت علماء شیعه معلوم است، و علماء اهل سنّت نیز ابوحنیفه از حضرت صادق (ع) اخذ نموده و از معروف کرخی، و امام احمد حنبل از شافعی و شافعی از مالکی و او از ربیعه و او ازعکرمه و او از ابن عبّاس و ابن عبّاس از علی (ع). و معلوم شدکه خلیفه باید منصوص باشد و نصّ درباره غیرعلی (ع) ابداً ادّعا نشده، و آن حضرت خلیفه محمّد، بن عبدالله، بن عبدالمطلّب، بن هاشم، بن عبدمناف، بن قصی، بن کلاب، بن مرّة، بن لوی، بن غالب، بن فهر، بن مالک، بن النضر، بن کنانة، بن خزیمة، بن مدرکة، بن الیاس، بن نضر، بن نزار، بن معد، بن اود، بن اود، بن الیسع، بن الهمیسع، بن سلامان، بن نبت، بن حمل، بن قیدار، بن اسماعیل، بن ابراهیم، بن تارخ، بن ناحور، بن شروع، بن ارغو، بن قالج، بن عامر، بن شالح، بن ارفحشد، بن سام، بن نوح، بن لامک، بن متوشلخ، بن اخنوخ، بن بارد، بن مهلائیل، بن قینان، بن انوش، بن شیث، بن آدم (ع). و این نسب موافق مذکور در اخبار است و بعضی رشته خلافت را نیز موافق دانسته‌اند. و از بعض اخبار تواریخ چنان استفاده می‌شود که آن حضرت خلیفه ابوطالب است، و آن حضرت خلیفه، عبدالمطّلب خلیفه، هاشم خلیفه، عبدمناف خلیفه، فهر خلیفه، غالب خلیفه لوی خلیفه قصی خلیفه کنانه خلیفه، مدرک خلیفه، الیاس خلیفه، مضر خلیفه، نزار خلیفه، معد خلیفه، ‌عدنان خلیفه، اود خلیفه، نبت خلیفه، قیدار خلیفه، اسماعیل خلیفه، ابراهیم خلیفه، تارخ خلیفه، ناحور خلیفه، شارع خلیفه، ارغو خلیفه، قانع خلیفه، عامر خلیفه، ارفحشد خلیفه، سام خلیفه، لامک خلیفه، متوشلخ خلیفه، اخنوخ خلیفه، بارد خلیفه، مهلائیل خلیفه، قینان خلیفه، شیث خلیفه، آدم (ع). وَ فی مَنْ لایَحْضُرُهُ الْفَقیهُ، قالَ النَّبیُّ (ص) اَوْحَی اللهُ اِلی آدَمَ اَنَّی اَکْرَمَتُ الْاَنبیا بِالنَّبُوَةِ ثُمَّ اَخْتَرَتُ خَلْقی وَ جَعَلْتُ خِیارَهُمُ الْاَوْصیاء، یاآدمُ لابُدَّ لِکُلُّّ نَبّیٍ مِنْ وَصیٍٍّ، یاآدَمُ اَوْصِ اِلی شیثٍ وَهُوَ هِبَةُ اللهِ، وَهکَذا اَوْصی شِیْثٌ بِاَمْرٍ‌اللهِ اِلی اِبْنِهِ‌ شَبانْ،‌ وَ شَبانُ اِلی مَخَلَتْ، وَ مَخَلَتْ اِلی مَحُوقٍ، وَ مَحُوقُ اِلی غَثْمیثا، وَ غَثْمیثا اِلی اَخْنُوخ وَ هُوَ اِدْریس، وَ اِدْریسُ اِلی ناحورٍ، ‌وَ ناحُورُ اِلی نُوحٍ، وَ نُوح اِلی سامٍ، وَ سامُ‌ اِلی غَثاسٍ،‌ وَ غَثاسُ اِلی بَرْغیشاسا، وَ هُوَ ‌اِلی یافِثٍ، وَ هُوَ اِلی بره، وَ هُوَ اِلی جُفْنَه، وَ هُوَ اِلی عِمْرانٍ، وَ هُوَ ‌اِلی ابراهیمٍ وَ هُو اِلی اِسْماعیلٍ‌، وَ هُو ‌اِلی اسْحاقٍ، وَ هُو اِلی یَعْقُوبِ، وَ هُوَ اِلی یُوسُفَ، وَ هُوَ اِلی بِشْرِیا، وَ هُوَ اِلی شُعَیْبْ، وَ هُوَ اِلی مُوسی، وَ هُوَ اِلی یُوشَعْ، وَ هُوَ اِلی داوُدْ، وَ هُوَ اِلی ‌سُلَیْمانْ، وَ هُوَ اِلی آصِفْ، وَ هُوَ اِلی زَکَریّا، وَ هُوَ اِلی عیسی، وَ هُوَ اِلی شَمْعُونَ، وَ هُوَ اِلی یَحْیی، وَ هُوَ اِلی مُنْذَرَ، وَ هُوَ اِلی سَلیمَه، وَ هُوَ اِلی بَرْدَه، قالَ رَسُولُ اللهِ (ص) وَ دَفَعَها اِلَیَّ بَرده، وَ اَنَا اَدْفَعُها اِلَیْکَ یاعَلیّ. و خبر احتجاج صریح است که ودایع انبیاء (ع) نزد ابیطالب (ع) بود پس قطب او بود و تمام سلاسل منتهی بحضرت رسول شد و بعضی برده را ابوطالب دانسته‌اند

و منطق و هندسه و غیره مربوط است قوانین مشخصی داشت و در کتاب‌ها نوشته و در مکاتب تدریس می‌شد، ولی علوم خفیه ـ که علوم غریبه نیز نامیده می‌شوند ـ به نیروهای مافوق طبیعت می‌پردازد و اسرار آن در نزد عالمانش پنهان می‌ماند. باور اکثریت دانشمندان امروزی بر این است که توضیحات و ادعاهای نهان‌شناسی با علم امروزین سازگاری ندارد و از راه‌های علمی بر مبنای روش‌های علوم امروزی اثبات‌پذیر نیست زیرا علوم امروزی بیشتر به نوعی ادامه دهندهٔ مسیر پوزیتیویسم (تجربه‌گرائی) صرف جهت رسیدن به حقایق هستند و با توجه به نسبی و ناقص بودن علوم امروزی نمی‌توان دلیل محکمی بر وجود یا عدم وجود چیزی که در این دایره (تجربه‌گرائی) نمی‌گنجد آورد. شاخه‌های نهان‌شناسی اینهاست: · کیمیا: کوشش در دگرش (تبدیل) کانی‌· ها و فلزات،· علم اکسیر. · لیمیا: تبدیل قوای فاعل به مفعول یا بالعکس،· علم طلسمات. · هیمیا: احوال ستارگان و حیوانات مرتبط با آنها،· علم تسخیرات. · سیمیا: راز و رمز اعداد دیدن و تصرف موجودات تخیلی،· علم خیالات. · ریمیا: تردستی یا علم شعبدات. پنج حرف اول نام این شاخه‌ها که «خمسهٔ مُحتجبه» نامیده می‌شدند، عبارت «کُلَه سِر» را می‌سازد که به معنی مجموعهٔ اسرار است.[۱] علوم و فنونی مثل طالع‌بینی، جفر (عددشناسی) و رمل در رابطه با علوم شنهان‌شناسی یا علوم خَفیّه یکی از دو شاخهٔ علوم در تقسیمات باستانی است. شاخهٔ دیگر، یعنی علوم جَلیّه، به طب و منطق و هندسه و غیره مربوط است قوانین مشخصی داشت و در کتاب‌ها نوشته و در مکاتب تدریس می‌شد، ولی علوم خفیه ـ که علوم غریبه نیز نامیده می‌شوند ـ به نیروهای مافوق طبیعت می‌پردازد و اسرار آن در نزد عالمانش پنهان می‌ماند. باور اکثریت دانشمندان امروزی بر این است که توضیحات و ادعاهای نهان‌شناسی با علم امروزین سازگاری ندارد و از راه‌های علمی بر مبنای روش‌های علوم امروزی اثبات‌پذیر نیست زیرا علوم امروزی بیشتر به نوعی ادامه دهندهٔ مسیر پوزیتیویسم (تجربه‌گرائی) صرف جهت رسیدن به حقایق هستند و با توجه به نسبی و ناقص بودن علوم امروزی نمی‌توان دلیل محکمی بر وجود یا عدم وجود چیزی که در این دایره (تجربه‌گرائی) نمی‌گنجد آورد. شاخه‌های نهان‌شناسی اینهاست: · کیمیا: کوشش در دگرش (تبدیل) کانی‌· ها و فلزات،· علم اکسیر. · لیمیا: تبدیل قوای فاعل به مفعول یا بالعکس،· علم طلسمات. · هیمیا: احوال ستارگان و حیوانات مرتبط با آنها،· علم تسخیرات. · سیمیا: راز و رمز اعداد دیدن و تصرف موجودات تخیلی،· علم خیالات. · ریمیا: تردستی یا علم شعبدات. پنج حرف اول نام این شاخه‌ها که «خمسهٔ مُحتجبه» نامیده می‌شدند، عبارت «کُلَه سِر» را می‌سازد که به معنی مجموعهٔ اسرار است.[۱] علوم و فنونی مثل طالع‌بینی، جفر (عددشناسی) و رمل در رابطه با علوم شکل گرفتند و استفاده می‌شوند. [ویرایش] دانشمندان و علوم خفیه از قدیمی‌ترین نام‌هایی که با علوم خفیه پیوند خورده، نام بلیناس حکیم است، که در منابع بسیاری از جمله کتاب الفهرست (تألیف در ۳۷۷ هجری) [۲] و تاریخ الحکماء[۳] به عنوان بنیان‌گذار علوم غریبه یاد شده است. در میان دانشمندان ایرانی نیز ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی و شیخ بهائی در مورد علوم غریبه آثاری دارند. ابن سینا رسالهٔ کنوزالمعزمین را دراین مورد نوشت و قسمت‌هایی از کشکول شیخ بهایی به علوم غریبه و خواص اسماء حسنی اختصاص دارد. [۴] یادداشت‌ها 1. ↑ تناولی،2. ص ۱۷ 3. ↑ الفهرست،4. ص. ۳۷۳،5. ۴۳۴ و ۵۰۳ 6. ↑ تاریخ الحکما،7. ص. ۶۴ و ۱۱۹ 8. ↑ تناولی،9. صص. ۱۸-۱۹

سیمیا یکی از گونه‌های نهان‌شناسی (علوم خفیه) است. از دیگر گونه‌های مرتبط با آن از کیمیا، لیمیا، ریمیا و هیمیا نام می‌برند. قدیمیان تعریفهای گوناگونی برای سیمیا آورده اند از جمله اینکه سیمیا طلسم و روش انتقال روح و تغییر اشکال موهوم است، دیدن موجودات پندارین است، روش تسخیر جن است، دانش خواص و رازهای حروف است و غیره. کسانی که به وجود راز در حروف باور دارند حروف را دارای سه سرشت آتشی، آبی و خاکی می دانند و بر این باورند که این سرشت‌ها در حروف و نامها روان هستند و با آنها می توان در جهان طبیعت تأثیر گذاشت.

کیمیا به نظر باورمندان به آن عبارت است از روش تبدیل عناصر. در علم کیمیا شرایط خاص این تبدیل آمده است که سخت‌ترین از علوم غریبه می‌‌باشد اما در قدیم بخاطر ارزش بسیار طلا فقط دنبال ساخت طلا و نقره بودند اما کسی که آگاه به رموز این علم باشد می‌‌توانند مواد مختلف تولید کند. ریشه واژه کیمیا را از زبان یونانی دانسته‌اند. دانش کیمیا از ایران برآمد و از راه عربها به اروپا هم راه یافت.[نیاز به ذکر منبع] این دانش را می‌‌باید زیرساخت دانش شیمی بدانیم. خود واژه شیمی هم فرانسوی شده واژه کیمیاست. حدیثی از امام هشتم شیعیان است که معروف است به حدیث سلسله الذهب که معنی شده به حدیث سلسله طلائی که کلمه ذهب مصدر مذهب است و مذهب یعنی راه و رسم تبدیل خاک یعنی انسان به طلا یعنی انسان کامل. کیمیاگران جملات خود را رمز آلود و با استفاده از کلمات عرفانی بیان می کرده‌اند.

معانی لیمیا: · فالگیری با حروف (جفر) · باور به طلسم و روشهای طلسم.

ریمیا : علم شعبده و آن دانستن قوه جوهر زمینی است ومزاج آن بیکدیگر از آن قوه بوجود می آید و از آن قوت فعلی متقرن بغرابت صدور یابد واین علم را ریمیا نام نهادند.

هیمیا : علم تسخیرات است وآن معرفت احوال هفت سیاره است از حیث تصرف ایشان که قوی علوی اند در قواعل سفلی ودعوات وفتحات .بخورات ایشان وتسخیر روحانی وعزایم جنیان ومعرفت قوه ومنازل مثل آن.

توضیح به گونه ای دیگر :  علامه طباطبایی می فرماید: «علوم غریبه ای که  درباره کارهای خارق عادت بحث می کند، فراوان و بررسی  و تقسیم بندی آنها بسیار دشوار است، آنچه که نزد اهل  آن معروف و متداول است چند علم است : ۱) سیمیا: علمی است که از آمیختن قوایِ ارادی با  قوای مادی خاص برای دست یابی به تصرّفات خاصّی در  امور طبیعی ، مانند تصرّف و خیال که آن را جادوی چشم  می گویند، بحث می کند. این علم و فن ، از بارزترین مصداق های جادوگری است .نمونهٔ بارز سیمیاگران در  طول تاریخ جادوگران اجیر‌شده توسط فرعون بودند که در  مقابل موسی (ع) قرار گرفتند (و در نهایت به او ایمان آوردند).

۲) لیمیا: علمی است که از کیفیّت تاءثیر قدرت اراده و روح به وسیله ارتباط آن با ارواح قوی و بزرگ ، مانند ارتباط با فرشتگانی که موکِّل ستارگانند، گفتگو دارد. این علم همان فَنّ تسخیر است ؛ چون به وسیله آن ارواح قوی یا جنیان را تسخیر کرده و از آنان کمک می گیرد .

۳) هیمیا : علمی است که از ترکیب قوای عالم بالا با عناصر عالم پایین برای دست یابی به تأثیرات عجیب بحث می کند و آن را طِلِسْمات گویند که مبتنی است بر وجود ارتباط میان ستارگان و نحوه قرار گرفتن آنها در آسمان با حوادث مادی و طبیعی ، و این که اگر شکل خاصی از آن را که مناسب با حادثه ای مانند مرگ یا حیات کسی است ، با صورت مادی مناسب آن ترکیب کنند، مراد حاصل می شود .

۴) ریمیا : علمی است که از استخدام قوای مادی برای دست یابی به آثار آن سخن می گوید؛ به گونه ای که برای حس انسان این گونه جلوه کند که اثر حاصل از آن خارق العاده است ، و آن را شعبده گویند .

۵) کیمیا : علمی است که از چگونگی تبدیل صورت بعضی  از عناصر به برخی دیگر سخن می گوید .  این علوم را علوم پنج گانه سرّی نام گذاری کرده اند و شیخ بهایی (ره ) می گوید: بهترین کتابی که درباره  این علوم نوشته شده ، کتابی است که در شهر هرات آن  را مشاهده کردم به نام « کُلُّه سِرّ » که برگرفته از حروف اوّل نامهای این علوم است . »

..... دوستان و خوانندگان این وبلاگ به همگی شما سلام عرض میکنم . ممنونم که در عصر تکنولوژی دنبال چیزی اومدید که شاید واقعیت داشته باشه و شاید هم نه . چند وقتی میشه که من مطلبی ندادم . راستشو بخواین خیلی از مطالب این وبلاگ رو از این ور و اون ور تو همین اینترنت براتون میارم و حقیقتا ممنونم از نویسنده های اون سایت ها که وقتی باهاشون صحبت کردم واقعا خیلی خوب جواب دادند . ولی این مطلبم که میبینید باز از اون مطلباس . خوب چرا اینو دادم . چند وقته که به شدت گرفتارم اما از این به بعد مطلبا رو خودم مینویسم و سعی میکنم که مطالب قوی و مفیدی داشته باشیم . آموزش های عملی که براتون قدرت رو همراه داشته باشه . مطلب دیگه این که تصمیم گرفتم که نابودگران رو با کمک شما توسعه بدم . یه گروه باشیم . تا با هم کنفرانس هایی رو به صورت اینترنتی داشته باشیم و یه برنامه ریزی برای مواقع ضروری بریزیم . کسایی که دوست دارن عضو نابودگران نقره ای باشن تو همین پست بگن . کارتون دارم موفق باشید ... به زودی بازم میام ... نظرتون رو بگین.............

+ نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 15:50 | 18 مباحثه .:: انهدام آتلانتیس ::. انهدام آتلانتیس ـــــــــــــــــــــــــــــ شاید ، شدیدترین انفجار آتشفشانی در دوران باستان انفجاری باشد که در حدود سال 1645 ق.م ، در جزیره ی سانتورینی ( و یا ترا ) که در 70 مایلی (113 کیلومتری کرت قرار دارد ، اتفاق افتاد . این آتشفشان احتمالاً بزرگترین انفجار آتشفشانی شناخته شده در نزد انسان بود . در حال حاضر سانتورینی از سه جزیره تشکیل می شود . این سه جزیره ، در پیرامون پهنه ی وسیعی از آب قرار دارند که مشخص کننده مخروط و یا همان دهانه عظیم آتشفشان می باشد ؛ جایی که سانتورینی قبل از انفجار ، در آنجا قرار داشت . در حال حاضر دو جزیره ی آتشفشانی کوچک در مرکز آب قرار دارد . یکی از آنها که از دیگری کوچک تر است ، هنوز هم متناوباً به فعالیت می پردازد . ــــــــــــــ فوران آتشفشان ، با انفجاری شروع شد که ستونی از سنگ را ، 20 مایل ( 30 کیلومتر ) به هوا فرستاد و آن را در سراسر منطقه ی مدیترانه ی شرقی پخش کرد . سر انجام زمانی که آب دریا وارد دهانه آتشفشانی عظیم شد ، به سرعتبه بخار تبدیل شد و با نیروی غیر قابل تصوری خارج شد و هزاران مایل مکعب بخار و گدازه های قطعه قطه شده را به داخل هوا وارد ساخت . ــــــــــــــ ابعاد مخروط آتشفشانی ، از شمال تا جنوب حدود 7 مایل ( 11 کیلومتر ) و از شرق تا غرب نزدیک به 5 مایل ( 8 کیلومتر ) ، مساحت آن 35 مایل مربع ( 90 کیلومتر مربع ) و عمق آن تا نیم مایل می رسید . حجم سنگ جا به جا شده در حدود 16 – 14 مایل مکعب ( 65 – 60 کیلومتر مکعب ) تخمین زده می شود ، یک حجم عظیم و غیر قابل تصوری که بوسیله نیروی حاصل از انفجار آتشفشانی نرم ، ذوب و حتی بخار شده است . ــــــــــــــ ذکر شده که این انفجار تاریخی ، تمدن آتلانتیس را که در نزدیکی کرت مینوان قرار داشت از میان برد . اگر چنین مکانی در عالم واقع وجود میداشت ، در آن صورت بایستی در عرض چند ساعت از خاکستر و سنگ خارا پوشیده شده باشد . امواج جزر و مدی که بوسیله ی این انفجار عظیم ایجاد شده ، مرز ساحلی کرت را خراب کرده و حتی به تاکنوسوس رسیده و آتلانتیس را به زیر آب فرو می بردند . اگر به این صورت اتفاق افتاده باشد ، پس این انفجار باعث از میان رفتن کامل تمدنی شد که دارای پیچیدگی های قابل توجهی بود . چنین انفجاری می تواند یک تمدن مدرن را نیز به صورت کامل نابود سازد . ــــــــــــــ

( پیشگویی های آخر الزمان ) اثر : استفن اسکینر ترجمه : دکتر علی نظری نائینی انتشارات المعی + نوشته شده توسط مبارز سه شنبه در جمعه یکم تیر 1386 و ساعت 23:25 | 2 مباحثه .: کوروش کبیر:.

کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد). در پارسی باستان Kuraush. این نام در کتیبه‌هاى عیلامی، Ku-rash و درکتیبه‌هاى بابلی، Ku-ra-ash و در یونانی، Kuros آمده. صورت لاتینی شدهٔ آن سیروس یا سایروس (Cyrus) و صورت عبری آن کورش (Koresh). شاه پارسی، به‌خاطر بخشندگی‌، بنیان گذاشتن حقوق بشر، پایه‌گذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن برده‌ها و بندیان، احترام به دین‌ها و کیش‌های گوناگون، گسترش تمدن و غیره شناخته شده‌است. کوروش نخستین شاه ایران و بنیان‌گذار دورهٔ شاهنشاهی ایرانیان می‌‌باشد. ایرانیان کوروش را پدر*[1] و یونانیان، که وی ممالک ایشان را تسخیر کرده بود، ‌او را سرور و قانونگذار می‌‌نامیدند. یهودیان این پادشاه را به منزله مسح‌شده توسط پروردگار بشمار می‌آوردند، ‌ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می‌‌دانستند . درباره شخصیت ذوالقرنین که در کتابهای آسمانی یهودیان، مسیحیان و مسلمانان از آن سخن به میان آمده، چندگانگی وجود دارد و این که به واقع ذوالقرنین چه کسی است به طور قطعی مشخص نشده است. کوروش سردودمان هخامنشی، داریوش بزرگ، خشایارشا، اسکندر مقدونی گزینه‌هایی هستند که جهت پیدا شدن ذوالقرنین واقعی درباره آنها تحقیقاتی صورت گرفته، اما با توجه به اسناد و مدارک تاریخی و تطبیق آن با آیات قرآن، تورات، و انجیل تنها کوروش بزرگ است که موجه‌ترین دلایل را برای احراز این لقب دارا می‌‌باشد.عده ای از فقهای معاصر شیعه نیز کوروش را ذوالقرنین پیغمبر الهی میدانند. ایت الله علامه طباطبایی-ایت الله مکارم شیرازی- ایت الله صانعی از معتقدان این نظر هستند.

     دوره جوانی تبار کوروش از جانب پدرش به پارس‌ها می‌‌رسد که برای چند نسل بر انشان(شمال خوزستان کنونی)، در جنوب غربی ایران، حکومت کرده بودند. کوروش درباره خاندانش بر سفالینهٔ استوانه شکلی محل حکومت آن‌ها را نقش کرده است. بنیادگذار سلسلهٔ هخامنشی، شاه هخامنش انشان بوده که در حدود ۷۰۰می‌زیسته است. پس از مرگ او، چیش‌پیش انشان به حکومت رسید. چیشپیش نیز پس از مرگش توسط دو نفر از پسرانش کوروش اول انشان و آریارمنس فارس در پادشاهی دنبال شد. سپس، پسران هر کدام، به ترتیب کمبوجیه اول انشان و آرشام فارس، بعد از آن‌ها حکومت کردند. کمبوجیه یکم با شاهدخت ماندانا (دختر ایشتوویگو پادشاه قبیله ماد و شاهدخت آرینیس لیدیه) ازدواج کرد و کوروش بزرگ نتیجه این ازدواج بود. تاریخ نویسان باستانی از قبیل هرودوت، گزنفون، و کتزیاس درباره چگونگی زایش کوروش اتفاق نظر ندارند. اگرچه هر یک سرگذشت تولد وی را به شرح خاصی نقل کرده‌اند، اما شرحی که آنها درباره ماجرای زایش کوروش ارائه داده‌اند، بیشتر شبیه افسانه می‌‌باشد. تاریخ نویسان نامدار زمان ما همچون ویل دورانت و پرسی سایکس و حسن پیرنیا، شرح چگونگی زایش کوروش را از هرودوت برگرفته‌اند. بنا به نوشته هرودوت، ایشتوویگو شبی خواب دید که از دخترش آنقدر آب خارج شد که همدان و کشور ماد و تمام سرزمین آسیا را غرق کرد. ایشتوویگو تعبیر خواب خویش را از مغ‌ها پرسش کرد. آنها گفتند از او فرزندی پدید خواهد آمد که بر ماد غلبه خواهد کرد. این موضوع سبب شد که ایشتوویگو تصمیم بگیرد دخترش را به بزرگان ماد ندهد، زیرا می‌‌ترسید که دامادش مدعی خطرناکی برای تخت و تاج او بشود. بنابر این ایشتوویگو دختر خود را به کمبوجیه اول به زناشویی داد. ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد، این بار هم از مغ‌ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. ایشتوویگو (آستیاگ) بمراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند. هارپاگ طفل را به خانه آورد و ماجرا را با همسرش در میان گذاشت. در پاسخ به پرسش همسرش راجع به سرنوشت کوروش، هارپاگ پاسخ داد وی دست به چنین جنایتی نخواهد آلود، چون یکم کودک با او خوشایند است. دوم چون شاه فرزندان زیاد ندارد دخترش ممکن است جانشین او گردد، در این صورت معلوم است شهبانو با کشنده فرزندش مدارا نخواهد کرد. پس کوروش را به یکی از چوپان‌های شاه به‌ نام میترادات (مهرداد) داد و از از خواست که وی را به دستور شاه به کوهی در میان جنگل رها کند تا طعمهٔ ددان گردد. چوپان کودک را به خانه برد. وقتی همسر چوپان به نام سپاکو از موضوع با خبر شد، با ناله و زاری به شوهرش اصرار ورزید که از کشتن کودک خودداری کند و بجای او، فرزند خود را که تازه زاییده و مرده بدنیا آمده بود، در جنگل رها سازد. مهرداد شهامت این کار را نداشت، ولی در پایان نظر همسرش را پذیرفت. پس جسد مرده فرزندش را به ماموران هارپاگ سپرد و خود سرپرستی کوروش را به گردن گرفت. روزی کوروش که به پسر چوپان معروف بود، با گروهی از فرزندان امیرزادگان بازی می‌‌کرد. آنها قرار گذاشتند یک نفر را از میان خود به نام شاه تعیین کنند و کوروش را برای این کار برگزیدند. کوروش همبازیهای خود را به دسته‌های مختلف بخش کرد و برای هر یک وظیفه‌ای تعیین نمود و دستور داد پسر آرتم بارس را که از شاهزادگان و سالاران درجه اول پادشاه بود و از وی فرمانبرداری نکرده بود تنبیه کنند. پس از پایان ماجرا، فرزند آرتم بارس به پدر شکایت برد که پسر یک چوپان دستور داده است وی را تنبیه کنند. پدرش او را نزد ایشتوویگو برد و دادخواهی کرد که فرزند یک چوپان پسر او را تنبیه و بدنش را مضروب کرده است. شاه چوپان و کوروش را احضار کرد و از کوروش سوال کرد: "تو چگونه جرأت کردی با فرزند کسی که بعد از من دارای بزرگ‌ترین مقام کشوری است، چنین کنی؟" کوروش پاسخ داد: "در این باره حق با من است، زیرا همه آن‌ها مرا به پادشاهی برگزیده بودند و چون او از من فرمانبرداری نکرد، من دستور تنبیه او را دادم، حال اگر شایسته مجازات می‌‌باشم، اختیار با توست." ایشتوویگو از دلاوری کوروش و شباهت وی با خودش به اندیشه افتاد. در ضمن بیاد آورد، مدت زمانی که از رویداد رها کردن طفل دخترش به کوه می‌‌گذرد با سن این کودک برابری می‌کند. بنابراین آرتم بارس را قانع کرد که در این باره دستور لازم را صادر خواهد کرد و او را مرخص کرد. سپس از چوپان درباره هویت طفل مذکور پرسشهایی به عمل آورد. چوپان پاسخ داد: "این طفل فرزند من است و مادرش نیز زنده است." اما شاه نتوانست گفته چوپان را قبول کند و دستور داد زیر شکنجه واقعیت امر را از وی جویا شوند. چوپان در زیر شکنجه وادار به اعتراف شد و حقیقت امر را برای ایشتوویگو آشکار کرد و با زاری از او بخشش خواست. سپس ایشتوویگو دستور به احضار هارپاگ داد و چون او چوپان را در حضور پادشاه دید، موضوع را حدس زد و در برابر پرسش ایشتوویگو که از او پرسید: "با طفل دخترم چه کردی و چگونه او را کشتی؟" پاسخ داد: "پس از آن که طفل را به خانه بردم، تصمیم گرفتم کاری کنم که هم دستور تو را اجرا کرده باشم و هم مرتکب قتل فرزند دخترت نشده باشم". کوروش در دربار کمبوجیه اول خو و اخلاق والای انسانی پارس‌ها و فنون جنگی و نظام پیشرفته آن‌ها را آموخت و با آموزش‌های سختی که سربازان پارس فرامی‌گرفتند پرورش یافت. شایان ذکراست که می‌گویند پدر بزرگ مادری کوروش(پادشاه ماد)درخواب متزلزل شدن حکومت خود رادید به اوگفتند باید کوروش را بکشد وی به یکی از سرداران خود دستوراین کار را داد.اواین کار رااز روی مهربانی نکرد ولی اورا به یک زن و مرد چوپان داد. کوروش دوران نوجوانی خود را میان رعایا زندگی کرد و به همین دلیل نیازهای آنها راخوب می‌دانست  دوره قدرت هارپاگ بزرگان ماد را که از نخوت و شدت عمل شاهنشاه ناراضی بودند بر ضد ایشتوویگو شورانید و موفق شد، کوروش را وادار کند بر ضد پادشاه ماد لشکرکشی کند و او را شکست بدهد. با شکست کشور ماد به‌وسیله پارس که کشور دست نشانده و تابع آن بود، پادشاهی ۳۵ ساله ایشتوویگو پادشاه ماد به انتها رسید، اما به گفته هرودوت کوروش به ایشتوویگو آسیبی وارد نیاورد و او را نزد خود نگه داشت. کوروش به این شیوه در ۵۴۶ پادشاهی ماد و ایران را به دست گرفت و خود

/ 0 نظر / 352 بازدید